எவ்ஸே லிபர்மேன் (Evsei Liberman) அக்டோபர் 2, 1897இல் பிறந்து நவம்பர் 11, 1981இல் மறைந்த ஒரு சோவியத் பொருளாதார அறிஞர் ஆவார், சோவியத் பொருளாதார சீர்திருத்தங்களின் முக்கிய வடிவமைப்பாளராக இவர் கருதப்படுகிறார். லிபர்மேன், உக்ரைனில் உள்ள கார்கோவ் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார். புதிய ஜனநாயக மையவாதக் கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில் பொருளாதாரத் திட்டமிடலுக்கான புதிய முறைகளை இவர் முன்மொழிந்தார். இதுவே 1965ஆம் ஆண்டின் சோவியத் சீர்திருத்தங்களுக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
திட்டமிடல் செயல்முறையில் அதிக பகுத்தறிவு, வெற்றிக்கான புதிய அளவுகோல்கள் மற்றும் நிர்வாகத்திற்கு முடிவெடுப்பதில் அதிக சுதந்திரம் அல்லது சுயாட்சி ஆகியவற்றை வலியுறுத்திய சோவியத் பொருளாதார நிபுணர்களின் சிந்தனைப் பிரிவை லிபர்மேனின் கருத்துக்கள் பிரதிபலித்தன. சோவியத் ஒன்றியத்தில் பொருளாதார நிர்வாகம் அளவுக்கு அதிகமாக மையப்படுத்தப்பட்டிருந்த நிலை, நிர்வாகம் மற்றும் தொழிலாளர்களுக்கான பொருள்சார் ஊக்கத்தொகைகளின் பற்றாக்குறை மற்றும் தனிப்பட்ட நிறுவனங்களின் வெற்றியைத் தீர்மானிப்பதிலிருந்த பல தன்னிச்சையான அளவுகோல்கள் ஆகியவற்றுக்கு எதிரான ஒரு எதிர்வினையாக லிபர்மேனின் கருத்துக்கள் அமைந்தன. லிபர்மேனின் கூற்றுப்படி, பழைய அமைப்பானது பயனுள்ள கண்டுபிடிப்புகளுக்கு தடையாகவும், முன்னேற்றத்தை ஊக்குவிப்பதில் போதிய செயல்திறன் இல்லாமலும் இருந்ததால், அரசுக்கும் தொழிலாளர்கள் மற்றும் நுகர்வோரின் நலனுக்கும் பெரும் இழப்புகளை ஏற்படுத்தியது. நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்கள் அமைப்பில் அதிக நெகிழ்வுத்தன்மையைக் கொண்டுவரும் என்றும், நிர்வாகம் மற்றும் தொழிலாளர்களின் சுய-ஆர்வம் உற்பத்தியின் அளவு மற்றும் தரம் ஆகிய இரண்டையும் மேம்படுத்தும் என்றும் லிபர்மேன் கருதினார். இந்தச் சீர்திருத்தங்கள் அடிப்படை அரசியல் முடிவுகளைக் கட்டுப்படுத்தாது, மாறாக அடிப்படைப் பொருளாதாரத் திட்டங்களின் செயல்திறனை மேம்படுத்தும் என்று அவர் வாதிட்டார்.
ஒவ்வொரு நிறுவனத்தின் இலக்கும் அதன் வெற்றிக்கான அளவுகோலும் லாபத்தை அதிகப்படுத்துவதாக இருக்க வேண்டும்; இதிலிருந்தே தொழிலாளர்கள் மற்றும் நிர்வாகத்திற்கான ஊக்கத்தொகைகள் வழங்கப்பட வேண்டும். இவ்வாறு சோவியத் சூழலில் லாபம் என்பது, முதன்மையாக நிறுவனத்தின் செயல்பாட்டுத் திறனை அளவிடும் ஒரு குறியீடாக அமையும்; இது உற்பத்தியின் அளவு மற்றும் தரத்தில் ஏற்படும் அதிகரிப்பு, தொழிலாளர் உற்பத்தித்திறன் மற்றும் வளங்களின் பயன்பாடு ஆகியவற்றைப் பிரதிபலிப்பதோடு, வெற்றிகரமான செயல்பாட்டிற்கான சமூகத்தின் வெகுமதியையும் அளவிடும் காரணியாகத் திகழும் என்றார். தொழில்துறை உற்பத்தியானது நுகர்வோரின் தேவைகள் மற்றும் விருப்பங்களுக்கு ஏற்ப அமைவதை உறுதிசெய்யும் வகையில், தொழில் நிறுவனங்களுக்கும் வர்த்தக அமைப்புகளுக்கும் இடையே நேரடித் தொடர்புகளை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று லிபர்மேன் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வந்தார். மையப்படுத்தப்பட்ட திட்டமிடலுக்கு உட்படுத்தப்படும் பொருட்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைப்பதன் மூலம் அதிகாரக் குவிப்பைக் குறைக்க வேண்டும் என்று அவர் தொடர்ந்து கோரிக்கை விடுத்ததுடன், தொழில் நிறுவனங்களின் மீது முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்ட ஊதிய நிதியைத் திணிப்பதையும் எதிர்த்துக் குரல் கொடுத்தார்.
தொழிற்சாலைகளும் வணிக நிறுவனங்களும் முடிவுகளை எடுப்பதில் அதிக சுதந்திரம் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று அவர் கருதினார்; இது அவை சிறப்பாகச் செயல்படவும் அதிக லாபம் ஈட்டவும் உதவும் என்று அவர் நம்பினார். இந்தக் கருத்து “புதிய ஜனநாயக மையவாதம்” (new democratic centralism) என்று அழைக்கப்பட்ட கோட்பாட்டின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.
தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகள்
(1948): Structure of the balance of an industrial company
(1956): Means to raise the profitability of the socialist companies
(1963): Analysis of the use of resources
(1965): Plan and benefits for the Soviet economy
(1967): Planning of the socialism
ஆதாரம்
www.kids.kiddle.co; www.upi.com; www.encyclopedia.com
📚 எழுதியவர்:
******************************************************************************
Click to Join Telegram Group Link : https://t.me/+lyAFK8ZE0iczZjE1
Click to Join Facebook: https://www.facebook.com/Book Day – Bharathi Puthakalayam
இப்பதிவு குறித்த தங்கள் கருத்துக்களை அவசியம் கீழே உள்ள Comment Boxல் பதிவிட வேண்டுகிறோம்.
புக் டே இணையதளத்திற்கு தங்களது நூல் அறிமுகம், கட்டுரைகள் (அறிவியல், பொருளாதாரம், இலக்கியம்), கவிதைகள், சிறுகதை என அனைத்து படைப்புகளையும், எங்களது bookday24@gmail.com மெயில் அனுப்பிட வேண்டுகிறோம்.
