Mangaiyin Kangal Manarkeni Poem By Navakavi மங்கையின் கண்கள் மணற்கேணி கவிதை - நவகவி

மங்கையின் கண்கள் மணற்கேணி கவிதை – நவகவி




நீர்ஊற்றை ஒளித்து வைக்கும்- அந்த
மணற்கேணி- உன்
நேத்திரங்கள் ஆனதுவோ- என்
மகாராணி?
உன்- விழியின் ஓரமே
பார்- கசியும் ஈரமே!
கண்ணீர் அல்ல…. காதல் கசியுது மெல்ல
கண்ணே கண்ணே…. மறுப்பதேன் அதைச் சொல்ல?
(நீரூற்றை)

இமை இரண்டும்- விரல்- என ஆகி
மனதை மீட்டுமே!
எண்ணங்களை -உன்- வண்ணங்களை
எழுதிக் காட்டுமே!
இனியாவது கனிவாய்திற பேசடி!
ரதமாகநீ வடமாக நான் பாரடி!
மனது வையடி
மௌன தேச பிரஜையாக
மாறினாயடி!
(நீரூற்றை)

கூம்புகிற- பூ- இதழ்களுமே
வீசும் வாசமே!
மூடுகிற- உன்- உதடுகளும்
பேசும் பேசுமே!
கன்னக்குழி முத்தப் புயல் மையமோ?
அன்னக்கிளி உனக்குப்பணி செய்யுமோ?
சொல்வாய் சம்மதம்.
செவ்வாய் திறந்து சிரித்தால் செவ்வாய்
கிரகம் என்வசம்!
(நீரூற்றை)

உன்- கால் சுவடு -ஒரு- ஏடாக
கவிதை வடிக்கிறேன்!
நேர் வகிடு -சொர்க்க- வழி ஆக
நிலவில் நடக்கிறேன்!
மௌனம் உடை தயக்கம் உடை கண்மணி!
காதல் வினா தொடுத்தேன் விடை சொல்க நீ!
கனிவாய் பேசடி
கனிவாய் முத்தம் தருவாய் கண்ணே
இனிதாய் பேசடி!
(நீரூற்றை)

இப்பதிவு குறித்த தங்கள் கருத்துக்களை அவசியம் கீழே உள்ள Comment Boxல் பதிவிட வேண்டுகிறோம்.

புக் டே இணையதளத்திற்கு தங்களது புத்தக விமர்சனம், கட்டுரைகள் (அறிவியல், பொருளாதாரம், இலக்கியம்), கவிதைகள், சிறுகதை என அனைத்து  படைப்புகளையும், எங்களது [email protected] மெயில் அனுப்பிட வேண்டுகிறோம். 



Leave a Comment

Comments

No comments yet. Why don’t you start the discussion?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *