நூல் அறிமுகம்: எல்லோரையும் எழுத வைக்கும் சிலேட்டுக்குச்சி – தேனி சுந்தர்

சிலேட்டுக்குச்சி.. அந்த வார்த்தையே அழகான வார்த்தை.. ஆயிரம் நினைவுகள் தோன்றும்.. ஒவ்வொருவரும் இன்னொரு முறை வாழ்ந்து பார்த்துவிட முடியாதா என ஏங்கும் குழந்தைப்பருவ நினைவுகளை ஓடும் நதியின் கரையில் மோதும் அலைகள் போல வாசிக்கும் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் உள்ளத்தோடு உரசி உரசி எழுப்பி விடும் நூலாக வெளிவந்துள்ளது. அரியலூரில் ஆசிரியராக வாழும் நண்பர் முத்துக்கண்ணனின் முதல் நூல். தேனி மாவட்டம் கூடலூர் அவருக்கு சொந்த ஊர். பணி நிமித்தம் வாக்கப்பட்டு போன ஊர் அரியலூர்.
சிலேட்டுக்குச்சி, முழுக்க முழுக்க கல்விக்கூட பதிவுகள், பகிர்வுகளின் தொகுப்பு.. ஏற்கனவே பல பதிவுகளை முகநூலில் வாசித்திருக்கிறேன்.. இருந்தாலும் தொகுப்பாக ஒரு சேர வாசிக்கும் போது பலவகைக் காய்கறிகள், பாயாசத்தோடு விருந்து சாப்பிட்ட மாதிரி இருக்கிறது எனக்கு. அத்தியாயங்கள் பதினேழு..  சிறுகதைகள் போல சம்பவங்களும் அதைச் சொல்லும் விதமும் வாசிக்க வாசிக்க அத்தனை அழகாக இருக்கிறது.
முதல் அத்தியாயத்திலேயே ஒரு சிக்ஸர்.. அதில் வரும் மனோஜ் மொத்தப் புத்தகத்தையும் வாசித்து பிறகும் கடைசியாக ஒருமுறை உங்களைச் சிரிக்க வைப்பான்.. இரண்டு நாட்கள் கழித்து கூட நினைத்துப் பார்த்து சிரிப்பீர்கள். என்னிடம் இந்தப் புத்தகத்தை வாங்கி வாசித்த என் மனைவி வயிறுவலிக்கச் சிரித்தார். ஒவ்வொரு ஆசிரியருக்கும் அதுபோன்ற அனுபவங்கள் நிச்சயம் இருக்கும். நானும் அப்படியான சங்கடங்களைச் சந்தித்திருக்கிறேன்.
“அந்த நேரம் பார்த்து பள்ளிக்கூடத்தில் என்னைப் பிடிக்காத ஒரு டீச்சர் கடந்து போறார். என் பதட்டத்தை உணர்ந்தவர் போல் புருவத்தை உயர்த்தி, என்ன சார்? என்றார். அவரிடம் எப்படிச் சொல்ல, ஊதிப் பெரிசாக்கி கெடா வெட்டி பொங்கல் வைத்துக் கொண்டாடி விடுவார்..” “ஒண்ணுல்ல டீச்சர்..” என்பது போல பல இடங்களில் முத்துக்கண்ணனிடம் நகைச்சுவை கலந்த வெளிப்பாடு ரசிக்க வைக்கிறது.
செல்வன் சார்.. மன்னிக்கவும் பன்னீர் சார்.. ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட அத்தியாயங்களில் வருகிறார்.. அவருடைய கிண்டல் மொழி சுகு, டிட்ஜ, டிண்கு போன்றவையாக இருக்கட்டும்.. ஆண், பெண் குழந்தைகள் உருவாவது குறித்து பேசுவதாக இருக்கட்டும் , தேவையான இடங்களை மௌனத்தால் நிரப்புவதாக இருக்கட்டும், இசைக்கருவியோடு பாடுவது, அழகாக எழுதுவது, மாணவர்களோடு விளையாடுவது, நடிப்பது, கண்டிப்பான அவரே பிட்டடிக்கவும் உதவுவது, பள்ளிக்கு வர இயலாமல் போன மாணவனையும் அக்கறையோடு பேசுவது, ரம்ஜானுக்கு பிரியாணி வாங்கி சாப்பிட்டிங்களே, நீங்கள் அழைக்க வேணாமான்னு கேட்பது என முத்துக்கண்ணன் மட்டுமில்லாமல் கூடலூர் பள்ளியில் பயின்ற பலருக்கும் முன்னுதாரணமான ஆசிரியராகவும் அவருடைய அணுகுமுறைகளால் நல்ல மனிதராகவும் முத்துக்கண்ணனை விட நாலு மடங்கு உயர்ந்து நிற்கிறார்..
வீட்டுப்பாடங்களும் வாரந்தோறும் வருகிற திங்கள் கிழமைகளும் குழந்தைகளிடையே ஏற்படுத்தும் பயம், மனப் போராட்டம், குழப்பங்களை அழகாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.. இன்னைக்கு திங்கள் கிழமை.. நீ பள்ளிக்கூடம் போகலைன்னா உன்னோட மாணவர்கள் மகிழ்ச்சியாக இருப்பாங்கல.. அந்த வாத்தியார் திங்கக்கிழமை தான் செத்தாப்ல.. சின்னப்புள்ளிங்க சாபம் பலிச்சிடும்டீன்னு பயமுறுத்தும் நண்பன்.. திங்கள் கிழமை முடிய இன்னும் எத்தனை மணி நேரம் இருக்குனு பதறுவது செம..
தொன்னச்சோறு தின்ன மாணவி, மண்டைக்குள்ள மொய்ய் மொய்ய்யின்னு சத்தம் கேட்கிற சித்திரவதையை அனுபவிக்கும் மாணவன் குறித்த பதிவுகளை அவ்வளவு சீக்கிரம் மறந்துவிட முடியாது. அந்தப் பள்ளிக்கூடத்திற்கே டீ.இ.ஓ.வாக வந்து ஒரு நாளைக்கு இரண்டு பி.இ.டி. பீரியட் வைக்கச் சொல்லும் மாணவனின் கனவும் பணக்காரர்களால் தான் பிரச்சனை எல்லாரும் சமமாக இருக்க வேண்டும் என்று கடவுளுக்கு கடிதம் எழுதுகிற மாணவியின் கனவும் நிறைவேறத்தான் வேண்டும்..
வகுப்பறையிலேயே ஒரு பெண் குழந்தைக்கு வயிற்றுப்போக்கு ஏற்பட்டு விடுகிறது.. அதை அந்த ஆசிரியரும் சக மாணவிகளும் கையாளும் விதம் எல்லாருக்குமான வழிகாட்டல்.. அத்தியாயத்தின் இறுதியில் இருப்பது சாட்டை அடி.. வாசிக்க வாசிக்க வலிக்கிறது.. “அந்த வகுப்பிலிருந்து டீச்சர்ஸ் பாத்ரூம் வரையிலான தூரமென்பது தேச அவமானத்தின் நீளம்.. டீச்சர்ஸ் பாத்ரூமில் ஈர உடையில் நிற்கும் மாணவிக்கு மாற்று உடை எடுக்க ஒரு தோழி சைக்கிள் எடுத்துக் கொண்டு ரெண்டு கிலோமீட்டர் போயிருக்கிறாள். …………………………… அந்த சம்பவத்தின் தொடர்ச்சியாக சில நாட்கள் பள்ளிக்கு வராத அந்தக் குழந்தையிடம் அந்த ஆசிரியர்,  வேற யாருக்கும் தெரியாது.. நீ கவலைப்படாத.. என்று சொல்லும் போது அவள் தலைகுனிந்து கைகூப்பியபடி அழத்தொடங்குகிறாள்.. வயதுக்கு வந்த ஒரு பெண் பிள்ளை அழுத கண்களோடு கையெடுத்துக் கும்பிட்டு நிற்பது அந்த ஆசிரியரின் முன்னால் மட்டுமல்ல..”
குழந்தைகளுக்கு அஞ்சலட்டைகள் வாங்கிக்கொடுத்து அஞ்சலகப் பணியாளரையும் பள்ளிக்கு வரவழைத்துப் பேச வைப்பது, பாடத்தின் தொடர்ச்சியாக குழந்தைகளிடம் மதுப் பிரச்சனைகள் குறித்து பேசுவதும் மதுவிற்கு எதிராக மதுவால் குடும்பங்களில் பாதிக்கப்படும் அந்த குழந்தைகளை வைத்தே ஊருக்குள் கையெழுத்து இயக்கம் நடத்துவதும் சம்பந்தப்பட்ட குடிகார அப்பாக்களே கையெழுத்திடுவதும் அருமையான முயற்சிகள்.. வகுப்பறைக்குள் சமூகத்தையும் சமூகத்துடன் வகுப்பறையையும் இணைக்கும் முயற்சிகள் அவை.. சமூகத்தையும் வாழ்க்கையையும் துண்டித்து விடும் கல்விமுறையில் அவை கொண்டாடப்பட வேண்டிய மாற்று முயற்சிகள்..
முத்துக்கண்ணனுக்கு ஆசிரியர் பணி கிடைக்கும் முன்பு கூடலூரில் தமிழ்நாடு அறிவியல் இயக்கம் சார்பில் விக்ரம் சாராபாய் துளிர் இல்லம் தொடங்கி நடத்தி வந்தார்.. மாணவர்களுடன் அவருடைய அணுகுமுறைகள் வித்தியாசமானவை என்பதை நான் நேரடியாகவே பார்த்திருக்கிறேன்.. பள்ளியில் ஆசிரியராக பணியேற்ற பிறகு அது மேலும் விரிவடைந்திருக்கிறது என்பதை புரிந்து கொள்ள முடியும். ஆனால் அரியலூர் பேருந்து நிலையத்தில் தனக்கு  நேரடியாக எந்தவிதத்திலும் சம்பந்தமே இல்லாத, பெயர் கூட தெரியாத, பேருந்தில் சமோசா விற்கும் ஒரு சிறுவனின் வாழ்க்கை குறித்து அக்கறை செலுத்துவதும் அவனுடன் கொடுக்கல் வாங்கல் வைத்திருப்பதும் தொடர்ந்து அவனோட உரையாடவும் அவனது வாழ்வைக் காப்பாற்றவுமான முயற்சிகள்  செய்வதும் அந்தப் பையனுடைய ஆசிரியருடன் நட்பு பாராட்டி டீ சாப்பிடுவது வரை செல்கின்ற காட்சிகள் நெகிழ்ச்சியானவை.. உயரத்தில் மட்டும் அல்லாமல் உள்ளத்திலும் உயர்ந்து நிற்கிறார் முத்துக்கண்ணன்..
செல்வன் சார்.. மறுபடியும் மன்னிக்கவும் பன்னீர் சார், நூலகர் ராமு அண்ணன், சாந்தி அக்கா, ஆசிரியர் கல்விக்கு முன்பே அறிமுகமான பேரா.ச.மாடசாமி அவர்களின் எனக்குரிய இடம் எங்கே என்கிற நூலும்  பின்னர் கிடைத்த தமிழ்நாடு அறிவியல் இயக்கத் தொடர்பும் கல்வி நூல்கள் வாசிப்பும்  என வாசிப்பைத் தூண்டும் வாய்ப்புகள் வாய்க்கப் பெற்றவர் முத்துக்கண்ணன்.. விளைவாக வாசிக்கின்ற, பிரபஞ்சனை இன்னும் உயிரோடு வகுப்பறைக்குள் வைத்திருக்கிற ஆசிரியரை கிடைக்கப் பெற்றுள்ளனர் விக்கிரமங்கலம் அரசு மேல்நிலைப் பள்ளி குழந்தைகள்… உண்மையில் அவர்கள் பாக்கியசாலிகள் தான்..
சிலேட்டுக் குச்சி வாங்கிய அன்றே வாசித்து முடித்துவிட்டு தான் தூங்கினேன்.. இன்னும் ஏராளமாக சொல்லத் தோன்றுகிறது.. எப்படி சுருக்கமாக எழுதுவது என்றே இரண்டு நாட்கள் ஓடிவிட்டன.. நீங்களும் வாங்கிப் படிக்க வேண்டுமே.. நூலுக்கான அறிமுகத்தையும் கூட  அடுத்தடுத்த  அத்தியாயங்களாக எழுத வேண்டியது தான்..
நீங்களும் அவசியம் படியுங்கள்.. குழந்தைகளின் உலகில் கொஞ்ச நேரம் உலவச் செய்யும்.. காலச் சக்கரம் பின்னோக்கி சுழன்று உங்கள் பள்ளிப் பருவத்தை அசைபோட வைக்கும்..
பிள்ளைப் பிராயத்தில் எல்லோரும் சிலேட்டுக் குச்சி கொண்டு தான் எழுதிப் பழகியிருப்போம்.. சிரிப்பும் சேட்டையும் புதிர்களும் நிறைந்த நம் பிள்ளைப் பிராயத்தை   நாமும்  கொஞ்சம் எழுதலாமே என உங்களையும் எழுதத் தூண்டும் முத்துக்கண்ணன் எழுதிய இந்த சிலேட்டுக் குச்சி நூல்..
பாரதி புத்தாகலயம் வெளியீடு..
விலை ரூ.110/-