கால்நடை வளர்ப்பு துவங்கும் முன்பே பால் குடிக்க துவங்கிய கிழக்காசியர்கள் – டி.பி.கஸ்பேகர்

கால்நடை வளர்ப்பு துவங்கும் முன்பே கிழக்காசியர்களுக்கு பால் செரிமானத் திறனுக்கான பரிணாம வளர்ச்சி துவங்கிவிட்டது

– டி.பி.கஸ்பேகர்

பால் உற்பத்தி மற்றும் லாக்டோஸ் சகிப்புத்திறன்:

பாலூட்டிகள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு ஊட்டமளிக்க பால் உற்பத்தி செய்கின்றன. இந்த ஊட்டத்தில் பெரும்பகுதி லாக்டோஸ் (பாலில் உள்ள முதன்மை சர்க்கரை) ஆகும். குழந்தையின் சிறுகுடலில் லாக்டேஸ் எனப்படும் ஒரு நொதி இந்த லாக்டோஸை குளுக்கோஸ் மற்றும் கேலக்டோஸ் எனும் எளிய சர்க்கரைகளாக சிதைக்கிறது. இவை சிறுகுடலால் எளிதாக உறிஞ்சப்படுகின்றன.

லாக்டோஸ் சகிக்காமை:

பால் உண்ணுவதை நிறுத்திய பிறகு, குழந்தைகளில் லாக்டேஸ் உற்பத்தி திறன் விரைவாக குறைகிறது. எனவே, பெரியவர்கள் பால், பாலாடைக்கட்டி, ஐஸ்கிரீம் போன்ற பால் பொருட்களை உண்ணும்போது, பலருக்கு வயிறு உப்புதல், வாயு, வயிற்றுப்போக்கு போன்ற பிரச்சினைகள் ஏற்படுகின்றன. இதற்குக் காரணம், ஜீரணிக்கப்படாத லாக்டோஸ் பெருங்குடலுக்குச் சென்று, அங்குள்ள பாக்டீரியாக்களால் பயன்படுத்தப்படுவதாகும். இது ஹைட்ரஜன், கார்பன் டைஆக்சைடு மற்றும் மீத்தேன் வாயுக்களை உருவாக்குகிறது. மேலும், உறிஞ்சப்படாத சர்க்கரைகள் குடலில் நீர் சேகரிப்பைத் தூண்டி வயிற்றுப்போக்கை ஏற்படுத்துகின்றன. இதுவே லாக்டோஸ் சகிக்காமை (Lactose Intolerance) என அழைக்கப்படுகிறது.

லாக்டேஸ் நீடித்தல் (Lactase Persistence):

ஆனால், உலகில் பல மில்லியன் மக்கள் வயதான பிறகும் மில்க்ஷேக்குகள், சீஸ் பீட்சாக்கள், ஐஸ்கிரீம் போன்றவற்றை சுவைக்கின்றனர். இதற்குக் காரணம், அவர்களின் மரபணு பிறழ்வுகள் (genetic mutations). இந்த மாற்றங்கள் வயது வந்தபிறகும் லாக்டேஸ் நொதியை தொடர்ந்து உற்பத்தி செய்ய உதவுகின்றன. இந்த பண்பு லாக்டேஸ் நீடித்தல் (Lactase Persistence) எனப்படுகிறது.

ஒரு பாடப்புத்தக உதாரணம்:

லாக்டேஸ் நீடித்தலை வழங்கும் மரபணு மாற்றங்கள், வெவ்வேறு மக்கள்தொகைகளில் சுயாதீனமாக தோன்றின. குறிப்பாக, வட ஐரோப்பிய மற்றும் ஆப்பிரிக்க மக்கள்தொகைகளில் இந்த மாற்றங்கள் கால்நடை வளர்ப்புடன் (மாடுகள், எருமைகள், ஆடுகள், செம்மறியாடுகள் போன்றவை) ஒத்துப்போனதாகத் தெரிகிறது. இந்த கால்நடை வளர்ப்பு 11,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தொடங்கியது. வேட்டை/சேகரிப்பு வாழ்க்கையிலிருந்து கால்நடை மேய்ச்சல் (pastoralism) நோக்கிய கலாச்சார மாற்றம், இவர்களுக்கு இறைச்சி, பால், தோல் போன்ற வளங்களைத் தொடர்ச்சியாகப் பெற உதவியது.

ஒன்றிணைந்த பரிணாமத்தின் உதாரணம்:

கால்நடை வளர்ப்புடன் லாக்டேஸ் நீடித்தல் மரபணு மாற்றங்கள் ஒரே நேரத்தில் தோன்றியது, பல விஞ்ஞானிகளால் “பாடப்புத்தக உதாரணம்” எனக் கருதப்பட்டது. இது “ஒன்றிணைந்த பரிணாமம்” (convergent evolution) எனப்படுகிறது. அதாவது, தொடர்பில்லா மக்கள்தொகைகளில் ஒத்த பண்புகள் சுயாதீனமாக உருவாகும் நிகழ்வு.Nature Genetics இதழின் 2007 ஆம் ஆண்டு ஆய்வறிக்கையின் கூற்றுப்படி, “கலாச்சாரப் பண்புகள் — கால்நடை வளர்ப்பு மற்றும் வயதுவந்தோர் பால் உண்ணும் பழக்கம் — ஏற்படுத்திய வலுவான தேர்வு அழுத்தம்” இதற்கு காரணம் என நம்பப்படுகிறது.

பாடப்புத்தகத்தில் ஒரு சிக்கல்

ஐரோப்பிய மற்றும் ஆப்பிரிக்க மக்களில் நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ள “மரபணு மற்றும் கலாச்சார இணைப் பரிணாமம்” கோட்பாட்டை விஞ்ஞானிகள் மறுபரிசீலனை செய்ய நேரலாம். சீனாவின் ஷாங்காயில் உள்ள ஃபுடான் பல்கலைக்கழகம், ஜெர்மனியின் லீப்சிக் நகரில் உள்ள மாக்ஸ் பிளாங்க் இனப்பெருக்க மானுடவியல் நிறுவனம் மற்றும் பிரான்ஸின் லியோன் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றின் ஆராய்ச்சியாளர்கள் சமீபத்தில் புதிய கண்டுபிடிப்புகளை வெளியிட்டுள்ளனர். இந்த ஆய்வு முடிவுகள் “Proceedings of the National Academy of Sciences” இதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

கிழக்கு ஆசிய மக்களான சீனர், ஜப்பானியர், வியட்நாமியர் போன்றோரில் லாக்டேஸ் நீடித்தல் (லாக்டோஸ் செரிமானத் திறன்) உருவாக ஒரு தனித்த பரிணாம பாதை இருந்ததாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர். ஐரோப்பியர்/ஆப்பிரிக்கரில் காணப்படும் மரபணு-கலாச்சார இணைவளர்ச்சிக்கு மாறாக, கிழக்கு ஆசியரின் லாக்டேஸ் நீடித்தல் மரபணு நியண்டர்தால் மனிதர்களிடமிருந்து (சுமார் 30,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் அழிந்துவிட்ட ஒரு தொல்மனித குழு) வந்தது என்பதை ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.

லாக்டேஸ் மரபணு அமைந்துள்ள மரபணுத் தொகுதியை ஆய்வு செய்த போது, 30,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் (விவசாயம் தொடங்குவதற்கு முன்னரே) இயற்கைத் தேர்வு அழுத்தங்கள் தொடங்கியதற்கான சான்றுகள் கிடைத்தன. அதாவது, கால்நடை வளர்ப்பு தொடங்கும் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கிழக்கு ஆசியரின் மரபணுக்கள் லாக்டேஸ் நீடித்தலை நோக்கி பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்துள்ளன.

இந்த ஆரம்பகால பரிணாம மாற்றங்கள் லாக்டோஸ் செரிமானத்தை விட நோயெதிர்ப்பு முறைமைக்கான நன்மைகளைக் குறியாகக் கொண்டிருக்கலாம் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகின்றனர். கிழக்கு ஆசியரின் (நியண்டர்தால்-வழி) லாக்டேஸ் மரபணு, ஐரோப்பியரில் லாக்டேஸ் நீடித்தலை ஏற்படுத்தும் மரபணு மாற்றத்தின் செல்வாக்குப் பாங்கையே காட்டுகிறது. இது லாக்டேஸ் நீடித்தலை வழங்கியதாகத் தெரிகிறது.

நமது மரபணுவில் நியண்டர்தால்கள்

தற்போதைய ஹோமோ சேபியன்களுக்கு வழிவகுத்த பரிணாம வரிசை, சிம்ப்பான்சிகள் மற்றும் போனோபோக்கள் (நமது நெருங்கிய உயிரின உறவுகள்) வழியிலிருந்து சுமார் 7 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிரிந்தது. சுமார் 8 லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இந்த வரிசை மீண்டும் பிரிந்தது: ஒரு குழு யூரேசியாவுக்கு குடிபெயர்ந்து, குளிர் காலநிலைக்கு ஏற்ப மாறியது. இவர்களே இறுதியில் நியண்டர்தால்களாக உருவானார்கள். மற்றொரு குழு ஆப்பிரிக்காவில் தங்கியிருந்து, சுமார் 2 லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நவீன மனிதர்களாக (ஹோமோ சேபியன்கள்) பரிணாமம் அடைந்தனர்.

நவீன மனிதர்கள் 1.2 லட்சம் முதல் 80,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து யூரேசியாவுக்கு வெளியேறினர். அங்கு அவர்கள் நியண்டர்தால் உறவினர்களைச் சந்தித்தனர். இந்த இனக்கலப்புக்குப் பிந்தைய எலும்புத் தடயங்களில் கிடைத்த DNA ஆதாரங்கள், இரு இனங்களும் சிலசமயம் கலப்பு மரபணுவை கொண்டிருந்ததைக் காட்டுகின்றன. இதன் விளைவாக, யூரேசிய பரம்பரை உள்ளவர்களின் மரபணுவில் (ஐரோப்பியர்கள், கிழக்கு ஆசியர்கள், இந்தியர்கள், அமெரிக்க பூர்வகுடிகள், ஓசியானியர்கள் உள்ளிட்டோர்) இன்று 1-4% நியண்டர்தால்-வழி DNA காணப்படுகிறது. கிழக்கு ஆசியர்களின் லாக்டேஸ் மரபணு இதற்கு ஒரு உதாரணம். மறுபுறம், ஆப்பிரிக்க பரம்பரையினரின் மரபணுவில் நியண்டர்தால் DNA கிட்டத்தட்ட 0% ஆகும்.
30,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இன்னும் தெளிவாகத் தெரியாத காரணங்களால் நியண்டர்தால்கள் அழிந்துவிட்டனர்.

எலும்புகளில் வேற்றுமை

நியண்டர்தால் எலும்புகளை நவீன மனிதர்களின் எலும்புகளிலிருந்து வேறுபடுத்திப் பார்க்க, வல்லுநர்கள் மண்டையோட்டின் வடிவம், உள் செவியின் எலும்புகள மற்றும் இடுப்பெலும்பின் அகலம் போன்ற அம்சங்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். நியண்டர்தால் எலும்புகளில் இருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட் DNA-வை விஞ்ஞானிகள் வரிசைப்படுத்தி, ஹோமோ சேபியன்களின் (நவீன மனிதர்கள்) DNA-வுடன் ஒப்பிட்டுள்ளனர்.

இரு சீரற்ற மனிதர்களின் DNA வரிசை 99.9% ஒத்திருந்தாலும், மனிதர்கள் மற்றும் நியண்டர்தால்களின் DNA 99.7% மட்டுமே ஒத்துள்ளது. அதாவது, DNA கார மூலக்கூறுகளின் (A, T, C, G) அடிப்படையில், நியண்டர்தால் மற்றும் மனித DNA வரிசைகளுக்கிடையே 96 இலட்சம் (9.6 மில்லியன்) வேறுபாடுகள் உள்ளன. இந்த வேறுபாடுகளைக் கொண்டு, ஒரு DNA மாதிரி போதுமான நீளமாக இருந்தால், அது மனிதரின் தானா அல்லது நியண்டர்தாலின் தானா என்பதைக் கண்டறியலாம்.

ஆலன் பண்டைய DNA தரவுத்தளம் (AADR) என்பது 20,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த பண்டைய மனிதர்களின் எலும்புகளிலிருந்து பெறப்பட்ட 10,000-க்கும் அதிகமான ஜீன் தொகுதி வரிசைகளை கொண்ட ஒரு தொகுக்கப்பட்ட தரவுத்தளமாகும். இந்தத் தரவைத் திரட்டிய ஆராய்ச்சியாளர்கள், ஒவ்வொரு ஜீன் தொகுதியிலும் 10 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட இடங்களை கண்டறிந்துள்ளனர். இந்த இடங்களில் DNA அடிப்படைகளின் வரிசைமுறை “இயல்பான” மனித DNA-விலிருந்து வேறுபட்டுள்ளது.

AADR-ல் உள்ள பண்டைய DNA வரிசைகளில் 67% ஐரோப்பா மற்றும் ரஷ்யாவில் கண்டெடுக்கப்பட்ட எலும்புகளிலிருந்து பெறப்பட்டவை. 8% கிழக்கு ஆசியா, 8% அருகிலுள்ள கிழக்கு (மத்திய கிழக்கு), 7% அமெரிக்காக்கள், 5% தென் மற்றும் மத்திய ஆசியா, 3% ஆப்பிரிக்கா, மற்றும் 2% ஓசியானியா ஆகிய பகுதிகளிலிருந்தும் வந்துள்ளன.

ஒரு கதையின் மறுசீரமைப்பு

புதிய ஆய்வில் ஈடுபட்ட ஆராய்ச்சியாளர்கள் AADR தரவுத்தளத்தை சோதித்து, சீனாவின் அமூர் பகுதியில் 14,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த ஒரு நவீன மனிதரின் மரபணுவில் நியண்டர்தால்-வழி லாக்டேஸ் மரபணு இருப்பதைக் கண்டறிந்தனர். இந்த மரபணு, 8,000 முதல் 3,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த மனிதர்களில் 10% பேரிடமும், 3,000 முதல் 1,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்தவர்களில் 20% பேரிடமும் காணப்பட்டது. தற்போது கிழக்கு ஆசியர்களில் இதன் நிகழ்வெண் 28.9% ஆக உள்ளது.

இதனால், AADR தரவும் மக்கள்தொகை மரபணு பகுப்பாய்வுகளின் முடிவை ஆதரிக்கிறது: கிழக்கு ஆசியர்கள் விலங்குகளை வளர்க்கத் தொடங்கியதற்கு முன்பே, லாக்டேஸ் மரபணு இயற்கைத் தேர்வு மூலம் (ஒப்பீட்டளவில்) அதிக நிகழ்வெண்ணை அடைந்துவிட்டது என்பதே.

எனவே, ஆப்பிரிக்கர் மற்றும் வட ஐரோப்பியருக்கு மாறாக, கிழக்கு ஆசியர்களில் இந்தத் தேர்வு லாக்டேஸ் நீடித்தலுக்கான காரணங்களால் அல்ல, அல்லது மூன்று புவிப்பகுதிகளிலும் இத்தேர்வு லாக்டேஸ் நீடித்தலுடன் தொடர்பற்றதாக இருக்கலாம்.

இந்த கண்டுபிடிப்புகளின் ஒளியில், மரபணு-கலாச்சார இணைப் பரிணாமத்தின் கிளாசிக்கல் கதை மிகவும் சிக்கலானதாகி, ஆராய்ச்சியாளர்கள் குறிப்பிடுவது போல் மிகவும் சுவாரஸ்யமானதாக மாறியுள்ளது.

— டி.பி. காஸ்பேகர், ஓய்வு பெற்ற விஞ்ஞானி.

குறிப்புகள்:

1. லாக்டோஸ் – Lactose (பால் சர்க்கரை).
2. லாக்டேஸ் – Lactase (நொதி).
3. சிறுகுடல் – Small intestine.
4. பெருங்குடல் = Large intestine.
5. மரபணு பிறழ்வுகள் – Genetic mutations.
6. Convergent evolution — “ஒன்றிணைந்த பரிணாமம்” (தொடர்பில்லா இனங்களில் ஒத்த பண்புகள் தனித்தனியாக உருவாதல்).
7. Pastoralism — “கால்நடை மேய்ச்சல்” அல்லது “கால்நடை வளர்ப்பு சார்ந்த வாழ்க்கைமுறை”.
8. Selective pressure — “தேர்வு அழுத்தம்” (சுற்றுச்சூழல்/கலாச்சாரத் தாக்கங்கள் பரிணாம மாற்றத்தைத் தூண்டுதல்).
9. லாக்டேஸ் நீடித்தல்-lactase persistence
10. நியண்டர்தால்கள் – Neanderthals
11. மரபணு-கலாச்சார இணைப் பரிணாமம் – gene-culture coevolution
12. ஹோமோ சேபியன்கள் – Homo sapiens
13. DNA – DNA
14. DNA வரிசைகள் – DNA sequences
15. ஜீன் தொகுதி – Genome
16. காரமூலக்கூறுகள் – Bases” (A, T, C, G)
17. அருகிலுள்ள கிழக்கு – Near East
18. ஓசியானியா – Oceania

எழுதியவர் : 

மொழியாக்கம் – திருவாளர் டீப்சீக்
நன்றி: இந்து நாளிதழ் இபேப்பர் 13.6.2025
https://www.thehindu.com/sci-tech/science/east-asians-began-evolving-to-drink-milk-before-they-reared-cattle/article69566742.ece

நன்றி :

விஜயன்