இசை – கவிதை

இசை – கவிதை

என் அன்பான
அழகான
இனிய இசையே..!
உன்னால்
எத்தனைப் பெரிய இன்பம்..?
நீ –
சப்தமாய்,
இரைச்சலாய்,
கவிதையாய்,
இசையாய்,
அவர்களது
தேவைக்கு ஏற்பது
போலவே இருக்கிறாய்.

ஒரு நிசப்தத்தின் முடிவில்
எங்கிருந்து பிறந்தாய்.
என்னையும்
உன்னுடன் அழைத்துச் செல்
என் இனிய இசையே..!

பறையில்,
மத்தளத்தில்,
வீணையில்,
நையாண்டியில்,
நாதஸ்வரத்தில்,
ஒரே நேரத்தில்
எப்படி இத்தனை
இடங்களில் – நீ

படித்தவனும்,
பாமரனும்,
உழைத்தவனும்,
கலைத்தவனும்,
உன்னிடத்தில் சற்று
இளைப்பாறத்தான் வேண்டும்…
என் இனிய இசையே.

நீ –
நடக்க மறந்தாய்,
ஒரே இடத்தில்
இருக்கம் மறந்தாய்.
மொழியை மறந்தாய்.
சாதியை வெறுத்தாய்,
மதத்தை மறந்தாய்,
எல்லோருக்கும்
சொந்தமானாய் – நீ

அப்படித்தான்
என்னையும்
வருடி,
திருடி
சென்றாய் – நீ

என்
அருமையான
சின்ன இசையே
ஒரு கல்வி சாலையில்
உன்னை
அடைத்து வைத்துப்
பட்டம் பெறத் துடிக்கின்றனர்.

அவர்களுக்கு
எப்படி தெரியாமல் போனது?
நீ உழைப்பை விரும்பும்
அத்துனைப் பேருக்கும்
சொந்தம் என்று.

எழுதியவர் : 

கவிஞர் பாவலன்

இப்பதிவு குறித்த தங்கள் கருத்துக்களை அவசியம் கீழே உள்ள Comment Boxல் பதிவிட வேண்டுகிறோம்.

புக் டே இணையதளத்திற்கு தங்களது நூல் அறிமுகம், கட்டுரைகள் (அறிவியல், பொருளாதாரம், இலக்கியம்), கவிதைகள், சிறுகதை என அனைத்து  படைப்புகளையும், எங்களது bookday24@gmail.com மெயில் அனுப்பிட வேண்டுகிறோம்.