காலத்தின் தீர்ப்பு கடவுளின் தீர்ப்பு கவிதை – கலா புவன்

வெங்கொடுமைச் சாக்காடில் விழவைத்தார் அன்றொருநாள் பெண்களும் குழந்தைகளும் வீழ்ந்தது போல் துடித்தார் துவண்டார் மடிந்தார் மரணமுற்றதே மனிதநேயம் ஆண்டோரின் கொடுங்கோலாட்சி அனைவரையும் ஓடவைத்தது வாழ்க்கையின் ஓரத்துக்கே ஓடிமாண்டார்…

Read More

காடு கவிதை – கலா புவன்

பகலின் இருட்டு மரங்களின் அடர்த்தி அருவிகள் தொடங்குமிடம் நகரங்களின் முன் ஜென்மம் காடு மனிதன் காட்டிற்கு அன்னியமானவன் மரங்களை அழித்து ஊர்களை உருவாக்கினான் மனிதனின் ஆசைகளுக்கு அளவேயில்லை…

Read More

கலா புவன் கவிதைகள்

நிழலும் நிஜமும் நிழலின் ஒளியிலே நான் நடக்கிறேன் உயிர் உறையும் பனியின் காற்றில் மனிதநெடியின் வாசம் குண்டுகள் குவலயத்தை தீக்கிரையாக்கிய நெடி மனிதம் உருவழிந்து போயிற்று புள்ளினங்கள்…

Read More

கலா புவன் கவிதைகள்

சமர் பறவைகள் ••••••••••••••••••••••••• சிறகுகளின் மடிப்புகளில் சமர் குறிப்புகளை வைத்திருக்கும் பறவைகள் தினம் தினம் பறக்கின்றன தமது மூதாதைகளின் கனவை ஒரு விழியிலும் தமது வாழ்க்கைப் போராட்டத்தை…

Read More