2026 பொருளாதாரத்திற்கான நோபல் பரிசு: நுண்ணடித்தளங்களும் பெருநிலைப் பொருளாதாரமும் – எஸ்.விஜயன்

2026 பொருளாதாரத்திற்கான நோபல் பரிசு: நுண்ணடித்தளங்களும் பெருநிலைப் பொருளாதாரமும் – எஸ்.விஜயன்

நுண்ணடித்தளங்கள் பெருநிலை நுண்ணறிவுகளை வழங்குகின்றன

பொருளாதாரத்தில் 2026ம் ஆண்டுக்கான நோபல் பரிசு

எஸ்.விஜயன்

மேற்கண்ட தலைப்பிடப்பட்ட கட்டுரைதான் 12,10,26 அன்று அறிவிக்கப்பட்ட 2026ம் ஆண்டின் பொருளாதாரத்திற்கான நோபல் பரிசு ஏற்பட்டாளர்கள் அவர்கள் இணையதளத்தில் பதிவேற்றப்பட்டது. அதை அப்படியே தமிழில் பகுதி 1ல் தருகிறேன். இதன்மீதான என் விமர்சனம் பகுதி 2ல் உள்ளது. என் விமர்சனத்தை நேரடியாகவும் பகுதி2க்கு சென்றும் படிக்கலாம்.

பகுதி-1

பொருளாதார வளர்ச்சியானது மாறி மாறி வரும் வீழ்ச்சி மற்றும் உயர்வு காலங்களால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. சரியான நேரத்தில் பொருளாதாரத்தைத் தூண்டுவது அல்லது மந்தப்படுத்துவது நிலைத்தன்மையை வழங்கி, நீடித்த மந்தநிலை அல்லது கட்டுக்கடங்காத பணவீக்கத்தைத் தவிர்க்க உதவும். ராபர்ட் ஈ. ஹால் மற்றும் மைக்கேல் வுட்ஃபோர்டின் ஆராய்ச்சி நிலைப்படுத்தல் கொள்கையில் ஒரு முன்மாதிரி மாற்றத்தை உருவாக்கியுள்ளது. அவர்களின் ஆராய்ச்சியின் விளைவாக உருவான புதிய கெயின்சிய மாதிரிகள், நிலைப்படுத்தல் கொள்கை வணிக சுழற்சிகளை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதை விளக்கவும் அளவிடவும் அனுமதிக்கின்றன, மேலும் இவை இப்போது உலகெங்கிலும் உள்ள மத்திய வங்கிகள் மற்றும் நிதி அமைச்சகங்களால் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

“பொருளாதாரத்தைத் தொடங்குவதற்கு மத்திய வங்கி அதன் கொள்கை விகிதத்தைக் குறைக்க வேண்டும்.”

“வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களின் செலவிடக்கூடிய வருமானத்தை அதிகரித்து, நுகர்வை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் அரசாங்கம் பொருளாதாரத்தைத் தூண்ட வேண்டும்.”

“பொருளாதாரத்தைக் குளிர்விக்க அதிக வட்டி விகிதங்கள் அல்லது குறைக்கப்பட்ட செலவினங்கள் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும், இல்லையெனில் பணவீக்கத்தின் கட்டுப்பாட்டை நாம் இழப்போம்!”

பொருளாதாரக் கொள்கை குறித்த பொது விவாதங்களில் இத்தகைய கூற்றுகள் அடிக்கடி கேட்கப்படுகின்றன. இவை அனைத்தும் நிலைப்படுத்தல் கொள்கைக்கான கருவிகளுக்கு எடுத்துக்காட்டுகள், அதாவது பொருளாதார ஏற்ற இறக்கங்களைச் சமன்செய்ய அரசாங்கங்களும் மத்திய வங்கிகளும் செயல்படுத்தும் நடவடிக்கைகள். இதில் மத்திய வங்கி அதன் கொள்கை விகிதத்தைச் சரிசெய்வது, அல்லது குழந்தை நலன்போன்ற வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களின் வாங்கும் சக்தியைப் பாதிக்க அரசாங்கம் வரிகள் அல்லது பணப்பரிமாற்றங்களை உயர்த்துவது அல்லது குறைப்பது ஆகியவை அடங்கும். நிலைப்படுத்தல் கொள்கையின் நோக்கம் பொருளாதார ஏற்ற இறக்கங்களை – வேலையின்மை மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியில் ஏற்படும் மாறுபாடுகளை – குறைப்பதாகும், இதனால் பொருளாதாரம் மிக உயர்ந்த வேலையின்மை அல்லது கட்டுக்கடங்காத பணவீக்கம் கொண்ட நிலையில் முடிந்துவிடாது அல்லது தொடராது. ஆழமான பள்ளத்தாக்குகள் மற்றும் உயர்ந்த சிகரங்கள் கொண்ட ரோலர் கோஸ்டரை விட நிலையான, சீரான பெருநிலைப் பொருளாதார வளர்ச்சி வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களுக்கும் வணிகங்களுக்கும் சிறந்தது. சிறிய விளிம்புகளைக் கொண்ட ஏழ்மையான வீட்டு உபயோகிப்பாளர்கள் அதிகப்படியான பொருளாதார ஏற்ற இறக்கங்களால் குறிப்பாகப் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.

ராபர்ட் ஈ. ஹால் மற்றும் மைக்கேல் வுட்ஃபோர்டின் ஆராய்ச்சி பொருளாதார வீழ்ச்சிகளை நிர்வகிக்க நாம் சிறப்பாகத் தயாராக உதவியுள்ளது. அவர்கள் புதிய கெயின்சிய முன்மாதிரியின் அடித்தளத்தை அமைத்தனர், இதில் மாதிரிகள் நுண்ணடித்தளங்களின் மீது கட்டமைக்கப்படுகின்றன, அதாவது கீழிருந்து மேலாக. பொருளாதார விளைவுகள் வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களாலும் வணிகங்களாலும் நுண்ணிய மட்டத்தில் எடுக்கப்படும் மில்லியன் கணக்கான முடிவுகளின் விளைவாகும். பறவைப் பார்வை போன்ற பெருநிலைக் கண்ணோட்டத்தில் பொருளாதாரத்தை வெறுமனே ஆய்வு செய்வதற்குப் பதிலாக, இந்த அணுகுமுறையின் அடிப்படையிலான மாதிரிகளைப் பயன்படுத்தி, ஹால் மற்றும் வுட்ஃபோர்டின் ஆராய்ச்சி நிலைப்படுத்தல் கொள்கையின் கோட்பாட்டில் ஒரு முன்மாதிரி மாற்றத்தை உருவாக்கியுள்ளது.

அதிக வேலையின்மை அல்லது கட்டுக்கடங்காத பணவீக்கம் போன்ற பிரச்சினைகளைத் தவிர்ப்பதற்காக உயர்வுகளையும் தாழ்வுகளையும் சமன்செய்வதே நிலைப்படுத்தல் கொள்கையின் நோக்கமாகும்.

நிலைப்படுத்தல் கொள்கை பயனற்றதாகியது

நிலைப்படுத்தல் கொள்கை பெரும் பயன்களைத் தரக்கூடும் என்ற நுண்ணறிவு, ஜான் மேனார்ட் கெயின்ஸின் கிட்டத்தட்ட நூற்றாண்டு பழமையான பணிக்குத் திரும்பச் செல்லலாம். இன்றும் நிலைப்படுத்தல் கொள்கையின் அடித்தளமாக இருக்கும் அவரது கருத்து என்னவென்றால், வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களிடமிருந்தும் வணிகங்களிடமிருந்தும் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கான மொத்த வேண்டல், பொருளாதாரம் உற்பத்தி செய்யக்கூடியதுடன் தானாகவே ஒத்துப்போகாது. வேண்டல் மிகக் குறைவாக இருந்தால், அதிக வேலையின்மையும் குறைந்த வளர்ச்சியும் இருக்கும். அது மிக அதிகமாக இருந்தால், பொருளாதாரம் அதிக வெப்பமடைந்து பணவீக்கம் உயரும். வேண்டல் மிகக் குறைவாக இருக்கும்போது அதைத் தூண்டுவதன் மூலமும் (முடுக்கிவிடுதல்), அது மிக அதிகமாக இருக்கும்போது அதை மெதுவாக்குவதன் மூலமும் (பிரேக் இடுதல்) உயர்வுகளையும் தாழ்வுகளையும் சமன்செய்யலாம்.

பாரம்பரிய கெயின்சிய மாதிரிகள் பணவீக்கம், நுகர்வு, வேலையின்மை மற்றும் உற்பத்தி போன்ற முக்கிய பெருநிலை மாறிகளுக்கு இடையிலான புள்ளிவிவர தொடர்புகளின் ஊகிக்கப்பட்ட நிலைத்தன்மையைச் சார்ந்திருந்தன. இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு பணவீக்கத்திற்கும் வேலையின்மைக்கும் இடையிலான உறவு – பிலிப்ஸ் வளைவு – இது வேலையின்மை அதிகமாக இருக்கும்போது பணவீக்கம் குறைவாக இருக்கும், அதற்கு நேர்மாறாகவும் இருக்கும் என்பதைக் காட்டுகிறது. மற்றொன்று, நுகர்வு வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களின் மொத்த செலவிடக்கூடிய வருமானத்தால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பதாகும்: அதிக செலவிடக்கூடிய வருமானம் அதிக நுகர்வுக்கு வழிவகுக்கிறது. இந்த மாறிகளுக்கு இடையிலான உறவுகள் தோராயமாக நேர்கோட்டு முறையில் இருக்கும் என்று ஊகிக்கப்பட்டது, அதனால் ஒரு மாறி மாறினால், மற்றொன்று அதற்கேற்ப மாறும். இந்த ஊகத்தைப் பயன்படுத்தி, பொருளாதாரத்தை எவ்வளவு முடுக்கிவிடுவது அல்லது மெதுவாக்குவது என்பதைக் கணக்கிடுவது எளிதாக இருந்தது – ஆனால் இந்த அணுகுமுறை தொடர்ந்து செயல்பட மிகவும் எளிமையானதாக மாறியது.

1970களின் எண்ணெய் நெருக்கடிகளின் போது, பெருநிலை மாறிகளுக்கு இடையிலான உறவுகள் ஆராய்ச்சியாளர்களும் முடிவெடுப்பவர்களும் நம்பியதை விட மிகவும் நிலையற்றதாக மாறின. வேலையின்மை அதிகரித்த போதிலும் பணவீக்கம் உயர்ந்தது, மேலும் வருமானத்திற்கும் நுகர்வுக்கும் இடையிலான தொடர்பு ஊகிக்கப்பட்டதைப் போல நம்பகமானதாக இல்லை என்று தோன்றியது. இதன் பொருள் நிலைப்படுத்தல் கொள்கை செயல்படவில்லை – தவறான நேரத்தில் அதிகப்படியான தூண்டுதல் இருந்தது, இது பல ஆண்டுகள் குறைந்த வளர்ச்சி மற்றும் அதிக பணவீக்கம் என்ற வடிவில் நீண்டகால விளைவுகளைக் கொண்டிருந்தது.

ராபர்ட் ஈ. லூகாஸ் ஜூனியர் (1995 பொருளாதார அறிவியல் நோபல் பரிசு பெற்றவர்) போன்ற செல்வாக்குமிக்க பொருளாதார நிபுணர்கள், கெயின்சிய நிலைப்படுத்தல் கொள்கையின் பிரச்சினை துல்லியமாக பெருநிலை மாறிகளுக்கு இடையிலான உறவு நிலையானது என்ற ஊகமே என்று வாதிட்டனர். இந்த மாதிரிகள் செயல்பட வேண்டுமானால், அவை அதற்குப் பதிலாக நுண்ணடித்தளங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும், அதாவது வலுவான நுண்ணிய பொருளாதார உறவுகளின் மீது கட்டமைக்கப்பட வேண்டும். பணவீக்கம் ஆயிரக்கணக்கான தனிப்பட்ட வணிகங்களால் எடுக்கப்படும் விலை நிர்ணய முடிவுகளால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. தனியார் நுகர்வின் மொத்த அளவு மில்லியன் கணக்கான வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களால் எடுக்கப்படும் முடிவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது, மேலும் தனிப்பட்ட வணிகங்கள் மற்றும் ஊழியர்களின் முடிவுகள் உற்பத்தியின் அளவைத் தீர்மானிக்கின்றன.பெருநிலைப் பொருளாதார நிகழ்வுகளை தனிப்பட்ட நபகர்களின் நடத்தையை ஆய்வு செய்து, அனைத்தையும் ஒன்றாகக் கூட்டுவதன் மூலம் மட்டுமே புரிந்து கொள்ள முடியும்.

பாரம்பரிய கெயின்சிய மாதிரிகள் பெருநிலை மாறிகளுக்கு இடையிலான புள்ளிவிவர மற்றும் வரலாற்று உறவுகளின் மீது கட்டமைக்கப்பட்டன.புதிய கெயின்சிய மாதிரிகள் நுண்ணடித்தளங்களின் மீது அடிப்படையாகக் கொண்டவை, அதாவது தனிநபர்களாலும் வணிகங்களாலும் எடுக்கப்படும் முடிவுகள்மீதுகட்டமைக்கப்படுகின்றன.

லூகாஸின் விமர்சனம் பரவலான ஆதரவைப் பெற்றது – ஆனால் நுண்ணடித்தளங்களுடன் மாதிரிகளை உருவாக்குவது சொல்வதற்கு எளிதானது, செய்வதற்கு கடினமானது. பாரம்பரிய கெயின்சிய மாதிரிகளால் தீர்க்க முடியாத பிரச்சினைகளை அவை தீர்க்க வேண்டியிருந்தது, அதே நேரத்தில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுவதற்கு போதுமான எளிமையானதாகவும் புரிந்துகொள்ளக்கூடியதாகவும் இருக்க வேண்டியிருந்தது.

நிலைப்படுத்தல் கொள்கைக்கு மிக முக்கியமான ஒரு பிரச்சினை, தனியார் நுகர்வு எவ்வாறு தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்ற கேள்வியாகும். முந்தைய கோட்பாட்டு ஆராய்ச்சி, நுகர்வு என்பது வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களின் தற்போதைய வருமானத்தைப் போலவே, எதிர்கால வருமானம் குறித்த அவர்களின் தனிப்பட்ட எதிர்பார்ப்புகளையும் குறைந்தபட்சம் சார்ந்திருக்கிறது என்று வாதிட்டது. இது நிலைப்படுத்தல் கொள்கையை சிக்கலாக்குகிறது, ஏனெனில் வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களின் எதிர்காலம் குறித்த எதிர்பார்ப்புகள் நிலையானவை அல்ல, மாறாக வரிகள், வட்டி விகிதங்கள் அல்லது பணவீக்கம் போன்ற காரணிகளில் ஏற்படும் மாறுபாடுகளால் பாதிக்கப்படுகின்றன. இருப்பினும், எதிர்பார்ப்புகளின் முக்கியத்துவம் குறித்த கருதுகோளைச் சோதிப்பதும் அளவிடுவதும் கடினமாக இருந்தது. வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களின் எதிர்பார்ப்புகளை நேரடியாகக் கவனிக்க முடியாது.

பல ஆராய்ச்சியாளர்கள், நுகர்வு குறித்த முடிவுகளை முன்கணிக்க முடியுமா என்பதைக் காண, ஒரு வீட்டு உபயோகிப்பாளரின் எதிர்கால வருமானம் குறித்த எதிர்பார்ப்புகளுக்கான குறிகாட்டிகளைக் கண்டறிய முயன்றனர், ஆனால் ராபர்ட் ஈ. ஹால் முற்றிலும் புதிய வழியில் சிந்திக்கத் தொடங்கும் வரை யாரும் வெற்றி பெறவில்லை.

ஹால் ஆராய்ச்சியை தலைகீழாக மாற்றுகிறார்

ஹாலின் மையக் கருத்து என்னவென்றால், வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களின் நுகர்வு அவர்களின் எதிர்கால வருமானம் மற்றும் பிற தொடர்புடைய பரிசீலனைகள் குறித்த அவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது என்றால், நுகர்வு குறித்த அவர்களின் முடிவுகளே அவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கான சரியான குறிகாட்டியாகும்: அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் இருந்தால், அவர்கள் அவநம்பிக்கையுடன் இருப்பதை விட அதிகமாக நுகர்வார்கள். இதன் பொருள், எதிர்காலம் குறித்த தங்கள் மதிப்பீட்டை அவர்கள் மாற்றிக்கொண்டால் மட்டுமே தங்கள் நுகர்வைச் சரிசெய்வார்கள், இதற்கு புதிய மற்றும் தொடர்புடைய தகவல்கள் வர வேண்டும். வரையறையின்படி, புதிய தகவல்களை முன்கணிக்க முடியாது – அவ்வாறு முடிந்தால் அது புதியதாக இருக்காது – அதுபோலவே, கோட்பாடு சரியானதாக இருந்தால், நுகர்வில் ஏற்படும் மாற்றங்களையும் முன்கணிக்க முடியாது. எனவே ஹால் ஆராய்ச்சி அணுகுமுறையை தலைகீழாக மாற்றியிருந்தார்: வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களின் நுகர்வை முன்கணிக்கக்கூடிய குறிகாட்டிகளைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக, நுகர்வில் ஏற்படும் மாற்றங்களை முன்கணிப்பது சாத்தியமில்லை என்ற கருதுகோளை ஆராய்ச்சியாளர்கள் சோதிக்க வேண்டும்.

ஹாலின் கருதுகோள் என்னவென்றால், நுகர்வில் ஏற்படும் மாற்றங்களை முன்கணிக்க முடியாது, ஏனெனில் அவை புதிய – எனவே முன்கணிக்க முடியாத தகவல்களைச் சார்ந்திருக்கின்றன.

ஹாலின் கருதுகோள் சரியானது என்று தெரியவந்தது. நுகர்வில் ஏற்படும் மாற்றங்களை முன்கணிப்பதற்கு எந்த மாறிகளும் தீர்க்கமான முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகத் தோன்றவில்லை. ஹாலின் மிகவும் சந்தேகம் கொண்ட சகாக்களும் நம்பவைக்கப்பட்டனர்; இப்போது ஒரு இயற்கையான அளவுகோல் இருப்பது என்ற நுண்ணறிவு, கோட்பாட்டின் துல்லியத்தை நிரூபிப்பதைப் போலவே முக்கியமானதாக இருந்தது. முன்கணிக்கக்கூடிய நுகர்வு மாற்றங்கள், கோட்பாட்டில் உள்ள ஊகங்களிலிருந்து ஏற்படும் விலகல்களைச் சார்ந்திருக்க வேண்டும் – உதாரணமாக, சில வீட்டு உபயோகிப்பாளர்கள் கடன் வாங்க முடியாமல் அல்லது சேமிப்பு இல்லாமல், கையில் கிடைப்பதைக் கொண்டு வாழ்கிறார்கள். கோட்பாட்டின் அளவுகோலைப் பயன்படுத்தி, இந்த நிலையில் இருந்த நுகர்வோரின் விகிதத்தை ஆராய்ச்சியாளர்கள் மதிப்பிட முடிந்தது.

ஹால் 1978இல் ஒரு கட்டுரையில் தனது முடிவுகளை வெளியிட்டார், இது ஆராய்ச்சிக்கு ஒரு யூரேகா தருணம் போன்றதாக இருந்தது. அவரது பணி நுகர்வு குறித்த நவீன ஆராய்ச்சியின் வளர்ச்சிக்கு முக்கியமானதாக மாறியது. மற்றொரு முக்கியமான கட்டுரை 1982இல் ஹால் மற்றும் ஃப்ரெட்ரிக் மிஷ்கின் ஆகியோரால் எழுதப்பட்டது. அவர்கள் பல தனிப்பட்ட வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களுக்கான நுண்தரவுகளைப் பயன்படுத்தி, அவர்களில் சுமார் 80 சதவீதம் பேர் கோட்பாட்டிற்கு இணங்க தங்கள் நுகர்வு முடிவுகளை எடுத்தனர், மீதமுள்ளவர்கள் கையில் கிடைப்பதைக் கொண்டு வாழ்ந்தனர் என்பதைக் காட்டினர். இந்த விகிதங்கள் காலப்போக்கில் மற்றும் வெவ்வேறு நாடுகளுக்கு இடையே மாறுபடும், ஆனால் அவற்றை மதிப்பிட முடியும். எவ்வளவு நுகர்வது என்பதைத் தீர்மானிக்கும்போது சில வீட்டு உபயோகிப்பாளர்கள் முன்னோக்கிப் பார்க்கிறார்கள், மற்றவர்கள் இல்லை என்ற நுண்ணறிவு, இப்போது மத்திய வங்கிகளும் நிதி அமைச்சகங்களும் பயன்படுத்தும் பெருநிலைப் பொருளாதார மாதிரிகளின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும்.

எதிர்பார்ப்புகள் நுகர்வு முடிவுகளில் ஏற்படுத்தும் தாக்கத்தைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம், நீண்ட காலமாக ஆராய்ச்சியாளர்களைக் குழப்பியிருந்த ஒரு பிரச்சினையை ஹால் தீர்த்திருந்தார். பெருநிலைப் பொருளாதாரத்தில் புதிய கெயின்சிய முன்மாதிரி மாற்றத்திற்கு அவரது நுண்ணறிவுகள் தீர்க்கமான முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாக இருந்தன.

வுட்ஃபோர்டின் முன்மாதிரி

2003ஆம் ஆண்டு ஒரு புத்தகத்தில், மைக்கேல் வுட்ஃபோர்ட் நுண்ணடித்தளங்களின் மீது கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு முழுமையான புதிய கெயின்சிய பெருநிலை மாதிரியை முன்வைக்கிறார். இந்தப் புத்தகம் வுட்ஃபோர்ட் மற்றும் பிறர் முன்பு எழுதிய கட்டுரைகளின் முடிவுகளைச் சுருக்கமாகத் தருகிறது. மூன்று சமன்பாடுகளைக் கொண்ட இந்தப் பெருநிலை மாதிரி, அதைப் பின்பற்றி வந்த அனைத்து புதிய கெயின்சிய மாதிரிகளுக்கும் முன்மாதிரியாகும். இதன் நோக்கம், கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு ஒரு வகையான ஆய்வகமாகச் செயல்படுவதாகும். வட்டி விகிதம் குறைக்கப்பட்டால் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியிலும் (GDP) பணவீக்கத்திலும் என்ன நடக்கும்? ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளாதார சூழ்நிலையில் பணவீக்கத்தை நிலைப்படுத்த வட்டி விகிதங்களை எவ்வளவு உயர்த்த வேண்டும்?

பாரம்பரிய கெயின்சிய மாதிரிகள் இந்தக் கேள்விகளுக்குப் பதில்களை வழங்கின, ஆனால் அந்தப் பதில்கள் நம்பகமற்றவையாக மாறியிருந்தன. புதிய மாதிரிகள் நுண்ணடித்தளங்களைப் பயன்படுத்தின, அதாவது தனிப்பட்ட நபர்கள் நுகர்வு, உற்பத்தி மற்றும் பொருட்களின் விலைகள் குறித்த முடிவுகளை எவ்வாறு எடுக்கிறார்கள் என்பதற்கான விவரிப்புகளுடன், மேலும் நம்பகமான பதில்களை வழங்கின.

வுட்ஃபோர்டின் மாதிரியில் ஒரு முக்கியமான அங்கம், நுகர்வு எவ்வாறு தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பதற்கான விவரிப்பாகும். இது பெரும்பாலான நாடுகளில் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கான மொத்த வேண்டலில் மிகப்பெரிய பங்காகும். பாரம்பரிய கெயின்சிய அணுகுமுறையிலும் நுகர்வின் முக்கியத்துவம் பாராட்டப்பட்டிருந்தது, ஆனால் புரட்சிகரமானது என்னவென்றால், ஹாலின் முடிவு – நுகர்வு என்பது வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களின் எதிர்கால வருமானம் குறித்த எதிர்பார்ப்புகளைச் சார்ந்திருக்கிறது – சேர்க்கப்பட்டதே ஆகும்.

நுகர்வு வட்டி விகிதத்தையும் சார்ந்திருக்கிறது. மத்திய வங்கி அதன் கொள்கை விகிதத்தைக் குறைத்தால், சேமிப்பு குறைவான லாபகரமானதாக மாறும், மேலும் இன்றைய நுகர்வு எதிர்காலத்தில் இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுவதை விட அதிகமாக இருக்கும். விகிதம் ஒரு இடைநிலை மட்டத்தில், அதாவது ஒரு நடுநிலை (அல்லது இயற்கை) வட்டி விகிதத்தில் இருக்கும்போது மட்டுமே அது நுகர்வைத் தூண்டுவதுமில்லை, குறைப்பதுமில்லை. இயற்கை வட்டி என்ற கருத்து பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், சுவீடனின் மிகவும் சர்வதேச செல்வாக்குமிக்க பொருளாதார நிபுணர்களில் ஒருவரான நூட் விக்செல்லால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. விக்செல்லால் ஈர்க்கப்பட்டு, மத்திய வங்கிகள் புழக்கத்தில் உள்ள பணத்தின் அளவைக் காட்டிலும், வட்டி விகிதங்களைச் சரிசெய்வதன் மூலம் பொருளாதார செயல்பாட்டைத் தூண்டவோ அடக்கவோ முடியும் என்பதை வுட்ஃபோர்ட் காட்டினார். இது ஒரு முக்கியமான பங்களிப்பாக இருந்தது, இது புதிய கெயின்சிய மாதிரிகளை நடைமுறையில் மிகவும் பயனுள்ளதாக்கியது.

மாதிரியில் உள்ள மற்றொரு அங்கம், பணவீக்கம் எவ்வாறு தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பதை விவரிக்கிறது. இது, வேண்டல் அல்லது உற்பத்திச் செலவுகள் மாறும் ஒவ்வொரு முறையும் விலைகளைச் சரிசெய்வது மிகவும் விலை உயர்ந்ததாக இருக்கும் என்ற அறிவுடன், தனிப்பட்ட வணிகங்கள் விலைகளை நிர்ணயிப்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டது. எனவே விலைகள் ஒட்டும் தன்மையுடன் இருக்கும். கெயின்ஸின் பகுத்தறிவின்படி, உற்பத்திக்கு வேண்டல் ஏன் இவ்வளவு முக்கியமானது என்பதற்கான அடிப்படைக் காரணம் இந்த விலை நிர்ணய உராய்வாகும். வேண்டல் குறைந்தாலும் விலைகள் குறையவில்லை என்றால், அதிகப்படியான வழங்கல் இருக்கும், எனவே வழங்கலுக்கும் வேண்டலுக்கும் இடையே ஒரு சமநிலையின்மை ஏற்படும், இது பொருளாதார வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும். ஒரு தனிப்பட்ட வணிகத்தின் விலை நிர்ணய முடிவு பயன்படுத்தப்படும்போது, அது ஒரு விலையைச் சரிசெய்யும்போது, அது முன்னோக்கிப் பார்க்கும் தன்மையுடன் இருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவாகிறது. தனது போட்டியாளர்களின் விலைகளும் தனது சொந்தச் செலவுகளும் உயரும் என்று வணிகம் நம்பினால், எதிர்மாறான எதிர்பார்ப்பை விட அதிக விலையை நிர்ணயிப்பதே சிறந்தது. எனவே வணிகங்களின் முடிவுகளும் அவற்றின் எதிர்பார்ப்புகளால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன.

வணிகங்கள் எதிர்காலத்தை நோக்குவதால், எதிர்கால வட்டி விகிதங்கள் குறித்த எதிர்பார்ப்புகள் பணவீக்கத்திற்கு முக்கியமானவை. இதன் விளைவாக, நம்பகத்தன்மையும் வெளிப்படைத்தன்மையும் ஒரு மத்திய வங்கிக்கு முக்கியமான பண்புகளாகும். பாரம்பரிய கெயின்சிய அணுகுமுறையின் ஒரு அங்கமாக இல்லாத இந்த நுண்ணறிவு, மத்திய வங்கிகளுக்கு மிகுந்த நடைமுறை முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்துள்ளது; அவை எவ்வாறு சிந்திக்கின்றன, என்ன செய்யத் திட்டமிடுகின்றன என்பது குறித்த தெளிவான மற்றும் நம்பகமான தொடர்பு, அவற்றின் செயல்பாடுகளுக்கு மிக முக்கியமானதாக மாறியுள்ளது.

பணவீக்கத்தை நிர்வகிக்கும் இரண்டாவது காரணி உற்பத்தி இடைவெளி ஆகும், இது பொருளாதாரத்தில் உள்ள வேண்டல் அழுத்தத்தை விவரிக்க வுட்ஃபோர்ட் அறிமுகப்படுத்திய ஒரு கருத்தாகும். வேண்டல் அழுத்தம் அதிகமாக இருந்தால், அதாவது இடைவெளி நேர்மறையாக இருந்தால் – உயர்வுக் காலத்திற்கு இயல்பானது – விலைகள் மேல்நோக்கித் தள்ளப்படும், பணவீக்கம் வழக்கத்தை விட அதிகமாக இருக்கும். வேண்டல் அழுத்தம் மிகக் குறைவாக இருந்தால், அதாவது இடைவெளி எதிர்மறையாக இருந்தால் – இது வீழ்ச்சிக் காலத்தில் ஏற்படும் – விலைகள் கீழ்நோக்கித் தள்ளப்படும், பணவீக்கம் வழக்கத்தை விடக் குறைவாக இருக்கும் (கீழே காண்க). முறையாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், இடைவெளி என்பது உண்மையான உற்பத்திக்கும் இயல்பான உற்பத்திக்கும் இடையிலான வேறுபாடாகும், அதாவது இயல்பான உற்பத்தி என்பது சந்தை விலைகள் சுதந்திரமாக மாறக்கூடியதாக இருந்திருந்தால், வேண்டல் வழங்கலுடன் முழுமையாக ஒத்துப்போயிருந்தால் நிலவியிருக்கும் உற்பத்தி அளவு. எனவே உற்பத்தி இடைவெளியின் அளவை, வளங்களின் திறமையான பயன்பாட்டிலிருந்து பொருளாதாரம் எவ்வளவு தூரத்தில் உள்ளது என்பதற்கான ஒரு அளவீடாகக் கருதலாம், மேலும் நிலைப்படுத்தல் கொள்கையின் பணி இடைவெளியைப் பூஜ்ஜியத்தை நோக்கி வழிநடத்துவதாகும்.

இயல்பான உற்பத்தியின் அளவு காலப்போக்கில் மாறலாம். திடீர் மாற்றங்கள் வழங்கல் அதிர்ச்சிகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன, உதாரணமாக எரிசக்தி விலைகளில் விரைவான உயர்வுகள், சர்வதேச விநியோகச் சங்கிலிகளில் ஏற்படும் இடையூறுகள் அல்லது ஒரு பொருளாதாரத்தின் வெளியீட்டுத் திறனை திடீரென பாதிக்கும் பிற நிகழ்வுகள். ஒரு எதிர்மறை வழங்கல் அதிர்ச்சியின் போதுஇயல்பான உற்பத்தி குறைகிறது, ஆனால் வேண்டல் குறையவில்லை என்று பொருளென்றால், உற்பத்தி இடைவெளி நேர்மறையாக இருக்கும். அதிகரித்த செலவுகள் இருந்தபோதிலும், வணிகங்கள் தங்கள் விலைகளைப் போதுமான அளவு உயர்த்தவில்லை என்றால் இது சாத்தியமாகும். வேண்டல் அதிகரிக்கவில்லை என்றாலும், அது அப்போது மிக அதிகமாக இருக்கும்.

எதிர்மறை வழங்கல் அதிர்ச்சியுடன் தொடர்புடையதாக வேண்டலையும் அதனால் வெளியீடும் சற்று குறைந்தாலும் – ஒருவேளை வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களிடையே அதிகரித்த அவநம்பிக்கையின் காரணமாக, பின்னர் அவர்கள் தங்கள் நுகர்வைக் குறைத்தால் – இயல்பான உற்பத்தி உண்மையான உற்பத்தியை விட அதிகமாகக் குறைந்தால், உற்பத்தி இடைவெளி இன்னும் நேர்மறையாக இருக்கலாம். இந்த வகை வழங்கல் அதிர்ச்சி பின்னர் பணவீக்கம், குறைந்த உற்பத்தி மற்றும் அதிகரித்த வேலையின்மைக்கு வழிவகுக்கும். பாரம்பரிய கெயின்சிய மாதிரிகளைப் போலல்லாமல், வுட்ஃபோர்டின் மாதிரி, கட்டுக்கடங்காத பணவீக்கத்தைத் தவிர்க்க, வட்டி விகிதங்களை உயர்த்துவது போன்ற ஒரு குளிர்விப்பு நடவடிக்கையைப் பரிந்துரைக்கிறது. அவரது நுண்ணறிவு, 1970களின் எண்ணெய் நெருக்கடிகளின் போது இருந்ததை விட, சமீபத்திய வழங்கல் அதிர்ச்சிகளுக்கு மிகவும் திறம்பட பதிலளிக்க சாத்தியமாக்கியுள்ளது.

பல்வேறு வகையான அதிர்ச்சிகள் வேண்டலுக்கும்வழங்கலுக்கும் இடையிலான சமநிலையை சீர்குலைக்கலாம். ஒரு எதிர்மறை வழங்கல் அதிர்ச்சி ஒரு பொருட்கள் பற்றாக்குறையாக இருக்கலாம், அதே நேரத்தில் ஒரு நேர்மறை வழங்கல் அதிர்ச்சி, பெரிய அளவிலான உற்பத்தியை மலிவாகவும் எளிதாகவும் ஆக்கும் ஒரு தொழில்நுட்ப முன்னேற்றமாக இருக்கலாம். ஒரு நேர்மறை வேண்டல் அதிர்ச்சி, வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களின் நுகர்வை அதிகரிக்கும் எதிர்காலம் குறித்த நல்ல செய்தியாக இருக்கலாம், ஒரு எதிர்மறை வேண்டல் அதிர்ச்சி அதற்கு நேர்மாறான செய்தியாக இருக்கலாம். சமநிலை சீர்குலைந்தால், வேண்டலைக் குறைக்கும் (இடதுபுறம்) அல்லது அதிகரிக்கும் (வலதுபுறம்) ஒரு நிலைப்படுத்தல் கொள்கையைப் பயன்படுத்தி அதை மீட்டமைக்கலாம்.

வுட்ஃபோர்டின் மாதிரி எளிமையானதாகத் தோன்றுகிறது, ஆனால் நுண்ணடித்தளங்களின் மீது இந்தப் புதிய மாதிரியை உருவாக்க, வுட்ஃபோர்ட் மற்றும் பல பெருநிலைப் பொருளாதார நிபுணர்களின் முன்னோடி ஆராய்ச்சி தேவைப்பட்டது. அதன் எளிமை, யதார்த்தத்துடன் அது எவ்வளவு நன்றாக ஒத்துப்போகிறது என்பதுடன் இணைந்து, மத்திய வங்கிகள் மற்றும் நிதி அமைச்சகங்களில் உள்ள கொள்கை வகுப்பாளர்களிடையே விரைவாக ஆதரவைப் பெற்றது. இந்த மாதிரியை மேலும் செம்மைப்படுத்தி, ஒவ்வொரு நாட்டின் சூழ்நிலைகளுக்கும் ஏற்ப மாற்றியமைக்கலாம். உதாரணமாக, சுவீடிய மத்திய வங்கி, சுவீடிய நிலைமைகளுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைக்கப்பட்ட அதன் சொந்த புதிய கெயின்சிய மாதிரியைக் கொண்டுள்ளது.

தகவமைக்கக்கூடிய ஒரு மாதிரி

எல்லா முன்மாதிரி மாற்றங்களைப் போலவே, புதிய கெயின்சியவாதமும் ஒரு செழிக்கும் பொருளாதார ஆராய்ச்சி வரிசையின் தொடக்கமே தவிர, இறுதி வார்த்தை அல்ல. ஆராய்ச்சி தொடர்ந்து முன்னேறி வருகிறது, மேலும் இந்த நோபல் பரிசு பெற்றவர்களின் படைப்புகள் வெளியிடப்பட்டதிலிருந்து, மாதிரிகள் உருவாக்கப்பட்டு செம்மைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன; நமது பொருளாதாரங்கள் தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருக்கும்போது இந்த செயல்முறை தொடரும் என்று எதிர்பார்க்கலாம். வீட்டு உபயோகிப்பாளர்களும் வணிகங்களும் எதிர்கொள்ளும் மாறுபட்ட சூழ்நிலைகளுக்கு இந்த மாதிரிகளை எளிதாகத் தகவமைக்க முடியும்.

புதிய கெயின்சிய மாதிரிகள் இப்போது உலகெங்கிலும் உள்ள நிதி அமைச்சகங்களாலும் மத்திய வங்கிகளாலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன, நிலைப்படுத்தல் கொள்கை குறித்த தகவலறிந்த மற்றும் சமநிலையான முடிவுகளை எடுக்க அவை உதவுகின்றன. எளிமையாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், வேறு சாத்தியமான மாற்று வழிகள் எதுவும் இல்லை. எனவே, அடுத்த முறை உங்கள் மத்திய வங்கி அதன் விகிதத்தை நிர்ணயிக்கும்போது, அதன் முடிவில் ஒரு உள்ளீடு, நுண்ணடித்தளங்களைக் கொண்ட ஒரு புதிய கெயின்சிய மாதிரியைப் பயன்படுத்தி செய்யப்பட்ட கணக்கீடுகளைச் சார்ந்திருந்தது என்பதை நீங்கள் உறுதியாக நம்பலாம்.

நோபல் பரிசு பெற்றவர்களின் ஆராய்ச்சி, முக்கிய பெருநிலைப் பொருளாதார நெருக்கடிகளை முன்பை விட மிகச் சிறப்பாக நிர்வகிக்க சாத்தியமாக்கியுள்ளது. 1970களின் நெருக்கடியான காலங்களில் இருந்ததைப் போல வளர்ச்சிக்கும் பணவீக்கத்திற்கும் நீண்டகால விளைவுகளை ஏற்படுத்தாத, சமீபத்திய ஆண்டுகளின் தொற்றுநோய் மற்றும் எரிசக்தி நெருக்கடிகளின் போது இது மிகுந்த பயனளித்துள்ளது. 1930களின் பேரழிவுகரமான பொருளாதார மந்தநிலையில் நாம் சிக்கிக்கொள்ளவில்லை. மந்தநிலைகளும் அதிக பணவீக்க episodes-களும் மறைந்துவிடவில்லை, ஆனால் அவை குறைவான காலம் நீடிக்கின்றன.

அரச சுவீடிய அறிவியல் அகாடமி, ஆல்ஃப்ரெட் நோபல் நினைவாக சுவீரிஜஸ் ரிக்ஸ்பேங்க் பொருளாதார அறிவியல் பரிசு 2026ஐ

இராபர்ட் ஹால் - தமிழ் விக்கிப்பீடியா

ராபர்ட் ஈ. ஹால்

1943இல் அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா மாநிலத்தில் உள்ள பாலோ ஆல்டோவில் பிறந்தார். 1967இல் அமெரிக்காவின் கேம்பிரிட்ஜ் நகரில் உள்ள மாசசூசெட்ஸ் தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார்.
அமெரிக்காவின் கலிபோர்னியா மாநிலத்தில் உள்ள ஸ்டான்போர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியர்.

Biography – Michael Woodford

மைக்கேல் வுட்ஃபோர்ட்

1955இல் அமெரிக்காவின் மாசசூசெட்ஸ் மாநிலத்தில் உள்ள சிகோபியில் பிறந்தார்.
1983இல் அமெரிக்காவின் கேம்பிரிட்ஜ் நகரில் உள்ள மாசசூசெட்ஸ் தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார்.
அமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரில் உள்ள கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியர்.

ஆகியோருக்கு “பெருநிலைப் பொருளாதார நிலைப்படுத்தலின் நுண்ணிய பொருளாதார அடித்தளங்களுக்காக” வழங்க முடிவு செய்துள்ளது.

பகுதி 2

முதலாளித்துவ உற்பத்திமுறையில் ஸ்திரப்படுத்துதல் சாத்தியமற்றது

வாசகர்கள் கட்டுரை முழுவதையும் படித்தால்தான் இதன் மீதான விமர்சனத்தை புரிந்துகொள்ள முடியும் என்பதால் அப்படியே மொழிபெயர்த்து கொடுத்தேன். விஷயத்துக்கு வருவோம்.

முதலாளித்துவ அமைப்பு முறையில் மூலதனமே பிரதானம். மூலதனம் தற்பெருக்கமடையும் நோக்கம் கொண்டது. மனிதர்கள் உழைப்பின் உபரிமதிப்பை உறிஞ்சி இழுத்து ஒன்று சேர்ப்பதன் மூலம் தற்பெருக்கம்நடைபெற்று வருகிறது. இந்தப்போக்கில் பொருளாதாரத்தில் ஏராளமான வெடிப்புகளும் கூர்முனைத்துள்ளல்களும் (bursts and spikes) நடைபெற்று வருகிறது. இது முதலாளித்துவ அமைப்பின் இருப்பை கேள்விக்குள்ளாக்கும். இதை மட்டுப்படுத்த அரசு தலையீட்டின் மூலம் குறிப்பாக உரிய வேண்டல் நிர்வாகக் கொள்கைகளை அமல்படுத்துவதன் மூலம் வெடிப்புகளையும் கூர்முனைத்துள்ளல்களையும் கட்டுக்குள் வைத்திருக்க முடியும் என்ற கோட்பாட்டை முன்வைத்தவர் ஜான் மேனார்டு கெயின்ஸ். இதையே அவர்கள் பெருமையாக ஸ்திரப்படுத்தும் கொள்கைகள் என்று அழைக்கிறார்கள். வேறொரு வார்த்தைகளில் கெயின்ஸிய கொள்கை அல்லது கெயின்ஸியனிசம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கெயின்ஸியனிசம் முன்மொழியப்பட்ட காலத்தில் முதலாளித்துவம் அதை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தது. திறந்த சந்தையே பொருளாதாரத்திற்கு சிறந்தது என்றும் அதில் அரசு தலையீடு கூடாது என்றும் வாதிட்டு வந்ததது, 1930களில் ஏற்பட்ட மாபெரும் பொருளாதராப் பின்னடைவிலிருந்து வெளியே வர கெயின்ஸியனிசம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. வெடிப்புகளும் கூர்முனைத்துள்ளல்களும்ஓரளவுக்கு கட்டுக்குள் வந்தது. இதன் விளைவாகவெடிப்புகளுக்கும் கூர்முனைத்துள்ளல்களுக்கும் அருமருந்தாக கெயிஸியனிசம் நிலைபெற்றுவிட்டது. ஆனால் 1950, 60களில் சக்கைப்போடு போட்ட கெயிஸியனிசம் 1970களில்மூச்சுத் திணறியது. அதாவது 1970களில் ஏற்பட்ட கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வு அல்லது எண்ணெய் அதிர்வு அதன்விளைவாக ஏற்பட்ட பணவீக்கம் ஒருபுறமும் வேலையின்மை அல்லது தேக்கம் மறுபுறமும் ஒருசேர பயணித்தது. எதிரெதிர் திசையில் ரம்பமுனைக் கோடுகளாக இயங்கும்என்று கெயின்ஸ் கூறிய விதி பொய்த்துப் போய் இப்போது அவை ஒரே திசையில் இயங்க ஆரம்பித்தது. இதற்கு ஸடேக்ஃபிளேஷன் என்று நாமகரணம் சூட்டப்பட்டது.ஒருவழியாக, கெயின்ஸிசியத்தில் பிரச்சனை இருக்கிறது என்று ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. தற்போது கெயின்ஸினியத்தில் உள்ள கோளாறுகளை சரிசெய்து மேம்பட்ட கெயின்ஸியனிசத்தை முன்மொழிந்த இருவருக்கு நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. பழைய கெயின்ஸிய கொள்கைகளில் என்ன பிரச்சனை இருந்தது அது மேம்பட்ட கெயின்ஸியக் கொள்கைகள் எப்படித் தீர்த்து வைத்தது என்ற விளக்கத்தை மேலே உள்ள எழுத்துக்களில் அறியலாம்.

வெடிப்புகளுக்கும் கூர்முனைத்துள்ளல்களுக்கும் காரணம் என்ன?

பொருளாதாரம் ஒரு சீராக இயங்காமல் வெடிப்புகளும் கூர்முனைத்துள்ளல்களும் ஏன் ஏற்படுகின்றன? இந்தக் கேள்விக்கு மார்க்ஸைத் தவிரவேறு எவறும் பதிலளிக்கத் தயாரில்லை. இதை இயற்கையின் நியதி என்கின்றனர். மார்க்ஸோ இது முதலாளித்துவ உற்பத்திமுறையின் உள்ளியல்புகள் என்று அறிவிக்கிறார். அந்த உள்ளியல்புகள் என்று சொல்லும் போது அது முதலாளித்துவத்தின் டிஎன்ஏல் இருக்கிறது என்று நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். டிஎன்ஏ பிழையுடன் பிறக்கும் குழந்தையை சிகிச்சையளித்து குணமாக்க எப்படி முடியாதோ அதேபோல் முதலாளித்துவ உள்ளியல்புகளால் ஏற்படும் வெடிப்புகளையும் கூர்முனைத் துள்ளல்களையும் குணமாக்க முடியாது. எனினும் சரி செய்யமுடியும் என்று நம்புவர்களுக்கும் அதற்காக அவர்கள் செய்கிற அசட்டுத்தனங்களுக்கும் 1968ம் ஆண்டிலிருந்து நோபல் பரிசுகள் வழங்கப்பட்டு வருகிறது. இந்த ஆண்டும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல.

முதலாளித்துவ உற்பத்திமுறை என்பது ஒரு அராஜக உற்பத்தி முறையாகும். இதில் மதிப்பைப் படைக்கும் தொழிலாளிக்கு அவனுடைய மதிப்பு முழுவதும் போய்ச்சேராது. அதன் ஒருபகுதி மூலதனத்துடன் இணைகிறது. மூலதனமோ தனிநபர்கள் அல்லது நிறுவனங்கள் மூலம் பிரிந்து கிடந்து ஒன்றுக்கொன்று போட்டியிட்டுக்கொள்வதன் விளைவாக உற்பத்தியின் அளவானது வேண்டலின் அளவை கணக்கில் எடுக்காமல் நடைபெற்று வருகிறது. ஏனென்றால் ஒவ்வொரு முதலாளியும் தன்னுடைய உற்பத்திப் பொருளை மற்றவர்களைவிட முந்திக்கொண்டு விற்றுவிடமுடியும் என்று நம்புகிறான் அதற்கான சூழ்ச்சிகளையும் செயல்திட்டங்களையும் கொண்டிருக்கிறான். ஆக, ஏதாவது ஒரு பகுதி மூலதனம் இந்தப் போட்டியில் தோல்வியடைவது உறுதி. தோல்வியடைந்ததை வெற்றியடைந்த்து கபளீகரம் செய்யும். இப்படித்தான் மூலதனமாது ஆரம்பத்தில் தொழிலாளர்களைச் சுரண்டிப் பெருக்கிறது. அவர்கள் உட்போட்டியின் விளைவாக குவிகிறது. அடுத்தகட்டமாக மையப்படுத்தப்படுகிறது. மையப்படுத்தப்படல் ஏகபோகத்தை உருவாக்குகிறது.

அடுத்து உற்பத்திசாதனங்களை உற்பத்தி செய்கிற உற்பத்தித்துறைக்கும் நுகர்வுசாதனங்களை உற்பத்தி செய்கிற உற்பத்தித்துறைக்கும் இடையிலான ஊடாட்டம் சரிவர கணிக்கமுடியாதாததும் இப்படிப்பட்ட வெடிப்புக்கும் கூர்முனைத்துள்ளலுக்கும் காரணமாகிறது. உற்பத்திச்சாதன உற்பத்தித்துறையின் உற்பத்திப் பொருட்கள் அப்படியே மறுஉற்பத்திக்குச் சென்று மீண்டும் மூலதனமாகிறது. இதில் ஒருபகுதி நுகர்வுப்பொருள் உற்பத்தித்துறையின் மூலதனமாகிறது. நுகர்வு தேக்கமடைந்தாலோ பின்னடைவு ஏற்பட்டாலோ முன்னதுக்கும் பிரச்சனை வரும் பின்னதுக்கும் பிரச்சனை வரும். இது வெடிப்புகள் கூர்முனைத்துள்ளல்கள் மூலம் வெளிப்படுகிறது.

அடுத்து பெருத்துவந்த மூலதனம் அனைத்தும் மறுஉற்பத்தி நிகழ்முறைக்குள் செல்லமுடியாத சூழ்நிலைவில் அது பணவடிவில் திரள்கிறது. பணவடிவ மூலதனம் உற்பத்தியில் ஈடுபடாமலேலே உபரிமதிப்பை கைக்கொள்ளும் போட்டியில் இறங்குகிறது. இதுவும் வெடிப்புகளுக்கும் கூர்முனைத் துள்ளல்களுக்கும் மற்றொரு காரணியாகிறது.

பணவடிவ மூலதனம் ஊகவணிக நடவடிக்கையில் இறங்கி தற்பெருக்க மடைய முனையும் போது வெடிப்புகளும் கூர்முனைத் துள்ளல்களும் ஏற்படுகின்றன. சரி பணவடிவ மூலதனத்தை கட்டுக்குள் வைத்திருக்க முடியுமா என்றால் அதுவும் முடியாத சூழ்நிலை உருவாகிறது. அது உலகளாவிய அளவில் ஒன்று குவிந்து தேசிய அரசுகளுக்கு மேல் ஆதிக்கம் செலுத்தும் அரக்கனாகிவிடுகிறது. பணவடிவ மூலதனம் நவதாரளமயக் கொள்கைகளைக் ஒவ்வொரு நாட்டு தேசிய அரசுகள் மீது திணிக்கிறது. நவதாரளமயக் கொள்கைகளின் விளைவாக வருமான ஏற்றத் தாழ்வு அதிகரிக்கிறது. ஆகப் பெரும்பான்மையினர் எதிர்காலம் பற்றிய நிச்சயமற்ற தன்மைக்குள் தள்ளப்படுகின்றனர். இவர்கள் நுகர்வு என்பது சுருங்கிபோகும் நுகர்வாகும்.

நுண்ணடித்தளத்தில் பெரும்பான்மையினருக்கு நுகர்வு குறைகிறது. சிறுபான்மையிருக்கு பணம் சேருகிறது. அதுநுகர்வுக்கு வருவதற்கும் ஒரு வரம்பெல்லை உண்டு. பத்து வயிறு நிறையும் அதே தருணத்தில் அயிரம் வயிறு காய்கிறது. நிறைவயிற்குக் காரணிடம் பணமிருந்தாலும் நுகர்வு உயராது. வேலைவாய்ப்பு உயராது. வாங்கும் சக்தியில் உச்சகட்டத்தில் இருக்கும் நிறைவயிறுக்காரனைப் பணவீக்கம் பாதிக்காது. ஆனால் அது குறைவயிறுக்காரனைப் பாதிக்கும். ஸ்திரப்படுத்தல் தோல்வியுறும். தற்போது நாம் காணும் உலகம் இப்படித்தான் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. நுண்ணடித்தளத்தையும் கணக்கில் கொண்டு நுகர்வை கணக்கிட்டால் இன்னும் துல்லியமாக ஸ்திரப்படுத்தல் சாத்தியப்படும் என்ற ஹாலின் கோட்பாடு கேள்விக்குள்ளாக்கிறது. இதனைத் தீர்வாகமுன்மொழிந்தார்கள் என்று கூறி இருவருக்கு நோபல் பரிசு கொடுத்திருக்கின்றனர்.

நோபல் பரிசாளர்கள் பரிந்துரைகள் வெடிப்புகளையும் கூர்முனைத்துள்ளல்களையும் அடக்குமா?

வெடிப்புகளுக்கும் துள்ளல்களுக்கும் பல்வேறு காரணங்கள் இருந்தாலும் அவற்றையெல்லாம் கட்டுப்படுத்தும் ஒரே அங்குசமாக வங்கிவட்டிவீதத்தையே பரிந்துரைக்கின்றனர். பழைமையான கெய்ன்சிய கொள்கையும் இதே அங்குசத்தைதான் பயன்படுத்தச் சொல்லியது. நோபல் பரிசாளர்களால் மேம்படுத்தப்பட்ட கெய்ன்சிய கொள்கையும் இதே அங்குசத்தைதான் கூறுகிறது. அங்குசத்தை பயன்படுத்தும் முறையே இரண்டுக்கும் உள்ள வேறுபாடு. வட்டிவீத ஏற்ற இறங்கங்கள் பணப்புழக்கத்தை கட்டுப்படுத்தி விலை ஏற்ற இறக்கத்தை கட்டுப்படுத்தும் என்பது இவர்களின் நம்பிக்கையாகும். ஆனால் வட்டிவீதம் பற்றிய இவர்களின் புரிதல் நூட் விக்செல் முன்மொழிந்த இயற்கை வட்டிவீதம் என்ற கோட்பாட்டினடிப்படையில் அமைந்தது. இயற்கை வட்டிவீதம் என்ற கருத்தினம் மிகவும் தவறானது என்று மார்க்ஸ் தன்னுடைய மூலதன நூலில் நிறுவியுள்ளார். வட்டிவீதமானது பொதுலாபவீத்திற்கு மேல் போக முடியாது என்றும் அதே நேரத்தில் பணச்சந்தையில் வேண்டல்-வழங்கல் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்றும் மார்க்ஸ் கூறியிருக்கிறார். அத்துடன் இதற்கு ஏராளமான விதிவிலக்குகள் உள்ளன என்றும் ஒவ்வொரு விதிவிலக்குக்கான காரணங்களையும் விவரித்துள்ளார். ஆனால் இவர்கள் பணச்சந்தையின் வேண்டல்—வழங்கலை வட்டிவீதத்தை கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் தீர்மானிக்கிறோம் என்று காரணம்-விளைவை புரட்டிப்போடுகிறார்கள்.

இயல்பான பொருளாதாரத்தில் ஒரு பண்டத்தில் விலையை உற்பத்திவிலையைவிட ஏற்றினால் மற்ற பண்டங்களும் அதே வழியில்செல்லும். இறுதியில் ஒப்பீட்டளவில் முந்தைய நிலைக்கு வ்நது சேரும் இறுதியில் ஒவ்வொரு பண்டமும் முன்பைவிட அதிக விலையுள்ளதாக அறிவித்துக் கொள்ளும். அனால் ஏகபோகம் நிறைந்தபொருளாதாரத்தில் ஏகபோகப் பண்டவிலையுயர்வு மற்ற பண்டவிலையை உயர்த்தினாலும் ஒப்பீட்டு சமனிலையை அடையமுடியாது. என்ணெய் விலை உயர்வின் விளைவாக எண்ணெய்க்கான வேண்டல் குறையவில்லை மாறாக மற்ற பண்டங்களின் விலையை எண்ணெய் கிள்ளியெடுத்துக்கொண்டு தன்னிடம் சேர்த்துக்கொண்டுவிட்டது ஏனென்றால் அது ஏகபோகப் பண்டமாக இருந்தது. ஏகபோகப்பண்டம் தூண்டிவிட்ட விலை உயர்வானது பணவீக்கம்க கருத முடியாது. எனவேதான் இந்த விலைஉயர்வானது தொடர்ச்சியாக மற்ற பொருட்களின் விலைஉயர்வில் போய் முடிந்து வேண்டல் குறைவு ஏற்பட்டது. வேண்டல் குறைவு உற்பத்திக்குறைவுக்கு வழிவகுத்து வேலையின்மைக்கு வழிவகுத்தது. வட்டிவீதத்தை மாற்றுவதன் மூலம் இதை எப்படி சரிசெய்ய முடியும்?

எழுதியவர் : 

✍🏻 – எஸ்.விஜயன்

******************************************************************************

Click to Join Telegram Group Link : https://t.me/+lyAFK8ZE0iczZjE1

Click to Join WhatsApp Channel Link : https://whatsapp.com/channel/0029VanQNeO4NVioUBbXer3q


இப்பதிவு குறித்த தங்கள் கருத்துக்களை அவசியம் கீழே உள்ள Comment Boxல் பதிவிட வேண்டுகிறோம்.

புக் டே இணையதளத்திற்கு தங்களது நூல் அறிமுகம், கட்டுரைகள் (அறிவியல், பொருளாதாரம், இலக்கியம்), கவிதைகள், சிறுகதை என அனைத்து  படைப்புகளையும், எங்களது bookday24@gmail.com மெயில் அனுப்பிட வேண்டுகிறோம்.



Leave a Comment

Comments

No comments yet. Why don’t you start the discussion?

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *