“மாசக்கடைசி” சிறுகதை
மாசக்கடைசி
அவன் முதன்முதலாக மாத சம்பளத்தை வாங்கிய நாள் இன்னும் நினைவில். அன்னிக்கி புதன்கிழமை. புதிதாக ஆரம்பித்த சாலரி வங்கிக் கணக்கில் ஏதோ பிழை காரணமாக பணமாகவே கிட்டிய பெரிய வெள்ளை கவர். மேலே பாயசமா ஒரு முத்திரை. அந்த வெள்ளைப் பூச்சிக்குழம்பை கையிலே வைத்து கொண்டு நேரே பஸ்ஸில் பாய்ந்தான். “நம்ம பணத்தால தான் இப்போ இந்த சக்கரம் சுழலுது!” என்று மனதுக்குள் நெகிழ்ந்தான்.
அந்த மாதத்தில் காசு ஒரு வாரம்தான் இருந்தது.
அப்பா கேட்ட லுங்கி. அம்மா ரசித்த ரோஸ் நிற சட்டை. தங்கைக்கு சின்ன ஹேர் பேண்ட். வீட்டுக்குள்ள ஒரு புடவை. தன் காதலிக்கு ஜேமினி கெபில்ஸ் கடையில வாங்கிய 80 ரூபாய்க்கு நறுமணத்தூள். “நீங்க ஒரு மாதம் நாறணும்,” என்பதே அவன் ஆசை.
—
மணவாழ்க்கையின் துவக்கம்
சம்பள தினம் இப்போது வெள்ளிக்கிழமை. வெள்ளிக்கிழமை மட்டுமல்ல, ஒரே ஒரு நாள் – மாசத்துக்கே ஒரே சந்தோஷமான நாள்.
ஆனால் அந்த சந்தோஷமும் அதிகமிருந்ததில்லை. வீட்டுக்கடன், மருத்துவக் கட்டணம், மசாலா சில்லறை, குழந்தைக்கு புடவை, மனைவிக்கொரு சேலை, தொலைத்த தோசைக்கல்லுக்குப் பதிலாக புதியது…
“இந்த மாதம் குறைவுதான் கிடைத்திருக்கே?” என்றாள் மனைவி.
“சம்பளமே இதுதான்!” என்றான் அவன் சலிப்புடன்.
பதில் சொல்லாமல் அவள் கண்களை திருப்பினாள்.
அவன் மௌனமாயிருந்தான். ஆனால் உள்ளுக்குள் வலியோ வெடித்துக் கொண்டே இருந்தது.
—
பிள்ளை பள்ளி
அடுத்த வருடம், குழந்தை LKG-க்குள் காலடி வைத்தது.
அதற்கான அட்மிஷன், புக், யூனிஃபாரம், வாகனக் கட்டணம், டேன்ஸ் கிளாஸ், ஹெல்த் ட்ரின்க்—all-inclusive fees!
“இந்த மாசம்… இன்னும் முதல் வாரம்தான், ஆனா ஏற்கனவே மாதக்கடைசி மாதிரி தான் இருக்கு!” என்றாள் மனைவி.
“அப்புறம் என்ன செய்வது?” என்றான் அவன் வாடையுடன்.
“தெரியல… ஆனா இது தான் வாழ்க்கை போல…”
அந்த “வாழ்க்கை போல…” என்ற சொற்றொடர் அவனுக்கு ரத்தத்துல அடிக்கிற மாதிரி இருந்தது.
—
புதிய வீடு
தான் வளர்ந்த வாடகை வீடு நில்லாமல் நகர்ந்து கொண்டிருந்தது. ஒரு போதும் “இது தான் நம்ம வீடு” என சொல்ல முடியாத உணர்வு.
“இப்போ ஒரு வீடு வாங்கணும்,” என்றாள் மனைவி உறுதியாக.
அவனுக்குத் துணிவும் இருந்தது, பயமும் இருந்தது. வங்கியில் கடன், பத்திரம், இன்ஷூரன்ஸ்… மூணு வாரம் பக்கத்தில் இருந்த வீடுகளுக்கே போயி பசிக்குடிக்கிற மாதிரி இருந்தது.
“நீ பாத்தியா, நம்ம ரேஷன் சாமானெல்லாம் கடைசி வாரத்துல வாங்குறது வேற வழியில்லாம…” என்றாள் அவள்.
அவன் பதிலின்றி சாய்ந்தான்.
—
கார்
தம்பி Used Car வாங்கினான். அவனும் ஆசைப்பட்டான்.
நாலு சக்கரம் வீடு வரவேண்டுமே என்ற எண்ணத்தில், கடன், டவுன் பேமெண்ட், இன்சூரன்ஸ், கூடவே பெருமிதம்!
முதல் நாள் காருடன் வீட்டுக்குள் நுழைந்தபோது பக்கத்து வீட்டுக்காரர் சிரித்தபடியே பார்த்தார்.
“பெருசா காரே வாங்கிட்டீங்கப்பா!”
“வாங்கிட்டோம். ஆனா ரொம்ப நாளா கடன் வெச்சி சந்தோஷப்படணும்.” என்றான் மெதுவாய்.
மூணாம் தேதிதான்.
ஆனாலும் அவனுக்கு ஏற்கனவே “மாசக்கடைசி” பிசாசு கதவைத் தட்டியது போலவே இருந்தது.
—
தனிமையான உணர்வு
அந்த இரவு, அவன் வீட்டின் வாசலில் அமர்ந்திருந்தான்.
குழந்தை உள்ளே கார்டூன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. மனைவி சமையலில்.
கார் பக்கத்தில் மெல்ல ஒளிர்ந்தது.
அவன் ஒரு காகிதத்தில் இப்படி எழுத ஆரம்பித்தான்:
“மாசக்கடைசி என்பது ஒரு நாள் அல்ல…
ஒரு உணர்வு.
ஒரு நிஜம்.
ஒரு பழக்கம்.
ஒரு கவலை.
ஒரு வலிமை.
ஒரு குடும்பஸ்தனின் அடையாளம்.”
எந்த சுகத்தையும் துயரத்தையும் ஒரு கவிதை அல்லது கவிதை போன்ற ஒன்றில் சிறைப்பிடித்த பின்னர் தன்னைத் தானே எந்த அசாதாரண சூழலில் இருந்தும் விடுவித்துக் கொள்ளும் வித்தை கைவசம் இருந்ததால்
இதற்கு பிறகு மாசக்கடைசி என்பது எப்போதும் அவன் வாழ்வின் கடைசியாகாது!
எழுதியவர் :
✍🏻 – அ.சீனிவாசன்
******************************************************************************
Click to Join Telegram Group Link : https://t.me/+lyAFK8ZE0iczZjE1
Click to Join Facebook: https://www.facebook.com/Book Day – Bharathi Puthakalayam
இப்பதிவு குறித்த தங்கள் கருத்துக்களை அவசியம் கீழே உள்ள Comment Boxல் பதிவிட வேண்டுகிறோம்.
புக் டே இணையதளத்திற்கு தங்களது நூல் அறிமுகம், கட்டுரைகள் (அறிவியல், பொருளாதாரம், இலக்கியம்), கவிதைகள், சிறுகதை என அனைத்து படைப்புகளையும், எங்களது bookday24@gmail.com மெயில் அனுப்பிட வேண்டுகிறோம்.
