மொழிபெயர்ப்புக் கவிதை: இரவு, செல்கின்றன தனியாகவே நட்சத்திரங்கள்

Gajanan Madhav Muktibodh Hindi Language Poetry Translated to Tamil Language by Poet Vasanthadeepan. Book Day, Bharathi Puthakalayam



இரவு, செல்கின்றன தனியாகவே நட்சத்திரங்கள்

இரவில், செல்கின்றன தனியாகவே நட்சத்திரங்கள்
ஒரு ஆளற்ற வெறிச்சோடிய வடிகால் அருகில்
நான் ஒரு இடத்தை தோண்டினேன்
மண்ணின் பச்சை மண்கட்டிகளை வெளியேற்றி தூரம்
தோண்டியும்
தோண்டியும்
இரண்டு கைகள் போய்க் கொண்டிருந்தன சக்தியால் நிரம்பி
கேட்டுக் கொண்டிருந்தன குரல்கள் _
பெரிய அபஸ்வரம்
வெறுக்கிற இரவுகளின் குரூரம்.
கறுப்பான ஸ்வரங்களில் பேசுகிறது, வெறிச்சோடி இருந்தது மைதானம்.
எரிந்து இருந்தது எமது லாந்தர் உதாசீனம்,
ஒரு ஆளற்ற, வடிகால் அருகில்.
சுயமாக முடிக்கப்பட்டது படுக்கை மிகவும் ஆழமாக
பார்க்க முடியா திறக்கப்பட்ட முகம்
என அது தமது இருதயம் போல,
அன்பின் துண்டு
எமது வாழ்வின் பகுதி,
உயிரின் அறிமுகம்,
எமது கண்கள் போல தமது
அந்த முகம் சற்று சுருங்கி
இருந்தது மஞ்சளாக,
தமது மரணத்தில் பயமற்று.
அந்த உயிரற்ற,
ஆனால் அதன் மீது எமது உயிரின் அதிகாரம் ;
இங்கேயும் மோகம்
இருக்கிறது விவகாரம்
இங்கேயும் சிநேகத்தின் அதிகாரம்.
படுக்கை நன்றாக ஆழமாக தோண்டி,
தமது மடியிலிருந்து,
பாதுகாத்தது அதை அதன் மென்மையான பூமி _ மடி.
பிறகு மண்,
என்று மறுபடி மண்,
வைத்தது மீண்டும் ஒன்று _ இரண்டு கற்கள்
போர்த்தியது மண்ணின் கருநீல துப்பட்டா
நாங்கள் போனோம்
ஆனால் நிறையவே கவலையால் மறுபடியுமாக,
என பின்னே பார்த்து
மனம் எடுத்துக் கொண்டு இருந்தது அமைதி.
தனது தைரிய பூமியின் இருதயத்தில் வைத்திருந்தது.
தைரிய பூமியின் இருதயத்தில் வைத்து எடுத்து இருந்தது.
அவ்வளவு பூமியின் மேல் இருக்கிறது
பழைய அதிகாரம் என்னுடையது
அதன் மடியில் நான் தாலாட்டியது அன்பு என்னுடையது
முன்னே லாந்தர் உதாசீனம்
பின்னே, எம் அருகில் இரண்டு நண்பர்கள்
கால்களின் ஒலியினுடைய உதவியால் மட்டும்
சாலை நடந்து கொண்டிருந்து

ஹிந்தியில் : கஜானன் மாதவ் முக்திபோத்
தமிழில் : வசந்ததீபன்

இப்பதிவு குறித்த தங்கள் கருத்துக்களை அவசியம் கீழே உள்ள Comment Boxல் பதிவிட வேண்டுகிறோம்.

புக் டே இணையதளத்திற்கு தங்களது புத்தக விமர்சனம், கட்டுரைகள் (அறிவியல், பொருளாதாரம், இலக்கியம்), கவிதைகள், சிறுகதை என அனைத்து  படைப்புகளையும், எங்களது [email protected] மெயில் அனுப்பிட வேண்டுகிறோம்.