Election2024- Modi -Labor welfare | மோடி அரசு -தொழிலாளர் நலம்

பரப்புரை எண்: 4

மோடி அரசின் பொய்கள், பொய்கள், மேலும் பல பொய்கள்

தொழிலாளர் நலம்

சொன்னது

2020 செப்டெம்பரில் தொழிலாளர் குறியீடுகள் நிறைவேற்றப்பட்டபோது, அதை முன்னிட்டு, பிரதமர் மோடி இவ்வாறு ட்வீட் செய்திருந்தார்: “புதிய தொழிலாளர் குறியீடுகள் அனைவருக்கும் குறைந்தபட்ச ஊதியங்களை, அதிலும் குறிப்பாக சரியான நேரத்தில், வழங்குகின்றன. அவை தொழிலாளர்களின் தொழில்ரீதியான பாதுகாப்பிற்கு முன்னுரிமை அளிக்கின்றன. இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் மிகச்சிறந்த பணிச் சூழலுக்குப் பங்களிக்கும். இது பொருளாதார வளர்ச்சியின் வேகத்தை மேலும் விரைவுபடுத்தும். இந்தத் தொழிலாளர் சீர்திருத்தங்கள் ‘வர்த்தகம் செய்வதை எளிதாக்குவதை’ யும் உறுதி செய்யும்.

உண்மை நடப்பு

மோடி அரசால் இயற்றப்பட்ட தொழிலாளர் குறியீடுகள் தொழிலாளர்களின் கடுமையான போராட்டங்களின் மூலம் பெற்று தற்போது நிலவி வருகின்ற அடிப்படை உரிமைகளின் மீது தாக்குதல் தொடுப்பதன் மூலம் பெரும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் ‘வர்த்தகம் செய்வதை எளிதாக்குவதை’ உறுதிப்படுத்தும் நோக்கம் கொண்டதாகும்.

குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை நிர்ணயித்தல், போனஸ் கணக்கீடு, சரியான நேரத்தில் ஊதியம் வழங்குதல், ஊதியத்துடன் தொடர்புடைய இன்னபிற படிகள் போன்றவற்றை உறுதி செய்த குறைந்தபட்ச ஊதியச் சட்டம், ஊதியம் வழங்கல் சட்டம், போனஸ் சட்டம் மற்றும் சம ஊதியச் சட்டம் ஆகியவற்றுக்குப் பதிலாக இந்த ஊதியக் குறியீடு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்தியத் தொழிலாளர் மாநாடு மற்றும் உச்சநீதிமன்றத்தால் ஏற்கப்பட்ட, ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்ட அளவிற்கு குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை உயர்த்துவது குறித்து பரிசீலிக்கவும் கூட மோடி அரசு மறுத்து விட்டது. அதேநேரத்தில், தொழிற்சங்கங்கள் தங்கள் பங்கிற்கு, தனித்திறன் பெறாத தொழிலாளர்களுக்கு மாதத்திற்கு ரூ. 26,000/- குறைந்தபட்ச ஊதியம் தரப்பட வேண்டும் என்று கோரி போராடி வருகின்றன.

இந்தக் குறியீடு அமைப்புசாரா தொழில்களில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களுக்குக் குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை உறுதிப்படுத்தவில்லை. மோடி அரசு 2017இல் அடிமட்ட ஊதியத்தை ரூ. 176/- ஆகவும் 2023இல் ரூ. 178/- ஆகவும் நிர்ணயித்தது. அதாவது ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ரூ. 2 மட்டுமே உயர்வு.

தொழில்பாதுகாப்பு – உடல்நலம் – பணிநிலைமைகள் குறியீடு

இந்தத் தொகுப்புவிதிகள் தொழிலாளர்களின் சட்டபூர்வமான வேலையிட உரிமைகளை அப்பட்டமாக மீறுவதை சட்டபூர்வமாக்குகின்றன. இதனால் அதிகம் பாதிக்கப்படுவது ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களும் புலம்பெயர் தொழிலாளர்களும்தான். கொரோனா தொடர்பான ஊரடங்கின்போடு புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களின் நிலை வெளிச்சத்திற்கு வந்தது. இந்தப் புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களுக்கு ஒரு சில பாதுகாப்பினை வழங்கிய மாநிலங்களுக்கு இடையேயான புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் சட்டம் இவ்வாறு உள்வாங்கப்பட்ட சட்டங்களில் ஒன்றாகும். அதாவது இந்தச் சட்டம் இப்போது இல்லை. மேலும் அதன் அனைத்துப் பாதுகாப்பு விதிகளும் இந்தக் குறியீட்டில நீர்த்துப் போகச் செய்யப்பட்டுள்ளன. அல்லது தவிர்க்கப்பட்டுள்ளன.

தொழில் உறவுகள் குறியீடு

இந்தத் தொகுப்புவிதி தொழிலாளர்களின் ஸ்தாபனம் அமைப்பதற்கான, கூட்டு நடவடிக்கைக்கான அடிப்படை உரிமைகளை பறிக்கிறது. மேலும் குறிப்பிட்ட கால அளவிலான வேலைவாய்ப்பு, ஒப்பந்த வேலை போன்ற பலவீனமான வேலை முறைகள் ஊக்குவிக்கப்படுவதோடு, வேலை உறவுகளின் தன்மையிலும் தீவிர மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறு ஒட்டுமொத்த சுரண்டல் அதிகரிக்கும் அதே வேளையில் பணியிடத்தில் ஒரே வேலையை செய்யும் தொழிலாளர்கள் வெவ்வேறு ஊதியங்கள் மற்றும் பணி நிலைமைகளுக்கு உட்படுத்துவதன் மூலம் பிரிக்கப்படுகின்றனர். இத்தகைய நிலைமை அவர்களின் தொழிற்சங்கமயமாக்கல் மற்றும் கூட்டு நடவடிக்கைகளுக்கு இடையூறாகவும் அமைகிறது.

சமூகப்பாதுகாப்பு குறியீடு

இந்தத் தொகுப்புவிதி தொழிலாளர்களுக்கு எந்தவொரு குறிப்பிட்ட சலுகைகளையும் முன்மொழியவில்லை. எந்தவொரு சமூகப் பாதுகாப்பு திட்டத்திற்கும் தேவையான ஆதார வளங்கள் வழங்கப்படவில்லை. பீடி, இரும்புத்தாது சுரங்கங்கள், மைக்கா சுரங்கங்கள், சுண்ணாம்புக்கல் சுரங்கங்கள் மற்றும் டோலமைட் சுரங்கங்கள் போன்றவற்றில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களின் பெரும்பகுதியினர் சமூகப் பாதுகாப்புப் பயன்களை குறிப்பிட்ட சில சட்டங்களின் கீழ் பெற்றுவந்தனர். இப்போது அந்தச் சட்டங்கள் இந்தத் தொகுப்புவிதியின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டுவிட்ட நிலையில், அவர்கள் இந்தப் பயன்களை இழந்து நிற்கின்றனர். ஜி.எஸ்.டி. அறிமுகத்தின்மூலம் அவர்களின் சமூகப்பாதுகாப்பிற்கான நிதியளிப்பதற்காக தீர்வை (செஸ்) வசூலிக்கப்பட்டு வந்தது இப்போது கைவிடப்பட்டு விட்டது. கட்டுமானத் தொழிலாளர்களைப் பொறுத்தவரையில், கட்டடம், மற்றும் இதர கட்டுமானத் தொழிலாளர் நல நிதிச் சட்டத்தின் கீழ் தீர்வை (செஸ்) மற்றும் குறைதீர்க்கும் அமைப்பு தொடர்பான விதிகள் பெருமளவிற்கு நீர்த்துப் போகச் செய்யப்பட்டுள்ளன. இ.பி.எஃப்., இ.எஸ். ஐ. போன்ற நலத்திட்டங்களை அகற்றுவதற்கான அடித்தளத்தையும் இந்தத் தொகுப்பு உருவாக்கியுள்ளது. பணிக்கொடைக்கான கோரிக்கையும் புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்த நெறிமுறைகளை அறிமுகப்படுத்துவது என்பது அமைப்புசார்ந்த துறையில் உள்ள தொழிலாளர்களின் பணிநிலைமைகளை கடுமையாகப் பாதிப்பதாக அமையும். இது ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின் வாழ்வாதாரம் மற்றும் வாழ்க்கைநிலைமைகளை மேலும் நிலையற்றதாக மாற்றும்.

வேலைகள் – வேலை நிலைமைகள்

உற்பத்தித் துறையில் வேலைவாய்ப்பு மொத்த வேலைவாய்ப்பின் பங்காக 2012இல் இருந்த 12.85 சதவீதத்தில் இருந்து 2018இல் 11.5 சதவீதமாகக் குறைந்துள்ளது. மேலும் 2012ஆம் ஆண்டிலிருந்த நிலையை 2022இல் மட்டும் மீண்டும் எட்ட முடிந்துள்ளது. அதாவது வங்கதேசத்தை விட (16 சதவீதம்) இது குறைவாக உள்ளது.
மத்திய பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் 2013 முதல் 2022 வரை நிரந்தர வேலைவாய்ப்பு 2.7 லட்சம் குறைந்துள்ளது. இதே காலகட்டத்தில் ஒப்பந்த மற்றும் அவுட்சோர்சிங் வகைப்பட்ட தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 19 சதவீதத்திலிருந்து 42.5 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது.

ஐ.எல்.ஓ. தரவுகளின்படி, அரசு மற்றும் பொதுத்துறையில் வேலைவாய்ப்பு என்பது இந்தியாவில் 3.8 சதவீதமாக உள்ளது. இது உலகிலேயே மிகவும் குறைவானதாகும். அர்ஜெண்டினாவில் இது 16.9 சதவீதம்; பிரேசிலில் 12.3 சதவீதம்; சீனாவில் 28 சதவீதம்; அமெரிக்காவில் 13.3 சதவீதம்; இங்கிலாந்தில் 21.5 சதவீதம்; ரஷ்யாவில் 40.6 சதவீதம் என்ற அளவில் பார்க்கும்போது கியூபாவில் இது 77 சதவீதம் ஆக உள்ளது.

2014க்கும் 2023க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் பொதுத்துறை வங்கிகளில் ஊழியர்களின் எண்ணிக்கை கிட்டத்தட்ட 1 லட்சம் குறைந்துள்ளது. அதேநேரத்தில் ஊழியர்களாக அங்கீகரிக்கப்படாத வங்கி நண்பர்கள் அல்லது வணிகத் தொடர்பாளர்களின் எண்ணிக்கை 35 லட்சத்திற்கும் அதிகமாக, அதாவது நிரந்தர ஊழியர்களை விட நான்கு மடங்கு அதிகரித்துள்ளது.

இதே காலகட்டத்தில் தனியார் துறை வங்கி ஊழியர்களின் எண்ணிக்கை 2014இல் 3,35,615 ஆக இருந்தது 2023இல் 7,45,612ஆக, அதாவது இரு மடங்கு அதிகரித்துள்ளது. தனியார் துறையிலோ அல்லது ஒப்பந்த வேலைகளிலோ இட ஒதுக்கீடு பொருந்தாது என்பதை இங்கு குறிப்பிடத் தேவையில்லை.
இந்தியப் பொருளாதார கண்காணிப்பு மையத்தின் 2023 அக்டோபர் மாத புள்ளி விவரங்கள் சிறிய கடைகளில் 1.03 கோடி தினக்கூலித் தொழிலாளர்கள் குறைந்துள்ளதாகவும், சம்பளத்தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 46 லட்சம் குறைந்துள்ளதாக்வும் தெரிவிக்கின்றன.

அரசால் மேற்கொள்ளப்பட்ட 2022-23இன் காலமுறை தொழிலாளர் படை கணக்கெடுப்பின்படி, ஒரு சாதாரண தொழிலாளியின் சராசரி தின ஊதியம் வெறும் ரூ. 403 ஆகும். அவருக்கு/அவளுக்கு மாதத்தின் 30 நாட்களும் வேலை கிடைத்தால் இது மாதத்திற்கு ரூ. 12,075/- ஆக இருக்கும்.

ஆண் தற்காலிக தொழிலாளர்கள் மாதம் ரூ. 12,990/- சம்பாதிக்கின்றனர். அதேநேரத்தில் பெண் தொழிலாளர்கள் ரூ. 8,385/- மட்டுமே பெறுகின்றனர். சுயதொழில் பிரிவில், சராசரி வருமானம் மாதத்திற்கு ரூ. 13,131/- ஆகும். ஆண்கள் சராசரியாக ரூ. 15,197/- பெறுகின்றனர். சுயதொழில் செய்யும் பெண்கள் வெறும் ரூ. 5,516/- மட்டுமே ஈட்டுகின்றனர்.

வழக்கமான ஊதியம் அல்லது மாத ஊதியம் பெறுவோர் சராசரியாக மாதத்திற்கு ரூ. 19,492 பெறுகின்றனர். ஆண்கள் ரூ. 20,666/- மற்றும் பெண்கள் ரூ. 15,722/- ஈட்டுகின்றனர்.

இவை மிக மோசமான வருமான நிலைகள் ஆகும். தொழிலாளர்களில் 21 சதவீதம் பேர் மட்டுமே நிரந்தர அல்லது மாதச் சம்பளம் வாங்கும் ஊழியர்கள் என்பதை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். மீதம் உள்ளவர்களில் பெரும்பான்மையோர் (57 சதவீதம் பேர்) சுயதொழில் செய்வோர் ஆவர். 22 சதவீதம் பேர் தற்காலிக தொழிலாளர்கள். இந்தத் தரவு ஆண்கள் மற்றும் பெண்களின் ஊதியத்தில் தொடர்ச்சியாக நிலவி வரும் வேறுபாட்டையும் எடுத்துக் காட்டுகிறது.

அமைப்புசாரா தொழிலாளர்கள்

எண்ணற்ற அமைப்புசாரா தொழிலாளர்களுக்கு நிவாரணம் வழங்க எந்தவித நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை. 2021-22 பொருளாதார கணக்கெடுப்பின்படி, 2019-20ஆம் ஆண்டில் அமைப்பு சாரா துறையில் பணிபுரியும் மொத்த மக்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 43.99 கோடியாக இருந்தது. அவர்களைப் பாதுகாக்க எந்தவித சட்டரீதியான கட்டமைப்பும் இல்லாமல் மிகவும் குறைந்த ஊதியத்திற்கு, ஆபத்தான வேலைகளை அவர்கள் செய்து வருகின்றனர்.

செங்கல் சூளை, கட்டுமானப் பணிகள் மற்றும் துப்புரவுப் பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ள தொழிலாளர்களுக்கு எந்தவிதமான பாதுகாப்பு கருவிகளும் கிடைப்பதில்லை. ஒவ்வோர் ஆண்டும் கழிவுநீர் குழாய்கள் மற்றும் கழிவுநீர் மேன்ஹோல்களில் அடைப்புகளை அகற்ற அனுப்பப்படும் துப்புரவுத் தொழிலாளர்களில் பலரும் மரணத்தை எதிர்கொள்ள நேர்கிறது. அவர்களில் பெரும்பாலோர் தற்காலிக ஊழியர்கள் என்பதால், பெரும்பாலும் இத்தகைய மரணங்களுக்கு உரிய இழப்பீடு வழங்கப்படுவதில்லை. இதற்கு முரணாக, இழப்பீடு வழங்குவது என்ற பெயரில் இறந்த தொழிலாளியின் குடும்ப உறுப்பினர் ஒருவருக்கு அவரது வேலை வழங்கப்படுகிறது. இது இத்துறையில் நிலவி வரும் மிக மோசமான சுரண்டலை தலைமுறை தலைமுறையாக கடத்துகிறது.

குறைந்தபட்ச ஊதியம்

இந்த மோடி சகாப்தம் முழுவதிலுமே குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கைக்காக தொழிலாளர்கள் போராடி வந்துள்ளனர். எனினும் அரசு மிகவும் இரக்கமற்ற, அலட்சியமான அணுகுமுறையையே கடைப்பிடித்து வந்துள்ளது.

இந்தியத் தொழிலாளர் மாநாட்டின் பரிந்துரைகள் இருந்தபோதிலும், விவசாயத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் தொழில்துறை/ சேவைத்துறை தொழிலாளர்களுக்கான குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை உயர்த்த மோடி அரசு மறுத்துவிட்டது.

ஊதியங்களை குறைவாக வைத்திருப்பதன்மூலம் உள்நாட்டு, வெளிநாட்டு கார்ப்பரேட் பிரிவினரை மகிழ்விக்கவே மோடி அரசு விரும்புகிறது. மேலும் முதலாளிகளின் நலனுக்காக எளிதான வகையில் பணியமர்த்தல்; பணிநீக்கம் ஆகியவற்றை மேலும் எளிதாக்க புதிய குறியீடுகளையும் அது அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

தொழிலாளி வர்க்கத்தின் உரிமைகளை ஆதரிப்போம்!

பாஜகவை தோற்கடிப்போம்!!

 

Communist Party of India (Marxist)

 




இப்பதிவு குறித்த தங்கள் கருத்துக்களை அவசியம் கீழே உள்ள Comment Boxல் பதிவிட வேண்டுகிறோம்.

புக் டே இணையதளத்திற்கு தங்களது புத்தக விமர்சனம்,   கட்டுரைகள்  (அறிவியல்பொருளாதாரம்இலக்கியம்), கவிதைகள்சிறுகதை என அனைத்து  படைப்புகளையும், எங்களது [email protected] மெயில் அனுப்பிட வேண்டுகிறோம்.

 



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *