நான் பொருளாதார நிபுணரோ, அது சார்ந்த கல்வியறிவோ கொண்டவன் இல்லை. ஆனால், கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலான தொழிற்சங்க ஈடுபாடு மற்றும் உழைக்கும் வர்க்கத்துடனான நெருக்கம் ஆகியவற்றின் காரணமாக, உலகமயமாக்கல், தாராளமயமாக்கல், மற்றும் தனியார்மயம் ஆகிய கொள்கைகள் சாதாரண மக்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும் எதிரானது என்ற கருத்துருவாக்கத்தின் நியாயத்தை நான் முழுமையாக உணர்ந்துள்ளேன். இந்தக் கண்ணோட்டத்தில் இருந்தே, கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளாதாரப் பேராசிரியரான ஜெகதீஷ் பகவதி எழுதிய In Defence of Globalization என்ற நூலை அணுகும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.
அமெரிக்காவில் உள்ள என் தம்பியின் புத்தக அலமாரியில் கண்ட இந்த நூல், என் நீண்ட நாள் கருத்துக்கு எதிராகப் பேசும் ஒரு நிபுணரின் வாதங்களைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தைத் தூண்டியது. ஒரு புத்தக விமர்சனம் என்பது பொதுவாக சில நல்ல அம்சங்களைப் பாராட்டி முடிவது வழக்கம். ஆனால், இந்நூலைப் பொறுத்தவரை, ஆசிரியரின் வாதங்கள் சரிதானா? என்ற ஓர் ஆழமான விவாதத்தை எழுப்ப வேண்டிய அவசியம் இருப்பதால், இதைச் சற்று நீண்ட விமர்சனமாக நான் எழுத விரும்புகிறேன்.
நூலாசிரியரின் கோபப் பார்வை மற்றும் விமர்சகர்கள் மீதான மனப்பான்மை
நூலின் உட்புற அட்டையிலேயே பேராசிரியரின் கோபமும் ஆதங்கமும் துவங்கிவிடுகிறது. குழந்தைத் தொழிலாளர் முதல் சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடு, கலாச்சாரத் தாக்குதல் வரை எல்லாக் குற்றச்சாட்டுகளுக்கும் உலகமயமாக்கல்தான் காரணம் என்ற போக்கு பணக்கார மற்றும் ஏழை நாடுகள் எங்கும் பரவிவிட்டதாக அவர் குற்றம் சாட்டுகிறார். எழுத்தாளர்கள், செயற்பாட்டாளர்கள் போன்றவர்களின் எதிர்க்கருத்துகள் இல்லாத ஒருநாள் கூட நகர்வதில்லை என்று அவர் கூறுகிறார். உலகமயமாக்கலுக்கு எதிரான தொடர் பிரச்சாரங்கள் பெருகிவிட்டதால், அதன் தேவையை நிலைநாட்டவே இந்நூலை எழுத விழைந்ததாகக் கூறுகிறார்.
என்னைப் பொறுத்தவரை, இதுபோன்ற உயர்மட்டத்தில் உள்ள நிபுணர்கள், குளிரூட்டப்பட்ட காருக்குள் அமர்ந்து நீல நிறக் கண்ணாடியின் வழியே அதிவேகச் சாலையில் காணும் உலகத்தைத்தான் ‘இயல்பானது’ எனக் கருதிக்கொள்கிறார்களோ என்று தோன்றுகிறது. பேராசிரியரும் உலகமயமாக்கலை அத்தகைய ஒரு கண்ணோட்டத்திலேயே பார்த்துவிட்டாரோ என எண்ணத் தோன்றுகிறது.
உலகமயமாக்கல் எதிர்ப்பாளர்களைப் பிரித்தல் – ஒரு விவாதம்
பேராசிரியர் உலகமயமாக்கலை எதிர்ப்பவர்களை இரு வகையினராகப் பிரிக்கிறார்:
அறிவுஜீவிகள்/கருத்தியலாளர்கள்: இவர்கள் பொதுவாக முதலாளித்துவம், உலகமயமாக்கல், ஊழல் ஆகியவற்றுக்கு எதிராகப் பொதுவான கருத்துருவாக்கம் கொண்டிருப்பதால் எதிர்க்கின்றனர்.
நடைமுறைவாதிகள்: இவர்கள் உலகமயமாக்கல் ஏழைகளுக்கு எதிரானது, சுற்றுச்சூழலுக்கு எதிரானது என்ற நடைமுறை விளைவுகளின் அடிப்படையில் எதிர்க்கின்றனர்.
உலகமயமாக்கலால் ஏற்படும் சிறு ஆபத்துகளைக்கூட எதிர்ப்பாளர்கள் பெரிதுபடுத்துகின்றனர் என்று கூறும்போதே, அவர் ஆபத்துகள் உள்ளன என்பதை ஏற்றுக்கொள்வதாகவே நாம் கருத வேண்டியுள்ளது. புத்தகத்தின் முதல் மூன்றில் ஒரு பகுதி முழுவதும் உலகமயமாக்கலின் எதிர்ப்பாளர்களைப் பற்றியே அவர் புலம்பித் தீர்த்திருக்கிறார். தனது நிலைப்பாட்டை நிலைநாட்ட வலுவான புள்ளிவிவரத் தரவுகளை முன்வைப்பதற்குப் பதிலாக, எதிர்ப்பாளர்கள் மீதான கோபத்தைக் கொட்டித் தீர்த்துள்ளார் என்றே நான் பார்க்கிறேன்.
தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி: யாருக்கு லாபம்?
கார்ப்பரேட்மயத்தையும், உலகமயமாக்கலையும் ஆதரிப்பவர்கள் பெரும்பாலும் தகவல் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியைக் கைக்குள் எடுத்துக்கொண்டு, தொலைத்தொடர்பு எப்படி எளிதாயிற்று என்ற வாதத்தை முன்வைப்பது வழக்கம். நூலாசிரியரும் 1930களில் நியூயார்க்கிலிருந்து லண்டனுக்கு மூன்று நிமிட தொலைபேசி அழைப்புக்கு $130 டாலர் செலவானது; இப்போது சில சென்ட்களில் முடிகிறது என்று வாதிடுகிறார்.
இந்தியா போன்ற நாடுகளில் தொலைத்தொடர்பு வளர்ந்திருக்கிறது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால், இந்தக் கார்ப்பரேட் போட்டியானது மிகப்பெரிய வேலைவாய்ப்பு கேந்திரமாக இருந்த பி.எஸ்.என்.எல் (BSNL) போன்ற பொதுத்துறை நிறுவனங்களைத் தகர்த்து, பலரை வேலை இழக்கச் செய்திருக்கிறது. பொதுத்துறை உருவாக்கிய அடிப்படை கட்டமைப்பைக் கொண்டே தனியார் நிறுவனங்கள் அசுர வளர்ச்சி அடைந்தன.
முதலில் சின்ன மீன்களைப் பெரிய மீன்கள் தின்றன, இப்போது பெரிய மீன்களே ஒன்றையொன்று தின்னும் நிலை துவங்கியுள்ளது. வோடபோன்-ஐடியா போன்ற நிறுவனங்கள் ஆபத்தில் உள்ளன. ஒரு குடும்பத்தின் தொலைபேசி செலவு முதலில் பல இலவசங்கள் என்ற ஆசை வார்த்தையில் துவங்கி, இணையப் பயன்பாட்டை அதிகரித்து, தற்போது ஒரு மாதத்திற்கு ரூ. 1,000 முதல் 1,500 வரை என்ற இடத்திற்கு வந்து நிற்கிறது என்பதே யதார்த்தம்.
சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வளர்ச்சி: முரண்பாடுகள்
கடலோர நகரங்களில் அமைக்கப்பட்ட இறால் பண்ணைகள் குறித்து ஆசிரியர் ஒரு வாதத்தை முன்வைக்கிறார். இவற்றால் வருவாயும் வாணிபமும் பெருகும் என்றாலும், சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் அதைத் தொடர்ந்து எதிர்த்து, வணிகம் பெருக விடாமல் செய்துவிட்டனர் என்கிறார்.
ஆனால், இறால் பண்ணைகள் நிலத்தடி நீரை மாசுபடுத்துகின்றன, சுற்றுப்புறப் பெரும்பான்மை வயல்களில் விவசாயத்தை பாதிக்கின்றன, மற்றும் நோய்த்தொற்றையும் அதிகரிக்கின்றன என்பதை அனுபவபூர்வமாக உணர்ந்த மக்கள்தான் அதை எதிர்த்தார்கள் என்பதே உண்மை. சாயப்பட்டறைகளில் நிலத்தடி நீர் மாசுபடுவது குறித்து உச்ச நீதிமன்றம் வரை தலையிட்ட பிறகும் என்ன நிலைமை என்பது நாம் கண்கூடாகக் கண்ட உண்மை. எனவே, கழிவுநீரைச் சுத்திகரித்து வரி விதித்தால் போதும் என்ற அவரது வாதம், கள யதார்த்தத்துக்கு முரணானது.
உலகமயமாக்கலின் மனித முகம்: வறுமையும் வளர்ச்சியும்
“உலகமயமாக்கலின் மனித முகம்” என்ற அத்தியாயத்தில், வறுமை அதிகரித்துள்ளதா? குறைந்துள்ளதா? என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறார். “வளர்ச்சி என்பது அடிப்படை, அதன் மூலம் வருவாய் அதிகரித்து ஏழைகளின் வாழ்நிலை உயரும்” என்பதே அவரது சுருக்கமான வாதமாக உள்ளது. மேலும், உலகப் போருக்குப் பிந்தைய ஆண்டுகளில் தொழிலாளர்களால் உற்பத்தி செய்யப்படும் பொருட்களின் ஏற்றுமதி அதிகரித்ததால், வேலைவாய்ப்பு கூடி ஏழ்மை குறைந்தது என்கிறார்.
இது ஏதோ குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் அமர்ந்து, கணினித் திரையில் உள்ளீடுகளைக் கொடுத்து, வளர்ச்சி வரைபடத்தைப் பார்த்துப் பேசுவது போல் உள்ளது. இந்தியா போன்ற நாடுகளில் அரசு குறிப்பிடும் ‘வளர்ச்சி’ அல்லது உலகமயமாக்கல் காட்டிடும் ‘கார்ப்பரேட் வளர்ச்சி’ மூலம் ஏழைகளின் வறுமை ஒழிந்ததாகச் சொல்ல முடியுமா?
கடன் மற்றும் சந்தை பொருளாதாரம் குறித்த வாதம்:
ஏழைகளின் வருவாயை அதிகப்படுத்த, கடன் வாங்கி முதலீடு செய்ய வைப்பதற்காகக் கிராமங்கள் தோறும் வங்கிக் கிளைகள் திறக்கப்பட்டன என்றும், அவை வங்கிகளுக்கு வாராக்கடனை (Non-Performing Assets) அதிகரித்தன என்றும் பேராசிரியர் வாதிடுகிறார். ஆனால், இன்றைக்கு வங்கிகள் முன்பாக நிலுவையிலுள்ள பல நூறு கோடி வாராக்கடன்கள் பெருமுதலாளிகளாலும், கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களாலும்தான் ஏற்பட்டுள்ளன என்பது ஊடகங்கள் வாயிலாக நாம் அன்றாடம் கண்டுவரும் யதார்த்தம்.
“சந்தைப் பொருளாதாரத்தை அதன் போக்கில் இயங்க அனுமதிப்பது சமத்துவ ஒதுக்கீட்டுப் பொறிமுறையாகும்” என்ற இவரது கருத்தை ஏற்க இயலவில்லை. இங்குச் சந்தைப் பொருளாதாரம் பணக்காரர்களையே மீண்டும் மீண்டும் உயரச் செய்து கொண்டிருக்கிறது. உதாரணமாக, கொரோனா எனும் பெருந்தொற்று நோய் சாமானியனின் இயல்பு வாழ்க்கையை முடக்கியபோதும், சந்தைக் குறியீடுகள் உயர்ந்து கொண்டே இருக்கின்றன. வறுமையைக் குறைப்பதற்காக இந்த உயர்வு? இது ஓர் நகைமுரண் இல்லையா?
குழந்தைத் தொழிலாளர் மற்றும் பெண்கள் நிலை
வளர்ந்து வரும் வருவாயினால் மக்களின் மனநிலை மாறிவிட்டது, பேராசை பிடித்த பெற்றோர் தங்கள் குழந்தைகளை வேலைக்கு அனுப்புகின்றனர் என்ற நூலாசிரியரின் வாதம் வியப்பளிக்கிறது. பொருளாதார ஆய்வறிக்கை அவ்வாறு கூறுகிறது என்கிறார். ஆனால், இறுதியில், ஒரு எச்சரிக்கையாக அவரே, குழந்தைத் தொழிலாளர் எண்ணிக்கை குறைந்திருந்தாலும், எல்லைப் பகுதிகளில் நிலைமை மோசமாக இருப்பதாகவும், குறிப்பாக மத்திய தரக் கிழக்கு நாடுகளுக்கு பாலியல் தொழிலுக்காக பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் அழைத்துச் செல்லப்படுவது அதிகரித்துள்ளது என்றும் ஒப்புக்கொள்கிறார். இந்த முரண்பட்ட நிலைப்பாடே அவரது வாதத்தின் பலவீனத்தைக் காட்டுகிறது.
பெண்கள் நிலை, ஊதியம், சுற்றுச்சூழல் அபாயம் போன்ற தலைப்புகளில் அவர் அத்தியாயங்கள் எழுதியிருந்தாலும், 2004-ல் வெளியான இந்நூல், உலகமயமாக்கல் வெகுவிரைவில் சுபிட்சத்தைக் கொண்டுவரும் என்ற அனுமானத்தில் எழுதப்பட்டிருக்கலாம்.
முடிவுரை: இந்தியச் சூழலில் எடுபடாத வாதம்
கொலம்பியா பல்கலைக்கழகப் பொருளாதாரப் பேராசிரியரான ஜெகதீஷ் பகவதியின் சர்வதேசச் செல்வாக்கு மற்றும் பல முக்கியப் பத்திரிகைகளில் வெளியான கட்டுரைகள் காரணமாக, இந்நூல் அதிகமான பிரதிகளை விற்றிருக்கக்கூடும் என்பதை அறிய முடிகிறது.
ஆனால், இந்தியச் சூழலில், உலகமயமாக்கல், தாராளமயமாக்கல் ஆகியவை இந்நூலின் வாதங்களின் வாயிலாகத் தன்னைத் தற்காத்துக்கொள்ளத் தவறிவிட்டது. மாறாக, இது தொழிலாளர்கள், பெண்கள், குழந்தைகள், மற்றும் அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்தவில்லை; வேலை இழப்புகளை அதிகரித்துள்ளது. மறுபுறம், கார்ப்பரேட் நலன்கள்தான் மேம்பட்டுள்ளன என்பதே நாம் கண்ட உண்மை.
எது எப்படி இருப்பினும், உலகமயமாக்கலைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் இத்தகைய ஓர் உயர்நிலை நிபுணரின் பார்வையை வாசிப்பதற்கு அதன் மூலம் விமர்சிப்பதற்கு வாய்ப்பளித்த என் தம்பிக்கு நான் நன்றி பாராட்ட கடமைப்பட்டுள்ளேன்.
நூலின் விவரங்கள்:
நூல்: In Defence of Globalization
ஆசிரியர்: பேரா.ஜெகதீஷ் பகவதி
வெளியீடு: Oxford University Press
எழுதியவர்:
✍🏻 – சம்பத் ஸ்ரீனிவாசன்
******************************************************************************
Click to Join Telegram Group Link : https://t.me/+lyAFK8ZE0iczZjE1
Click to Join Facebook: https://www.facebook.com/Book Day – Bharathi Puthakalayam
இப்பதிவு குறித்த தங்கள் கருத்துக்களை அவசியம் கீழே உள்ள Comment Boxல் பதிவிட வேண்டுகிறோம்.
புக் டே இணையதளத்திற்கு தங்களது நூல் அறிமுகம், கட்டுரைகள் (அறிவியல், பொருளாதாரம், இலக்கியம்), கவிதைகள், சிறுகதை என அனைத்து படைப்புகளையும், எங்களது bookday24@gmail.com மெயில் அனுப்பிட வேண்டுகிறோம்.
சமீக காலங்களில் படித்த புத்தக அறிமுகங்களிலேயே நிறைவானதொரு கட்டுரையென்றே குறிப்பிடலாம். ஏற்கனவே பகவதி கட்டற்ற வர்த்தகம் குறித்து எழுதியதை பத்துப் பதினைந்து வருஷங்களுக்கு முன்னர் படித்த நினைவு இருக்கிறது. உலகமயமாக்கத்திற்குப் பின்னர் ஏற்றத் தாழ்வு செங்குத்தாக அதிகரிப்பதை அவர் காண மறுக்கிறார் என்றே கூறலாம். அவர் சர்வீஸ் ஸெக்டார் வேலை வாய்ப்பு பெறுகுவதை சிலாகித்தாலும் மூன்றாவது உலக நாடுகளில் ஏற்கனவே இருந்து வந்த பாரம்பரிய துறைகளின் உற்பத்தி முற்றிலும் அழிந்து போனதையும் கவனிப்பதில்லை.