Porukkum Appal போருக்கு அப்பால்

ம.மணிமாறன் எழுதிய “கரை தேடும் கண்ணீர்” நூலறிமுகம்

ஈழதேசத்து இலக்கியங்களில் புறக்கணிக்கப்பட்ட மக்களின் வலிகளைப் பேசும் காட்சிப்படுத்தும் படைப்புகளைத் திரட்டி தனது வாச்சிய அனுபவத்தைப் பகிர முனைந்துள்ளார் எழுத்தாளர் மணிமாறன். சொ ந்த நிலத்தில் அன்னியப்படுத்தப்பட்டும் ஒதுக்கப்பட்டும் துரத்தப்பட்டும் ஒவ்வோரு நிலத்தின் நிலை வாசலில் பரிதாபத்தின் சின்னங்களாக கையே ந்தி…
நூல் அறிமுகம்: ச. தமிழ்ச்செல்வனின் தமிழ்ச் சிறுகதையின் தடங்கள் – தேனி சீருடையான்

நூல் அறிமுகம்: ச. தமிழ்ச்செல்வனின் தமிழ்ச் சிறுகதையின் தடங்கள் – தேனி சீருடையான்




நூல் : தமிழ்ச் சிறுகதையின் தடங்கள்
ஆசிரியர் : ச. தமிழ்ச்செல்வன்
விலை : ரூ.₹ 895/
பக்கம் 895.
வெளியீடு : பாரதி புத்தகாலயம்
தொடர்புக்கு : 044 – 24332424 /24330024/
விற்பனை : 24332924
புத்தகம் வாங்க : www.thamizhbooks.com
[email protected]

மண்ணும் மனித வாழ்வும் கதைகளை உருவாக்குகின்றன.

கதைகளால் ஆனது உலகம் என்கிறார்கள். கதைகளும் கலைகளும்தான் மொழியையும் வாழ்வியல் பரிணாமத்தையும் உருவாக்கின “எத்தனைகோடிப்பேர் பூலோகத்தில் பிறந்து மடிந்திருக்கிறார்கள். நிஜத்தில் இன்று அவர்கள் இல்லை. ஆனால் அவர்கள் விட்டுச் சென்ற சிந்தனைகள் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் பிரபஞ்சத்தை நிறைத்திருக்கின்றன” என்கிறார் புதுமைப்பித்தன். (அன்னையிட்ட தீ)

ஆம்! மனிதர்கள் விட்டுச் சென்ற சிந்தனைகளின் ஒரு பகுதிதான் கதைகள். கதை என்பது மனிதர்களால் அல்லது இயற்க்கையால் ஆனது. வேறு வார்த்தையில் சொல்வதென்றால் மனிதப் பாத்திரங்களின், இயற்கையின் இயக்கமே கதை. ஒரு மனிதனை மையப் படுத்தி இன்னொரு மனிதன் வர்ணிப்பது கதை. ஒருவரை அல்லது ஒரு சம்பவத்தை அல்லது ஒரு விலங்கை வர்ணிக்கிறோம் என்றால் வாழ்வின் நிழல் படிந்து விடுகிறது. சொல்லொணாத் துயரங்களின் ஆழத்தில் இருந்தும் மகிழ்ச்சியின் அடிச்சுவட்டில் இருந்தும் கதைகள் உருவாகின்றன. அந்தக் கதைகள் சொல்லும் செய்தியிலிருந்து அடுத்தகட்ட நகர்வுக்கான தரவுகள் கிடைக்கின்றன.

ஆதி நாளில் இருந்து கதைகள் சொல்லியும் கேட்டும் மனித சமுதாயம் வளர்ந்து வந்திருக்கிறது. ஆனால், தமிழில் நவீனச் சிறுகதையின் தோற்றம் மற்றும் வளர்ச்சி பற்றி விவாதிக்கும் ஒரு ஆய்வுநூல் இப்போது வந்திருப்பது நல்ல முன்னெடுப்பு. இந்நூல் நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட நூல்களைப் படைத்துத் தமிழ் உலத்துக்கு அற்பணித்த ச. தமிழ்ச்செல்வன் அவர்களால் பிரம்மாண்டமான வடிவில் எழுதப் பட்டுள்ளது. இதை ஒரு வாழ்நாள் சாதனை என்று சொல்வதில் எந்தப் பிசிறும் இல்லை. அவருடைய நீண்ட நெடிய வாசிப்பின் தாக்கம் நூல் நெடுகப் பரவியும் விரவியும் கிடக்கிறது.

நவீனத் தமிழ்ச் சிறுகதை எழுதத் தொடங்கிய காலம் எது என்ற கேள்விக்கு அவருக்குக் கிடைத்த விடை வா வே சு அய்யர் எழுத ஆரம்பித்த 1910களின் காலம் என்பதுதான். “குளத்தங்கரை அரசமரம்” கதை தமிழின் முதல் சிறுகதை. அந்தப் படைப்பில் இருந்துதான் தமிழ்ச் சிறுகதை வரலாறு துவங்குகிறது என்ற முடிவுக்கு வந்து இந்நூலை எழுத ஆரம்பிக்கிறார் தமிழ்ச் செல்வன்.

சி. சு செல்லப்பா “தமிழ்ச் சிறுகதை” பிறக்கிறது என்ற கட்டுரையில் பாரதி எழுதிய “ஆறில் ஒரு பங்கு” கதைதான் முதல் சிறுகதை என்கிறார். 1888ல் சிங்கப்பூரைச் சேர்ந்த மக்தூன் சாகிப் எழுதிய “வினோத சம்பாஷணை” முதல் தமிழ்ச் சிறுதை என்ற கருத்தும் உண்டு. சில நாவல்கள் எழுதிய ஆசிரியர் ஆர். எஸ். ஜேகப் சொல்வது; ”சரிகைத் தலைப்பாகை” என்ற தலைப்பில் அருள்மிகு சாமுவேல் பவுல் அய்யர் என்பவரால் 1887 ஆம் ஆண்டு ‘நற்போதகம்’ என்ற மாத இதழில் எழுதியதே முதல் சிறுகதை என்கிறார். இப்படி முதல் சிறுகதை எழுதப்பட்ட காலம் எது என்பதில் பல கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்த போதிலும் ச. தமிழ்ச்செல்வன் அவற்றையெல்லாம் புறந்தள்ளிவிட்டு, 1913 ஆம் ஆண்டுதான் தமிழ்ச்சிறுகதையின் துவக்க காலம் என்கிறார். “குளத்தங்கரை அரச மரம்” தமிழின் முதல் சிறுகதை.

இந்த ஆய்வுநூலில் 1913ல் இருந்து 70கள் வரை 51 படைப்பாளிகளின் சிறுகதைகளை விவாதிக்கிறார் நூலாசிரியர். முன்னுரையில் ”இது ஆய்வு நூல் அல்ல” என்று சொன்னாலும் வாசிப்பு அனுபவத்தில் ஆய்வுப் புலமே பதியமிடப்பட்டிருக்கிறது. ஆய்வு என்றால் என்ன? அது பல விவாதங்களுக்கு உட்பட்டது என்றாலும் சுருக்கமாக இப்படிக் கணிக்கலாம். “ஏற்கனவே உள்ள கருத்தியலை விவாதித்து, அதற்குள் ஊடாடி நிற்கும் புதிய பருப்பொருளை வெளிக் கொண்டு வருவதே ஆய்வு.” தண்ணீருக்குள் மின்சாரம் இருக்கிறது என்பது நிஜம்; ஆனால் தண்ணீரின் வேகத்துக்குள் ஒரு சக்கரத்தின் விசையை ஊடாட விடும்போதுதான் அந்த நிஜம் ஒரு பருப்பொருளாய் மனிதப் பயன்பாட்டுக்குக் கிடைக்கிறது. நீரின் விசையைச் சக்கரச் சுழற்சிக்குள் செலுத்துவதே ஆய்வு; விடையாக வருவது மின் சக்தி.

எதை, எப்படி, எந்தவிதமாய் எழுதுவது என்ற கேள்விக்கான விடையைத் தேடுவது மட்டுமல்லாமல், ஒவ்வொரு படைப்பின் வர்க்க சேர்மானம், அரசியல் கணக்கு என்பவற்றையும் தேடிக் கண்டடைகிறது நூல்.

அய்ரோப்பாவில் நிகழந்த தொழிற்புரட்சிக்குப் பின், நிற்க நேரமின்றி அலையும் வாழ்க்கைமுறையில் இருந்துதான், சிறுகதை இலக்கியத்தின் தேவை தோன்றியது என்கிறார் தமிழ்ச்செல்வன். அவசர அவசரமாய் வாசித்து முடிக்க வேண்டிய வாழ்க்கை நிர்ப்பந்தம். ஒரு சின்ன சம்பவத்தை இலக்கியமாக்கிவிட வேண்டும் என்ற எழுத்தாளரின் மன வியாகூலம்.! இவ்விரண்டும் சேர்ந்தே சிறுகதை இலக்கியத்தை சாத்தியப் படுத்தின. தொழிற்புரட்சி நிகழ்ந்த பின் மனித இயக்கம் வேகமடைகிறது எனக் கண்டறிந்து அந்த வேகத்துக்குத் தகுந்து இலக்கிய ஆக்கம் வேறு பரிமாணம் கொள்கிறது என்பதே ஓர் ஆய்வுமுறைதானே!

“மங்கையர்க்கரசியின் காதல்” என்ற தொகுப்பே (வ வே சு அய்யர் எழுதியது) தமிழின் முதல் சிறுகதைப் படைப்பு. வ வே சு அய்யர் மறைவுக்குப் பிறகு அவர் மனைவி பாக்கியலட்சுமி தொகுத்து வெளியிட்டார். (ஆக முதல் தொகுப்பாசிரியர் பாக்கியட்சுமி என்பது தெரிகிறது.) ராஜாஜி இந்த நூலைப் பற்றிக் குறிப்பிடுவது முக்கியமானது. “இக்கதைகளை ஒருவன் படித்துப் புத்தகத்தைக் கீழே வைக்கும் காலத்தில் அவன் மனதில் பரிசுத்தமான உணர்ச்சிகளும் உன்னதமான எண்ணங்களும் ததும்பும்.”

வ வே சு அய்யர், மாதவய்யா, பாரதி ஆகியோர் தமிழ்ச் சிறுகதை இயக்கத்தின் முதல் மூவர் என அழைக்கலாம். இவர்கள் 1926க்கு முன்பே மரணமடைந்து விட்டனர். அதனால் இவர்கள் எழுதிய காலம் தமிழ்ச் சிறுகதையின் முதல் காலகட்டம் ஆகும். அடுத்தடுத்த காலகட்டத்தில் புதுமைப்பித்தன் உள்ளிட்ட மணிக்கொடி எழுத்தாளர்கள் வருகிறார்கள்.

தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் பெரும் புலமை பெற்றிருந்த மாதவையா அந்தக் காலத்தின் புரட்சிப் படைப்பாளி என நிறுவுகிறார் ஆசிரியர். ஜாதி ஆதிக்கமும் தீண்டாமைக் கொடுமைகளும் கொடிகட்டிப் பறந்துகொண்டிருந்த காலத்தில், தான்பிறந்த பிராமண ஜாதிக்கு எதிரான கருத்தை உள்ளடக்கமாக வைத்துக் கதை எழுதினார்.. சாதி எதிர்ப்பு, இந்து மத சீர்கேடுகளைச் சாடுதல், பெண் கல்வி, ஆண்பெண் சமத்துவம், விதவை மறுமணம் போன்ற கருப்பொருள்களில் முற்போக்குப் படைப்புகளைத் தந்தார். அதனாலேயே சனாதனவாதிகளால் அவர் வெறுத்து ஒதுக்கப்பட்டார். “சுய சாதி நிராகரிப்பு” என்ற இன்றைய பேசுபொருளை அன்றே தன் வாழ்க்கையில் கடைப்பிடித்தார்; அல்லது தன் படைப்புகளில் பதிவுசெய்தார்.

1883ஆம் ஆண்டு “சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம்” என்ற சட்டம் ஆங்கில அரசால் இயற்றப்படுகிறது. மனமுவந்து வரவேற்ற மாதவையா “தந்தையும் மகனும்” “குதிரைக்காரக் குப்பன்” “தில்லை கோவிந்தன்” ஆகிய சிறுகதைகளில் அதைப் பதிவு செய்கிறார். “பார்ப்பானை ஐயனென்ற காலமும் போச்சே” எனப் பாடிய பாரதியைப் போலவே சிறுகதைகளில் செய்து காட்டினார் மாதவய்யா.

முதல் சிறுகதை ஆசிரியர் வ வே சு அய்யர், தான் நடத்திய குருகுலத்தில் பிராமணர்களுக்கும் சூத்திரர்களுக்கும் தனித்தனிப் பந்தி வைக்கப்பட்டது. அதற்கான எதிர்வினைபோல் எழுதப்பட்ட கதை “ஏணியேற்ற நிலயம்.” இன்றைக்கும் ஆய்வாளர்களால் வியந்து போற்றப்படும் கதை அது. (மாதவய்யர் என்ற தன் பெயரை மாதவய்யா என மாற்றிக் கொண்ட்தே புரட்சிதானே?) ஆக, மாதவய்யா ஒரு புரட்சிப் படைப்பாளி என நிறுவுகிறார் தமிழ்ச்செல்வன்.

தமிழ்ச் சிறுகதை இயக்கத்தின் மிக முக்கிய முன்னோடி புதுமைப்பித்தன். அவர் படைப்புகளின் அடிநாதம் சமூக நையாண்டியே. சமூக ஏற்றத் தாழ்வுக்கு எதிரான கருத்தியல் அவர் படைப்புகளில் மிளிர்கிறது. ஆனாலும் இலக்கியம் படைப்பது சமூகத்தை உய்விப்பதற்காக அல்ல என்ற கருத்தைக் கொண்டிருந்தார். “தனது ஆத்ம திருப்திக்காக எழுதிக் கொள்வதைவிட விவேகமான காரியம் வேறு கிடையாது” என்றும் ”கலை தர்மஸ்தாத்திரம் கற்பிக்க வரவில்லை” என்றும் பிரகடனப் படுத்தினார்.

கிறித்துவ மதத்துக்கு மாறுவதற்கான வாய்ப்பை இந்து மதம்தான் தருகிறது எனக் கண்டறிந்து எழுதினார் மாதவ்வய்யா என்றால் இஸ்லாமிய கிறித்துவ மதங்களின் மீதும் மதமாற்ற நடவடிக்கை மீதும் புதுமைப் பித்தனுக்குக் கடுமையான ஒவ்வாமை இருந்தது. ”புதியகூண்டு,” ”கொடுக்காப்புளி மரம்” ”நியாயம்” போன்ற கதைகளிலும் சில கட்டுரைகளிலும் அது வெளிப்பட்டிருக்கிறது. புதுமைப் பித்தனின் இந்த உள் முரணை விரிவாக விவாதிக்கிறது நூல். திகசிக்குப் பிறகு, புதுமைப் பித்தனை விமர்சனப் பார்வையோடு அணுகியவர் தமிழ்ச் செல்வனாகத்தான் இருக்கும். இது ஒரு முக்கியமான ஆய்வுநிலை என்று நான் கருதுகிறேன்.

புதுமைப்பித்தன் படைப்புகளில் இதுபோன்ற பலவீனங்கள் இருந்தாலும் “அவர் அளவுக்குத் தன் சமகாலத்தை, அதன் அரசியல், பொருளாதாரத்தை, பண்பாட்டுக் கூறுகளைத் படைப்புகளின் வழி ஈவு இரக்கமின்றிக் கேள்விக்கு உள்ளாக்கிய இன்னொரு கலைஞனைத் தமிழ் இலக்கிய உலகம் இன்றுவரை கண்டடையவில்லை.” என்கிறார் நூலாசிரியர்.

அன்றுமுதல் இன்றுவரை தமிழில் இலக்கியம் படைத்து வாழ்ந்துவிடலாம் என்று நினைத்து எழுதிய யாரும் படைப்புகளில் வெற்றியடைந்த அளவுக்குப் பொருளாதாரத்தில் உயர்வடைய முடியாமல் தோற்றுத்தான் போயிருக்கின்றனர். அவர்களில் முக்கியமானவர் கு ப ராஜகோபாலன். ஆண்பெண் உறவுதான் அவர் எழுத்தின் சாராம்சம். ”பெண்ணின் சித்தத்தை இருளாக்கும் உணர்ச்சிகளையும் கருவாக நின்றுவிட்ட வேட்கைகளையும் நுட்பமாகவும் அநாயசமாகவும் படம் பிடிப்பதில் நிகரற்றாவர்; பெண் மனதைச் சித்தரிப்பதில் வல்லவர்.” கரிச்சான் குஞ்சுவின் இந்தக் கூற்று உண்மை என்பதை, குபராவின் முதல் கதையாகிய “நூருன்னிசா”வில் தொடங்கி பலவற்றிலும் பதியமாகி இருக்கிறது..

வறுமையோடு மல்லுக்கட்டி மாய்ந்தவர் புதுமைப் பித்தன் என்றால் வறுமையோடும் நோயோடும் இடையறாது போரிட்டு மாண்டு போனார் குபரா. முதலில் கண்பார்வை இழந்து, பின் கொஞ்சம் வெளிச்சம் பெற்று மீண்டார். பிறகு “காங்கரின்” என்ற வியாதியால் அவர் கால்கள் பாதிக்கப்பட்டன. அந்த நோயே அவர் உயிரை வாங்கியது. தி, ஜானகிராமன் எழுதுகிறார். ”என் மனதில் இருள் சூழ்ந்து கிடந்தது. கரிச்சான் குஞ்சுவும் என்னோடு சேர்ந்து அழுதுகொண்டிருந்தான். குபரா கிடந்த கிடையும் பட்ட சித்திரவதையும் எங்கள் இருவர் மனதிலும் அநிச்சயத்தையும் கலவரத்தையும் மூட்டியிருந்தன. நாங்களும் கையாலாகாமல் தவித்தோம். கால்களின் வெளியே இரண்டு பக்கங்களிலும் எரிச்சல்! அது பையபைய உயிரை அரித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ……கால்களை எடுத்துவிடலாம் என்று ஆஸ்பத்திரியில் தீர்மானித்தார்கள். குபரா அதை மறுத்துவிட்டார். நனைந்த கண்களுடன் let me die, A peaceful death. என்று சொல்லிவிட்டு, “காவேரித் தீர்த்தம் ஒரு டம்ளர் வேண்டும்” என்றார். ஓடிப்போய்க் கொண்டுவந்து கொடுத்தார்கள். கை நடுங்க அதை வாங்கி ஒருவாய் அருந்தினார். உடனே உடல் துவண்டது. வீட்டுக்குக் கொண்டு போவதற்குள் உயிர் பிரிந்தது.”

தமிழ்ச் சிறுகதை இயக்கத்தின் மகத்தான படைப்பாளி இறந்து போனதை ஒரு காவியப் பனுவல் போல சொல்லிச் செல்கிறார் தமிழ்ச் செலவன்.

இந்த ஆய்வு நூலில் 44 ஆண் படைப்பாளிகளும் ஏழு பெண் எழுத்தாளர்களும் வருகின்றனர். அவரவர் காலத்தின் சமூக வாழ்வியல் வரலாறு அவர்களின் கருப் பொருளாகி கதையாடலாகவும் கலையாடலாகவும் மிளிர்ந்திருக்கின்றன. சுதந்திர போராட்ட காலத்தின் வெளிப்பாடுகள், திராவிடப் பரப்புரையின் விழுதுகள், மானுட யதார்த்தத்தை விலக்கி வைத்த வன்முறைப் போக்கைக் கேள்விக்கு உட்படுத்திய யதார்த்தவாதப் படைப்புகள் என மூன்றுவகை பாடுபொருள்கள் உள்ளடக்கங்களாய் விதைக்கப்பட்டன.

ஒரே ஒரு சிறுகதை எழுதிப் புகழ் பெற்ற மூவலூர் ராமாமிர்த அம்மையார் முதல் 300க்கும் மேற்பட்ட கதைகள் எழுதிய பி. எஸ் ராமையா வரை அனைவருடைய படைப்புகளையும் பிசிறின்றி ஆய்வு செய்து ஓவியச் சித்திரமாய்த் தீட்டி இருக்கிறார் தமிழ்ச்செல்வன்.

தமிழின் மிக நுட்பமான படைப்பாளி கிருஷ்ணன் நம்பி என்றால் மிகையாகாது. வித்தியாசமான உள்ளடக்கம், விதவிதமான வடிவங்கள் என்று பரிசோதித்துப் பார்த்தவர். ஒருசோற்றுப் பதமாக “தங்க ஒரு…” கதையைச் சொல்லலாம். வசிக்க வீடு கிடைக்காமல் மனிதர்கள் தங்கள் உடலைக் குறுக்கிக் கொண்டு ஒரு ஷூவுக்குள் வாழ்கிறார்கள். மாய யதார்த்தவாதத்தின் சுவடு படிந்த கதை இது. “மருமகள்,” ”சுதந்திரக்கொடி,” நீலக்குயில்” ஆகியவையும், ஏற்கனவே நடைமுறையில் இருந்த வடிவக் கட்டளையைப் புறந்தள்ளிவிட்டுப் புது வடிவம் எடுத்துப் புலர்ந்தவை. 44 வயது வரை வாழ்ந்து 25 கதைகள் மட்டுமே எழுதியிருந்தாலும், தமிழ்ச்சிறுகதை வரலாற்றின் தவிர்க்க முடியாத படைப்பாளியாய்த் திகழ்கிறார்.

தமிழ்ப் புனைவிலக்கியத்தைச் சிறப்பு, சிறப்பின்மை பற்றி மதிப்பீடு செய்யும் க, நா, சு கிருஷ்ணன் நம்பி பற்றி எழுதுவது எந்த வகையில் சேர்த்தி என்று தெரியவில்லை. “அவர் (கிருஷ்ணன் நம்பி) கதைகளை நான் தமிழில் நல்ல கதைகள் என்று வெளியிடுகிற பட்டியலில் சேர்ப்பதில்லை என்று அவருக்கு வருத்தம்தான் என்பது எனக்குத் தெரியும். அந்தத் தரத்துக்கும் அப்பாற்பட்ட ஒரு தரத்தை எட்ட முடியாமல் போனது, அவருடைய முற்போக்குச் சிந்தனை இருட்டினால்தான் என்றும் எனக்கு நினைப்பு.”

இந்தக் கருத்துபற்றி தமிழ்ச்செல்வன் எழுதுகிறார். ”முற்போக்குச் சிந்தனைகளை இருட்டெனக் கண்ட க, நா, சுவின் பட்டியலில் கிருஷ்ணன் நம்பியின் கதைகள் இடம் பெறாமல் போனதில் வியப்பொன்றும் இல்லை.” ஆம்! க நா சு சதா சர்வகாலமும் பிராமணியத்தையும் கலை கலைக்காவே என்ற இலக்கிய சித்தாந்தத்தையும் தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டே அலைந்தார்.

கிருஷ்ணன் நம்பியாவது 25 கதைகளின் ஆசிரியர். வெறும் 14 கதைகள் எழுதி மகத்தான படைப்பியக்கவாதிகளின் வரிசையில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டவர் எழுத்தாளர் லிங்கன். “கருணை மனு” என்ற அவரின் ஒரே ஒரு தொகுப்பை நியூ செஞ்சுரி புத்தக நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ளது. எழுத்தாளனுக்கு மதிப்பில்லாத ஒரு சமூகத்தில் ஏழையாய் இருந்துகொண்டு எழுதுவது சவாலானது. ஆனால் இப்படியான ஏழை எழுத்தாளர்களுக்குக் களம் அமைத்து ஊக்கப்படுத்தியவர்கள் இடதுசாரிகள் என்பது இன்னொரு முக்கியக் குறிப்பு. லிங்கன் கலை இலக்கியப் பெருமன்றத்தில் இயங்கியபடி தாமரையில் எழுதினார். ”முற்போக்குப் படைப்பாளிகள் சமூகப் பிரச்சாரகர்கள்” என்று “சுத்த” இலக்கியவாதிகளால் முத்திரை குத்தப்பட்டிருந்த காலத்தில், “கலை அமைதி கெடாத படைப்புகள் செய்தார் லிங்கன்” என்கிறார் தமிழ்ச் செல்வன். “எல்லாக் கதைகளிலும் வர்க்க அரசியல் பேசும் லிங்கன் ஒன்றில் கூட முஷ்டி உயர்த்தவில்லை.”

சோகமான சங்கதி என்னவென்றால் லிங்கன் மரணித்து பல மாதங்கள் கழித்துத்தான் வெளி உலகுக்குத் தெரிய வந்தது. பொருளாதாரத் தேடல் ரம்யமாய் இருந்தால்தான் எழுத்துத் தேடல் தடையின்றி நிகழும் என்பதற்கு லிங்கன் ஓர் உதாரணம். அவர் வாழ்க்கையை வாசிக்கும்போது கண்கள் துளிர்ப்பதைத் தவிர்க்க முடியவில்லை.

யாராலும் பின் தொடர முடியாத எழுத்தாளர்கள் என்றால் அது மௌனியும் சுயம்புலிங்கமும்தான் என்கிறார் தமிழ்ச்செல்வன்.. (கோணங்கியையும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம் என்பது என் கருத்து..) புரியாத் தன்மையோடு எழுதியவர் மௌனி. “என் எழுத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் ஆற்றால் எந்தத் தமிழனுக்கும் இல்லை” என டமாரம் அடித்துக் கொண்டார் ஆனால் சுயம்புலிங்கம் மக்கள் மொழியில் எளிமையாக எழுதினார். சுயம்புலிங்கத்தின் கவிதைகளையும் கதைகளையும் அறிந்து புரிந்து, ‘கல்குதிரை’ இதழில் அவற்றைப் பிரசுரித்து அவரின் மேதமையை வெளி உலகுக்கு அறிமுகப் படுத்தினார் கோணங்கி. கோணங்கிக்கு மகிழ்ச்சிகரமான பாராட்டுகள்.

“சின்னஞ்சிறு கதை” என்ற பெயருடன் ஆனந்த விகடன் 80களில் பிரசுரித்தவற்றைவிட சிறிய வடிவம் கொண்டவை சுயம்புலிங்கத்தின் கதைகள். அதிகபட்சம் இரண்டு பக்கங்கள்!

லிங்கனைவிட ஏழ்மையில் உழன்றவர் சுயம்பு. தூத்துக்குடி மாவட்டம் வேப்பலோடை என்கிற பனங்காட்டுக் கிராமத்தில் பிறந்து, பிழைப்புத் தேடி 1964ல் சென்னை சென்று படாத கஷ்டம் இல்லை. மாட்டுத் தீவனக் கடையில் தொழிலாளி, தள்ளுவண்டியில் வைத்துப் பொருட்களை விற்பது, சிறிய மிட்டாய்க் கடை போட்டு நடத்துவது எனப் பொருளாதாரச் செல்வாக்கியம் இல்லாத தொழில்கள் செய்து நொம்பலப்பட்ட வாழ்க்கை அவருடையது. ஆனாலும் நூலகம் சென்று வாசிப்பது, அங்கு ”மக்கள் எழுத்தாளர் சங்கம்” நடத்திய கூட்டங்களைக் கூர்ந்து கவனிப்பது என்று தனது இலக்கிய அறிவை வளர்த்துக் கொண்டார்.

கஞ்சிப்பாடு நிறைவடையாத வாழ்க்கையின் பிரதிபலிப்பு அவரின் பல படைப்புகளில் வழிகின்றன. “ஒரு மண்சட்டியில் கம்மங்கஞ்சியை நல்லாக் கரைப்பார். வெஞ்சனத்துக்கு ரெண்டு வத்தல், ரெண்டு உப்புக்கல்! அம்மியில் வச்சித் தட்டுவார். மொளகாத்தூள ரெண்டு வெரலிட்டு அள்ளுவார்; நாக்குல வச்சுத் தேய்ப்பார்; கஞ்சி சரசரன்னு போகும். அம்மியில் மீதி இருக்கிற மொளவாத் தூள அள்ளி அடிநாக்குல வைப்பார்; கண்ண மூடிக்கிட்டுக் கஞ்சியக் குடிப்பார்.”

”நடை” என்ற சிறுகதையில் வரும் கஞ்சிப்பாட்டுச் சித்திரம் இது. இடைத்தட்டு எழுத்தாளர் எவராலும் தீட்ட முடியாத வாழ்வியல் சித்திரம். இதுபோன்ற சித்தரிப்புகள் இவர் கதைகளில் அநேகம் இருக்கின்றன.

“நாட்டுக்குப் பொருத்தம்; நாமே நடத்தும் கூட்டுப் பண்ணை விவசாயம்” என்றொரு திரையிசைப் பாடல் ஐம்பதுகளிலும் அறுபதுகளிலும் ஊரெங்கும் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. கூட்டுறவு சங்கம் ஏற்படுத்தி மானாவாரி விவசாயிகளுக்கு அரசு கடன் தந்து விவசாயம் செய்யச் சொன்னது. மழையில்லாக் காலங்களில் விதைப்பு வரண்டு பயிர்கள் கருகிப்போகும். இதைப் புரிந்துகொள்ளாத அரசு அதிகாரிகள் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தாத விவசாயிகளின் நிலத்தையோ வீட்டுப் பொருட்களையோ ஜப்தி செய்து கொண்டு சென்றுவிடுவார்கள்.

”மானாவாரி மனிதர்கள்” என்ற கதையில் சுயம்புலிங்கம் எழுதுகிறார். “நான் ஒரு மானாவாரி சமுசாரி; மழையை மட்டும் நம்பி விவசாயம் செய்து பிழைக்கிறவன். பருவ மழை தவறும்போதெல்லாம் எனக்குக் கோவம் வரும்; அப்போதெல்லாம் நான் இந்த வானத்தையே பகைத்துக் கொள்வேன். ஆரோக்கியம் கெட்ட இந்த வானத்தை இடித்துத் தகர்த்தால் என்ன என்று எனக்குத் தோணும்.

இன்றைக்கு என் கோவம் இவர்கள் (அதிகாரிகள்) மேல் தாவியது. என்ன மனிதர்கள் இவர்கள்? உண்மையாகவே விவசாயிகளுக்கு உதவக் கூடியவர்கள்தானா இவர்கள்? நல்ல பெய சங்கம்; நல்ல பெய சர்க்கார்; நான் வானத்தை இடித்துத் தகர்க்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். இடித்துத் தகர்த்து நிர்மூலமாக்க வேண்டியது வானத்தை இல்லை; அரசு நிர்வாகத்தையாக்கும் என்று இப்போது புரிந்துகொண்டேன்.”

அதற்கடுத்து ஒரு வரி எழுதுகிறார். “கிணற்றில் குளித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்; சுகமாக இருக்கிறது.”

இந்த வரி முக்கியமானதாகத் தோன்றுகிறது தமிழ்ச்செல்வனுக்கு. சூடு பொசுக்கும் மனநிலையில் சர்க்காரை இடித்துத் தகர்க்க நினைக்கும் சுயம்பு அடுத்த வரியிலேயே சுகம் தரும் கிணற்றுக் குளியலைச் சொல்வது சரியா என்ற கேள்வியை எழுப்பி அதற்கான விடையைத் தேடிச் செல்கிறார்.

“அடித்துத் தகர்த்து நிர்மூலமாக்க வேண்டியது அரசு நிர்வாகத்தை” என்ற வரியோடு கதையை முடித்திருந்தால் அது கோபத்தோடு முடிந்திருக்கும். அப்புறம் ஏன் “கிணற்றில் குளித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்; சுகமாக இருக்கிறது” என்று ஒரு வரியை எழுதி, அவரே கிளப்பி விட்ட கோபத்தைத் தணிக்கிறார்?”

தமிழ்ச்செல்வன் மேலும் எழுதுகிறார். “இதுதான் சுயம்புவின் கதைப்பாணி; குளிர்ச்சியான கிணற்றுத் தண்ணீருக்குள் உட்கார்ந்து சுகமாக உணரும்போது அந்த நாளின் வெக்கை நினைவில் அலையடிக்கிறது என்று சொல்லலாம். அல்லது அப்படியே வெந்த நினைவோடு கதையை முடிக்கப்படாது என்று சுயம்பு நினைத்திருக்கலாம். நடந்த சூடு தணிஞ்ச அப்புறம்தானே கதையை மத்தவுகளுக்குச் சொல்லுகிறோம்; அந்தப் பிரக்ஞையும் காரணமாக இருக்கலாம். (கோபத்தோடு முடித்திருந்தால் அது விரக்திநிலை என்றும் நினைத்திருக்கலாம் என்பது என் எண்ணம்..)

‘கல்லறைத் தோட்டம்,’ ‘நீர்மாலை’ ‘சீம்பால்’ ‘குருவி’ எனப் பல கதைகளில் இப்படி ஆற்றுப்படுத்தி, அமத்தி முடிக்கிறதைத் தன் பாணியாகக் கொண்டுள்ளார் சுயம்பு.” (சுயம்புவின் நடையோடு தனது நடையை ஒத்திசைவு செய்திருப்பதைக் காண்க.) இது ஓர் ஆய்வுநூல்தான் என அடையாளப் படுத்தும் பகுதிகளில் இதுவும் ஒன்று.

இந்த நூலின் மிக நீண்ட அத்தியாயம் கி, ராஜநாரயணன் உடையது. 61 பக்கங்கள். அள்ளிப் பெருக்க அவரின் முற்றத்தில் அந்த அளவு தான்யம் குவிந்து கிடக்கிறது. எல்லாமே கரிசக்காட்டு விளைச்சல்கள். வரண்ட நிலத்திலும் வளம் காணும் நிறைந்த மனசு.

நூற்றாண்டு காலம் வாழ்ந்த மகா படைப்பாளி அவர். சிறுகதைகள் என்று எடுத்துக் கொண்டால் 82 தான் எழுதியிருக்கிறார். நாவல்கள், கட்டுரைகள், கடிதங்கள், பாலிய்ல் கதைகள், நாட்டுப்புறக் கதைக் களஞ்சியம் எனப் பல பரிமாணங்கள் அவர் படைப்புச் சக்கரத்தின் ஆரங்களாய்ச் சுழல்கின்றன. ஏழாப்புவரை மட்டுமே வாசித்துள்ள கிரா, பாண்டிச்சேரி பல்கலைக் கழகத்தின் பேராசிரியராகப் பணியாற்றியிருக்கிறார்.

அவர் ஆரம்பகாலத்தில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் விவசாயப் பிரிவுச் செயலாளராகப் பணியாற்றியபோது எழுதிய ”தோழன் ரெங்கசாமி” கதை சமுதாயத்துக்காக உழைத்து, சித்திரவதைக்கு உள்ளான தியாகத்தை விவரிக்கிறது. இதுபோல் இன்னும் பல அரசியல் கதைகள். அரசியல் என்றால் கட்சி அல்லது வர்க்க அரசியல் மட்டுமில்லை. வாழ்வியல் அரசியலும்தான். தீர்வை வசூலிக்க வரும் ஓர் அதிகாரியைப் பற்றி விவரிக்கிறார் கிரா. பல் ஊத்தையைக் குத்துபவராக அதிகாரியைச் சித்தரிப்பது வாசக மனதில் அதிகார வர்க்கத்தின்மீது அருவருப்பு உணர்வை ஏற்படுத்தும் நோக்கம் கொண்டது. தீர்மானகரமாக அவர்கள் எல்லாம் இப்படித்தான் என்று ஓங்கி முத்திரை குத்தும் சித்தரிப்பு! கிரா என்கிற சம்சாரியின் கலை அரசியல் இது.

கிரா என்றால் கரிசல் காட்டுக் கலைக்களஞ்சியம் என நிறுவுகிறார் தமிழ்ச்செல்வன். அவர் பாடாத பொருள் இல்லை; சொல்லாத சொலவடை இல்லை. தமிழ் இலக்கியத் தளத்தின் மகத்துவமான சக்கரவர்த்தி அவர்.

சனிப்பிணம் சிறுகதையின் மூலம் எழுத்துலகத்துக்குள் நுழைந்தவர் கந்தர்வன். அவர் ஓர் அரசு ஊழியர். அலுவலக ஊழியர்களை அணிதிரட்டும் பணியில் ஈடுபட்டு, துறை ரீதியான தண்டனைகள் அனுபவித்தவர். நாகலிங்கம் என்ற தன் சொந்தப் பெயரை ‘கந்தர்வன்’ என மாற்றிக் கொண்ட நிகழ்வு சுவாரஸ்யமானது. தமிழக முதல்வர் அண்ணாவையும் ஒன்றிய அமைச்சர் விவி கிரியையும் விமர்சனம் செய்து ஒரு கட்டுரை எழுதி ‘கண்ணதாசன்’ இதழுக்கு அனுப்பினார். ஆசிரியர் ராம. கண்ணப்பன் கூறினார். “நீங்கள் அரசு ஊழியராக இருப்பதால் புனைபெயர் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.” என்ன பெயர் வைத்துக் கொள்வது என யோசித்த போது, “அப்போது நான் ஜாவர் சீத்தாராமனின் கந்தர்வகானம் வாசித்துக் கொண்டிருந்தேன்; அதையே எனது புனைபெயராக்கிக் கொண்டேன்” என்கிறார்.

அடிப்படையில் அவர் ஓர் இடதுசாரி எழுத்தாளர். குறிப்பாக மார்க்ஸிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியிலும் தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்திலும் இயங்கிக் கொண்டிருந்தார். இடதுசாரிகளின் படைப்புகளை அதிகம் பிரசுரித்தது “செம்மலர்” என்ற மாதாந்திர இலக்கிய ஏடு. ஏட்டில் எழுதப்படாத விதி ஒன்றை அதில் எழுதியவர்கள் கைக்கொண்டார்கள். எந்தப் பாத்திரத்துக்கும் ஜாதி ஒட்டைச் சேர்ப்பதில்லை என்பதே அந்த விதி. ஜாதியில்லாத சமுதாயம் உருவாகவேண்டும் என்ற ஆசையின் விளைவாக இருக்கலாம்.

கந்தர்வன் அதை உடைத்தெறிந்தார். ஜாதி வேண்டாம் என்பது சரி; இருக்கும் ஜாதியப் பெயர்களை இலக்கியத்தில் பிரதிபலிக்காமல் இருப்பது முழு யதார்த்தமாகுமா?

சனிப்பிணம் கதையின் தொடக்கம் இப்படி இருக்கிறது. “ராமு நாடாரின் மளிகைக் கடையை விட்டுக் கிளம்பிய ஆராயி…….” அப்போது முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் பலருக்கும் எழுந்த கேள்வி “நாடார் என்று குறிப்பிடலாமா?” என்பதுதான். கந்தர்வனின் புகழ்பெற்ற படைப்பாகிய “சீவன்” கதையில் “கந்துப்பிள்ளை” ”கூழுப்பிள்ளை” எல்லாம் வருகிறார்கள். சாதிப்பெயரை வலிந்து ஒட்டவும் வேண்டாம்; வெட்டவும் வேண்டாம் என்பது கந்தர்வனின் முடிவு.

61 கதைகளை எழுதியுள்ள அவரது படைப்புகளில் முக்கியமானது என்று தமிழ்ச்செல்வன் குறிப்பிடுவது “சீவன்” என்ற கதையைத்தான். இந்தக் கதையில் ஒரு வித்தியாசமான கிறுக்கனை அறிமுகப் படுத்துகிறார் கந்தர்வன். அவனின் பிச்சை எடுக்கும் பாணி அலாதியானது. அவன் ஏந்தும் தட்டில்தான் எதையும் போடவேண்டும்; கையால் வாங்க மாட்டான். சிலர் வெறுந்தண்ணியைக் கூட தட்டில் ஊற்றி ஏமாற்றுவதுண்டு.

முனியசாமி கோயில் எதிரில் இருக்கும் அரசமரமே அவன் வசிப்பிடம். முனியப்பன் துடியான சாமி. எப்போதாவது சுருள்காற்று சுழற்றிச் சுழற்றி அடிக்கிறது என்றால் முனியசாமி வேட்டைக்குப் போய்விட்டு வருகிறார் என்று அர்த்தம். மழை சோவென்று கொட்டும். ஊரார் “முனியய்யா எச்சில் துப்புகிறார்” என்பார்கள். இரவு நேரங்களில் அவ்வழியில் பயணிக்கும் யாரும் அவன் பார்வைபட்டு மயங்கி விடுவார்கள்; அல்லது மாண்டு விடுவார்கள். அந்தக் கிறுக்கன் எந்த பயமும் இல்லாமல் அங்கேயே கிடக்கிறான்.

ஒருநாள் ஊரே சிதைந்து போகும் அளவுக்கு சூறாவளியுடன் கூடிய மழை கொட்டுகிறது. பலரும் அந்தக் கிறுக்கன் என்ன ஆனானோ என நினைத்தபடி தர்மகர்த்தா கூழுப் பிள்ளையிடம் சொல்கின்றனர். அவர் கோயிலை நோக்கி நடக்கிறார்; அரசமரம் கங்கு கணக்கு இல்லாமல் ஆட்டம் போடுகிறது. வில்லாய் வளைந்து ஆடுகிறது; வேர்ப்பக்கங்கள் விசித்து வெளியே வந்துகொண்டிருந்தன. கிறுக்கன் தூரடியில் படுத்துக் கிடக்கிறான். கூழுப்பிள்ளை தன் கண்ணாலேயே பார்த்தார். அந்தக் கிறுக்கன் அப்போதுதான் தூக்கத்தில் இருந்து எழுந்து அழுக்கு மூட்டையையும் தகர டப்பாவையும் அலுமினியத் தட்டையும் தூக்கிக் கொண்டு மரத்டிடையை விட்டு இருபதடி நடந்திருப்பான்; சடசடவென்று அரசமரம் வேரோடு தூரோடு முனியசாமி சிலைமேல் விழுந்தது. கூழுப்பிள்ளை கிட்ட வந்து பதறப் பதறப் பார்க்கிறார். சின்னச் சின்ன கற்களாய்ச் சிலை சிதறிக் கிடந்தது. ஊர் ஜனம் கூடிவிட்டது. கூழுப் பிள்ளைக்குக் கண்கள் பொங்கி வந்தன. “கிறுக்கன் தப்பிச்சுட்டான்; சாமி போயிருச்சே.”

நாத்திக சித்தாந்தத்தின் உச்சமான கதை இது. .ஏற்கனவே எழுதப்பட்ட இந்தியக் காப்பியங்கள் தெய்வம் ஜெயித்து மனிதன் தோற்பதை விவரிக்கின்றன. இந்தக் கதை கிறுக்கன் ஜெயித்து தெய்வம் சிதறுவதைப் படம்பிடிக்கிறது. ”காவிய மரபின் எதிர் இயக்க நிலையே சீவன் கதை” என நிறுவுகிறார் தமிழ்ச்செல்வன்.

தமிழ்ச் சிறுகதை இயக்கத்தின் ஆரம்பகட்ட படைப்பாளிகளில் பெரும்பாலானோர் தஞ்சைத் தரணியைச் சேர்ந்தவர்கள். குறிப்பாகக் கும்பகோணம். காவேரி நதி பாய்ந்து நெல்லும் புல்லும் விளைந்த செழுமையான பூமி. அந்த நிலத்தில்தான் ஆண்டான் அடிமை முறை ஆழமாய் வெரூன்றி இருந்தது. முதலாளித்துவமோ, டெமாக்ரசியோ நுழையாத இருண்ட பூமி அது. கூலித் தொழிலாளிகள் சாணியால் குளிப்பாட்டப் பட்டு சவுக்கால் அடிக்கப் பட்டார்கள். அரசு நிர்வாகத்தால் அதைத் தடுக்க முடியவில்லை. நிலப்பிரபுக்கள் தனி ராஜ்யம் நடத்திக்கொண்டிருந்தார்கள்.

தஞ்சைத் தரணியைச் சேர்ந்த எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளில் இந்த வர்க்க முரண்பாடு பதியமாகவில்லை. அதற்கு மிக முக்கியக் காரணம் அவர்கள் அனைவரும் நடுத்தர அல்லது மேல்தட்டு எழுத்தாளர்கள் என்பதுதான்.

இந்த நூல் தமிழ்ச்சிறுகதை இயக்கத்தின் 50% பகுதியை நிறைவு செய்திருக்கிறது. இன்னும் எழுதவேண்டிய ஏராளமான படைப்புகள் இருக்கின்றன என்றாலும் இதுவே தமிழ்ச்செல்வனின் வாழ்நாள் சாதனைதான். இந்துமதி, வாசந்தி, கோணங்கி, உதயசங்கர், தனுஷ்கோடிராமசாமி, ஜெயமோகன், மேலாண்மை பொன்னுசாமி, எஸ். ராமக்கிருஷ்ணன், சி. ஞானபாரதி, விழி. பா, இதயவேந்தன், சுப, புன்னை வனராசன், திலிப்குமார், ச, சுப்பாராவ், ஜனநேசன், அழகிய பெரியவன், இராகுலதாசன், மணிநாத், ஜெயந்தன், தோப்பில் முகமது மீரான், மீரான் மைதீன் மாரிசெல்வராஜ், ஜோதிர்லதா கிரிஜா உள்ளிட்ட பல படைப்பாளிகளின் பட்டியல் இருக்கிறது. அந்தப் பட்டியலில் தமிழ்ச்செல்வனும் வருகிறார். அந்த வரலாற்றை யார் எழுதப் போகிறார்கள் என்பதுதான் கேள்வி.

– தேனி சீருடையான்

நூல் அறிமுகம்: தாழை இரா.உதயநேசனின் “பூவோடு பேசும் பூஞ்சிட்டு” – பாரதிசந்திரன்

நூல் அறிமுகம்: தாழை இரா.உதயநேசனின் “பூவோடு பேசும் பூஞ்சிட்டு” – பாரதிசந்திரன்



“நாட்டுப்புற இலக்கிய வரலாற்றில் -பூவோடு பேசும் பூஞ்சிட்டு”

”தொன்மத்திற்கும் இலக்கியத்திற்கும் உள்ள உறவு ஒன்றிலிருந்து மற்றது வருவது என்ற நிலையில் மட்டுமல்ல. இந்த உறவு இலக்கியங்களில் கட்டுக்கோப்பு சம்பந்தப்பட்டது. மூலப் படிவங்கள், படிமங்கள் சம்பந்தப்பட்டவை மட்டுமல்ல. இலக்கிய வகைகள் சம்பந்தப்பட்டவையும் ஆகும்” என்பார் நார்த்ராப் ப்ரை (Northrop Frye)

பரந்து விரிந்த நிலையில், இலக்கியக்கூறுகளும் வடிவங்களும் மாறுபட்ட வளர்ச்சியினைக் கொண்டிருக்கிறது எனினும், அதன் உள்ளீடுகள் துன்பத்தின் கூறுகளாகவே அமைந்திருக்க வாய்ப்புண்டு. மானுட சமூகத்தின் கற்பனை ஓட்டத்தின் முடிவும், தொடக்கமும் தொல்மூலப்படிவங்களோடு நெருங்கிய தொடர்பைக் கொண்டிருக்கும் என்பதே உளவியல் வெளிப்பாடாகும்.

முதன் முதலாக எழுந்த நாட்டுப்புற இலக்கியங்களே, இன்றைய பல்வேறு இலக்கிய வடிவங்களின் ஆதி வடிவமாக இருந்திருக்க முடியும். சிந்திக்கவும், எண்ணத்தைப் பரிமாறவும், விளைந்த மகிழ்ச்சியும் ஏற்படுத்திய உளக்கூறுகள் தான் எக்காலமாயினும் வெளிப்படும். அதனடிப்படையில், நாட்டுபுற இலக்கியத்தின் சாயல், இலக்கியத்தின் அனைத்து வடிவங்களிலும் வெளிப்பட்டு நிற்கும்.

தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில், நாட்டுப்புற இலக்கியங்கள், பல்வேறு அறிஞர்களால் தொகுக்கப்பட்டு நூலாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளன. மற்றொருபுறத்தில் பல்கலைக்கழகங்களில் ஆய்வுக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுக் களஆய்வில் பெறப்பட்டு மாபெரும் பதிவுகளைப் பெற்றிருக்கின்றன. கலைஞர்கள் ஒருபுறம் மீட்டெடுத்து, மக்கள் மத்தியில் கொண்டு சென்றுள்ளனர். ஆனாலும், நாட்டுப்புற இலக்கியங்கள் மக்கள் மத்தியில் இக்காலத்திலும் நிறைந்து கிடக்கின்றன.

’நாட்டுப்புறப்பாடல்கள்’ எனும் வகையில், உலக அளவில் 1831 ஆம் முதல் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளன. 1871 இல் சார்லஸ் இ கோவர் (Charles E. Gover) எனும் ஆங்கிலேயர் “FOLK SONGS OF SOUTH INDIA” எனும் தலைப்பில், தாம் சேகரித்த நாட்டுப்புறப் பாடல்களை வெளியிட்டார். இந்நூலில் தமிழ் நாட்டுப்புற பாடல்கள் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு உலகம் முழுவதும் இப்பாடல்கள் சென்றன. இதன் தொடர்ச்சியாகப் பல்வேறு அறிஞர்கள் பல நூறு தொகுப்புகளைத் தமிழில் கொண்டு வந்தனர். தமிழகம் முழுவதுமான சேகரிப்புக்களாக நாட்டுப்புற பாடல்கள் இருந்தன.

நா.வானமாமலை, கி.வ.ஜ. க.கிருஷ்ணசாமி, ஆறு, இராமநாதன், செ.அன்னகாமு, தமிழண்ணல், சு.சண்முகசுந்தரம், த.கனகசபை, சா.சவரிமுத்து போன்றோரின் கடும் உழைப்பால் நாட்டுப்புற இலக்கியங்கள் பெருமளவு பாதுகாக்கப்பட்டு தொகுப்புகளாக நூல் வடிவில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. நாட்டுப்புற இலக்கியங்கள் தமிழில் பெருமளவு கிடைப்பதற்கு மேற்கண்ட அறிஞர்கள் காரணமாவார்கள்.

நாட்டுப்புறவியல் ஆய்வு எனும் நூலைத் தொகுத்தவர் சு.சக்திவேல் ஆவார். இவருக்குப் பின், தொகுத்த நூல்படைப்புகளை ஆய்வு செய்து அவைகள் வெளியிடப்பட்டன. மக்களின் வாழ்வாதார நிலைகள் எவ்வாறு பாடல்களில் ஊடுருவியுள்ளன. கற்பனை நயம் மிக்கதான முன்மாதிரிகள் இவ்வாய்வில் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இது போன்ற பல நூறு நாட்டுப்புற ஆய்வுகள் நடத்தப்பட்டு நூல்களாக வெளிவந்துள்ளன.

இவற்றின் பாதையில் தொடர்ந்து தமிழ் இலக்கிய வரலாறு நாட்டுப்புற இலக்கியங்களையும் கவனித்து தன்னில் இணைத்துக் கொண்டு தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருக்கின்றது. மக்கள் தனித்தனியாகப் பாடிய பாடல்களைத் தொகுத்து நூலாக்கம் செய்யும் பழக்கத்தில், மாறுபாடாகத் தொகுப்பு முழுவதும் தாமே இயற்றிய நாட்டுப்புறப் பாடல்களைத் தொகுத்து ஒரு நூலாக்கம் செய்வதும், 21- ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்க ஆரம்பித்துள்ளது.

அமெரிக்க வாழ் தமிழரான, பன்முகத் திறமை வாய்ந்த தாழை இரா உதயநேசன் அவர்கள் எழுதிய ”பூவோடு பேசும் பூஞ்சிட்டு” எனும் அரியதொரு நாட்டுப்புறப் பாடல்களின் தொகுப்பை வெளியிட்டுள்ளார். இதில் உள்ள அனைத்துப் பாடல்களும் இவரே எழுதியது. கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்த இவர், மண்மனம் மாறாது, பண்பாடு மாறாது, கலாச்சாரம் மாறாது, உணர்வுகள் மாறாது இத்தொகுப்புப் பாடல்களை எழுதியுள்ளார்.

ஒவ்வொரு பாடலும், தனித்தனியாக இசையமைத்துப் பாடி, இசைத்தமிழுக்குப் பெருமை சேர்க்கக்கூடிய தொகுப்பாக இது வந்துள்ளது.

நவீன புத்தகக் கட்டமைப்பில், பழம்பெறும் உணர்வுகளைப் பேசும் அற்புதமான பாடல்களின் தொகுப்பே இந்நூலாகும். கட்டுப்பாடுகள் அற்ற சுதந்திரமான வாழ்வை வாழும் கிராமத்தாரின் வாழ்வியல் கட்டமைப்பை அப்படியே நூலின் முகப்பு ஓவியமாக வரைந்து, அதில் நவீனத்துவ அச்சுப்பதிப்பை அச்சடித்து வெளியிட்டு இருக்கிறார் தாழை இரா. உதயநேசன்.

”பூவோடு பேசும் பூஞ்சிட்டு” நூலில் உள்ள இருபாடல்கள் ”சாமக்கோழி கூவிடுச்சு” ”மாமன் மக” எனும் இரு இசை ஆல்பமாகத் தற்பொழுது வெளிவந்துள்ளன என்பது ஒரு சிறப்பாகும். இது போன்று இந்நூலில் உள்ள அனைத்துப் பாடல்களும், தனி இசை ஆல்பமாக வெளி வந்தால் தமிழிசை இன்னும் பெருமைக்குரியதாக மாறும்.

மனதை அப்படியே நாட்டுப்புற உணர்வுகளுக்கு அழைத்துச் செல்லும் பாடல் வரிகளைக் கொண்டுள்ளது இந்த இரண்டு இசை ஆல்பங்களும். தனித்துவமிக்க ரசனையும். மேலான அன்பும், காதலும், இவ்விரு பாடல்களிலும் மிகுந்திருக்கின்றன.

”பூவோடு பேசும் பூஞ்சிட்டு” நூலில் உள்ள நாட்டுப்புறப் பாடல்கள், படிப்போரின் உள்ளத்தைக் கரைத்துத் துள்ளிக் குதித்துக் கிராமத்துச் சாயலை நமக்குள் ஊட்டித் தன்னிலை மறக்கச் செய்கின்றது என்று கூறினால் அது தவறாகாது. படிப்பவர்கள் யாரும் இந்த உணர்விலிருந்து மாற முடியாது என்பதும் தவறாகாது. இலக்கியத்தின் பாதிப்பு இல்லாதவர்கள் ரசனை உடையவர்களாக இருக்க முடியாது.

இப்பாடல்களில், காதல் பாடல்கள் அதிகமாக உள்ளன. அதில் தலைவன் கூற்றாக அமையும் பாடல்கள் மிகுதியாக உள்ளன. திருமணத்திற்கு முந்தைய காதல் எதிர்பார்ப்பும், உற்சாக மனநிலையும், அழகை மெச்சும் ரசனையும், உண்மை மனப்போக்கை வெளிப்படுத்தும் வெளிப்பாடும், ஆங்காங்கு கொட்டிக் கிடக்கின்றன. அள்ள அள்ளக் குறையாத காதல் ரசம் இழையோடுகின்றன. குறிப்பாக இந்நூலில் காணலாகும் நாட்டுப்புறப் பாடல்களைக் கீழ்கண்டவாறு வகைப்படுத்தலாம் அவையாவன:

1.காதல்
2.அம்மா
3.விவசாயி
4 கிராம அழகு
5. சமூகப் பிரச்சனை

என்பதாகும். இதில் சமூகப் பிரச்சனையில் பெண்ணுரிமை குறித்த பாடலான ’வளையல் குலுங்கக் கும்மியடி’ எனும் பாடல் மிகச் சிறப்பான பாடல் ஆகும். வெறும் வெற்று வார்த்தைகளாக அமைந்து விடாமல், எதிர்காலச் சிந்தனை, சமூகத்தீர்வுகள், காலமாற்றம், மகிழ்ச்சி இவைகளோடு கூடியவைகளாகப் பாடல்கள் அமைந்துள்ளன.

ஆத்தோர ஆலமரம், நுங்கு வண்டி, ஊர்த் திருவிழா, தென்னை மரம், காய்கறிக்காரம்மா போன்ற காட்சிகளின் வெளிப்பாடுகள் கிராம அழகைப் போற்றிப் பாடும் பாடல்களாக அமைந்துள்ளன. நவீன உலகச் சாயல் மற்றும் உவமை எண்ணப்போக்கு போன்றவை எங்கும் பயன்படுத்த ப்படவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். கிராமத்து வார்த்தைகளான வெசனப்பட்டு, மொறச்சு, சீர்செனத்தி, வெரசா என்பன போன்ற வார்த்தைகள் அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

சங்க இலக்கிய மரபில் முழுத்தொகுப்பும் அமைந்துள்ளன. இதனைத் தனிப்பெரும் ஆய்வாக ஆய்வு செய்யலாம். சமூகப் பிரச்சனைகள் இல்லாத நாடாக நம் நாடு இருக்க வேண்டும் என்பது ஆசிரியரின் பெரும் கனவாக இருக்க வேண்டும் என்பதை உணர முடிகின்றது. அதனை,

”மேல் ஜாதி கீழ் ஜாதி
கல்யாணம் செஞ்சுப்புட்டா
ஆத்திரம் பெருகுது
ஆணவக் கொலை நடக்குது”

எனும் இவ்வரிகள் வெளிப்படுத்துகின்றன.

காதலியைப் பல்வேறு உவமைகளால் உருவகங்களால் காதலன் அழைக்கின்றான். அவை சொல்ல வரும் செய்திகளுக்கு மிகப் பொருத்தமானவைகளாக அமைந்திருக்கின்றன. அவ்வாறு எழுதும் வார்த்தைகளை மட்டும் தனியே எடுத்து அவை பொருந்துமாற்றைத் தனித்த பெரும் ஆய்வாக ஆய்வு செய்யும் அளவு பொருத்தமான தன்மைகளைப் பெற்றிருக்கின்றன. அவைகளில், தங்கரதமே, செந்தேனே, அன்னக்கொடியே, பொன்மானே, பூவிழியே, ஆவாரம்பூவே, கண்மணியே, தும்பை பூச் சித்திரமே, செங்காட்டு முந்திரியே, கோவைப்பழ உதட்டழகி, கொய்யாப்பழ நிறத்தழகி, தோகை மயிலு நடனக்காரி, செவ்வாழை சிரிப்புக்காரி, வஞ்சரம் மீனு கண்ணுக்காரி என்பன சிலவாம்.

தேர், ரத்தினம், மரிக்கொழுந்து, கொலுசு, நதி, அலை போன்ற சொல்லாடல்கள், பாடல் தொகுதி முழுவதும் மிகுதியாகக் கையாளப்பட்டுள்ளன. இவை தாழை இரா.உதயநேசன் அவர்களின் மந்திரச்சொற்களாக இனம் காணலாம். காதலர்களுக்குள் அடங்காத அன்பு இருப்பதை,

”நெஞ்சுக்குள்ள உன்னத் தானே
நெனைப்பாக வச்சேண்டி

உன் மேல தூசி பட்டா
கருவாடா காயி ரேண்டி”

சிரிப்புல சிக்கி தான்
செலந்தியா தவிக்கிறேன்டி

கட்டிவச்ச மல்லி யாட்டம்
வஞ்சிக்கொடி வாழுறேனே

உதட்டோரச் சிரிப்பால
பச்ச குத்திப் பாக்குறியே

என ஆசிரியர் பாடல்புனைந்துள்ளார். புனைவுகள் எதார்த்த புனைவுகளாக அழகூட்டி நிற்கின்றன.

“’சொல்லாமை உண்டேல் எனக்குரை மற்று நின்

வல்வரவு வாழ்வார்க்குரை” ( குறள்-1151)

எனும் திருக்குறளுக்கு ஒப்ப காதலி காதலனைப் பார்த்து,

”ஆச மச்சானே
ஏங்க வைக்காத
ஒத்தையில தவிக்க விட்டு \
வேடிக்க பார்க்காத”

என்னும் பாடல் வரிகள் காதலின் வலியை உணர வைக்கின்றன. இதே போன்ற வேதனையை அனுபவிக்கும் காதலி,

”அத்தமக பூத்திருக்கேன்
ஆத்தோரம் காத்திருக்கேன்
சேத்துக்குள்ள மீனாட்டம்
செவ்வந்தி துடிக்கிறேனே

வெளக்க அணைச்சுப்புட்டு
விடல புள்ள உறங்கினாலும்
வளச்சுப் புடிச்சுகிட்டு
வெரலால வருடுறியே”

என்று தன்னுடன் இல்லாத தலைவனின் இல்லாமையால் தான் படும் வேதனையை அப்படியே ஆசிரியர் வார்த்தைகளால் வடித்துள்ளார்.

தனித்த நிலையில் ஒவ்வொரு பாடலும், சங்க இலக்கியப் பாடல்களின் தன்மையைப் பெற்றுள்ளன என்னும் வகையில் தனித்த ஆய்வு செய்யும் அளவு சிறந்த கட்டமைப்பை இத்தொகுப்பின் பாடல்கள் ஒவ்வொன்றும் பெற்றிருக்கின்றன.

இலக்கிய வரலாற்றில் தனித்து நாட்டுப்புறப்பாடல்களைப் பாடித் தொகுத்த நூல்களில் முதலாவதாக இந்நூல் எண்ணப்படவும் பதிவு செய்யப்படவும் வேண்டும். பாடல்கள் அனைத்தும் தனித்த தமிழிசை ஆல்பமாகவும் வெளிவந்து தமிழிசைக்குப் பெரும் வளர்ச்சியையும் ஏற்படுத்த வேண்டும்.

குறிச்சொற்கள்: நாட்டுப்புற இலக்கியங்கள், காதல் பாடல்கள், இசை ஆல்பம், பூவோடு பேசும் பூஞ்சிட்டு, தாழை இரா உதயநேசன்,

நூல் பெயர்: பூவோடு பேசும் பூஞ்சிட்டு
ஆசிரியர்: தாழை இரா உதயநேசன்
வெளியீடு: கலை உதயம் பதிப்பகம்,
விலை : 150/-
பக்கங்கள் : 148
10- முதல் தெரு, ஸ்ரீ ராமாபுரம்
ஆம்பூர் -635820

பாரதிசந்திரன்
(முனைவர் செ சு நா சந்திரசேக்ரன்)
தமிழ்ப்பேராசிரியர்
திருநின்றவூர்

“தேவதை” சிறுகதை – சாந்தி சரவணன்

“தேவதை” சிறுகதை – சாந்தி சரவணன்




“இலக்கியா”. பெயருக்கு ஏற்றவாறு இளகிய மனம் கொண்டவள். அவளுக்கு “அழகு தேவதை” என்று ஒரு பெயரும் உண்டு. பன்னீர் ரோஜா போன்ற பால் ரோஸ் நிறம். பன்னீர் ரோஜா அதன் நிறத்திலும் மனத்திலும் எப்படி நம்மை வசியப்படுத்துகிறதோ அது போல அவளின் உதடுகளின் நிறமும் புன்னகையும் நம்மை வசியப்படுத்தும் என்பதே உண்மை. அதுமட்டுமின்றி மீன் போன்ற கண்கள் என புத்தகத்தில் படித்தது உண்டு. நிஜத்தில் அவளின் முகத்தில் இரண்டு மீன்கள் கண்களாக சுழன்றுக் கொண்டே இருக்கும். அவளின் கண்களே சிரிக்கும். மொத்தத்தில் அவள் ஒரு அழகி. முதுகலை தமிழ் பட்டதாரி. பன்முக தன்மையை கொண்டவள். வீட்டை பொறுப்புடன் பார்த்துக் கொள்வாள். முக்கியமாக செடிகள் வளர்ப்பதில் விருப்பம் கொண்டவள்.

“இலக்கியம்” என்றால் அப்படி ஒரு அலாதி பிரியம். இலக்கியத்தை அறிந்திருக்கும் மனிதருக்கு மட்டுமே தெரியும் இலக்கியத்தின் சுவை. தேன் சுவைத்தவனுக்கு தானே தேனின் சுவை தெரியும். அந்த தேனை சுவைத்த மங்கை இலக்கியா. சங்க இலக்கியங்களில் எந்த பாடலுக்கு விளக்கம் கேட்டாலும் அடுத்த நொடி அவளிடமிருந்து பதில் வரும். சிறு வயது முதல் தன் தாத்தா ரங்கசாமியோடு கம்பர் விழா சென்றதன் தொடர்ச்சி தான் இலக்கியத்தின் மேல் அவள் காதல் கொள்ள காரணமாயிற்று.. தாத்தாவின் கலை வாரிசு என்று கூட சொல்லலாம். அப்பா தண்டபாணி அஞ்சலகத்தில் பணி புரிகிறார். அம்மாவின் லக்ஷ்மி குடும்பத்தை பார்த்துக் கொள்கிறார். அப்பா அம்மா செல்லம்.

இலக்கியா பட்டாம்பூச்சி போல் பறந்த வண்ணம் இருப்பாள். கல்லூரி படித்து கொண்டு இருக்கும் போதே கவிதை, சிறுகதை, பேச்சு போட்டிகளில் பலவற்றில் கலந்து கொண்டு பரிசு கோப்பைகளால் தன் வீட்டை அலங்கரித்தவள். பல நாளிதழ்களில் அவளின் படைப்புகள் வெளிவந்த வண்ணம் இருக்கும். இது திருமணத்திற்கு முன் இலக்கியாவின் முகம்.

தண்டபாணியின் பால்ய நண்பன் மனோகர். அவனின் மகன் தான் லட்சுமணன். நல்ல பழக்க வழக்கங்கள் கொண்ட லட்சுமணனுக்கு தனது மகள் இலக்கியாவை மணமுடிக்க விருப்பம் தெரிவிக்க, மனோகரும் மகிழ்ந்து சம்மதித்தார்.

திருமணம் முடிந்து இரண்டு வருடங்கள் கழிந்தன. ரித்விக் பிறந்தான். பிள்ளை வளர்ப்பு, குடும்ப பராமரிப்பு, இணையத்தில் ஆன்லைன் பணிகளோடு சேர்ந்து இலக்கியாவின் இலக்கிய பயணம் தொடர்ந்து கொண்டே இருந்தது. ஆரம்பத்தில் லட்சுமணனிடம் அவளின் செயல்பாடுகள் அனைத்தையும் பகிர்ந்து கொண்டாள். ஆனால் லட்சுமணனுக்கு அதில் விருப்பம் இல்லை. ஆதலால் அந்த பகிர்வுகளை தவிர்த்தாள்.

லட்சுமணனுக்கு தனது மனைவி தான் சொல்வதை கேட்கும் ஒரு கருவியாக தான் இருக்க வேண்டும் என ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருந்தது. “புரிதல்” தான் திருமண வாழ்க்கைக்கு மையம் என்பது அவனுக்கு புரியவில்லை. “சிரிப்பு” என்றால் என்ன என்று கேட்கும் ரகம் கணவன் லட்சுமணன். ஆரம்பத்தில் இலக்கியாவிற்கு அவனுடைய இயல்பு சற்று கடினமாக இருந்தது. பின்னர் அதுவே பழகி விட்டது.

திடிரென்று தண்டபாணியின் அம்மா பங்கஜம் அம்மாவிற்கு உடல் நிலை சரியில்லை. இப்போது செவிலியர் பணியும் சேர்ந்து கொண்டது. வருடங்கள் கடந்தன…..

இலக்கியாவின் மறுபக்கத்தை திருமணத்திற்கு பிந்தைய முகத்தை காண போகிறோம். ஆம், இப்போது நாம் மடிப்பாகத்தில் அவள் மணமுடித்த வீட்டில் தான் இருக்கிறோம்……

“பருவமே புதிய ராகம் பாடு…. ” என்ற பாடல் இலக்கியாவின் தூக்கத்தை கலைத்தது. 4 மணிக்கே அலாரம் வைத்து இருந்தாள். இன்று கண்டிப்பாக அதை…. யோசித்த படி திரும்பி பார்த்தாள். பக்கத்தில் கணவன் லட்சுமணன் போர்வையை நன்றாக இழுத்து போர்த்திக் கொண்டு கொரட்டை சத்தத்துடன் தூங்கி கொண்டு இருந்தான். மகன் ரித்விக் அப்பாவின் மேல் ஒரு கால் தன் மேல் ஒரு கால் போட்டுக் கொண்டு ஆயர்ந்து தூங்கி கொண்டு இருந்தான். மெதுவாக அவன் கால்களை நகர்த்தி அவனது போர்வையை சரி செய்து அவன் முகத்தை புன்னகையோடு பார்த்தாள். பத்தாம் வகுப்பு படிக்கும் ரித்விக் ஒரு வருட குழந்தை போல் நடந்து கொள்வான். அம்மா செல்லம்.

இலக்கியா மின்விளக்கு போடாமல் மெதுவாக வெளியே வந்தாள். அடுக்கு மாடி குடியிருப்பு தான்..வாசல் திறந்து தண்ணீர் தெளித்து, சுத்தம் செய்து கோலம் போட்டு விட்டு “முதலில் போயிட்டு வந்திடனும் என யோசித்த படி உள்ளே வர… “

மாமா மனோகர் “அம்மா இலக்கியா எழுந்திருச்சிட்டியா மா…… ” என்றார்.

அத்தை பங்கஜம் குரலும் பின் தொடர்ந்தது, “எழுந்துட்டாள்.. ”

“சொல்லுங்க மாமா… ” என்றாள் இலக்கியா

“மணி என்னமா… ‘

“ஐந்து மணி மாமா… என்ன சீக்கிரம் எழுந்துட்டிங்க” என்ற மருமகளை பார்த்து… ” நேத்து ராத்திரி முழுவதும் தூக்கம் வரல…… கொஞ்சம் கஞ்சி வைச்சு கொடுக்கிறியாமா” என்றார்..

*இதோ கொண்டு வரேன் மாமா” என சொல்லிவிட்டு…

அவசர அவசரமாக பல்துலக்கி முகம் கழுவி கொண்டு கஞ்சி மாவை கலந்து வைத்தாள்.

அத்தை பங்கஜம்…. “இலக்கியா…. ” என கூப்பிட….

சொல்லுங்க அத்தை… என்று உள்ளே சென்றவளிடம், “எனக்கு டைபர் கொஞ்சம் மாற்றிவிடு.”. என அதிகார குரலில்..

“சரிங்க அத்தை… ” என்று சொல்லிய வண்ணம் அத்தையை தூக்கி அமர வைத்து சுத்தம் செய்து டைபர் மாற்றி..படுக்க வைத்தாள்.. ”

பின்னர் கலந்து வைத்த கஞ்சியை காய்ச்சி மாமனாருக்கு கொடுத்து விட்டு வருவதற்குள் மறுபடியும் அத்தையின் குரல், “இலக்கியா காபி கொண்டு வா… ”

“சரிங்க அத்தை … ”

வாசலில் இருந்த பால்பாக்கெட் , நாளிதழ் எடுத்துக் கொண்டு உள்ளே சென்று மாமனாரிடம் நாளிதழை கொடுத்து விட்டு.. காபி கலந்து அத்தைக்கு கொண்டு போய் அவர்களை எழுப்பி மடியில் அமர வைத்து ஓவ்வொரு ஸ்பூனாக கொடுத்தாள்.

லட்சுமணன் வழக்கம் போல் சிரிப்பற்ற முகத்துடன் அப்பாவிடம் நாளிதழ் வாங்கி கொண்டு கழிப்பறைக்குள் சென்றான். இனி வெளியே வர அரைமணி நேரம் ஆகும்.

போகும் முன், “இன்று போர்ட் மீடிங் 7.30 மணிக்கெல்லாம் கிளம்ப வேண்டும். சீக்கிரமா டிபன் செய்து விடு. மத்தியம் சாப்பாடு கட்டி வைத்து விடு… ” என வரிசையாக கட்டளைகள் பிரபித்து விட்டு உள்ளே சென்று விட்டான்!

எந்த ஒரு சிந்தனையும் அற்று சமையலறை சென்று கடகடவென இட்லி சட்டினி, சாதம், சாம்பார், உருளை கிழங்கு பொறியல் செய்து அவனுக்கு சாப்பாடு கட்டி வைத்தாள்.

அரைமணி நேரம் கழித்து கழிப்பறையில் இருந்து வெளியே வந்தவன் தொலைக்காட்சியை ஆன் செய்து விட்டு, இலக்கியா… “டீ’ என்றான்.

“இதோ கொண்டு வரேங்க… ”

வயிற்றில் இருந்து வாய்வு மேல் பக்கமாக எழுவது போன்ற உணர்வு…. அந்த உணர்வை தவிர்த்தாள் “டீ” கொடுத்தவுடன் சீக்கிரம் போய்விட்டு வந்து விடனும்., என்று நினைத்தாள். ஆனால் போகவில்லை..

ரித்விக் “எழுந்திரு செல்லம் 8 மணிக்கு ஸ்கூல் வேன் வந்து விடும்.. சீக்கிரம் எழுந்து கிளம்பு” என சொல்லி கொண்டு இருக்கும் போதே மம்மி பிளிஸ் 5 மினிட் என்றான்.மம்மி எனக்கு ஸ்கூலுக்கு சப்பாத்தி உருளைக்கிழங்கு பிரை மம்மி என்றான்.

“சரிடா செல்லம்”, என மறுபடியும் சமையலறை பிரவேசம்.

லட்சுமணன் திட்டமிட்டபடி 7.30 மணிக்கு அலுவலகம் கிளம்பி விட்டான். வீட்டில் சும்மா தானே இருக்க போறே .. வங்கிக்கு போய் இந்த கடிதத்தை கொடுத்து விட்டு வா… அப்புறம் வழக்கம் போல பட்டியல் தொடர்ந்தது…

ரித்விக் குளித்து சாப்பிட்டுவிட்டு 8.00 மணிக்கு ஸ்கூல் வேனில் பள்ளிக்கு கிளம்பி விட்டான்.

அத்தை மாமாவிற்கு 8 மணிக்கு டிபன் கொடுத்து விட்டு..

ஏனோ லட்சுமணன் சொன்ன வார்த்தைகள் நினைவுக்கு வர “சும்மா இருக்க போறே..” இந்த வார்த்தை அவளை ஈட்டி போல் இதயத்தில் பாய்ந்து கொண்டேயிருந்தது.

காலையில் எழுந்து அத்தை மாமாவிற்கு கடமையாகவும் சேவையாகவும் செய்து, வீட்டு வேலைகள் முடித்து, மாலை சிற்றூன்டி செய்து தனது படைப்புகளை நாளிதழுக்கு அனுப்பி, மனைவியாக கணவனின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்து ….. இப்படி வரிசை பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகிறது.

படிக்காத பெண் பேசவில்லை என்றால் பரவாயில்லை “பெண் ஏன் அடிமையானாள்” என்ற பெரியாரின் புத்தகத்தை படித்து பயிலரங்கு நடத்திய தானும் ஏன் அமைதியாக இருக்கிறோம் என அவளுக்கு விளங்கவில்லை.

யாரும் அவளை கட்டுபடுத்த வில்லை. அவளே அவளை கட்டுக்குள் கட்டிக் கொள்கிறாள். பிற்போக்குவாதியும் அல்ல. பின் என்ன?

மனிதர்களுக்கு பல முகங்கள் இருப்பது போல பல ஆர்வங்கள், விருப்பங்களும் உண்டு. சக மனிதர்கள் நம்மை பார்க்கும் பல பார்வைகளும் உண்டு. யுகயுகமாக மூளை சலவை செய்து நம்மை கட்டமைப்புகுள் அடக்கி வைத்துள்ளது இந்த சமூகம்.

மாதாராக பிறக்க மாதவம் செய்ய வேண்டும் என்று கூறமுடியாது மாதாராக வரம் பெற்று பிறந்தும் தனது அனைத்து விருப்பங்களையும் திறமைகளையும் தன்னுள் புதைந்து கொண்டு இருக்கும் மங்கைகள் மன மூடகத்தில் இருந்து மீண்டு வர வேண்டும். அந்த வரம் தான் வேண்டும். அலமாரியில் சமீபத்தில் அவள் வாங்கிய “சிறந்த இலக்கியவாதி விருது” அவளை பார்த்து நகைத்தது.

அவள் கல்லூரியில் அவளின் பேச்சு போட்டி அவளின் நினைவலையில்……

பெண்கள் காண தேவதைகளாகவே வலம் வருகிறார்கள். பெண் தன்னை தானே வடிவமைத்து கொள்பவள். அவள் கற்சிலை அல்ல…. அவள் ஒரு தேவதை…..சில வரிகள் தனக்கு பொருந்தும் என சிந்தனையோடு, காலைக் கடன் கழித்தல் காலவதியாகி போக… வாசல் கதவை மூடிவிட்டு கழிப்பறை கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே சென்றாள் இலக்கியா.

அலாரம் அடிக்கும் சத்தம் திடுக்கிட்டு எழுந்தாள் இலக்கியா. அட கணவா? இல்லை நேற்று தோழி இராஜி வாழ்க்கையில் நடந்ததை பகிர்ந்து கொண்டாலே அந்த நினைவலையிவ் தன்னை பொறுத்தி பார்த்து விட்டாளா? கனவாக இருந்தாலும் சரி இராஜியின் வாழ்க்கையாக இருந்தாலும் சரி அதை மாற்றி ‌அமைப்பது தன்னுடைய முதற்கண் வேலை என‌ முடிவு செய்தாள்.

அதே நிமிடம் தன்னை யாரோ உற்று நோக்குவதை உணர்ந்தாள். வேறு யாரு அவளின் வழிகாட்டி முன்டாசு கவி பாரதி தான். கண் எதிரே புகைப்படத்தில் இருந்த கவியை நேர் கொண்டு பார்த்தாள். என் கணவு நினைவு செய் என்ற அவனது கட்டளையை ஏற்று இராஜியை மாலை சந்திக்க வேண்டும் என கட்சேவையில் பதிவு செய்தாள்.

காலை இயற்கை பிரிதலை உடலின் மொழி உணர்த்த அதனை முதலில் முடித்து தனக்கான யோக பயிற்சிக்கு தனது இரு சக்கர வாகனத்தை எடுக்க ஆயுதமானாள் தேவதை இலக்கியா.

திருமதி. சாந்தி சரவணன்
கோல்டன் ஜூபிலி பிளாட்
பிளாக் எண் 157/16
பாடி குப்பம் ரோடு
அண்ணா நகர் மேற்கு
சென்னை 600 040
Mob: 9884467730
Email : [email protected]

நூல் அறிமுகம்: என்.சந்தியாராணியின் ”புதுவை என்னும் புத்துணர்வு” தமிழில்: கே.நல்லதம்பி – பாவண்ணன்

நூல் அறிமுகம்: என்.சந்தியாராணியின் ”புதுவை என்னும் புத்துணர்வு” தமிழில்: கே.நல்லதம்பி – பாவண்ணன்



பயணநூல்களும் பரவசமும்
பாவண்ணன்

பொதுவாக, ஒரு புதிய நகரத்தைப் பார்ப்பதற்காக பயணம் செய்கிறவர்கள் வழக்கமாக அந்த நகரத்தில் ஏற்கனவே அனைவருக்கும் தெரிந்த வரலாற்றுச் சின்னங்களையும் கோவில்களையும் ஆறுகளையும் கடலையும் கோவில்களையும் கடைத்தெருக்களையும் பார்த்து மகிழ்ச்சியடைவார்கள். அவர்கள் எழுதும் பயணக்கட்டுரைகள் தகவல்களால் நிறைந்திருக்கும். அவையனைத்திலும் ஒருவித ஆவணத்தன்மை இருக்கும். ஆனால் பயணம் என்பது தகவல்களைத் தெரிந்துகொள்வதோ, சரிபார்த்துக்கொள்ளும் வழிமுறையோ அல்ல. அது ஓர் அனுபவம். ஒரு புதிய இடத்தைப் பார்க்கும்போது, அந்த இடம் சார்ந்த மனிதர்களையும் நாம் நிச்சயமாகப் பார்ப்போம். அந்த இடத்தையும் அம்மனிதர்களையும் பார்க்கும்போது நமக்குள் ஏராளமான எண்ணங்கள் எழக்கூடும். எண்ணற்ற கேள்விகள் உருவாகக்கூடும். அவற்றின் ஒட்டுமொத்த பதிவே அனுபவம். அனுபவமில்லாத பயணக்கட்டுரைகள் வெறும் தகவல் களஞ்சியமாகவே எஞ்சும்.

தகவல்களும் அனுபவங்களும் பின்னிப்பிணைந்த பயணக்கட்டுரைகள் மட்டுமே வாசக ஏற்பைப் பெற்று நல்ல இலக்கியப்படைப்பாக உருமாறும். படிக்கும்தோறும் அந்நூல்கள் அளிக்கும் பரவசத்துக்கு எல்லையே இல்லை. பயண இலக்கியத்தின் முன்னோடிப் படைப்புகளாக விளங்கும் சேலம் படகாலு நரசிம்மலு நாயுடு 1889இல் எழுதிய ஆரியர் திவ்யதேச யாத்திரையின் சரித்திரம் புத்தகமும் 1919இல் எழுதியதட்சிண இந்திய சரித்திரம் புத்தகமும் மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகள். ஒரு நூற்றாண்டைக் கடந்த நிலையிலும் அந்நூல்களின் வசீகரம் இன்னும் குறையவில்லை. அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளில் ஏ.கே.செட்டியார், சோமலெ போன்றோர் உருவாகி பயண இலக்கிய வகைமையைச் செழுமையாக்கினர்.

என்.சந்தியாராணி என்னும் எழுத்தாளர் கன்னடத்தில் எழுதி, நல்லதம்பியின் மொழிபெயர்ப்பில் தமிழில் புதிதாக வெளிவந்திருக்கும் பயணநூலான புதுவை என்னும் புத்துணர்வு நல்ல வாசிப்பனுபவத்தை வழங்குகிறது. அரசு நிறுவனமான கர்நாடக சாகித்திய அகாதெமி நடைமுறைப்படுத்தும் பல திட்டங்களில் ஒன்று எழுத்தாளர்களுக்கான பயண உதவித்திட்டம். எழுத்தாளர்கள் தம் ஆர்வம் சார்ந்து இந்தியாவில் உள்ள ஏதேனும் ஒரு மாநிலத்துக்குச் சென்று பயணம் செய்துவரத் தேவையான பண உதவியை அந்த நிறுவனம் வழங்குகிறது. அதற்கு ஈடாக, பயணம் முடித்துத் திரும்பும் எழுத்தாளர் தம் பயண அனுபவங்களை நூல்வடிவில் அந்நிறுவனத்துக்கு எழுதியளிக்க வேண்டும். அப்படி ஒரு திட்டம் பல ஆண்டுகளாகச் செயல்பட்டு வருகிறது. அத்திட்டத்தின் உதவியைப் பெற்று கர்நாடகத்துக்கு அருகில் உள்ள புதுச்சேரிக்குச் சென்று சில நாட்கள் தங்கியிருந்தார். அந்த அனுபவங்களையே ஒரு புத்தகமாக எழுதி அகாதெமி நிறுவனத்துக்குக் கொடுத்துவிட்டார். அந்தப் பயண அனுபவ நூலை அந்நிறுவனமே வெளியிட்டது. கன்னட வாசகர்களிடையில் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்ற அந்நூலை, தமிழ்வாசகர்களுக்கும் அறிமுகப்படுத்தும் விதமாக தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளார் நல்லதம்பி. அகநாழிகை பதிப்பகம் சிறந்த வடிவில் அதை நூலாக்கம் செய்திருக்கிறது.

சந்தியாராணிக்கு கடல் மீது ஆர்வம். மிக அருகில் நின்று கடலைக் கண்டு ரசிக்கலாம் என்கிற எண்ணமே, அவரை தன் பயணத்துக்குரிய நகரமாக புதுச்சேரியைத் தேர்ந்தெடுக்க வைத்திருக்கிறது. கரையை நோக்கி அலைகளை வீசும் கடலும் அலைகள் மோதித் திரும்பும் வகையில் கரைநெடுக கொட்டிவைக்கப்பட்ட கரும்பாறைக்குவியலும் கரையையொட்டி ஒன்றரை கிலோமீட்டர் தொலைவுக்கு நீண்டிருக்கும் நடைப்பயிற்சிக்கான நீண்ட நேர்க்கோட்டில் அமைந்த அழகான பாதையும் முதல்நாளே சந்தியாராணியை வசீகரித்துவிடுகின்றன. புதுவையில் இருந்த ஒவ்வொரு நாளிலும் இரு வேளைகளிலும் நடைப்பயிற்சிக்குச் செல்லும் அளவுக்கு, கடல் அவரைக் காந்தம் போல இழுத்துவிடுகிறது. அந்த அனுபவத்தை மிகச்சிறப்பாக எழுதியிருக்கிறார் சந்தியாராணி.

புதுச்சேரியில் கடற்கரையை ஒட்டி நான்கு வெவ்வேறு இடங்களில் மக்கள் கூடி நின்று கடலைப் பார்க்கிறார்கள். நகரத்தெருக்கள் நீண்டு சென்று முடிவடையும் எல்லைப்புள்ளியாக உள்ள கடற்கரை என்பது ஒன்று. அங்குதான் ஒரு பக்கம் டியுப்ளே சிலையும் மற்றொரு பக்கத்தில் காந்தியடிகளின் சிலையும் உள்ளன. அடுத்து, சூரிய உதயம் பார்ப்பதற்காகவென்றே உருவான செரினிடி கடற்கரை. ஆனால் மக்கள் குறைவாகத்தான் அங்கு வருகிறார்கள். மூன்றாவதாக, ஆரோவில் பகுதியை ஒட்டி, அங்கிருப்பவர்கள் அமைதியாக பார்ப்பதற்கென்றே உருவான கடற்கரை. நான்காவதாக, பார்ப்பவர்களை மெய்மறக்க வைக்கும் பேரடைஸ் கடற்கரை. எல்லாக் கரைகளையும் ஆர்வத்தோடு சென்று பார்த்த அனுபவங்களையெல்லாம் சந்தியாராணி அழகுற எழுதியிருக்கிறார்.

கடலைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் சந்தியாராணியின் நினைவுகள் எங்கெங்கோ சென்றுவருகின்றன. உருதுக்கவிஞரான குல்சாரின் கவிதை வரிகளை ஒருமுறை நினைத்துக்கொள்கிறார். அக்கவிதை மானுட உறவுகளையும் தண்ணீரையும் இணைத்துக் காட்டும் சித்தரிப்புகளில் கவித்துவம் நிறைந்திருக்கிறது. சில உறவுகள் குளங்கள் போன்றவை. சிறியவை. குறைந்த எல்லைப்பரப்பில் நிறைந்திருப்பவை. கரைகளைப்பற்றிய எந்தக் குழப்பமும் அதற்கில்லை. சில உறவுகள் ஆறுகளைப்போன்றவை. அது ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். அப்படி ஓட ஓட தன் வடிவங்களை அமைத்துக்கொண்டே போகும். வெவ்வேறு விதமான வாழ்க்கையை உருவாக்கிக்கொண்டே செல்லும். சில உறவுகளோ கடலைப்போன்றவை. விரிந்தவை. எல்லையற்றவை. கரைகள் இருந்தாலும் எல்லைகள் இல்லாதவை. அவை எதை நோக்கியும் பாய்ந்தோடுவதில்லை. நின்ற இடத்திலேயே நீடித்திருக்கின்றன. அதே நேரத்தில் அதற்கு கரைசேர்ந்தோம் என்ற நிம்மதியும் இல்லை. இப்படி அவருடைய நினைவுகள் கடலையும் கவிதையையும் இணைத்துச் செல்ல, அந்த வாசிப்பனுபவம் நம் நினைவுகளை வேறு சில கவிதைகளை நோக்கித் திசைதிருப்பிவிடுகின்றது.

உடனடியாக நம் நினைவுக்கு வருவது பிரமிள் எழுதிய கைப்பிடியளவு கடல் தொகுதி. நாம் கடலில்தான் நிற்கிறோம். கடலில்தான் நடக்கிறோம். ஆனால் நம்மால் ஏந்திக்கொள்ள முடிவதெல்லாம் ஒரு கைப்பிடியளவு கடலை மட்டுமே. அதையும் நீண்ட நேரத்துக்கு நம் கைப்பிடிக்குள் வைத்திருக்க முடிவதில்லை. நாம் ஒரு தருணத்தில் கடல்நீரை வைத்திருந்தோம் என்னும் நினைவாக மட்டுமே அந்த அனுபவம் எஞ்சிவிடுகிறது. வாழ்நாள் முழுதும் நாம் வாழ்வதெல்லாம் இப்படி எல்லாம் வழிந்தோட இறுதியாக ஒரு நினைவாக எஞ்சுவதற்காகத்தானா என்னும் கேள்வியில் வந்து நிற்கிறது கவிதை. அவருடைய கடலும் வண்ணத்துப்பூச்சியும் கவிதையும் மற்றொரு முக்கியமான கவிதை. முதல் கணம் உவர்த்த சமுத்திரம் இறுதிக்கணத்தில் தேனாய் இனிக்கத் தொடங்கும் மாற்றத்தை அது பதிவு செய்கிறது. உறவுக்கும் அந்தப் படிமம் பொருந்தக்கூடியது அல்லவா.

முன்னொரு காலத்தில் ரோமானியர்களின் வணிக மையமாக இருந்த துறைமுக நகரமான புதுச்சேரி, முதலில் பல்லவர் ஆட்சியின் கீழும் அதைத்தொடர்ந்து சோழர்கள், பாண்டியர்கள், விஜயநகர நாயக்கர்கள், பீஜப்பூர் சுல்தான்கள் என பலருடைய கட்டுப்பாடுகளில் சிக்கி இறுதியில் பிரெஞ்சுக்காரர்களின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்து சேர்ந்த விதத்தை வேகவேகமாக நகரும் காட்சிகளைக் கொண்ட படத்தைப்போல ஒரு அத்தியாயத்தில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார் சந்தியாராணி. புதுச்சேரி பற்றிய வரலாற்றுச்சித்திரத்தின் குறுக்குவெட்டுத் தோற்றத்தை இந்த அத்தியாயம் அளிக்கிறது.

பாண்டிச்சேரியில் நகரத்துக்குள் சுற்றிப் பார்க்கத்தக்க எல்லா இடங்களும் அதிகபட்சமாக ஒன்றுக்கொன்று இரண்டு கிலோமீட்டர் தொலைவுக்கிடையில் உள்ள இடங்களே. அதனால் பாண்டிச்சேரியில் பயணம் செய்யும் அனைவரும் வாடகை காருக்குப் பதிலாக ஆட்டோவையே பயன்படுத்துகிறார்கள். உடனடியாகக் கிடைக்கும் என்பது ஒரு காரணம். செலவு குறைவு என்பது இன்னொரு காரணம். ஒவ்வொரு முறையும் ஆட்டோவை அழைத்து, பேரம் பேசி, அழைத்துச் செல்வதற்குப் பதிலாக, நாள் முழுதும் தன் பயன்பாட்டுக்காகவென்றே ஒரு ஆட்டோவைப் பேசி ஏற்பாடு செய்துகொள்கிறார் சந்தியாராணி. அவர் பெயர் ராஜு. அவருடைய அறிமுகத்தை சந்தியாராணி எழுதியிருக்கும் விதம் ஒரு சிறுகதையின் தொடக்க வரிகளைப்போல உள்ளது.

ஒருநாள் அவர் மணக்குள விநாயகர் கோவிலுக்குச் சென்று சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு வெளியே வருகிறார். அன்று பார்க்கவேண்டிய இடங்களென அவர் குறித்து வைத்திருந்த பட்டியல் பெரிதாக இருந்ததால், பக்கத்தில் நின்றிருந்த ராஜுவை அழைக்கிறார். இங்கே பக்கத்தில் உள்ள ஏதேனும் சர்ச்சுக்கு அழைத்துச் செல்லமுடியுமா என்று கேட்கிறார். அந்த டிரைவர் ராஜுவுக்கு ஒருகணம் ஒன்றும் புரியவில்லை. கோவிலிலிருந்து வெளியே வரும் ஒருவர் சர்ச்சுக்குச் செல்லவேண்டும் என்று சொன்னதால் உருவான திகைப்பிலிருந்து வெளியே வராதவராக “ஏதேனும் வேண்டுதலா மேடம்?” என்று கேட்கிறார். தன் கேள்வி புரிந்துகொள்ளப்பட்ட விதத்தை நினைத்து சந்தியாராணிக்கு புன்னகை வந்துவிடுகிறது. மெல்ல, தன் நோக்கத்தைச் சொல்கிறார். அதற்குப் பிறகு ராஜு எந்தக் கேள்வியும் கேட்பதில்லை. ராஜு அடுத்தடுத்து இரண்டு சர்ச்சுகளுக்கு அழைத்துச் சென்று காட்டுகிறார். சர்ச் வாசலில் போடப்பட்டிருக்கும் கோலம் சந்தியாராணிக்கு வியப்பை அளிக்கிறது. போதாக்குறைக்கு நடுவில் ஒரு தர்காவுக்கும் அழைத்துச் சென்று காட்டுகிறார் ராஜு. அந்த ஒருநாள் பயணம் அழகானதொரு நடைச்சித்திரம்போல காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

ராஜுவைப்போலவே சந்தியாராணி அறிமுகப்படுத்தியிருக்கும் இன்னொரு ஆட்டோ டிரைவர் பாபு. காரைக்காலைச் சேர்ந்தவர். பிரெஞ்சுக்குடியுரிமை பெற்று என்றாவது ஒருநாள் பிரான்ஸ்க்குச் சென்றுவிட வேண்டும் என்னும் கனவோடு தன் பிள்ளைகளை பிரெஞ்ச் படிக்கவைப்பதாக அவர் முன்வைத்த கனவில் பாபுவின் சித்திரம் முழுமையாக வெளிப்படுகிறது.

ஒருநாள் சந்தியாராணி மியூசியத்தைச் சுற்றிப் பார்க்கிறார். அங்கு ஓர் இடத்தில் ஆயி மண்டபத்தின் புகைப்படத்தையும் ஆயியின் கதையையும் படிக்கிறார். அதனால் மன எழுச்சி கொண்டு, அந்த மண்டபம் கண்ணுக்கெதிரே இருக்கும் பூங்காவுக்கு நடுவில்தான் உள்ளது என்று தெரிந்துகொண்டு, மியூசியத்திலிருந்து ஓடோடிச் சென்று அந்த மண்டபத்தையும் பார்க்கிறார். எல்லாமே ஒரு சிறுகதையின் சுருக்கம் போல உள்ளது.

ஒருமுறை கிருஷ்ணதேவராயர் தம் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகளில் பயணம் செய்தபோது, ராயவேலூரிலிருந்து வில்வநல்லூருக்குச் சென்றுகொண்டிருந்தார். வழியில் அழகான ஒரு மாளிகை தெரிந்தது. மங்கள் இசை ஒலிக்க, நறுமணப்புகை எழுந்து வந்தது. அரசன் அது கோவிலாக இருக்கக்கூடும் என்ற எண்ணத்தில் அந்த மாளிகையை நோக்கி கைகுவித்து வணங்கினார். பாதையோரமாக நின்றிருந்த யாரோ ஒரு உள்ளூர்க்காரர் அக்காட்சியைப் பார்த்து சிரித்தார். உடனே அமைச்சர் அவரை உடனே அழைத்து விசாரித்தார். அவர் அந்த ஊரைச் சேர்ந்த நாட்டியக்காரியான ஆயி என்பவளின் வீடு என்றும் கோவிலல்ல என்றும் தெரிவித்தார். ஒரு நாட்டியக்காரியின் வீட்டுக்கு முன்னால் தலைவணங்கி நின்றுவிட்டோமே என்கிற அவமானத்தால் கூனிக் குறுகினார் அரசர். அக்கணமே அந்த வீட்டை இடித்து தரைமட்டமாக்குமாறு தன் படையினருக்கு ஆணையிட்டார்.

அதற்குள் விஷயமறிந்த ஆயி வீட்டைவிட்டு வெளியே வந்து மன்னிப்பை யாசித்தாள். ஆயினும் அரசர் மனமிரங்கவில்லை. அந்த வீட்டை இடித்தே ஆகவேண்டும் என்பதில் பிடிவாதமாக இருந்தார். அதற்கு ஆயி அந்த வீட்டை தானே தரைமட்டமாக்குவதாகவும் அந்த வாய்ப்பை தனக்கு நல்கவேண்டுமென்றும் கேட்டுக்கொண்டாள். அத்திட்டத்துக்கு அரசர் சம்மதம் தெரிவித்துவிட்டு அகன்றுவிட, அன்றே அந்த வீட்டை இடிக்கும் வேலை தொடங்கியது. ஆயி அந்த இடத்தில் அகலமாக ஒரு குளத்தை வெட்டினாள். அந்தக் குளத்தில் மழைக்காலத்தில் தண்ணீர் தேங்கி ஆயிகுளம் என்று பெயர் பெற்றது. ஊரார் அனைவருக்கும் அந்தக் குளம் குடிநீர்க்குளமாக பயன்பட்டது. தன் செயல் நகைப்புக்குரிய ஒன்றாக மாறிவிடக் கூடாது என்பதற்காக தன் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தி கடுமையான நடவடிக்கை எடுத்தார் அரசர். தனக்குக் கிடைத்த தண்டனையைக்கூட, மக்களுக்கு உதவுவதற்காக தனக்குக் கிடைத்த வாய்ப்பெனக் கருதி தன் வீட்டை இடித்து ஒரு குளமாக மாற்றிவிட்டாள் ஒரு நாட்டியக்காரி.

அந்தக் காலத்துத் தலைமுறையினருக்கு மட்டுமன்றி, பல நூற்றாண்டுகள் கடந்து இன்றளவும் புதுச்சேரி நகருக்கு தண்ணீர் விநியோகம் செய்கிற ஊற்றுக்கண்ணாக விளங்குகிறது ஆயிகுளம். என்றென்றும் அவளை வணக்கத்துக்குரியவளாக நினைவில் நிறுத்தும் அடையாளமாகவே அந்த ஆயி மண்டபம் நிற்கிறது. ஆயி மண்டபத்தைப் பார்த்து மகிழ்ந்த சந்தியாராணி இன்னும் கொஞ்சம் முயற்சி செய்திருந்தால் ஐந்தாறு கிலோமீட்டர் தொலைவிலிருக்கும் ஆயி குளத்தையே நேரில் பார்த்திருக்கலாம்.

பிரெஞ்சு ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுதலையடைந்த புதுச்சேரியின் முதல் முதலமைச்சர் குபேர். அவர் வசித்த வீடு சுற்றுலாப்பயணியர் விடுதியாக இப்போது செயல்படுகிறது. அந்த விவரம் எதுவும் தெரியாமலேயே அந்த விடுதியில் அறையெடுத்துத் தங்கியிருக்கிறார் சந்தியாராணி. உண்மை தெரிய வரும்போது வியப்பில் மூழ்கிவிடுகிறார். அந்த விடுதியில் ஓர் ஊழியராகப் பணிபுரிகிறார் ஒருவர். அவர் பெயர் பாஸ்கரன். குபேரின் பேத்தியின் கணவர். அது அவருக்கு ஏற்படும் அடுத்த வியப்பு. பாஸ்கரன் வழியாக அவர் கேட்டறியும் குபேரின் காதல் கதை அதற்கடுத்த வியப்பு.

குபேரின் அப்பா பிரெஞ்சு அதிகாரி. அம்மா பிரெஞ்சு அப்பாவுக்கும் இந்திய அம்மாவுக்கும் பிறந்த பெண். குபேர் திருமணம் செய்துகொண்டவரும் ஓர் இந்தியப்பெண். காதல் திருமணம். பிரெஞ்சுக் குடியுரிமை இருக்கும் காரணத்தால் குபேரின் குடும்பமே பிரான்ஸ்க்கு குடிபெயர்ந்துவிடுகிறது. ஆனால் குபேரின் மனைவிக்கு பிரான்ஸ் மீது எந்த நாட்டமும் இல்லை. அவருக்காக குபேரும் புதுச்சேரியிலேயே தங்கிவிடுகிறார். குபேரின் பிள்ளைகளும் பேரப்பிள்ளைகளும் பிரான்ஸ்க்குச் சென்றுவிடுகிறார்கள். பாஸ்கரனின் மனைவியும் கூட பிரான்ஸில்தான் இருக்கிறார். ஆனால் புதுச்சேரிக்காரரான பாஸ்கரனுக்கு அந்த நகரத்தை விட்டுப் பிரிய மனமில்லை. மண் மீது மனிதர்களுக்கு இருக்கும் காதலும் பற்றும் புரிந்துகொள்ள முடியாத புதிர். இந்தப் பயண நூலை சுவாரசியமானதாக ஆக்குபவை இத்தகு சின்னச்சின்ன தகவல்களே.

பிரெஞ்சுக் குடியுரிமை பெற்று, பிரான்ஸில் குடியேறி, பிரெஞ்சியர்களாக தம்மைக் காட்டிக்கொள்வதில் மக்களுக்கு உள்ள ஆர்வத்தை பல இடங்களில் பார்த்தும் கேட்டும் பதிவு செய்திருக்கும் சந்தியாராணி, பிரான்ஸில் குடியேறிய ஒரு பெண் புதுச்சேரிக்குத் திரும்பி வருவதற்காக ஆண்டுக்கணக்காக ஆவலுடன் காத்திருந்த ஓர் அபூர்வக்கதையையும் கேட்டு பதிவு செய்திருக்கிறார். புதுச்சேரியில் பேராசிரியராகப் பணிபுரியும் ஒருவருடைய சகோதரி அவர். இளம்பருவத்தில் அவரை பிரெஞ்சு குடியுரிமை பெற்ற ஒருவருக்கு மணமுடித்து பிரான்ஸ்க்கு அனுப்பிவைக்கிறது அவருடைய குடும்பம்.

கணவர் விசித்திரமான இயல்புடையவர். தன் தமிழடையாளத்தை அவர் விரும்புவதில்லை. எல்லாத் தருணங்களிலும் ஒரு பிரெஞ்சுக்காரனாகவே தன்னை முன்னிறுத்திக்கொள்ள விரும்புகிறார் அவர். பிரெஞ்சே வீட்டுமொழியாகிறது. மனைவியிடமும் பிறந்த பிள்ளைகளிடமும் பிரெஞ்சிலேயே பேசுகிறார். தமிழ் அடையாளத்தை நேசிக்கும் அவர் மனைவி தமிழைப் பேசமுடியவில்லையே என்று துயரத்தில் மூழ்குகிறார். பிள்ளைகள் பிறக்கிறார்கள். அவர்களையும் பிரெஞ்சு மொழியிலேயே பழக்குகிறார் கணவர். மனைவியை புதுச்சேரிக்குச் செல்லவும் அவர் அனுமதிக்கவில்லை. தமிழ் மொழியை மறந்துவிடுவோமோ என்கிற அச்சம் வந்துவிடுகிறது அவருக்கு. அதனால் ஒவ்வொரு நாளும் சிற்சில நிமிடங்கள் தனக்குத் தெரிந்த தமிழை தனக்குத்தானே பேசி, தமிழை மறந்துவிடாமல் தனக்குள் காப்பாற்றி வைத்துக்கொள்கிறார். இப்படியே இருபது ஆண்டுகளுக்கு மேல் ஓடிவிடுகின்றன. அவர் மனசில் மட்டுமே தமிழ் வாழ்ந்து வருகிறது.

நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு ஒருமுறை புதுச்சேரிக்குத் திரும்பும் வாய்ப்பொன்று அவருக்குக் கிடைக்கிறது. தமிழில் பேச தனக்குக் கிடைத்த வாய்ப்பென அதை நினைத்து ஆசையோடு விமானமேறி புதுச்சேரிக்கு வருகிறார் அவர். அவர் முகத்தையே மறந்துவிட்ட அவருடைய சகோதர சகோதரிகளும் பெற்றோர்களும் அவரைச் சூழ்ந்து நிற்கிறார்கள். அவர் ஆவலோடு அனைவரோடும் பேசத் தொடங்குகிறார். அவர்கள் அவர் பேசும் மொழியைக் கேட்டு அதிர்ச்சியில் உறைந்துபோகிறார்கள். அவர் பேசும் தமிழ் அங்கே யாருக்கும் புரியவில்லை. எங்கோ கடந்த காலத்தில் ஒலித்த ஓசையென அவர் மொழி ஒலிக்கிறது. ஒரு கால் நூற்றாண்டில் அவர் நெஞ்சில் வாழ்ந்த மொழி ஒன்றாகவும் எதார்த்தத்தில் புழக்கத்தில் இருக்கும் மொழி வேறொன்றகவும் இருக்கிறது. அவரும் குடும்பத்தினரும் மாறி மாறித் திகைப்புடன் பார்த்துக்கொள்ளும் காட்சியை சந்தியாராணி சித்தரித்திருக்கும் விதத்தில் ஒரு சிறுகதைக்குரிய கோணம் பொதிந்திருக்கிறது.

புதுச்சேரியை மட்டுமன்றி காரைக்காலுக்கும் சென்று பார்த்துவிட்டு வருகிறார் சந்தியாராணி. பார்த்த எல்லா இடங்களைப்பற்றியும் விரிவான சித்திரங்களை நூலெங்கும் அளித்திருக்கிறார். அவை மட்டுமன்றி, அங்கு பார்க்கவும் பழகவும் கிடைத்த மனிதர்களோடு உரையாடிப் பெற்ற அனுபவங்களையும் இடையிடையில் இணைத்துக்கொண்டிருக்கிறார். இரண்டுவிதமான குறிப்புகளும் சரியான விகிதத்தில் அமைந்திருப்பதால் சந்தியாராணியின் பயணநூல் ஒரு புனைவுநூலுக்கு இணையான மதிப்பைப் பெற்றுவிடுகிறது.

(புதுவை என்னும் புத்துணர்வு. கன்னட மூலம்: என். சந்தியாராணி. தமிழில்: கே.நல்லதம்பி. அகநாழிகை பதிப்பகம். 26, ஜெயராமன் தெரு, கோகுலபுரம், செங்கல்பட்டு – 603001. விலை. ரூ.180)

நூல் வெளியீடு: ‘யாமறிந்த புலவன்’ நூலை வெளியிட்டு பாரதிக்குப் பெருமைசேர்த்த முதலமைச்சர்!

நூல் வெளியீடு: ‘யாமறிந்த புலவன்’ நூலை வெளியிட்டு பாரதிக்குப் பெருமைசேர்த்த முதலமைச்சர்!




பாரதியின் நினைவு நூற்றாண்டை ஒட்டி அவரது ஆளுமையை இளம் தலைமுறையினர் அறியும் வகையில் ‘யாமறிந்த புலவன்’ என்ற நூலை இன்று காலை அண்ணா அறிவாலயத்தில் மாண்புமிகு முதலமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலின் அவர்கள் வெளியிட்டார். அந்த நூலை சமரசத் தீர்ப்பாயம் சுங்கம், கலால் & சேவைவரித்துறை தென்மண்டல முன்னாள் தலைவர் சி. இராஜேந்திரன் அவர்கள் பெற்றுக்கொண்டார். உடன் நூலாசிரியர் கடற்கரய் மத்தவிலாச அங்கதம் உள்ளார். மற்றும் அமைச்சர் துரைமுருகன், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் டி.ஆர்.பாலு மற்றும் நூலாசிரியர் தாயார் மற்றும் அசன் உள்ளனர்.

இந்நூல் 1918 ஆம் ஆண்டு முதல் 2021 வரை கடந்த நூறு ஆண்டுகள் பாரதி பற்றி பல்வேறு கருத்தியலை முன்வைத்து 140 அறிஞர்கள் எழுதியக் கட்டுரைகள் அடங்கிய புத்தகம்.

மொத்தம் 1400 பக்கங்களில் மிகப் பிரமாண்டமாக உருவாகி உள்ளது. பாரதி நண்பர் வ.வெ.சு. ஐயர் தொடங்கி கலைஞர் முதல் பல்வேறு தலைவர்களின் கட்டுரைகள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. இது 13 ஆண்டுக்கால ஆராய்ச்சி மூலம் உருவான புத்தகம். காலத்தால் அழியும் நிலையிலிருந்த பல படைப்புகளை மீட்டுத் தந்துள்ளேன். அதில் உள்ள பல படைப்புகள் 100 ஆண்டுகள் கழித்து முதன்முறையாக நூலாகி உள்ளது.

மேலும் இந்த நூலின் பின்பகுதியாக அறிஞர் அண்ணா, பாவேந்தர் பாரதிதாசன், தோழர் ஜீவானந்தம் உள்ளிட்ட பலர் பேசிய சொற்பொழிவுகளைக் கண்டறிந்து 300 பக்கங்களில் தொகுத்து அளித்துள்ளேன். இது பாரதி ஆய்வில் மிக முக்கியமான நூல்.

நூல் : யாமறிந்த புலவன் கடற்கரய் மத்தவிலாச அங்கதம்
விலை : ரூ.₹1500
வெளியீடு : பதிகம் பதிப்பகம்
தொடர்புக்கு : 044 – 24332424 /24330024/
விற்பனை : 24332924
புத்தகம் வாங்க : www.thamizhbooks.com
[email protected]

நூல் அறிமுகம்: அ.இலட்சுமிகாந்தன்,அ.உமர் பாரூகின் ”முற்போக்கு எழுத்தின் தடங்கள்” – து.பா.பரமேஸ்வரி

நூல் அறிமுகம்: அ.இலட்சுமிகாந்தன்,அ.உமர் பாரூகின் ”முற்போக்கு எழுத்தின் தடங்கள்” – து.பா.பரமேஸ்வரி




நூல் : முற்போக்கு எழுத்தின் தடங்கள்
ஆசிரியர் : அ.இலட்சுமிகாந்தன்,அ.உமர் பாரூக்
விலை : ரூ.₹250/-
பக்கங்கள் : 254
வெளியீடு : பாரதி புத்தகாலயம்

தொடர்புக்கு : 044 – 24332424 /24330024/
விற்பனை : 24332924
புத்தகம் வாங்க : www.thamizhbooks.com
[email protected]

வணக்கம்.
இலக்கியங்கள் பல்வேறு ஆளுமைகளின் கைபக்குவத்தில் விதவிதமாக வடிவு பெறும். பலதரப்பட்ட எழுத்தாளுமைகளும் இலக்கியவாதிகளும் உலகளாவிய மொழிகளில் இன்றளவும் இலக்கியங்களைச் சிறப்பித்து வந்துள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.தமிழிலக்கியம் எப்போதும் பிற மொழி இலக்கியத்தளத்திலிருந்து தனித்தே நிற்கும். தமிழிலக்கியவாதிகளும் பிறமொழி ஆளுமைகளிலிருந்து தனித்திருப்பர்.

ஆக, இலக்கியம் என்பது அழகியல் அரசியல் சிந்தனைவியல் ஆகியவற்றின் கூட்டுத் தொகுப்பு. படைப்புக்கள் என்பது அவரவர் இயல்பிலிருந்து வெளிப்படும் உன்னதம். இதில் எதைத் தேர்வு செய்கின்றனர் என்பதே அவரவருக்கான அடையாளம். நமது ஒவ்வொரு செயல்பாடும் எழுத்தும் எப்போதும் அர்த்தம் கொள்ளத்தக்கதாகவே இருக்க வேண்டும். முற்போக்குச் சிந்தனைகளையும் செயல்களையும் ஒருங்கே கொண்ட ஆளுமைகள் எழுத்துலகில் மிகக் குறைவே. அதிலும் இலக்கியத்தைப் பொறுத்தமட்டில் முற்போக்கு எழுத்தாளர்களின் படைப்புகள் பல்வேறு சமூக மாற்றங்களை எப்போதும் சமகாலத் தேவையைச் சார்ந்தே இருக்கும். ஒரு தேசமோ மாநிலமோ இருள் சூழ்ந்து அள்ளாடும் ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் அங்கு தேவையான வெளிச்சத்தை முற்போக்கு எழுத்துக்களால் மட்டுமே பாய்ச்சிட முடியும்,‌

முற்போக்கு எழுத்தாளனால் மட்டுமே துரித மாற்றத்தைக் கொண்டு வரவும் முடியும். நாம் எதற்கு எழுதுகிறோம் என்கின்ற கேள்வி ஒவ்வொரு எழுத்தாளனுக்குள்ளும் ஊடுருவும் கணம் முதல் முற்போக்கு சிந்தனைகளின் வீரியம் கூடிக் கொண்டே வரும். அதிலும் ஒவ்வொரு முற்போக்குச் சிந்தனையுள்ள எழுத்தாளனின் படைப்புகளை ஆராய்ந்தால் கண்முன் விரிந்த அவலங்கள் சமூகத்தை பாதித்தத் தீவிரவாதங்கள் என ஆற்றவியலா கொதிப்புகள் அவனுக்குள் கொப்பளித்துக் கிடக்கும். அதன் நீட்சியாக அவனை வெகுவாக பாதித்தவற்றைச் சீர்செய்யும் தளங்களைத் தமக்குள் தேடி அலைவான். அப்படியான தேடலில் அவனுக்குளிருந்து முளைத்த எழுச்சியே முற்போக்கு படைப்புகளின் தடங்கள்.

சமுகத்தின் அநீதிகளைத் தட்டிக் கேட்கும் எழுத்தாளர்கள் அநேகர் இருக்க ஆகப்பெரும் மாற்றங்களை ஒரு சிலரால் மட்டுமே கண்டிட முடியுமா என்றால் நிச்சயம் குறைந்த அளவில் மட்டுமே திருத்தங்கள் காண இயலும். இப்படியான சீர்திருத்தங்களைச் செய்து முடிக்க பல புரட்சி மிக்க ஆளுமைகளின் ஒன்று கூடலும் அமைப்பு இயக்கம் போன்றவற்றின் அரவணைப்பும் நிச்சயம் தேவை. அந்த இயக்கம் சமூகத்தின் விரோதங்களைத் தீவிரவாதங்களைக் களைய வல்ல மாபெரும் பேராயுதமாக இருக்க வேண்டும். அதற்கான பெரும் மெனக்கிடல்களும் முன்னெடுப்புகளும் அவசியம். இவ்வாறு முற்போக்கு சிந்தனைகள் ஒருங்கே கொண்ட ஆளுமைகளைச் சமூகத்தின் சாதி, மதம், மொழி, இனம், அரசியல், பெண் விடுதலை என பலதரப்பட்ட அவலங்களை அநீதிகளைக் களைய எதிர்த்து குரல் கொடுக்க இயங்கும் அமைப்பாகவே தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் கலைஞர்கள் சங்கம். 32 எழுத்தாளர்களைத் தன்னகத்தே கொண்டு 1975 ஆம் ஆண்டு துவங்கப்பட்ட இந்த அமைப்பு இன்றுடன் தமது வெற்றியை நோக்கிய 47 ஆண்டுகளைக் கடந்து வானளாவிய உச்சத்தை எட்டியுள்ளது. இன்றும் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட எழுச்சிமிக்க ஆளுமைகளான சமூகப் போராளிகளைக் கொண்டு தமிழகத்தின் பல கிளைகளை நிறுவியுள்ளது. இந்த மாபெரும் விருட்சத்தின் ஒரு கிளையாக தமுஎகச அறம் கிளை 500க்கும் மேற்பட்ட அக்குஹீலர்களை உறுப்பினர்களாகக் கொண்டு இலக்கியம் சார்ந்த நிகழ்வுகள், சந்திப்புகள், படைப்புகள் போராட்டங்கள், பயிற்சிகள், பயிலரங்குகள் என அமைப்புடன் ஒன்றுகூடி தொடர்ச்சியாக நடத்தி வருகிறது. ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் தேவையான முன்னெடுப்புகளை அந்தந்தச் சூழலுக்கேற்ப சிறப்பாகச் செயல்பட்டு வரும் தமுஎகச அறம் கிளை கொரோனா பேரிடர் காலங்களிலும் தமது பணியை கைவிடாது செயல்படுத்தி வந்தது.இலக்கிய ஆளுமைகளுகளின் இணைய வழி சந்திப்புகள், வாசிப்பை மேம்படுத்தும் அகவிழி சந்திப்பு, சிறுகதை பயிலரங்குகள், சிறுகதை பெட்டக விமர்சனங்கள், தொல்லியல் சார்ந்த இணையவழி உரையாடல்கள், இணைய வழி தொல் தமிழ் பயிற்சி, மத ஆய்வு பேராசிரியர்களுடன் இணைய வழி கலந்துரையாடல், புதிய எழுத்தாளர்களை அறிமுகப்படுத்தும் அறம் கிளைத் தோழர்களின் நூல் வெளியீடு என தமது இலக்கியம் சார்ந்த இயக்கப் பணிகளை உறுப்பினர்களின் அறிவு சோர்வுறா வண்ணம் காலவிரயத்தைக் கருத்தில் கொண்டு செயலாற்றி வந்துள்ளது பாராட்டத்தக்கது.

குறிப்பாக, தமுஎகச தோழர்களைப் பற்றியும் அவர்களின் முற்போக்குச் சிந்தனை கொண்ட எழுத்தின் தடங்களை மக்கள் பார்வைக்குக் கொண்டு சேர்க்கும் பணியாக tamilwriters.in என்கிற இணையதளத்தை உருவாக்கி இணைய வழிப்பக்கங்களைப் பதிவேற்றி வாசகர் வாசிக்க எளிமைப்படுத்தியது.aஎழுத்தாளர்களின் முழு விவரங்களை நேர்காணலாக பதிவிட விரும்பி அதற்கான முயற்சியின் முதற்கட்டமாக 11 ஆளுமைகளின் நேர்காணல்களைத் தொகுத்துக் குறுநூலாக வெளியிட்டது. அடுத்தகட்ட பயணத்திற்காகவும் தம்மை ஆயுத்தப்படுத்தி வருகிறது. அடுத்தடுத்து சற்றும் தளர்ந்திடாது செயலாற்றி வரும் தமுஎகச அறம் கிளை இணையத்தைப் பயன்படுத்தாத மக்களும் வாசித்துப் பயனுறும் வகையில் இணையத்தில் பதிவேற்றம் செய்த ஆளுமைகளின் வாழ்க்கைக் குறிப்புகளை அச்சாகக் கொண்டு வரும் நோக்கில் இணைய பக்கத்திலிருந்து குறிப்புகளைப் பதிவிறக்கம் செய்து நூலாக அச்சிட்டு முதல் பாகமாக 54 எழுத்தாளர்களின் தொகுப்பை “முற்போக்கு எழுத்தின் தடங்கள்” என்கிற தலைப்பில் தோழர் அ. இலட்சுமி காந்தன் மற்றும் தோழர் அ. உமர் பாருக் இருவரும் இணைந்து தொகுத்து தமுஎகச வின் 15 ஆவது மாநாட்டில் வெளியிட்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. ஆகச் சிறந்த எழுத்தாளனாக அறியப்படும் ஒவ்வொருவரும் அசலில் தீவிர வாசிப்பாளர்களே என்பதை இத்தொகுப்பிலிருந்து அறிய முடிகிறது. போதிய தகவல்களுடன் பதிவிட்டிருக்கும் ஒவ்வோர் பகுதியும் வாசிப்பில்லையேல் எழுத்தும் படைப்பும் வளர்ச்சிக் காணாது என்பதை ஆளுமைகளின் வெற்றிப்பாதைகள் நமக்கு உணர்த்துகிறது .

“கடவுளின் கதை” என்கிற நூலின் வழியே கடவுளைப் பற்றிய அனைவரது மூட நம்பிக்கைகளை உடைத்தெறிந்த தமுஎகச வின் மாநில பொதுச் செயலாளர் கௌரவத் தலைவர் என பல பொறுப்புகளில் செயலாற்றி வரும் எழுத்தாளர் அருணன் அவர்களின் வாழ்க்கைக் குறிப்பிலிருந்து தொகுப்பின் முதற் பகுதி துவங்குகிறது. தொடர்ந்து, வாசிப்பிற்கான ஆதார சுருதியாகத் தமது தந்தையை சுட்டிக்காட்டும் எழுத்தாளர் தோழர் அல்லி உதயன் அவர்களின் வாழ்க்கைப் பயணத்தை எடுத்துரைக்கிறது. சிறுகதைகள் நாவல்கள் என பரந்த இலக்கிய வளத்தை கொண்ட தோழர் அல்லி உதயன் தமுஎகச வில் பல பொறுப்புகள் வகித்து தற்போது மாநில குழு உறுப்பினராகத் தொடர்ந்து செயலாற்றி வருகிறார்.

1979 லிருந்தே தமுஎகச வுடன் இணைந்து இன்றுவரை தொய்வின்றிய தமது செயல்பட்டும் பல பொறுப்புகள் வகித்தும் பாலின சமுத்துவத்தையும் சமூக நல்லிணக்கத்தையும் எடுத்துரைக்கும் பத்திரிகையாளர் தோழர் அ.குமரேசன் அவர்களின் நேர்காணலைத் தொடர்ந்து ,

பல புகழ்பெற்ற ஆளுமைகளைத் தமது பள்ளி கல்லூரி ஆசான்களாகப் பெற்று தமிழ் மொழியை கல்லூரிக் கல்வியாகப் பயின்ற இலக்கிய ஆளுமையாக தோழர் கவிஞர் அ.இலட்சுமி காந்தன் அவர்களின சரிதையும்,
இலக்கியம் மருத்துவம், ஆய்வுகள், தொல்லியல் என் பன்முக திறன் கொண்டு நலிந்தோருக்காகவும் பின்தங்கிய குடும்பத்திலிருந்து வந்த மாணாக்கர்களுக்கு உதவும் பொருட்டும் பல நற்பணிகளை அறம் என்கிற அமைப்பின் வழியே செயலாற்றி வரும் தமுஎகசவின் மாநில உறுப்பினர் மற்றும் அறம் கிளைத் தலைவருமான
தோழர் அ. உமர் பாரூக் அவர்களின் ஓய்வின்றிய செயல்பாடுகள் என நூலின் பக்கங்கள் ஒவ்வொன்றும் இலக்கியத்துடன் களப்பணியையும் இணைந்தே செயலாற்றும் தோழர்களின் குறிப்புகள் வாசிக்கக் கிடைக்கின்றன.

சமூக விழுமியங்களைத் தமது படைப்புகளின் வழியே மக்கள் வெளிக்குக் கொண்டு வந்தும், எழுத்துடன் சட்டப்பூர்வமான செயல்பாடுகளையும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் பக்கம் நின்று போராடும் தன்னியல்பும், தமுஎகச வில் இருபது ஆண்டுகளாகச் செயலாற்றியும் வரும் தோழர் அ. கரீம் அவர்களின் குறிப்புகளைத் தொடர்ந்து,
“விழி” எனும் நாளேடு ஒன்றை தமது நண்பன் அ. உமர் பாரூக் அவர்களுடன் இணைந்து துவங்கி அதன் வெளியீட்டில் பல சட்டசிக்கல்களையும் அரசாங்கத்தின் பகிரங்க நடவடிக்கைகளையும் எதிர் கொண்ட களப் போராளியாக தமுஎகச வின் மாநில உறுப்பினராக செயலாற்றி வரும் தோழர் அய். தமிழ்மணி அவர்களின் களப்பணிகளை வாசித்து முடிக்க, மத்திய அரசின் தொலைத் தொடர் துறையில் பணியாற்றியும் தொழிற்சங்க போராட்டங்களில் தொழிலாளர்களுக்குப் பக்கபலமாகவும் சமகால அவலங்களை அவ்வப்போது தமது படைப்புகளின் வழியே எதிர்த்தும் அரசு முதல் ஆண்டி வரை தவறு என்று தெரிந்தால் காத்திரமாகக் குரலை உயர்த்தியே எதிர்த்து நிற்கும் தமுஎகச வின் பொதுச் செயலாளராக சமூகத்தின் அநீதிகளுக்குக் குரல் கொடுக்கும் போராளியாகத் தோழர் ஆதவன் தீட்சண்யாவின் போராட்டங்கள் என் நீண்ட தொகுப்பு,

அடுத்து, வாசிப்பைத் தமது எழுத்தற்கான கைத்தாங்கலாக எப்போதும் பற்றி நிற்கும் தோழர் கவிஞர் ஆரிசன் அவர்கள் தந்தையின் மீதான ஆத்மார்த்த அன்பின் பொருட்டு அவரின் பெயரை இணைத்து புனைப்பெயராகக் கொண்டு தமிழ்நாடு அரசின் மின்சார துறையில் செயலாற்றியும் தமுஎகச வில் இன்று வரை களப்பணியாற்றி வரும் மூத்த எழுத்தாளர் ஆரிசன் அவர்களின் வாழ்க்கை அனுபவங்களை வாசித்து முடிக்க தொடர்ந்தது பெண் ஆளுமைகளை கண் கொண்ட அடுத்தப் பயணம்..

சமூகத்தில் பெண் ஆளுமைகளுகளாக இலக்கியதாரிகளாகக் கடந்து வந்த கடின பாதைகளையும் வரலாற்று பக்கங்களையும் கொண்ட தொகுப்பு, தமுஎகச வின் துணைத் தலைவரான தோழர் ஆர். நீலா அவர்களின் வாழ்க்கையை விரியப்படுத்துகிறது. ஆவுடையார் கோவில் பொட்டல் பிரசவப் பிரச்சனையை சமூகவெளிக்குத் தமது கூரிய எழுத்தின் வழியே எடுத்துக்காட்டியும் போராடியும் தீர்வுக் கண்ட பெண்போராளியாக உயர்ந்து நிற்கிறார் தோழர்.தமது படைப்புகளின் வழியாக பெண்களுக்காக எப்போதும் குரல் கொடுக்கும் பெண்எழுத்தாளராகவே இன்றும் வாழ்ந்து வருகின்றார்.

அடுத்த மற்றுமொரு பெண் புரட்சியாளராகத் தொகுப்பு நமக்கு அடையாளங்காட்டுவது எழுத்தாளர் கவிஞர் மறைந்தும் பெண்களின் மனதில் வாழ்ந்து வரும் ஆளுமையாகக் தோழர் கலை இலக்கியா அவர்கள். பெண்களின் இன்னல்களை நுட்பமாக எழுதியும் ஆண்களின் அடக்குமுறைக்கெதிராகத் தமது தீக்கமிகு எழுத்துக்களால் குரல் எழுப்பியும் அமங்கலமாகக் கருதப்படும் ஒப்பாரிப் பாடல்களைத் தாலாட்டாக வகைப்படுத்தி இலக்கியமாகக் கொண்டாடிய ஒப்பற்ற கவிஞர். தமுஎகசவில் தமது இறுதிக்காலம் வரை பல பொறுப்புகளேற்று செயலாற்றி இன்று நிரந்தர ஓய்வைத் தேடிப் பயணித்துள்ளார்.

புரட்சியாளர்கள் மரிப்பதில்லை தொடர்ந்து உருவாகிக்கொண்டே இருப்பார்கள் என்பதற்கு சாட்சியாக வாழ்ந்த, ரஷ்ய பரட்சிநாளில் தமது இன்னுயிரை ஈந்த எழுத்தாளர் புரட்சியாளர் தோழர் இதயகீதன் அவர்களின் திரைத் துறை பயணங்களையும் எழுத்துலகலிருந்த படிக்கே தமுஎகச வில் இணைந்து முப்பது ஆண்டுகளாக அயராது செயலாற்றி வந்த திரையனுபங்களைக் காட்சிப்படுத்துகிறது நூல்.

அடுக்கடுக்கான பக்கங்கள் ‌‌கவனிக்கத்தவறிய பல ஆளுமைகளின் சரித்திரங்களைப் புடம் போட்டுக் காட்டுகிறது. சிறார் இலக்கிய வல்லுநராக எப்போதும் பிள்ளைகளின் பிரியுமுள்ள எழுத்தாளராக வாசிப்புப் பயணத்தில் பிள்ளைகளின் கரங்களைக் பற்றி அழைத்துச் செல்ல பல முன்னெடுப்புகளைச் செயலூக்கமாக்கி வெற்றி கண்ட தோழர் உதய சங்கர் அவர்கள், மத்திய இரயில்வே துறையில் பணிபுரிந்து ஓய்வு பெற்ற எழுத்தாளர். தமுஎகசவில் நாற்பது ஆண்டுளைக் கடந்தும் இன்றும் அதிவேக செயல்பாட்டாளராக இயங்கி மாநில குழு உறுப்பினராக செயலாற்றுபவர். தோழர் உதயசங்கர் அவர்களைப் பற்றிய பிள்ளைத்தமிழ் மாலை வாசிக்கக் கிடைத்தப் பெரும் பேறு.,

120 படங்களை இயக்கித் திரைத்துறையில் தமது தனிப்பெரும் முத்திரையைப் பதித்து இயக்கம் கதை என் வெண்திரையில் ஒளி வீசிக் கொண்டிருக்கும் தமுஎகசவின் உறுப்பினராகவும் லயோலா மற்றும் போட்டா கல்லூரியில் வருகைத்தரு பேராசிரியாகப் பணியாற்றி கலை இலக்கியம் என இருவேறு துருவங்களிலும் தம்மை அடையாளப்படுத்தி வரும் இயக்குனர் தோழர் எம். சிவகுமார் அவர்களின் கலைத்துறைப் பயணங்களை வாசித்து முடிக்கையில் அடுத்தொரு வரலாற்று ஆளுமையை அடையாளங் காட்டுகிறது நூல்.

“மனித குல வரலாறு” எனும் நூலை உருவாக்கி மனிதகுலத்தின் தோற்றதையும் தோன்றுதலையும் ஆய்வு செய்து வரலாற்று ஆவணமாகப் பதிவுசெய்து வெளியிட்டும், அரசாங்கத்தால் அறிவிக்கப்பட்ட அவசர காலங்களில் தலைமறைவாக இருந்தும் இலக்கிய பணியைப் பத்திரிக்கை வழியாக விடாது செய்து வந்த தோழர், மக்கள் நலனுக்காக இன்று வரை தொடர்ந்துப் போராடி வருகிறார். எழுத்தாளர் எஸ். ஏ. பெருமாள் அவர்கள் எதிர்கொண்ட இரத்தச்சரித்திரம் பல சிறைச்சாலைகளைக் கண்டுள்ளது. தமுஎகவில் இணைந்து பல பொறுப்புகளேற்றுச் செயல்பட்டு வந்த தோழர் எஸ்.ஏ. பெருமாள் அவர்களின் குறிப்புகளைப் பதிவிட்டும் ஒவ்வோர் பன்முகப் பார்வையும் திறனும் கொண்ட ஆளுமைகளின் விழிவழிப்பாதைகளில் பயணிக்கும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்திய தமுஎகச அறம் கிளைத் தோழர்களின் செயல் பாராட்டிற்குரியது..
தொடரும் தொகுப்புகள்,

தொடரும் தொகுப்புகள்,

ஆகச் சிறந்த கவிஞராகத்  தம்மை இலக்கிய உலகிற்குள் அறிமுகப்படுத்தி அடுத்தடுத்து பல தளங்களில் தம்மை உயர்த்திக் கொண்டும், புத்தக வாசிப்பில் எப்போதுமே தனியார்வம் இருந்த போதிலும் தமுஎகசவில் இணைந்த பின்பே வாசிப்பின் முற்போக்கு இடதுசாரி சிந்தனையை நோக்கி நகர்ந்ததாக சிலாகிக்கும் தோழர் இதய நிலவன் தம்மைச் சிறந்த செயல்பாட்டாளராக உருவாக்கிய அமைப்பில் உற்சாகமாகச் செயலாற்றி வந்தும் ஆதி திராவிட பள்ளி ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்ததும் வரும் கவிஞர் தோழர் இதய நிலவன் அவர்களின் கலையுலகப் பயணம் சுவாரஸ்யம்.தேனி மாவட்டத்தின் முதல் குறும்பட இயக்குனராகவும் 15 கும் மேற்பட்ட குறும்படங்களில் நடித்தும் இயக்கியும் இன்று முழு திரைப்படத்திற்கு ஒப்பந்தமாகியுள்ள தோழரின் வாழ்க்கைக்குறிப்பிற்குப் பின் முற்போக்குச் சிந்தனைக் கொண்டு போராடிய போராளியை அடையாளங்காட்டுகிறது தொகுப்பு.

40 ஆண்டுகளாகத் தமுஎகசவில் இணைந்து அனைத்து கலை இயக்க இலக்கிய செயல்பாடுகளிலும் தம்மை ஒன்றிணைத்து செயல்பட்டுக் இலங்கை தமிழ்ப் போராளிகளுக்கெதிராக இலங்கை அரசு நிகழ்த்திய குரூரங்களை எதிர்த்துப் ஆரல்வாய் மொழியில் நடந்த மாபெரும் போராட்டத்திற்குத் தலைமைத் தாங்கிய கர்மவீரர் கலைஞர் எழுத்தாளர் பட்டிமன்ற புகழ் இரா.தெ. முத்து அவர்களின் நேர்காணல் தொகுப்பின் சிறப்பு.

“ஏழுமலை ஜமா” எனும் குறும்படத்தின் வழியே தமுஎகச வில் தனித்த இடத்தை தமது விசேஷ கலை இரவுகளின் ஆர்பாட்டத்தில் வாழ்நாளின் இறுதி காலம் தொட்டு இயக்கமாகவே இயங்கி வந்தும் பறையிசையை தமது முழங்கொலியாகக் கொண்டாடிய, “பொடம்கின் கப்பலும் போக்கிரித் திருடனும்” எனும் நூல் வழியாக திரைப்பட கதைகளைத் சுவாரஸ்யம் கூட்ட சொல்லி முடித்தக் கதைச் சொல்லியாக, கல்லூரி நண்பர்களால்”கருப்பு சூரியன்” என்று செல்லமாக அழைக்கப்பட்ட, மண்ணை விட்டு மரித்தும்  நம் மனதில் நீங்காது வாழ்ந்து வரும் தோழர் கருப்பு கருணா அவர்களின் கலையுலகப் பயணத்தின் நினைவஞ்சலியாக வாசிக்க உதவிய தொகுப்பு  களமிறங்க அடுத்தொரு மூத்தப் படைப்பாளியாக எப்போதும் தாம் பணிபுரியும் அரசு ஊழியர்களுக்காக எதிர்த்துப் போராடி  பணியில் ஏற்பட்ட அரசாங்க எதிர்விளைவுகளைச் சந்தித்தும் அஞ்சாது தொடர்ந்து அடுத்தடுத்தக் கட்டப் போராட்டங்களில் இறுதி காலம் வரை தம்மை ஈடுபடுத்தி வந்த தமுஎகச வின் மூத்த உறுப்பினர், சமூகத்திற்காகக் குரல் கொடுத்தும் தமது காத்திரமிக்க கவிதைகளால் சமூக விரோதங்களுக்கு சவால் விடும் கவிஞர் தோழர் கந்தர்வனின் இலக்கிய சமுகத்தின் இடதுசாரி பயணம் வாசிக்கக் கிடைத்த வரங்கள்.

சிறார் இலக்கியத்திலிருந்தே தமது எழுத்துக்கள் பிறவியெடுத்ததாகப் பெருமையாகக் கூறும் தோழர் கமலாலயன் ஆகச்சிறந்த மொழிபெயர்ப்பாளர். தமிழ்நாட்டின் பல்வேறு அரசு துறைகளில் பணியாற்றியும் ஆங்காங்கே தமது களப்போராட்டங்களை தொழிலாளர்களுடன் இணைந்து செயலாற்றியும்  குழந்தை பணியாளர் ஒழிப்புத் திட்டத்தில் போராடியும் இசை, வீதிநாடகம் என கலைத்துறையிலும் பிரகாசித்த தமுஎகச வின் மாநில குழு உறுப்பினரான தோழர் கமலாலயன் அவர்களின் மேத்தகு வாழ்க்கையை அறியும் கருவூலமாகவும், வாசிப்பு எழுத்து என தொடரும் இலக்கிய பணி தொழிலாளிகளுக்காக, பாட்டாளிகளின் கொள்கைகளுக்காக, சாதி மறுப்பு, தீண்டாமை ஒழிப்பு, பெண்விடுதலை என தொடரும் எதிர்ப்புகளும், போராட்டங்களும், களப்பணிகளும் முதலில் தம்மிடமிருந்தே துவங்க வேண்டும் என்று ஓயாது உழைத்து வரும் தோழர் களப்பிரன் அவர்கள் சமூக நல்லிணக்கத்திற்காகச் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் எழுச்சிமிக்க போராளி. தமுஎகச வின் திரைப்பட ஒருங்கிணைப்பாளராக கலை, போராட்டக் களம், இலக்கியத் தளம்  என தொய்வின்றி இயங்கி வரும் தோழரின் முற்போக்குத் தடங்களைக் காட்சிப்படுத்தும் தொகுப்பைக் கொண்டு நகர்ந்து.

ஏட்டுக்கல்வியை விட அனுபவ ஞானமே ஒரு ஆளுமையை உருவாக்கும் மிகப் பெரும் சாதனம் என்பதற்கு முன்மாதிரியாக தோழர் கோவை சதாசிவம் அவர்கள் பள்ளிக்கல்வியின்றியே தமது  தமிழறிவை மேம்படுத்தி அரசு பாடதிட்டத்தில்  படைப்புகள்  இடம்பெறும் அளவிற்கு உயர்ந்து நிற்கும் இலக்கிய ஆளுமை. தோழரின் புரட்சிமிக்கப் போராட்டத்திற்குச் சான்றாக  நொய்யலாறறு சாயக்கழிவுகளால் மாசடைந்ததை எழுத்தின் வழியே எதிர்த்தும் சமூக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்திய களப்போராளி. தமுஎகசவில் இணைந்து செயலாற்றி  வரும் தோழர் அவர்களின் இலக்கியப் பயணத்துடன் கரம் பற்றி அழைத்துச் செல்கிறது நூல்.

தமது வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் கண்ணீரைத் துடைக்கும் பொருட்டும் தொழிலாளர்களின் வாழ்வை உயர்த்தும் பொருட்டும் சமூக நலனிற்காக  மட்டுமே எழுத்தையும் மொழியையும் கையாண்ட இடதுசாரி போராளியாக தமுஎகச வின் அனைத்து உறுப்பினர் நினைவில் இன்றும் நிலைத்து நிற்கும் மூத்த எழுத்தாளர் தோழர் கு. சின்னப்ப பாரதி அவர்களின் களப் பணியைக் களமாடும் பகுதியாகத் தொடரும் பக்கங்கள்.

சுதந்திரப் போராட்டத் தியாகி சுதந்திர இந்தியாவில் பல்வேறு சமூக அநீதிகளுக்கெதிராக இயக்கத்துடன் இணைந்து முழங்கிய களப் போராளி. வாழ்நாளின் பெரும் பகுதியைப் போராட்டக் களங்களிலேயே கழித்தும் ஆங்கிலேயரால்  தமது வாழ்நாளின் இளமைக்காலங்களை சிறைக் கம்பிகளுக்குப் பின் கழித்தும் இறுதிவரை புரட்சிமிகு போராளியாக தமுஎகசவின் முதல் பொதுச்செயலாளராகத் தேர்வு பெற்ற பெருமைக்குரியவர் தோழர் கே. முத்தையா அவர்கள். தொடர்ச்சியாகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுச் செயலாற்றி வந்த தோழர் தீக்கதிர் மற்றும் செம்மலர் ஆசிரியராகவும் பொறுப்பேற்று பல இளம் எழுத்தாளர்களை உருவாக்கிய இலக்கிய முன்னோடி. எழுத்தாளர்
கே. முத்தையா அவர்கள் கடந்துச் சென்ற பாதையை பேசும் அடுத்த பகுதி, 250 முறை மேடையேறிய புகழுக்கும், திரைப்படமாக வெண்திரையை அலங்கரித்தும் ஆங்கிலத்தில்  மொழிப்பெயர்க்கப்பட்டும் சாதனை கண்ட “தண்ணீர் தண்ணீர்” என்னும் நாடகத்தைத் தயாரித்த நாடகவியலாளர் இடதுசாரிகளின் குரல்களாகத் தமது குரல்வளையை அநீதிக்கெதிராக இடிபோல் ஒலிக்கச் செய்த தமுஎகச வின் மூத்த எழுத்தாளராகத் தோழர் கோமல் சுவாமி நாதன் அவர்களின் வாழ்வதிர்வுகளை வாசிக்க வழங்கும் பகுதிக்குப் பின்பாகத் தொடரும் பகுதிகள்,

மூத்த எழுத்தாளர்களில் ஒருவரான தோழர் சிகரம் ச. செந்தில்நாதன் அவர்களின் வாழ்க்கைக் குறிப்புகளைக் கொண்டு நகர்கிறது. சர்வாதிகாரத்திற்கெதிராகக் குரல் கொடுக்க இலக்கியம் மட்டும் போதாது பொதுத்துறையின் பங்கும் அவசியம் என்பதை உணர்ந்து சட்டத்தை அநீதிக்கெதிராகச் சவாலாகக் களங் கண்ட வழக்கறிஞர் தோழர்
சிகரம் ச.செந்தில்நாதன் அவர்கள் தமுஎகச வின் மூத்த எழுத்தாளராகப் போற்றப்பட்டும், எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகனின் “மாதொரு பாகன்” நூல் வெளிவந்ததில் ஏற்பட்ட சட்ட சிக்கலுக்கெதிராகப் போராடி வெற்றிப் பெற்ற வரலாறு இன்றும் இலக்கியவுலகின் மறக்கவியலா சம்பவம். போராட்டம் இலக்கியம் என தமக்கான சமூகப் பணியைச் சீராகச் செயலாற்றி வந்த தமுஎகசவின் மூத்த அமைப்பாளர்களில் தோழர் சிகரம் ச. செந்தில் நாதன் அவர்களின் குறிப்புகள், தொகுப்பு முழுதும் சமூக விரோதங்களைக் களையெடுத்தப் போராளிகளை அறிய உதவிய கல்வெட்டாகவே  திகழ்கிறது.

இலக்கியம் அநேகருக்கு பால்யபருவத்தில் பரிசாகக் கிடைக்கும். மேலும் பலருக்கு இடையில்  வந்தடையும். ஒருசிலருக்கு மட்டுமே அது இரத்தத்திலேயே ஊறிக்கிடக்கும். அப்படியான சிலரில் மூத்த எழுத்தாளரும் தமுஎகசவின் அனைத்து பொறுப்புகளிலும்  செயலாற்றிய மாநில குழு உறுப்பினர்,எழுத்தோடும் இயக்கத்தோடும் எப்போதுமே பின்னிப்பிணைந்துக் கிடக்கும் எழுத்தாளர் தோழர் ச.தமிழ்ச்செல்வன் அவர்கள் ஆகச்சிறந்த சிறுகதையாளர். தாத்தா, தந்தை, சிறிய தந்தை, சகோதரர்கள் என இலக்கிய உறவுகளுடனே எப்போதும் உறவாடிய வண்ணம் வளர்ந்தும் வாழ்ந்தும் வந்த தோழர் தற்போது மாணாக்கர் நலன் கருதி பள்ளிக்கல்வி ஆய்வொன்றை நிகழ்த்தி வருவதை வாசகப்பரப்பிற்கு வெளிச்சப்படுத்தும் தொகுப்பு அவரது வாழ்க்கைக் குறிப்பையும் உள்ளடக்கமாகக் கொண்டுள்ளது‌.

அடுத்த பக்கங்கள் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் சார்பில் வெற்றிப் பெற்று இன்று நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக மக்கள் பணியும் இலக்கியப் பணியையும் ஒருசேர தொய்வின்றிச் செய்து வரும் தோழர் சு. வெங்கடேசன் M.P. அவர்கள் தமுஎகச வில் பல பொறுப்புகளற்று தொய்வின்றி செயல்பட்டு இன்று இயக்கத்தின் மதிப்புறு தலைவராகக் கௌரவிக்கப்பட்டுள்ளார். தீவிர  வாசிப்புடன் படைப்பில் பல சாதனைகள் கண்ட தோழர் 1000 பக்கங்கள் கொண்ட “காவல் கோட்டம்” என்கிற நூலை வரலாற்று ஆவணமாகப் பதிவிட்டுள்ளார். பல விருதுகளால் கௌரவிக்கப்பட்ட இந்நூல் தோழரின் இலக்கியச் செறிவை செவ்வனே எடுத்தியம்புகிறது. மக்களின் பிரச்சனைகளுக்குத் துரிதமாகத் தீர்வு காணும் தோழரின் செயற்கரிய  மக்கள் பணியை அறியும் வாய்ப்பாக அமைகிறது இந்நூல்.

தொகுப்பு பல  மறைந்த மூத்த எழுத்தாளர்களின் வாழ்வியல் கூறுகளை அவர்களின் போற்றத்தகு அர்பணிப்பைப் பேசும் அநேக குறிப்புகளைத் தமக்குள் சுமந்துள்ளது.ஒவ்வோர் மூத்த எழுத்தாளர்களும் தத்தம் தடங்களை இலக்கியப் பரப்பிலும் இயக்கச் சார்பிலும் பதியமிட்டுச் சென்றுள்ளனர் என்பதற்கான அடுத்த உதாரண புருஷனாகத் தோழர் சோலைசுந்தரப்பெருமாள் அவர்களின் நிரந்தர ஓய்வைத்தேடி அமைதி கண்ட காவியக் கரங்கள் வாழும் காலங்களில் பல சமூகப் பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வுகாணத் தமது முஷ்டியை உயர்த்திய வண்ணமிருந்தது. குறிப்பாக வெண்மணிப் படுகொலைச் சம்பவத்தின் வரலாற்று வேர்களைத் தமது படைப்பினூடே வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்த தோழரின் எழுத்து அடுத்தகட்டமாக ‘வண்டல் இலக்கியம்’ என்கிற புழங்குமொழிப் படைப்பை அறிமுகப்படுத்தியது‌ இலக்கியத்தின் மாறுபட்ட திருப்புமுனை.

இயல்பிலேயே சமூக ஆர்வலராக மக்கள் நலனுக்காக  சிறுவயது முதலே செயலாற்றி வந்தும், இலக்கியம் கலை என இரு தளங்களிலும் தம்மை உயர்த்தி நிற்கும் தோழர் சோழ நாகராஜன் அவர்கள் சிறுபிள்ளையாக இருந்த காலத்திலேயே கடும் வறட்சியின் காரணமாகப் பஞ்சத்தில் தவிக்கும் மக்களுக்கு ஷுபாலிஷ் போட்டு வந்த வருமானத்தை முதலமைச்சர் உதவி நிதிக்காக வழங்கிய தோழரின் சமூகம் மீதான அக்கறை தொடர்ந்து பிளாஸ்டிக்கெதிரான மக்கள் இயக்கத்தில் ஈடுபட்டும், பார்வையிழந்தோரைக் கொண்ட கலைக்குழு ஒன்றை நடத்தியும், தமது ஆதர்ச திரைக்கலைஞரான கலைவாணர் புகழைப் பரப்பியும், தமுஎகச வில் இணைந்து செயலாற்றியும், கலை இலக்கியம்  என இரு துறையிலும் தமது  தனித்துவத்தை வெளிப்படுத்தியும் தமக்கான சமூகம் இயக்கம்  இலக்கியம் என அனைத்திலும் தமது கடமைகளில் சிறப்பான முத்திரைப் பதித்துள்ளார். தோழர் சோழ நாகராஜன் அவர்களின் வரலாற்று ஏட்டை துல்லியமாக அடுத்தப்பகுதியில் பதிவிடுகிறது நூல்.

அடுக்கடுக்கான சரித்திர புருஷர்களை அடையாளங் காட்டும் தொகுப்பு அடுத்ததாக ஆகச் சிறந்த மூத்த எழுத்தாளர் ஒருவரை விரியப்படுத்துகிறது.

தமது 81 வயதிலும் “அடுக்கு”என்கிற நாவலை எழுதி முதுமையை கூட இலக்கியத்துள் கொண்டாடி வாழ்வின் இறுதிவரை தமது எழுத்துப் பணியை தொடர்ந்து செயலாற்ற விழையும் எழுத்தாளர் தோழர் டி.செல்வராஜ் அவர்கள் தமுஎகச உருவாகக் காரணமான 32மூத்த எழுத்தாளர்களுள் ஒருவர். சமகால பிரச்சனைகளைச் சமூகவெளிக்குக் கொண்டு வருவதே தமது படைப்பின் சாதனையாகக் கருதியே இதுகாறும் படைத்து வரும் தோழரின் முக்கிய படைப்புகளாகத் தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் அவலத்தைப் பேசும்  “ஊமை ஜனங்கள்” என்கிற படைப்பும் மற்றும் தோல் பதனிடும் தொழிலாளர்களின் போராட்டங்களைச் சுட்டிக்காட்டும் “தோல் ” என்கிற நூலும் குறிப்பிடத்தக்கது.

வரிசையாக வசியப்படுத்தும் சொற்கோர்வைகளால் படைப்பைக் கனகச்சிதமாக மெருகேற்றிய தமுஎகச அறம் கிளைத் தோழர்கள், அடுக்கடுக்காக வெளிச்சத்திற்குப் பல ஆளுமைகளை அறிமுகத்தில் வண்ணம் உள்ளனர். அடுத்த ஆளுமையாக,”சித்தர்களின் தத்துவ மரபு” எனும் நூல் வழியே சித்தர் மரபுகளை ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு முதல் இருபதாம் நூற்றாண்டு வரையிலுள்ள இலக்கியங்களை ஆய்வு செய்தும், பெண்கள் சார்ந்த படைப்பாக”பெண் உடலும் ஆளுமையும்” என்கிற நூலொன்றை  இயற்றி பெண்மையைப் போற்றியும், தொழிலாளர் நலனுக்காகக் களப் போராட்டங்கள் பல மேற்கொண்டு   இடதுசாரி கொள்கையைக் கைக்கொள்ள தமுஎகச வில் இணைந்துச் செயலாற்றி வரும் மூத்த எழுத்தாளர் தோழர் ஈரோடு தி. தங்கவேல் அவர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு தமுஎகச வின் காலத்தின் கண்ணாடி. சிறுபிராயம் முதலே தமது வாழ்க்கையை வறுமையுடனேயே கழித்து வாழ்ந்து வந்த தோழர் தேனிசீருடையான் அவர்கள் பாடு வாழ்விலும் வாசிப்பின் கரத்தை இடைவிடாது பற்றி வந்ததற்கான விருதாக இன்று தமிழிலக்கியமும் தமுஎகச இயக்கமும் போற்றி நிற்கும் ஆகச்சிறந்த ஆளுமையாக வாழ்வில் யதார்த்தத்தைப் காணும் தோழர் தேனி சீருடையான் அவர்கள் தொடர்ந்து எழுதியும், வளர்ந்து வரும் இளம் எழுத்தாளர்களை ஊக்கப்படுத்தியும் வருகிறார்.

பட்டவர்தமான சொல்லாடல்களுக்கும் வட்டார மொழியின் நடையாலுக்கும் சொந்தக்காரரான சிறுகதைதாரி தேனிசீருடையான் அவர்கள் தமக்கேயுரிய தனித்துவப் பாணியில் வாசகர்க்கு எப்போதும் படைப்பின் வழியே அறுசுவை வழங்குபவர்‌. எளிமையில் இனிமை காணும் தோழரின் படைப்புகள் பல்வேறு பல்கலைக்கழக ஆய்வுகளுக்குட்பட்டு தமிழிலக்கியத்தை அலங்கரித்தவை. தோழரின் இலக்கியச் சிறப்பைப் போற்றும் வகையில்
தோழர் அய்.தமிழ்மணி அவர்கள் “தனித்தப் பறவை” என்கிற குறும்படத்தைத் தோழருக்கான அர்பணிப்பாக இயக்கியுள்ளது பாராட்டிற்குரியது.

தோழர் தேனி சீருடையான் அவர்கள் தமுஎகச வில் பல காலங்களாகப் பல்வேறு பொறுப்புகள் வகித்து இன்று மாநில உறுப்பினராகத் தமது செயற்கரிய இயக்கப் பணியை இலக்கியத்துடன் இணைந்துச் செய்து வருகிறார். தோழரின் வாழ்க்கைப் பயணம் தொய்வின்றித் தொடரவும் அவரின் இலக்கியப்பாதை அனைவருக்குமான வாழ்வின் வழிக்காட்டியாகத் திகழ்கிறது.

பள்ளிக்காலங்களில் தமது ஆழ்ந்த வாசிப்பின் ஊடாகச் சக மாணவருக்குத் தாம் வாசித்ததை விளக்கியும் விவரித்தும், தமிழ் பாடநூலில் செய்யுள் முதல் பாடம் வரை மனனமாக ஒப்புவிக்கும் கூரிய நினைவாற்றல் கொண்ட,
பள்ளி மாணவர் மன்ற  செயலாளராகத் துவங்கி பிற்காலத்தில் தொழிலாளர் சங்கத்தின் செயல்பாட்டாளராக நீண்டு அதன்பின்பாகத் தமுஎகச வரை தமது நெடிய பொறுப்புகளின் செயலூக்கங்களை ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் செம்மையாக செய்து முடித்து சுண்டியிழுக்கும் சொற்பொழிவுகளால் அனைவரின் பாராட்டுதலைப் பெற்று”மேடை கலைவாணர்” என்று அன்புடன் அழைக்கப்படும் எழுத்தாளர்  தோழர் எஸ். நன்மாறன் அவர்கள் தமக்கு வழங்கப்படும் ஒவ்வோர் பொறுப்பின் நிமித்தத்திலும் தொழிலாளர்களின் உரிமையை மீண்டெடுக்கக் களப்போராளியாக இறங்கிச் செயல்பட்டு வந்தும், குறிப்பாக வேலையில்லா பட்டதாரிகளுக்கான அரசு உதவிக் கேட்டு போராடிச் சிறைக்குச் சென்ற அனுபவங்களை நூலில் பதிவிட்டு மக்கள் வெளிக்கு அடையாளங்காட்டி ஒவ்வோர் ஆளுமையின் ஆகச்சிறந்த வாழ்க்கைப் பாடங்களை வாசகர்களுக்கான பயணப்பாடங்களாக விரியப்படுத்திய தமுஎகச அறம் கிளை தோழர் ஒவ்வொருவருக்கும் என் உளமார்ந்த வாழ்த்துகள்.

கவிதைத் தளத்தைத் தமது முக்கிய  இலக்கியக் களமாகக் கொண்டு தமுஎகசவுடன் தம்மை இணைத்துக் கொண்டும் தமுஎகச வின் சென்னைக் கிளையில் பல பொறுப்புகளேற்று கலை இரவுகளில் புதிய கவிஞர்களை மேடையேற்றி உற்சாகப்படுத்தியும்  ஓவியர்களுக்கான முகாம்களை ஒருங்கிணைத்து நடத்தியும் புக் டே இணைய தளத்தில் புதிய கவிஞர்களை ஊக்குவித்தும் புக் டே இணையத்தின் கவிதை ஆசிரியராகத் களப் பணியை தொடர்ந்து செயலாற்றி வரும் சென்னையை சேர்ந்த தோழர் நா.வெ. அருள் அவர்கள் சாகித்ய அகாடமியின் உலகக் கவிதை தினத்தை முன்னிட்டு தென்னிந்திய கவிஞர்களின் பிரதிநிதியாக மூன்று கவிதைகளை வாசித்துத் தமிழகத்திற்குப் பெருமைச் சேர்த்த ஒப்பற்ற தமிழ் கவிஞர். அனைத்திந்திய  வானொலி நிலையத்திலும் பல தொலைக்காட்சி சேனல்களிலும் கவிதை வாசித்துச் சிறந்த கவிஞராக இலக்கியவுலகில் போற்றப்படும் தோழர் நா.வெ. அருள் அவர்களின் நேர்காணலைத் தொடர்ந்து,

‘நடமாடும் பத்திரிக்கை’ என மக்களால் அன்பாக அழைக்கப்படும் தோழர் நாறும்பூ நாதன் அவர்களின் குறிப்புகள் அடுத்தப் பக்கங்களைச் சிறப்பிக்கிறது. கொரோனா பேரிடர் காலங்களில் “நாறும்பூ” என்கிற வலைப்பூ ஒன்றைத் துவங்கி அதன் வழியாக நித்தம் ஒரு எழுத்தாளரின் கதையை வட்டார வழக்கோடு சொல்லி முடித்து சுமார் 50க்கும் மேற்பட்ட கதைகளை முகநூலில் பதிவிட்டும், மாஞ்சோலை தேயிலை தோட்டத்து அசம்பாவிதங்களைத் தமது படைப்புகளின் வழியே மக்கள் வெளிக்குக் கொண்டு வர பெரும் மெனக்கிடல் மேற்கொண்டுவரும் தோழர் நாறும்பூ நாதன் அவர்கள், நல்லாசிரியர் விருது பெற்ற தமிழ் வித்வான் இராமகிருஷ்ணன் அவர்களின் தவத்திரு புதல்வர். தாத்தாவின் வரலாற்றுக் கதைகளைக் கேட்டும் எழுத்தாளர் கி.ஜா அவர்களின் வீட்டிலேயே வளர்ந்தும் வந்த காரணத்தினால் சிறந்த கதைச் சொல்லியாகத் திகழ்ந்தவர். தமுஎகச வின் மாநில குழுவில் உயர் பொறுப்பில் இயங்கி வரும் தோழர் நாறும்பூ நாதன் அவர்களின் மேத்தகு செயல்பாடுகளைத் தொடரும் பக்கங்கள் காட்சிப்படுத்துகின்றன.

பரந்துபட்ட இலக்கிய வரப்பில் ஒவ்வோர் விதையாக இது வரை  36  விருட்சகங்கள் ஓங்கி உயர்ந்து  நிற்க அடுத்த மற்றுமொரு ஆளுமையாக ஆண்களின் உதாரண புருஷனாகத் திகழும் கவிஞர் தோழர் நிறைமதி அவர்களின் காவியப் பயணத்தை வாசிப்போம். மனைவியின் பெயரான நிறைமதி என்கிற‌ புனைப்பெயரில் தமது படைப்புகளை எழுதி வரும் தோழர் நிறைமதி தமுஎகச தோழர்களின் ஊக்கத்தில் இயக்கத்துடன் இணைந்துப் பல களப்பணிகளைச் செயலாற்றி வந்தார். தமிழ்ச்செல்வன் தோழரின் சமையல் பயிற்சியில் கலந்துக் கொண்டு சமையல் கலையில் அசத்தி வருகிறார்.  பணியாற்றி வரும் வங்கிப் பணியால் இலக்கியப்பணியில் ஏற்படும் தொய்வை உணர்ந்து  விருப்ப ஓய்வுப் பெற்று இன்று முழுநேர இயக்க இலக்கியவாதியாகத் தம்மை அர்பணித்துக் கொண்ட பெருமைக்குரியவர் தோழர் நிறைமதி.

அடுத்ததாக ஜனரஞ்சகச் செயல்பாட்டளராகக் களமிறங்கும் தோழர் சோ.முத்துமாணிக்கம் அவர்கள் மரபுக்கவிதையில் கோலோச்சம் பெற்று புதுக்கவிதையில் தமது தனித்துவத்தை நிலைநாட்டியவர். கல்லூரிப் பருவம் முதலே தமிழின் பால் கொண்ட ஆர்வம் பாவலர் மன்ற அமைப்பைத் துவங்கச் செய்து நண்பர்களுடன்  வெண்பா கலந்துரையாடலில் ஈடுபட்டுத் தமிழக அரசின் இதழ் முதற்கொண்டு பல்வேறு பத்திரிகைகளில் எழுதியும் அன்றைய முதல்வர் மறைந்த மூத்த எழுத்தாளர் மு.கருணாநிதி அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட வேலையில்லா பட்டதாரிகளுக்கான முதுகுளத்தூர் வட்ட அணியில் தம்மை இணைத்தும் பல களப் பணிகளைச் செய்து வந்த தோழரின் சமூக செயல்பாடுகளின் மீதான ஆர்வம் அவரை தமுஎகச வுடன்   இணைத்துக் கொண்டது.  கிளை மாவட்டம் என துவங்கி இன்று மாநில உறுப்பினராக உயர்ந்து நிற்கும் தோழர் முத்துமாணிக்கம் அவர்களின் வரலாற்றைத் தொடர்ந்து அடுத்த பாகமாக,

எப்போதும் எதையும் மாறுபட்ட கோணத்தில் அணுகியும் செயலாற்றியும் வரும் நாடகவியலாளர்
தோழர் பிரளயன் அவர்களின் நேர்காணலின் வழியே பயணப்படுகிறது. தொடக்கக் காலம் முதலே தமுஎகச வில் இணைந்துச் செயலாற்றி வந்த ஆகச்சிறந்த ஜனரஞ்சக பன்முகத் தன்மைக் கொண்ட வித்தகராகப் போற்றப்படும்
தோழர் பிரளயன் அவர்கள் முதன்முதலில் “பறிமுதல்”எனும் வசனமில்லா  பாவனைக் கொண்ட நாடகத்தை நடத்தியும் மேற்கத்திய அரசியல் முற்போக்கு நாடிவியலாளர்களின் படைப்புகளை மேடையேற்றியும் தமிழின் தொன்மையான இலக்கிய இதிகாசங்களின் வரலாற்றுச் சிறப்புகளை மீள்வாசிப்பில் சமகால அரசியலோடு இணைத்து கலைவடிவமாக்கிச் சிறப்பித்தப் பெருமைக்குரியவர் தோழர் பிரளயன் அவர்கள்.

வீதிநாடகம் எனும் புதிய நாடக வடிவமைப்பை தோழர் சப்தாஹாஸ்மியின் மறைவிற்குப் பின் நடத்தி வந்த தோழர் பிரளயன் மக்களுக்கு அரசியல் மற்றும் அனைத்து சமூக செயல்பாடுகளின் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் முக்கிய சாதனங்களில்  நாடகமும் ஒன்று என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு சென்னை கலைக் குழு ஒன்றைத் துவக்கி மக்கள் கூடும் இடம் தேடி நடத்திவந்தார்.  தமது தமுஎகச தோழர்களுடன் மேற்கொண்ட கலந்துரையாடல், சம்பவங்கள்,மார்க்சிஸ்ட் தோழர்களுடன் தங்கியிருந்த உறைவிட வரலாறு, நாடக அனுபவங்கள்,அறிவொளி மற்றும் அறிவியல்  இயக்கங்கள் மற்றும் இதர செயல்பாடுகள் என ஒரு முழு ஒருங்கிணைப்பான நேர்காணல் ஒன்றைத் தொகுத்து வெளியிட்டது குறிப்பிடத்தக்கது‌. இலக்கியம் கலைத்துறை என இரண்டையும் இருகண்களாகக் கொண்டு இன்றும் தமது களப்பணிகளைத் தொடர்ந்து செயல்படுத்தி வரும் தோழரின் வாழ்க்கைச் சரிதம் நமக்கான வழித்தடங்கள்.

கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் செயற்குழு உறுப்பினராகவும் தமுஎகச வின் மாநிலத் தலைவராகவும் ஓய்வின்றி  இயங்கி வரும் எழுத்தாளர் பட்டிமன்ற புகழ் பேச்சாளர்
தோழர் மதுக்கூர் இராமலிங்கம் அவர்கள் கல்லூரிக் காலம் முதலே கவிதை எழுதுவதில் தீவிர முனைப்புக் கொண்டவர். தோழரின் ஆர்வத்தைக் கண்டு கல்லூரி  நிர்வாகமே இவரது இரு படைப்புத் தொகுப்புகளை வெளியிட்டு கௌரவித்தது‌. சிறுவயது முதலே இசையில்  ஆர்வம் செலுத்தி வந்த தோழர் முறைப்படி இசை பயிலாமலேயே மேடையில் பாடி பரிசுகள் பல பெற்ற பெருமைக்குரியவர். மேடையும் படைப்பும் தோழருக்குப் புதிதல்ல இயல்பிலேயே கைவந்த கலை என்பதற்குச் சான்றுகளாகப் பட்டிமன்ற புகழ் லியோனி அவர்களுடன் இணைந்து பல பட்டிமன்றங்களில் உரையாற்றியும், நடுவராகாகப் பல பட்டிமன்றங்களைச் சிறப்பித்தும் தொலைக்காட்சிகளில் வலம் வந்துள்ளார். மறைந்த மூத்த எழுத்தாளர்
கலைஞர் மு. கருணாநிதி அவர்களின் முன்பு நான்கு முறை மேடையில் உரையாற்றும் வாய்ப்பு கிடைக்கப் பெற்றுச் சிறப்பாக உரையாற்றியதற்காகக்  கலைஞர் அவர்களின் பாராட்டுகளைப் பெற்றதையும் நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளது தமுஎகச வின் உறுப்பினரான எங்களைப் போன்றோருக்கு ஊக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
அடுத்த ஆளுமையாகத் தமது அழகிய மொழிவளத்திலும் செறிவான நூல் விமர்சனத்திலும் எனை வெகுவாகக் கவர்ந்த மனதிற்கு நெருக்கமான  எழுத்தாளராகத் தோழர் மணிமாறன் அவர்கள் கணித ஆசிரியராகக் கல்விக்கானத் தமது தொண்டை தொடர்ந்து நிகழ்த்தி வருகிறார். கற்றலுடன் இலக்கிய களத்திலும் தனக்கேயுரிய தனித்துவ முத்திரையைப் பதிக்கும் தோழர் பிற எழுத்தாளர்களை விட மாறுபட்ட இலக்கிய ஆளுமை. கதை சொல்வதிலும் நூல்களுக்கு ஆக்கப்பூர்வமான விமர்சனத்தை ஆழ்ந்த வாசிப்பில் பாரபட்சமின்றி  எடுத்துரைப்பதிலும், எழுத்தாளர்களின் வேண்டுகோலுக்கிணங்க அவர்களின் நூல்களுக்கு மதிப்புமிக்க அணிந்துரை வழங்குவதிலும் அவருக்கு நிகர் அவரே. பள்ளிபருவம் முதலே கவிதை எழுதி வரும் தோழர் மணிமாறன் அவர்கள் புத்தக வாசிப்பின் அவசியத்தைச் சுட்டிக்காட்டியும் புதிய வாசகர்களுக்கு நூல்களை அறிமுகப்படுத்தியும் தொடர் வாசிப்பாளர்களுக்கு சமகால நூல் வெளியீடுகளைப் பரிந்துரைத்தும் தமது செயற்கரிய இலக்கியப் பணியை வாசிப்பின் தொண்டாக நிகழ்த்தி வரும்
தோழர் மணிமாறன் அவர்கள் தமுஎகச வின் சுவாரஸ்ய மிக்க உறுப்பினர். பல பொறுப்புகளில் சிறப்பாக செயலாற்றியும் வருபவர்.களப் போராளி என்பதை செயலில் காட்டும் கர்மவீரராகத் துளியும் அச்சம் கொள்ளாது அறிவால் இலட்சியத்தில் வெற்றிக் காணும் புரட்சியாளர் தோழர் மயிலைபாலு அவர்கள்  மாணவப் பருவத்திலேயே தேர்வில் நடத்தாத பாடத்தில் கேட்கப்பட்ட கேள்விகளுக்காக எதிர்த்து நின்றுப் போராடி வெற்றிக்கண்ட தோழரின் எதிர்ப்பாற்றல் தொடர்ந்து சமூகத்தின் சமகால அநீதிகளையும் அவலங்களையும் எதிர்க்கும் வித்தாக அன்றே முளைக்கத் துவங்கியது. அவரது குரல் ஆங்காங்கே ஓங்கி ஒலித்த வண்ணம் சமூகத்தை சீர்திருத்தும் செயலில் இருந்து வருகிறது. குறிப்பிடும்படியாக திருநங்கையர் மேம்பாட்டு முகாம், ஆவின் பால் நிறுவன தற்காலிகப் பணியாளர்களுக்கான பணிநிரந்தரம் கோரி எழுந்த கரம் அடுத்தடுத்து பல போராட்டத் தளங்களைக் கண்ட வண்ணம் தமுஎகசவுடன் அவரை இணைத்தது. இன்றுவரை இயக்கத்தினூடே தமது மக்கட்சேவையைப் போராட்டக் கனவுகளைத் தொடர்ந்து செயல்படுத்த மற்றுமொரு பக்கபலமாக இயக்கம் இருந்து வருகிறது. இலக்கியதளத்தில்  வெண்மணி படுகொலை வழக்குகள் – தீர்ப்புகள் என்கிற நூலும் கோளரங்கம் திறக்கப்படாத நிலையில் தோழரின் ஊடகத்துறையில் அவர் எழுப்பிய கேள்விகளின் பக்கங்கள் அதன் விளைவாக உடன் தீர்வு கண்டதும் என தோழரின் புரட்சிகள் வாசிக்க வேண்டிய சரித்திரங்கள் யுத்த கருவூலங்கள்.
அடுத்தாக,
மக்களிடமே உலகத்தைக் புரட்டிப் போடும் நெம்புகோல் உள்ளதாக எப்போதும் பறைசாற்றி வரும் மற்றுமொரு ஆளுமையின் வாழ்வியல் ஆவணத்தைக் காட்சிப்படுத்துகிறது நூல்.  வாசகரைக் கிறங்க வைக்கும் இசைப்போன்ற எழுத்துநடையுடன் கூடிய படைப்புகளுக்குச் சொந்தக்காரரான
தோழர் மாதவ்ராஜ் அவர்கள் சிறந்த ஓவியர். வங்கியொன்றின் இதழுக்கு அழகான அட்டைப்பட ஓவியத்தை நறுக்குத் தெறிக்கும் தமது கவிதையுடன் அச்சிட்டு நித்தம்  வழங்கி வருவது பாராட்டிற்குரியது.ஓவியம் இலக்கியம் மட்டுமல்லாது தமது திறமையைத் திரைத்துறையிலும் விரியப்படுத்த வேண்டி சமகால சமூகப்பிரச்சனைகளை மையமாகக் கொண்ட மூன்று ஆவணப்படங்கள் இயக்கியும் “மண்குடம் ” என்கிற   சாத்தூர் குடிநீர் பிரச்சனையை மையமாகக் கொண்ட சிறுகதை அடிகுழாய்களை ஒப்பிட்டு படைக்கப்பட்டது. அன்றே பல ஆளுமைகளின் பாராட்டைப் பெற்ற படைப்பு. தோழர் மாதவ்ராஜ் அவர்கள் தமுஎகசவில் இணைந்துப் பல பொறுப்புகளையேற்று மேலும் தம்மை மெறுகேற்றி வருகிறார்.இலக்கியத்தை ஒரு கரத்திலும் சட்டப்புத்தகத்தை மறுகரத்திலும் சுமந்து சமூகத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காக எப்போதும் குரல் கொடுக்கும் எழுத்தாளர் தோழர் மு. ஆனந்தன் அவர்களின் நேர்காணல் அடுத்தடுத்த பக்கங்களை நிரப்பியுள்ளது. ஈஷா யோகா மையத்தின் சட்டவிரோத செயல்களில் தோழரின்  எதிர்ப்புகளும் சட்டரீதியான வழக்குகளும் தொடர்ந்து நிகழ்ந்த வண்ணம் உள்ளது. தமுஎகச வில் இணைந்து பல வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நிகழ்வுகளைச் செயல்படுத்தி வந்த பெருமைக்குரியவர் தோழர் மு. ஆனந்தன்.
அடுத்தப் பகுதியாக மதிப்பெண் அடக்குமுறையை எதிர்க்கும் படைப்புகளில் ஒன்றான “முதல் மதிப்பெண் எடுக்க வேண்டாம் மகளே” என்கிற நூல் எனை வெகுவாகச் சிந்திக்க வைத்தப் படைப்பு. மக்கள் மத்தியிலும் கல்வித் துறையிலும் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. இதன் ஆசிரியர் எழுத்தாளர் தோழர் முத்து நிலவன் அவர்கள் இலக்கியத்தின் அனைத்து தளங்களிலும் தமது ஒப்பற்ற செயல்திறனை உருவகப்படுத்தியும் எழுத்துக்கள் எப்போதும் அடுத்தத் தலைமுறையினர் விரும்பி வாசிக்கும் வகையில் இருந்திட வேண்டும் என்கிற முனைப்புடன் சிறார்களின் வாசிப்பு உளவியலை அறிந்து அதற்கேற்பப் படைப்புகளைப் படைத்து வரும் ஓய்வுப் பெற்ற அரசுப் பள்ளி தமிழாசிரியர்  எனது ஆதர்சன எழுத்தாளர்களில் மனதிற்கு நெருக்கமான ஒருவர். பிள்ளைகளின் மனதை அழுத்தும் மதிப்பெண் மார்ஃபியாவை ஒழிக்க மைக்கோல் ஏந்திய கர்மவீரர். தீவிர தமிழார்வம் கொண்ட தோழர் முத்துநிலவன் அவர்கள் மக்கள் மத்தியிலும் மாணாக்கர் மதியிலும் தமிழ் வளர்க்கப் பல அருஞ்செயல்களைத் தொடர்ந்து செயல்படுத்தி வரும் தோழர்  தமுஎகச வின் மூத்த எழுத்தாளராகப் பல பொறுப்புகளில் இயங்கி வருகிறார். கிராமப்புறப் பெண்களை ஊக்கப்படுத்தும் படைப்பாக ” சைக்கிள் ஓட்டக் கத்துக்கணும் தங்கச்சி” என்கிற பாடல் வரிகள் மக்களின் பெரும் பாராட்டுதலையும் பத்திரிக்கைத் துறையின் சிறந்த வரவேற்பையும் பெற்று தந்தது. கர்நாடக அரசு ஆங்கில பள்ளிப் பாடத்திட்டத்திலும் இடம்பிடித்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

இலக்கியத்தை வெறும் பொழுதுபோக்காக சுயநலப் போக்கில் கைக் கொள்ளும் இலக்கியவாதிகள் மத்தியில் ஒருபுறம் எழுத்துலகில் தம்மை உயர்த்திக் கொண்டும் மறுபுறம் எழுத்தின் மீது ஆர்வம் கொண்ட இளம் எழுத்தாளர்களை எழுத ஊக்கவித்தும் அவர்களின் படைப்புகளுக்கு முன்னுரை  அணிந்துரை எழுதித் தந்தும் சிறுகதைப் படைக்கும் வரைமுறையைத் தமது கட்டுரை நூலின் வழியே எடுத்துக்காட்டி தமுஎகச வை உருவாக்கிய 32 மூத்த எழுத்தாளுமைகளில் உடலை விட்டு மறைந்த பின்பும்  இலக்கிய உயிராக இன்றும் வாழ்ந்து வரும் தோழர் மேலாண்மை பொன்னுசாமி அவர்களும் ஒருவர். தீவிர இடதுசாரி சிந்தனையாளராகவும் புரட்சி மிக்க எழுச்சிப் படைப்புகளுக்கு உரியவரான தோழர்,ஆண்பெண் பாலின சமத்துவத்தைத் தமது படைப்புகளின் வழியே பறைசாற்றியவர்.  முற்போக்கு ஆளுமைகள் பலர் நம்மை விட்டு நீங்கிய போதிலும் ஒவ்வொருவரின் தடங்கள் நமக்குள் இலக்கியமாக உயிர்ப்புடன் இருந்து வருதற்கான சாட்சியாக இந்நூல் திகழ்கிறது.

அடுத்தொரு எழுச்சிமிகு படைப்பாளியின் சரிதத்தை வாசிக்கும் அறிய வாய்ப்பாக மகாகவியின் மீதான ஈடுபாட்டால்”பாவெல் பாரதி” எனும் புனைப்பெயரில் தமது களப்பணியை இலக்கியத் தளப்பணியுடன் தொய்வின்றி செய்து வரும் எழுத்தாளர் தோழர் மோகன் குமாரமங்கலம் தேனி மாவட்ட அரசு பள்ளி ஆசிரியர். ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் படும் அவலங்களுக்கு எதிராகத் தமது சகோதரருடன் இணைந்துப் போராடி வரும் தோழர் பாவெல் பாரதி அவர்கள் பள்ளிக்காலத்தில் அனைத்திந்திய பாலர் பெருமன்றத்தின் செயலாளராகவும் தமுஎகச வில் பல பொறுப்புகள் வகித்து தீவிரமாகக் களப் பணிகளைச் செய்து வந்தும் வைகை தொல்லியல் பண்பாட்டு கழக நிறுவனராகவும் பணியாற்றி வருகிறார்.தேனி மாவட்ட தொல்லியல் அருங்காட்சியகத்திற்கு முதன் முதலாகத் தமக்குக் கிடைத்த வரலாற்று ஆய்வுத் தொல்பொருட்களை வழங்கிய தோழரின் தொல்லியல் துறை மீதான ஆர்வம் குறிப்பிடத்தக்கது.

தமிழரின் தொன்மையான கலையான  ஏறுதழுவுதல் மற்றும் சல்லிக்கட்டு தொடர்பாகப் படைப்பொன்றைப் எழுதி  மறைந்து வரும் தமிழரின் பாரம்பரிய பண்பாட்டுக் கலைகளை மீட்டுருவாக்கம் செய்து வருவது பாராட்டிற்குரியது.

அடுத்ததாகக் கலைத்துறையிலும் இலக்கியத்துறையிலும் என பன்முகங் கொண்ட எழுத்தாளுமை ஒருவரைப் பற்றிப் பேசுகிறது தொடரும் பகுதி.

தமுஎகவின் செயற்குழு உறுப்பினராகவும் அமைப்பின் தட்டிப்போட்டுகளில் தமது ஓவியத்தை வரையும் வாய்ப்பைப் பெற்று  27 ஆண்டுகளாக இயக்கத்தோடு இணைந்து செயலாற்றிய கவிஞர் அழகிய ஓவியங்களுக்குச் சொந்தகாரர் தோழர் வெண்புறா அவர்களின் வாழ்க்கைப் பயணம் தொகுப்பின் உற்சவப் பக்கங்கள்.சமூகத்தைப் பின்னோக்கி இழுக்கும் எழுத்துக்கள் ஆபத்தானவை என்பதை எப்போதும் வலியுறுத்தி வரும் தோழர் வெண்புறா அவர்கள் தமுஎகசவில் உறுப்பினராகக் களப்பணிகளில் செயலாற்றி வந்த தோழர் காமாட்சியை மணம் புரிந்தது மறக்கவியலாத நிகழ்வு. பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கிய குடும்பத்திலிருந்து வந்த தோழரின் பள்ளிக்கால நண்பராக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் தோழர் சு.வெங்கடேசன் அவர்கள் இருந்து வந்ததும் தமுஎகச வில் இணைந்தப் பின்பு  இடையில் விட்டுப் போன நட்பு  மீண்டும் மலர்ந்ததைப் பெரிதாகத் தமது நேர்காணலில் சிலாகித்துக் கூறும் தோழர் தமது முத்தாய்ப்பான நீண்ட கவிதை வரிகளால் எப்போதும் தமுஎகச கலை இரவு மேடையை அலங்கரித்தும் மேலும் பல மேடைகளைச் சிறப்பித்தும் வந்துள்ளார்.சுனாமியில் பாதிக்கப்பட்டவர் நிலையை பேசிய கவிதையும்  கைம்பெண்ணின் மறுமணத்தால் ஏற்படும் சமூகசிக்கல்களால் பாதிக்கப்படும் குடும்ப உறவுகளின்  ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்திய கவிதையும் அனைவரின் வரவேற்பைப் பெற்றது.
அடுத்ததாக, மக்களை நேசிப்பதையே உயர் மாண்பாகக் கொண்டு தந்தையின்  பெயரில் எழுத ஆரம்பித்து  பின் ஜனநேசன் என்கிற புனைப் பெயரில் படைப்புலகில் வலம் வரும் தோழர் ஜனநேசன் அவர்கள் வாசிப்பை பொழுபோக்காகக் கொள்ளாமல்  தமது வாழ்வின் அங்கமாகவே கொண்டு கல்லூரிகளில் நூலகராகப் பணியாற்றி மாணவர்களுக்கு வாசிப்பிற்கான பாதையை வகுத்துத் தந்தவர். ஆகச்சிறந்த சிறுகதை எழுத்தாளரான
தோழர் ஜனநேசன் அவர்கள் தமுஎகசவில் பல பொறுப்புகளிலும்  செயலாற்றி வருகிறார்.தொடரும் இறுதிப் பகுதிகள் முற்போக்குக் தடங்களின் பலரது முகவரிகளை நமக்கு அடையாளங்காட்டுகிறது. வாசிப்பையே உயிர் மூச்சாகக் கொண்டு சிறுவயது முதல் இன்று வரை தொடர்ந்து வாசிப்பைக் கைவிடாது இறுகப் பற்றி தமது குடும்பத்தினரையும் வாசிக்க  உற்சாகப்படுத்தியும் இல்லத்தையே புத்தகாலயமாக மாற்றிய தோழர் ஜீவசிந்தன் ஒரு ஆகச்சிறந்த கதைசொல்லி.  யூடியூபில் “நான் ஒரு கதை சொல்கிறேன்” என்கிற தலைப்பில் நித்தம் ஒரு கதை சொல்லி வரும் சுவாரஸ்வரமிக்கக் கதைக்காரர். தமுஎகசவில் இணைந்துத் தமது இலக்கியத் தளத்தை மேலும் செறிவூட்டி வரும் தோழர் மாநில உறுப்பினராகச் செயலாற்றியும் வருகிறார். தமிழ்நாடு அரசு போக்குவரத்துத் துறையில் பணியாற்றியும் தொழிலாளர்களுக்காகப் போராடியும் தமது களப்பணியில் தீவிரம் காட்டி வருகிறார். தோழர் ஜீவசிந்தன் அவர்கள் வாசிப்பின் செயலூக்க ஆசிரியர் என்று அழைப்பது சாலப் பொருந்தும்.வாசிப்பை உற்சாகமாகக் கொண்டாடி வரும் தோழர் கவிஞர் ஜீவி அவர்களின் இலக்கியப் பயணம் பள்ளியில் திருக்குறள் முதல் கம்பன் பாடல் ஒப்புத்தல் வரை பள்ளிப் பருவம் தொட்டே துவங்க தொடர்ந்து பல இதழ்கள் பத்திரிக்கைகளில் நகைச்சுவைத் துணுக்குகள் கல்லூரி காலங்களில் வெளிவந்ததும் ஆக்கம் பெற்று வந்தன. இதன் நீட்சியாக இன்றும் இலக்கியத்திற்கு அயராது பாடுபடும் தோழர் ஜீவி தமது இல்லத்தையே நூலகமாக மாற்றிக் கொண்டு தொடர்ந்து வாசித்தும் எழுதியும் வருகிறார்.தமுஎகச வில் இணைந்துச் செயலாற்றுவதை ‘தாத்தாவின் கைபிடித்துச் செல்வதுப் போல’ என்று பெருமிதத்துடன் நேர்காணலில் தெரிவித்த தோழர் தாம் இயற்றிய கவிதைகளைப் பலமுறை மேடைகளில் இலக்கிய கூட்டஙகளில் வாசித்து மக்கள் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.அரசு ஊழியர்களுக்காக இன்றும் போராடி வரும் தோழர் ஜீவி  அதைப்பற்றிய நாவல் ஒன்றை எழுதியும்,  பட்டுக்கோட்டை கல்யாண சுந்தரனார் அவர்களின் படைப்பு வரலாற்றைப் புதுக்கவிதை நடையில் படைப்பாக்கமாக செயல்படுத்தியும் இலக்கியத்திற்கான சிறப்பான தொண்டாற்றி வருகிறார்.
அடுத்த ஒரு முக்கிய கலைத்திரு பிரமுகர் என்கிற அடையாளத்தைக் கொண்ட ஓவியர் கலைஞர் ஸ்ரீ ரசா அவர்களது ஓவிக்கலை வடிவமே  தமுஎகச வின் சின்னமாக ஒளி வீசி வருவது குறிப்பிடத்தக்கது. கலையுடன் கவிதையிலும் சிறந்து விளங்கும் தோழர் ஒரு சுடுமண் கலைஞர். நாட்டுப்புற ஆய்வாளராகக் குதிரையெடுப்பு பற்றிய ஆய்வேடு ஒன்றை துவக்கி ஆய்வு செய்து வருகிறார்.மதுரை காமராசர் பல்கலைக் கழக கல்விப் பாடத் தயாரிப்பாளராகவும் பல்லூடக ஆய்வு மையப் பொறுப்பிலும் இயங்கி வரும் தோழர் தமுஎகச வுடன் செயலாற்றியும் எழுத்தின் மீது ஆர்வம் கொண்ட பலரையும் எழுதத் தூண்டியும் உற்சாகப்படுத்தியும் தமது இலக்கியப் பணியைச் சோர்வின்றிச் செய்து வருவது குறிப்பிடத்தக்கது.
நூலின் மதிப்பை மேலும் கூட்டும் விதத்தில் இறுதிப்பகுதியாக மதிப்புமிக்க எழுத்தாளர் இருவரின் வாழ்க்கைக் குறிப்புகளுடன் நூல் விமர்சனம் முற்றுப் பெறுகிறது.

கல்லூரி காலங்களிலேயே கவிதைகள் எழுதிப் பழகி இன்று இலக்கியத்தில் அவருக்கான தனித்த அடையாளத்தை ஏற்படுத்திய தளமாகக் கவியுலகைக் குறிப்பிட்டும், தமது வாழ்நாளைஇலக்கியத்துடனேயே இணைத்து வாழ்ந்து  மறைந்தப் பின்பும் கவிதையாய் கலையாய் உயிர்ப்புடன் நிலைத்திருக்கும் மூத்த எழுத்தாளர் தோழர் இலட்சுமணன் அவர்கள் போடி மாலன் என்கிற புனைப் பெயரில் படைப்புகள் பல படைத்து வாழ்வாங்கு வாழ்ந்து வருகிறார். 80களில் வெகுவாக இருந்து வந்த  வேலையில்லா திண்டாட்டத்தை அழுத்தமாகப் பேசும்  நாவலாக “அலையும் காலம்” என்கிற அவரது படைப்பு 1980 களில் எழுதப்பட்டு நூலாக வெளிவராமல் 2008 இல் தோழர் தமிழ்ச் செல்வன் அவர்களால் பிரசுரிக்கப்பட்டு “பாலைவனச் சோலை” என்கிற  திரைப்படமாகவம் வெளிவந்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. தோழரின் இந்த நாவல் எழுதிய காலங்களிலேயே  வெளிவந்திருந்தால் இன்று இலக்கியவெளியில் அவருக்கான தனித்த அங்கீகாரம் கிடைத்திருக்கும் என்று எப்போதும் வருத்தப்படும் தோழர் தமிழ்ச்செல்வன் அவர்களின் முன்னிலையிலேயே தோழர் போடிமாலன் தமது இறுதி மூச்சையும் பேச்சையும் இழந்தது  இன்றும் நெஞ்சை விட்டு நீங்காத சம்பவம் என்று குறிப்பிடுகிறார் தோழர் தமிழ்ச்செல்வன்.தமுஎகச வில் தமது இறுதிப் பயணம் வரை   தொடர்ந்து இயங்கி வந்த தோழர் ஒரு வீதி நாடகக் கலைஞர் என்பதும் “பாரதி கலைக் குழு” என்கிற நாடகக் குழு ஒன்றை நடத்தி வந்ததும் அவரின் கலைத்துறைப் பயணத்தையும் ஒருசேர அறியும் காலக்கருவியாக இந்நூல் திகழ்கிறது.

விளிம்பு நிலை மக்களுக்காகவே எப்போதும் தமது இலக்கியப் பரப்பை அகண்டு விரியபடுத்தி வரும் எழுத்தாளர் தோழர் ம. காமுத்துரை அவர்கள் தமது பட்டவர்த்தனமான எழுத்தாலும் வட்டார மொழிக் குடுவையின் அழகிலும் வாசகர் வரவேற்க்குரிய சிறுகதையாளர். பெருவாரியான வாழ்க்கைப் பக்கங்களை இலக்கியத்திற்காகவே அர்பணித்த தோழர் ம.காமுத்துரை அவர்களின் வெகுவான படைப்புகள் இலக்கிய ஆளுமைகளால் கௌரவிக்கப்பட்டும் திரைக்காணல்களாக வெண்திரையை அலங்கரித்தும் வந்துள்ளன. குறிப்பாக ” சௌமா” விருது பெற்ற “குதிப்பி”நாவல் அவரின் மேன்பமைப் பொருந்திய படைப்பு. தமுஎகவுடன் இணைந்து பல பொறுப்புகளைச் செயல்படுத்தி வரும் தோழர் தமுஎகச அறம் கிளை உறுப்பினர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

எழுத்தாளுமைகள் இலக்கியப் பரப்பில் பறந்து விரிந்து சிறந்தாலும் ஒரு எழுத்தாளன் பள்ளி கல்லூரி ஆசிரியராகத் திகழ்வதும் எதிர்கால தலைமுறையினரைப் படைப்பாளர்களாக உருவாக்குவதும் எழுத்தின் மீது ஆர்வம் கொண்ட புதிய எழுத்தாளர்களை அறிமுகப்படுத்துவதும் என்பது செயற்கரிய பணி. இதில் தமுஎகச தோழர்கள் தமது இலக்கியப் பணியுடன் சமூகத்திற்காகவும் கல்விக்காகவும் மாணாக்கர்களுக்காகவும் அநீதிகளுக்கெதிராகவும் தமது படைப்பைத் தமிழைப் புகட்டுவதில் எள்ளளவும் குறைந்தவர் அல்லர் என்பதே இந்நூலில் வலம் வரும் எழுத்தாளுமைகளின் வாழ்க்கை வரலாறு நமக்கு திறம்பட வெளிப்படுத்துகின்றன. தமுஎகச அறம் கிளைத் தோழர்களின் தேடலின் பொக்கிஷங்களான வரப்பிரசாதங்கள்.ஒவ்வொரு வாசகரும் இந்நூலை வெறும் வாசித்து மட்டுமே கடத்தி விடாமல் ஒவ்வொரு ஆளுமைகளின் வாழ்வியல் கூறுகளைத் தனதாக்கிக் கொண்டு தமது ஒவ்வொரு தனித்துவ திறமைகளையும் செயல்பாடுகளையும் சமூக அறத்திற்கான அநீதிக்கெதிரானக் களப்பணிகளாகக் கொண்டுச் செயலாற்றி வர வேண்டும் என்பதே இந்நூல் படைத்ததற்கான முக்கிய காரணி. தொகுப்பை ஒருங்கிணைத்த தோழர்கள் இருவரும் அப்படியான பயணத்தை முன்னமே  தொடங்கி விட்டனர் இலக்கியத்தையும் இயக்கத்தைமும் கைக்கொண்ட நாமும் நூல் வாசிப்போடு மட்டுமே நின்றுவிடாமல் அடுத்தடுத்த இலக்கிய பணிகளை நம்மை வளர்த்தெடுத்த இந்த சமுதாயத்தின் மேம்பாட்டிற்காக செய்து நமக்கான அடையாளத்தையும் இங்கு விட்டுச் செல்வோம் என்பதே நூலின் தலைப்பு நமக்கு உணர்த்துகிறது.  ஒவ்வொரு ஆளுமையின் தொய்வற்ற இயக்கத்தை அறிய உதவிய தமுஎகச அறம் கிளைத் தோழர்களின் மெனக்கிடல்களும் இணையவழிப் பக்கங்களை பதிவிறக்கி ஒருங்கிணைத்த தொகுப்பாளர்களுக்கும் என் உளமார்ந்த வாழ்த்துக்களும் பாராட்டுக்களும்.தொடர்ந்து அடுத்தடுத்த நமது அமைப்புச் சார்ந்த தோழர்களின் மேத்தகு பணிகளைப் பற்றி அறியும் ஆவலில் பாகம் இரண்டை நோக்கி எதிர்பார்ப்பில்..
நன்றி.
– து.பா.பரமேஸ்வரி
நூல் அறிமுகம்: ச.சுப்பாராவின் சில இடங்கள்… சில புத்தகங்கள்… – இரா.சண்முகசாமி

நூல் அறிமுகம்: ச.சுப்பாராவின் சில இடங்கள்… சில புத்தகங்கள்… – இரா.சண்முகசாமி




நூல் : சில இடங்கள்… சில புத்தகங்கள்…
ஆசிரியர் : ச. சுப்பாராவ்
விலை : ரூ. 140/-
வெளியீடு : பாரதி புத்தகாலயம்
தொடர்புக்கு : 044 – 24332424 /24330024/
விற்பனை : 24332924
புத்தகம் வாங்க : www.thamizhbooks.com
[email protected]

சிறந்த சிறுகதை எழுத்தாளரும் சிறந்த மொழிபெயர்ப்புக்கான பல விருதுகளை பெற்றவருமான நமது அருமைத்தோழர் சா.சுப்பாராவ் அவர்கள் தன்னுடைய மகளும், மருமகனும் வேலை காரணமாக ஓராண்டு ஐரோப்பாவில் தங்கியிருக்கும் பொழுது, நமது எழுத்தாளருக்கு வெளிநாடு செல்ல அழைப்பு வந்து புறப்பட்டுச் சென்றார். அப்படி அவர் சென்ற பொழுது ரோட்டர்டாமில் தங்கியிருந்து பல முக்கிய இடங்களை கண்டுணர்ந்தார். அவர் பார்த்தது மட்டுமல்லாமல் நம்மிடமும் பகிர்ந்தும் கொள்கிறார். ஆஹா என்ன அற்புதமான பயண அனுபவம்!

35 ஆண்டு காலமாக ஆங்கில புத்தகங்கள் மூலம் பார்த்த ஐரோப்பாவை, அது எந்த முக்கியமான நகரமாக இருந்தாலும் அதை களமாக வைத்து எழுதப்பட்ட ஒரு புத்தகம் அவர் மனதில் வந்து போனதாக நம்மிடையே பகிர்கிறார். அவர் பார்த்த சில இடங்களைப் பற்றி உங்களோடு…

ஐரோப்பாவில் தன் மகள் வாழும் நெதர்லாந்து ரோட்டர்டாமில் ஆசிரியர் தன் பயணத்தை தொடங்குகிறார். மக்கள் பெரும்பாலும் மிதிவண்டிகளிலேயே பயணம் செய்கின்றனர். இரண்டாம் உலகப்போரில் ஹிட்லரின் நாஜிப் படை இரண்டு மணி நேரத்தில் 86 ஆயிரம் மக்களை கொன்றொழித்த கொடுமையான வரலாற்றை ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார். அந்நகரம் மீண்டும் புத்துணர்ச்சியோடு நிர்மாணிக்கப்படுகிறது. அங்குள்ள வீடுகள் மிகவும் வித்தியாசமாக உள்ளது. ‘கியூப் வீடு’ என்று யூட்யூபில் பதிந்தால் அருமையான வீடுகளை நாம் காணலாம். ஆச்சரியம் என்னவென்றால் அங்க மருந்து கடைகளே இல்லையாம்! மருத்துவமனை கூட அரசு மருத்துவமனை மட்டுமே. நம்ம ஊர்ல தலைவலிக்கு, காய்ச்சலுக்கு என ஓடிப்போய் மெடிக்கலில் மாத்திரை வாங்கி சாப்பிடுவோம். ஆனால் அந்த மாதிரி எதுவும் அங்கே கிடையாதுங்க. எதுக்கெடுத்தாலும் அங்கு ஆஸ்பத்திரிக்கு ஓடற நிலைமையும் இல்லை. சளி, ஜலதோஷம் அப்படின்னு மருத்துவமனைக்கு போனா ‘அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லைங்க சரியாயிடும் போயிட்டு வாங்க’ என்று மருத்துவர்கள் திருப்பி அனுப்பி விடுவார்களாம். இன்னும் நிறைய இருக்குங்க. இரண்டு நதிகளுக்கு இடையில் இருக்கிற கிண்டர்டையக். அப்பப்பா நிறைய இருக்கு. இதையெல்லாம் எழுதி முடிக்க நான் ஒரு புத்தகம் தனியாக போடணும் போல.

அடுத்ததாக வான்கோ வாழ்ந்து துன்புற்ற இடமான ஹேக் அதாங்க சர்வதேச நீதிமன்றத்திற்கு தான் ஆசிரியர் செல்கிறார். உள்ளே செல்ல அனுமதி இல்லை. அருமையான அருங்காட்சியகம் இருக்கிறது. அங்கேயும் ஒரு மரம். நம்ம கந்தசாமி படத்தில் வருவது போல துண்டு சீட்டுகள் அட்டைகள் தொங்குகின்றன. நம்ம ஆசிரியரும் ‘உலகினை அழித்துவிடும் யுத்தமே வேண்டாம் வேண்டும் சமாதானம் என்றும் வேண்டும் சமாதானம்’ எழுதி மரத்தில் கட்டி வைத்தார். அந்த மரத்தில் தமிழில் எழுதிய ஒரே ஒருத்தர் அவர் நம்ம தோழராத்தான் இருக்கும். அடுத்ததாக உலகை வலம் வந்த கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கை பிறந்த இடத்திற்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறார். ஆம் காரல் மார்க்ஸ் பாரிஸிலிருந்து நாடு கடத்தப்பட்டு அவர் வந்து சேர்ந்த இடம் தான் பெல்ஜியத்தின் தலைநகர் பிரஸ்ஸலஸ். ‘உலகத் தொழிலாளர்களே! ஒன்று கூடுங்கள்! என்று எழுதிய மாமேதையின் இடத்தை பார்க்க வருகிறார். ஆனால் அந்த சசுவான் ரெஸ்டாரண்ட் இடம் இப்போது ஒரு தனியார் உணவு விடுதியாக மாற்றப்பட்டதால் அங்கே மார்க்ஸ் இருந்த அடையாளமாய் அன்னப்பறவை சிலையைக் கண்டு ஆனந்தமாகி அந்த விடுதியின் முன்பு புகைப்படம் எடுத்து பதிவிட்டுள்ளார். மக்களின் வரலாற்றை யாரேனும் ஒருவர் புதுப்பிப்பார் என்கிற உணர்வு ஏற்பட்டது தோழர்களே. இப்படியாக வான்கோ மற்றும் பல்வேறு வரலாற்றுத் தரவுகளை சலிப்பில்லாமல் மிகவும் அருமையாக தரவுகளை வாரி வழங்கியபடியே பயணம் செய்கிறார். வான்கோவின் ஓவியங்கள் உலகப் பிரசித்தி பெற்றவை. அவருடைய வாழ்வும் மிகவும் துயரம் நிறைந்தது. தன்னுடைய சகோதரன் அனுப்பும் தொகை மட்டுமே வான்கோவுக்கு உயிர்நாடி. அப்படி துன்பப்பட்டவர்தான் உலக அதிசயங்களை அள்ளி வழங்கினார்.

அடுத்ததாக பாரிசுக்கு பயணம் செய்கிறார். எந்த நகரத்துக்குச் சென்றாலும் அந்த நகரத்தை பற்றிய ஒரு நூலை நமக்கு அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டே செல்கிறார். அப்படித்தான் ஈபிள் டவருக்குச் சென்றார். இரண்டாம் உலகப்போரில் ‘பாரிஸ் என்னும் நகரமே இருக்கக்கூடாது அதை அழித்து விடு’ என்று ஹிட்லர் கூறியபோது, கோல்டிஸ்ட் அப்படி செய்யாமல் விட்டு விடுகிறார் என்கிற செய்தி வியப்பைத் தருகிறது.

கோபுரத்தின் உச்சிக்கு கூட உணவு பொருள் எடுத்து செல்லலாம் என்பது வியப்பை தருகிறது. நம்மூர்ல இதெல்லாம் எப்போது சாத்தியமோ. நாஜிக்களிடமிருந்து பாரிஸை காப்பாற்றுவதற்காக 18 முதல் 50 வயது வரையிலான அத்தனை பேரும் நாட்டர்டாம் தேவாலயம் முன்பு கூடி போலீஸ் தலைமையகத்தைக் கைப்பற்றிய காட்சியை லாரி காலின்ஸூம், டொமினிக் லாப்பியரும் அவ்வளவு நுணுக்கமாக விவரித்த விஷயத்தை நம் ஆசிரியர் மிக அழகாக குறிப்பிடுகிறார்.

அடுத்து லூவர் அருங்காட்சியகத்தில் நம்மை அழைத்துச் செல்கிறார். இந்த ஒரு நாவல் டான் பிரவுன் எழுதிய ‘டாவின்சி கோட்’ மோனலிசா பற்றிய நூல். என்ன ஒரு எழுத்தாளர் எப்படித்தான் இதெல்லாம் படிச்சிருக்காரோ தெரியல. அப்பப்பா அருங்காட்சியகத்தை பாக்கணும்னா பயங்கர பிரம்மாண்டம்! மூன்று ஈபில் டவர் கோபுரங்கள் ஒன்றாக படுக்க வைத்திருக்கும் அளவு தூரம் 46,000 கலைப் பொக்கிஷம். மோனலிசா பற்றிய செய்திகள் நிறைய தெரிஞ்சிக்கலாம். மோனலிசா ஓவியம் ஆயிரத்து பதினொன்றில் திருடு போய் இருக்கு. அதிலிருந்து அதை காப்பாற்றுவதற்கு, அவ்வளவு பாதுகாப்பு போட்டு இருக்காங்க. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது அந்த மோனலிசா ஓவியத்தை காப்பாற்றுவதற்கு பல திட்டம் போட்டிருக்கிறார்கள். 10 லட்சம் மணல் மூட்டை கட்டி காப்பாற்றியிருக்கிறார்கள் என்றால் எவ்வளவு முக்கியத்துவம் கொடுத்துள்ளார்கள் என்று தெரிய வருகிறது. டான் பிரவுன் ஓவியங்கள் அனைத்தும் 95 லாரிகளில் வெளியூருக்கு அனுப்பி இருக்கிறார்கள். மோனலிசா மட்டும் அங்கேயே தனியே ஒரு ரகசியமான இடத்தில் வைத்திருக்கிறார்கள். 1939 லிருந்து 1945 வரைக்கும் லூவர் அருங்காட்சியகத்தில் காப்பாற்றுவதற்கு அவ்வளவு சிரமப்பட்டு இருக்கிறார்கள்.

அவர் போன இடத்தை எல்லாத்தையும் குறிப்பிடலாம் என்றால் அவர் மாதிரியான ஒரு புத்தகத்தை எழுதினால் தான் சரியாக இருக்கும். ஆனால் கண்டிப்பா யாரும் படிக்க மாட்டீங்க. அதனால அவர் எழுதிய இந்நூலில் முழுவதும் வாசித்து அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

இரண்டாம் உலகப்போர் நெதர்லாந்து ‘ஆஸ்ட்விட்ச் சர்வைவல் இன் ஆப் சுவிட்ச்’ என்கிற கொடுமையை பற்றிய எழுதிய நூல் மிகவும் புகழ்பெற்றது கண்கலங்காமல் யாராலும் படிக்க முடியாது. முகாமில் காலையில் ஆட்களைக் எண்ணுவார்கள். ஒருவர் குறைந்தால் கூட பத்து பேரை சுட்டுக் கொள்வார்கள். முகாமில் கைதிகளே யாராவது தப்பித்து போனாலும் மற்றவர்கள் தப்பிக்காமல் பார்த்துக்கொள்வார்கள். கொடுமைகள் ஏராளம். சாகப்போகிற ஒருவர் தனக்கான குழியை தானே வெட்டிக் கொள்ள வேண்டும். குழி வெட்டிய பின்பு குழியின் மூளையில் நிற்க வேண்டும். நாஜி துப்பாக்கியால் சுடுவான் அப்படியே குழிக்குள் விழ வேண்டும் தள்ளுவதற்கு வேலை மிச்சமாம்.
பசிக்கு சூப்பு கொடுப்பானுங்க. அத குடிச்ச பின்னாடி தெரியும் அது இறந்தவர்களுடைய உறுப்புதான் அதில் கிடக்கிறது என்று. குடித்தவர்கள் அப்படியே வாந்தி எடுப்பார்கள். எவ்வளவு கொடுமையான நாஜிக்கள். சோவியத் வீரர்கள் வந்து காப்பாற்றும் வரை இதுதான் நிலைமை. இன்னும் நிறைய கொடுமைகளையும் நூல்களை வாசிப்பதன் மூலம் தெரிந்து கொள்ளலாம் தோழர்களே.

இறுதியாக ஆம்ஸ்டர்டாம் செல்கிறார் ஆசிரியர். ‘ஆசிரியர் குடும்பத்தோட வா செல்கிறார்?’ என்று கேலியாக பேச்சு வரும். ஏனெனில் அங்கு இரவு விடுதி புகழ் பெற்றது. ஆனால் நமது ஆசிரியரோ பார்க்கச் சென்றது வேறு ஒன்றை. ஆம் வான்கோ, ஆன் பிராங்க் நடந்த, உலாவிய ஆம்ஸ்டர்டாம் வீதியில் தான் பேராசிரியரும் நடந்தார். மிகப்பெரிய அருங்காட்சியகம்! அப்பப்பா மிகவும் பிரமிப்பான அருங்காட்சியகம்! வான்கோவினுடைய கையெழுத்து கடிதத்தைக் கண்ட ஆசிரியர் மொழி தெரியாவிட்டாலும் கண்கலங்கினார். ஆன் ஃபிராங்க் குடும்பம் நாஜி படையினரிடம் இருந்து தப்பிக்க தன் அப்பா பணிபுரியும் நிறுவனத்தில் ஒரு புத்தக அலமாரிக்கு பின்புறம் ரகசியமாக சிறு வீடு கட்டி மறைவாக வாழ்ந்து வந்தனர். சிலரின் நம்பிக்கைத் துரோகத்தால் காட்டிக் கொடுக்கப்பட்ட அவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு கொடுமைக்கு ஆளாகினர். ஆன் பிராங்க் சிறையில் கொடும் நோயில் இறந்துவிட, அவர் தந்தையார் மட்டும் பிழைக்க பிறகு ஆன் அவர்கள் இளம் வயதில் நாஜி கொடுமைகளை தனது டைரியில் எழுதி வைத்த குறிப்புகளை கொண்டு அவற்றை நூலாக வெளியிட்டார். சிறிய வயதில் மிகவும் அபாரமான திறமை கொண்டவராக திகழ்ந்துள்ளார் ஆன். அப்படி அவர்கள் வாழ்ந்த இந்த மறைவான இடம் தான் தற்போது அருங்காட்சியமாக உள்ளது. பார்வையிட வருபவர்கள் அந்த அலமாரியை விலக்கி உள்ளே சென்று பார்ப்பது போன்று பழைய நடைமுறையில் இன்னும் இருப்பது சிறப்பு.

அப்பப்பா ஆசிரியரின் வாசிப்பு எவ்வளவு தூரம் அவரை இழுத்துச் சென்றிருக்கிறது என்பதை பார்க்கும் பொழுது நமக்கெல்லாம் அந்த வாய்ப்பு கிடைக்குமா என்பது சந்தேகமே! ஆனால் மனிதராகப் பிறந்தவர்கள் ராகுல சாங்கிருத்தியாயன் சொல்வதுபோல் ஊர்சுற்றிப் புராணமாக நாம் உலகை வலம் வர வேண்டும். நிறைய பொக்கிஷங்களை கொண்டுள்ள பூமியின் ஓவியத்தைக் கண்டு உணர்வதற்காக அவசியம் உலகை வலம் வர வேண்டும். அதற்கு வாசிப்பு மிக மிக அவசியம். அப்படி உலகை வாசித்து நமக்கு அளித்த எழுத்தாளர் தோழர் சா. சுப்பாராவ் அவர்களுக்கு மனமார்ந்த நன்றியினையும், நெஞ்சம் நிறைந்த நல்வாழ்த்துக்களையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்!

நான் உங்களிடம் சொன்னது தம்மாத்தூண்டு. ஆனால் அறிய தகவல் களஞ்சியங்கள், புகைப்படக் காட்சிகள் இந்நூலில் நிறைய கொட்டிக்கிறது!
வாசியுங்கள் தோழர்களே!

வாசிப்போம்!
உலகை நேசிப்போம்!!

தோழமையுடன்
இரா.சண்முகசாமி 
புதுச்சேரி.

நூல் அறிமுகம்: கே. தியாகராஜனின் “ மொழிபெயர்ப்பியல் பயணங்கள் பரிமாணங்கள் – பெ.விஜயகுமார்

நூல் அறிமுகம்: கே. தியாகராஜனின் “ மொழிபெயர்ப்பியல் பயணங்கள் பரிமாணங்கள் – பெ.விஜயகுமார்




மொழிபெயர்ப்பியல் குறித்த முழுமையான நூல் – ’மொழிபெயர்ப்பியல்: பயணங்கள், பரிமாணங்கள்
– பேரா.கே.தியாகராஜன்

மொழிபெயர்ப்புக் கலை இன்று நேற்று தோன்றிய கலை அல்ல. ஈராயிரம் ஆண்டு காலமாகத் தொடர்ந்து வருகின்ற கலையாகும். இருவேறு சமூகங்களை இணைக்கும் கருவியாக உள்ள இக்கலை அனைத்து மொழி வாசகர்களுக்கும் பயனுடையதாக இருக்கிறது. சமூகங்களுக்கு இடையிலான கருத்துப் பரிமாற்றம் துல்லியமாக, தெளிவாநடந்திட வேண்டும் என்பதால் மொழிபெயர்ப்புச் செயல்பாடு தற்போது அறிவியலாகவே வகைமைப்படுத்தப்படுகிறது

அண்மைக்கால அறிவியல் தொழில்நுட்பப் பாய்ச்சலில் மொழிமாற்றம் செய்திட மென்பொருட்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. மென்பொருளை கணினியில் தரவிறக்கம் செய்து கணினி நிரல் வழி ஒரு மொழியிலிருந்து பல்வேறு மொழிகளுக்கு மொழிபெயர்ப்புப் பணியை நொடிப்பொழுதில் செய்திடும் மாயை நடக்கிறது. ஆயினும் தற்போது பரவலாகப் பலராலும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்ற கூகிள் மொழிபெயர்ப்பு சேவை ”At the outset, I take this opportumity to thank you for being a pillar of strength in the onerous endeavour that you have entrusted to me and my team members” என்ற வாசகத்தை ”ஆரம்பத்தில், எனக்கும் எனது குழு உறுப்பினர்களுக்கும் நீங்கள் ஒப்படைத்த கடினமான அனுப்புதலில் வலிமையின் தூணாக இருந்ததற்கு நன்றி தெரிவிக்க இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்துகிறேன்” என்று அபத்தமாக மொழிபெயர்த்துத் தருகிறது. 

ஒரு பனுவலை தருமொழியிலிருந்து பெறுமொழிக்கு மொழிமாற்றம் செய்யும் போது மூலத்தின் சாரம் குறையாமல் இருக்க வேண்டும். மூலப் பனுவல், மொழிபெயர்ப்பு செய்யப்பட்ட பனுவல் என்று இரண்டிற்கும் நியாயம் செய்திடுவதாக மொழிபெயர்ப்பு இருந்திடல் வேண்டும். மொழிபெயர்ப்பானது இரு மொழிகளின் இலக்கண அறிவும், சொல்லாட்சித் திறனும், பண்பாட்டு அறிவும் ஒருங்கே அமையப் பெற்றால் மட்டுமே தரமாக இருக்கும். மொழிபெயர்ப்பில் கிடைக்கும் வெற்றி மொழிபெயர்ப்பாளரின் நேர்மை, உழைப்பு, திறன், மெனக்கெடல் ஆகியவற்றிற்குள்ளேயே அடங்கியிருக்கிறது. இந்த அடிப்படியில் கூகிள் மொழிபெயர்ப்பு சேவை மிகுந்த ஏமாற்றத்தையே தருகிறது.       

மொழிபெயர்ப்பியல் கோட்பாடுகள் குறித்து பீட்டர் நியூமார்க், ரோஜர் பெல், அண்டன் பொப்போவிக், யூஜின் நைடா போன்ற மேலைநாட்டு அறிஞர்களின் நூல்கள் வெளிவந்துள்ளன. கணபதிப்பிள்ளை (மொழிபெயர்ப்பும், சொல்லாக்கமும்-1967), சண்முகவேலாயுதம் (மொழிபெயர்ப்பியல்-1985), சிவசண்முகம்-தயாளன் (மொழிபெயர்ப்பியல்- 1989), சேதுமணி மணியன் (மொழிபெயர்ப்பியல் கோட்பாடுகளும், உத்திகளும்-1990),  ராஜேஸ்வரி (மொழிபெயர்ப்பியல் ஆய்வு-1992), முருகேசபாண்டியன் (மொழிபெயர்ப்பியல்-2008) ஆகியோர் தமிழில் எழுதி வெளியிட்டுள்ள மொழிபெயர்ப்பியல் தொடர்பான நூல்கள் தமிழ்நாட்டு கல்லூரிகளில், பல்கலைக்கழகங்களில் பாடநூல்களாக இடம் பெற்றிருக்கின்றன.     

அண்மையில் இவ்வகையில் மொழிபெயர்ப்பியல் குறித்து தமிழில் எழுதப்பட்டுள்ள பேரா.கே.தியாகராஜனின்மொழிபெயர்ப்பியல்பயணங்கள், பரிமாணங்கள்நூல் வெளிவந்துள்ளது. பேரா.கே.தியாகராஜன் ஆங்கிலப் பேராசிரியராக தமிழ்நாடு அரசு கல்லூரிகள், புதுவை, ஹொதைதா, ஏடன் பல்கைக்கழகங்கள் எனப் பல்வேறு உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் நாற்பதாண்டுக் காலம் பணியாற்றிய்வர். அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட எம்.ஏ. எம்.ஃபில்., முனைவர் பட்ட ஆய்வுகளை வழிநடத்தியவர். பல ஆசிரியர் பயிற்சிப் பட்டறைகளில் பயிற்றுனராகப் பணியாற்றியவர். பன்னாட்டுக் கருத்தரங்குகளில் பங்களிப்புச் செய்தவர். மொழிபெயர்ப்பியலில் ஆழ்ந்த அனுபவம் பெற்றவர். நூலின் அணிந்துரையில் பேராசிரியர் பி.மருதநாயகம்மொழிபெயர்ப்புக் களத்தில் கடந்த ஐம்பதாண்டுக் காலச் சுயஅனுபவத்தில்மொழிபெயர்ப்பியல் பயணங்கள், பரிமாணங்கள்என்ற தலைப்புடன் பேராசிரியர் தியாகராஜன் எழுதியுள்ள இந்நூல் மொழிபெயர்ப்பியல் பற்றிய முதல் முழு நூல் என்று நான் கூறுவது உயர்வுநவிற்சியாகாது’ என்று குறிப்பிடுகிறார். ”ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளர் செயல்படும்போது எவ்வகையில் எல்லாம் வாசகரை விட்டுவிலகிச் செல்கிறார், எவ்வாறு மூலப் பனுவலுக்குச் செய்ய வேண்டிய நியாயங்களைச் செய்யாது போகிறார் என்பனவற்றை உரைநடை இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பு ஒன்றை முன்வைத்து பேரா.தியாகராஜன் இந்நூலில் விரிவாகத் திறனாய்வு செய்துள்ளார்” என்று அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் ஆர்.இளங்கோ பாராட்டுகிறார்.

தியாகராஜன் எழுதியுள்ள இந்த நூல் நீண்ட முகவுரை, ’மொழியாக்கச் சிந்தனைகள் வரலாறு’, ’மொழியியல்’, ’கலாச்சாரம்’, ’இலக்கியம்’, ’நாடகம்’, ’உரைபெயர்ப்பியல்என்று ஆறு இயல்கள், நெடியதொரு முடிவுரை என்று விரிந்து செல்கிறது. மொழிபெயர்ப்பியலில் ஆழ்ந்த புரிதல் இல்லாதவர்களுக்கு நூலின் இறுதியில் இணைக்கப்பட்டுள்ள கலைச்சொல் விளக்கக் கோவை மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.   

முகவுரை: பேச்சு மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் எழுத்து மொழிபெயர்ப்பு இரண்டிற்குமுள்ள வேறுபாடுகள், மொழிபெயர்ப்பின் பயன்கள் குறித்து நூலின்  முகவுரையில் பேசப்படுகிறது. ‘பொருளின் பொருள்என்று தலைப்பிடப்பட்ட பகுதியில் மொழிபெயர்ப்பில் கவனிக்கப்பட வேண்டிய தலையாய அம்சமாக பனுவலின் கருப்பொருள் அல்லது அர்த்தம் இருக்கிறது என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பேசுபவரின் பார்வையில் ஒரு சொல்லிற்கு இருக்கின்ற பொருள், கேட்பவரின் பார்வையில் வேறொன்றாக வேறுபடுகிறது. உரையாடலின் சூழ்நிலைக்கேற்றவாறும் சொல்லின் பொருள் மாறுபடுகிறது. சொல்லுக்குச் சொல் மொழிபெயர்ப்பது மொழிபெயர்ப்பாளனுக்கு எந்தவொரு சுதந்திரத்தையும் வழங்க மறுக்கிறது. அவ்வாறாக மொழிபெயர்ப்பது அறிவியல், சட்டம், திருமறைகள் போன்றவற்றின் மொழிபெயர்ப்புக்குப் பொருத்தமாக இருக்கலாம். ஆனால் அதுபோன்ற மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியப் பனுவலுக்குப் பொருத்தமாக இருப்பதில்லை. 

மொழிபெயர்ப்பின் போது, பனுவலின்உள்ளடக்கம்அல்லதுவடிவம்’ ஆகியவற்றில் எது தலையாய அம்சம் என்ற விவாதம் எழுகிறதுமொழியாக்கச் செயல்முறையில் மொழியாக்கத்தின்அலகுஎது ன்ற  கேள்வியும் பிறக்கிறது. முழுப் பனுவலையும் கூர்ந்து வாசித்த பின்னரே மொழியாக்கத் துண்டுகளைப் பற்றிச் சிந்திப்பது நல்லது என்கிறார் நூலாசிரியர். அடுத்து மொழிபெயர்ப்பாளரைஒருங்கிணைப்பாளர்’, என்பதா அல்லது ’படைப்பாசிரியர்என்பதா என்ற கேள்வி எழுகிறது. மொழிபெயர்ப்பாளர் ஒருங்கிணைப்பாளராக இருப்பார் என்றால் தன்னுடைய சொந்த எண்ணங்கள், உணர்வுகளுக்கு இடந்தராது, தருமொழிப் பனுவலையும் அதன் ஆசிரியரையும் மட்டுமே அவர் முன்னிறுத்துவார்.. மொழிபெயர்ப்பாளர் படைப்பாசிரியராக இருக்கும் போது அவர் பெறுமொழி பனுவல் மற்றும் அதன் வாசகரை  முன்னிறுத்துவார். அப்போது அவர் தன்னுடைய சொந்த உணர்வுகள், எண்ணங்களுக்கு இடம் தருவார். முகவுரையில் மொழிபெயர்ப்பின் பல பரிமாணங்கள் குறித்து விரிவாக எழுதிச் செல்லும் நூலாசிரியர், தமிழ் மொழிபெயர்ப்புப் பணியில் ரண்டு அணுகுமுறைகள் நீடித்து வருவதைக் குறிப்பிடுகிறார். ஒருபுறம் மூலத்திலிருந்து சற்றும் பிறழாதசமனிஅணுகுமுறையும், மறுபுறம் வேண்டிய சுதந்திரத்தை எடுத்துக்கொண்டு செய்யும்தழுவல்அணுகுமுறையும் பல்லாண்டுகளாக நீடிக்கின்றன என்கிறார்.

மரபு வழுவாத நூலுக்கான இலக்கணம் சொல்லும் போது அதனைதொகுத்தல், விரித்தல் தொகைவிரி மொழிபெயர்த்து அதர்ப்பட யாத்தலொடு அனை மரபினவே என்று தொல்காப்பியர் நான்காக வகைப்படுத்துகிறார். “மொழிபெயர்ப்பு செய்யும் போதுஅதர்ப்படசெய்ய வேண்டும். அதாவது மொழிபெயர்ப்பு நெறிகளைப் பின்பற்றிஉள்ளதை உள்ளபடியேதமிழில் தரவேண்டும் என்று  தொல்காப்பியத்தின் உரையாசிரியரான  பேராசிரியர் கூறுகிறார். தமிழ் மொழியாக்கச் சிந்தனை வரலாற்றில் பன்மொழி வித்தகர் A.K.ராமானுஜனைக் குறிப்பிடாமல் இருக்க முடியாது. ராமானுஜன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட் சில அகநானூறு, புறநானூறு, குறுந்தொகை பாடல்களை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். கவிதையை கவிதையால்தான் மொழியாக்கம் செய்ய முடியும் என்ற வாதத்தை ராமானுஜன் ஆதரிக்கிறார். மொழியாக்கத்தில் கலாச்சாரத்தின் இடம், வாசகர்களின் பங்கு போன்றவற்றின் முக்கியத்துவத்தையும் அவர் வலியுறுத்துகிறார்

மொழியாக்கச் சிந்தனைகள் வரலாறு: அடுத்ததாக மேற்கத்திய மொழியாக்கச் சிந்தனைகள் வரலாறு குறித்து நூலாசிரியர் விரிவாகப் பேசுகிறார். பண்டைக்கால மொழியாக்கச் சிந்தனையாளர்களாசிசரோ, ஹோரஸ், க்விண்டில்யன், அகஸ்டின், ஜெரோம், பதினேழாம் நூற்றாண்டு பிரித்தானியர் ட்ரைடன், பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் ஆர்னால்டு ஆகியோரின் மொழியாக்கச் சிந்தனைகள் அனைத்தும் பாரம்பரிய இலக்கிய, இலக்கண, தத்துவத் துறைகளுக்குள் அடங்கியிருப்பதை நூலாசிரியர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். மொழியாக்கத்தில் பாலின அரசியல் மற்றும் பெண்ணிய மொழியாக்கச் சவால்கள் குறித்துப் பேசும் இந்த இயலின் இறுதியில் மொழியாக்கச் சிந்தனை வரலாற்றின் வளர்ச்சியை விளக்கும் அட்டவணையை நூலாசிரியர் வழங்கியுள்ளார்.

மொழியியல்: மொழியியலுக்கும், மொழிபெயர்ப்பியலுக்கும் இடையே நெருங்கிய உறவுகள் இருப்பதைமொழியியல்எனும் தலைப்பிட்ட பகுதி விளக்குகிறது. அவை இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று துணையாய் இருப்பது குறிப்பிடப்படுகிறது. எந்தவொரு பனுவலுக்கும் ஒரு கருப்பொருள் அல்லது பேசுபொருள் அல்லது தலைப்பு உள்ளது. முழுமையான பனுவல் வடிவம் பெறுவதற்குப் பல வாக்கியங்கள் தேவைப்படுகின்றன. அந்த வாக்கியங்கள் பனுவல் தன்மை பெற்றிட விரிந்த அர்த்தமட்டப் பின்னல் உதவுகிறது. ஒப்பிணைவு, விவரிப்பு, எடுத்துரைத்தல், தெளிவாக்கல், வேறுபடுத்துதல் போன்ற அர்த்த உறவுகள் வாக்கியங்களிடையே பிணைப்பை உண்டாக்கி சிறந்ததொரு பனுவலை உருவாக்குகின்றன. மொழிபெயர்ப்பாளருக்கு மொழியியல் தரும் தலையாய இரு கருத்தாக்கங்கள் உள்ளன. ஒன்று அதன் விரிந்தஅர்த்த ஆளுமை’. மற்றொன்றுமேலிருந்துகீழ் பிணைப்பு’. இவற்றை உள்வாங்கிச் செய்யப்படுகின்ற மொழியாக்கம் மேம்பட்டதாக, மிகுந்த பொலிவுன் அமைந்து விடுகிறது.  

கலாச்சாரம்: மொழிபெயர்ப்பியலுக்கு கலாச்சாரம் வழங்குகின்ற  பங்களிப்புகள், பார்வைகள், பயன்கள் பற்றிகலாச்சாரம்எனும் இயலில் நூலாசிரியர் பகிர்ந்து கொள்கிறார். குறிப்பிட்ட மனிதகுல மொழி குறிப்பிட்ட கலாச்சாரத்துடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது. அதற்கு உயிரோட்டம் தருவது அக்கலாச்சாரம் சார்ந்த மொழிப்பயனர்களே. மொழிபெயர்ப்பியலின் அணுகுமுறையில் 1980களில் மிகப் பெரியதொரு மாற்றம் தொடங்கியது. பனுவல் ஒன்றின் மொழியாக்கப் பணி தொடங்கிய உடனேயே அதன் ஒற்றை மொழி, ஒற்றைக் கலாச்சாரம் என்ற களம் மாறி விடுகிறது. தருமொழிபெறுமொழி ன்று இரு மொழிகள், இரு கலாச்சாரங்கள் என்ற புதிய களத்தில் பயணத்தைத் தொடங்கி விடுகின்றன. இக்கூட்டு வினையின் விளைபொருளே பெறுமொழி பனுவலாகப் பரிணமிக்கிறது. இதற்கு நல்லதொரு எடுத்துக்காட்டாக கம்பன் எவ்வாறு வால்மீகி ராமாயணத்தில் பல மாற்றங்கள், நீக்கல்கள், சேர்க்கைகள் செய்து தமிழ்ச் சமூகத்திற்கும், கலாச்சாரத்திற்கும் ஏற்புடைய வகையில் மொழியாக்கம் செய்து வெற்றி கண்டுள்ளான் என்பதை நூலாசிரியர் விளக்கியுள்ளார்.

இலக்கியம்: பனுவல்கள் கோடிக்கணக்கானவை. அவை தங்களுடைய உள்ளடக்கம், வடிவம், பயன்பாடுகள் போன்றவற்றின் அடிப்படையில் வேறுபடுகின்றன. சமயம், தருக்கம், அரசியல், வணிகம், நுண்கலைகள், இலக்கியம், அறிவியல், மருத்துவம், சமையல் போன்ற பல துறைகளின் கீழ் அவை வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. இலக்கியப் பனுவல் மற்ற அனைத்துப் பனுவல்களிலிருந்தும் வேறுபடுத்தப்படுகிறது. ஒரு மொழியில் படைக்கப்படுகின்ற உயர்ந்த இலக்கியப் பனுவல்களை பிற மொழி வாசகர்களுக்கும் கிடைக்கச் செய்ய வேண்டிய தேவை அதிகரித்து வருகிறது. இலக்கிய மொழியாக்கம் செய்வது சுகமானஆனால் சிரமமும், சோதனைகளும் நிறைந்ததொரு பயணம். இரு மொழிகளிலும் உள்ள இலக்கியத்துக்கான அனைத்து அம்சங்களையும் கண்டறிந்து இலக்கிய மொழியாக்கத்தில் அவற்றைச் சீரிய முறையில் கையாள வேண்டியுள்ளது.  

மொழிகளுக்குள்ளேயே செய்யப்படும் மொழிபெயர்ப்பு: ஒரு மொழியில் மிகவும் தொன்மை வாய்ந்த, பெரிதும் போற்றப்படும் இலக்கியப் பனுவல் இருக்கலாம். ந்தப் பனுவல் எழுதப்பட்ட காலத்தில் இருந்த மக்களுக்கு அதனைப் படித்துப் புரிந்து கொள்வதில் சிரமம் ஏதும் இருந்திருக்காது. ஆனால் ஒரு சில நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் மொழியிலும், சமூககலாச்சார விழுமியங்களிலும் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்து விடுகின்றன. பிற்காலங்களில் வரும் மக்கள் அந்தப் பனுவலை புரிந்து கொள்ள மிகவும் சிரமப்படுகிறார்கள். ஒரு மொழியில் உள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட பனுவலை அதே மொழியில் மீண்டும் எழுதுவதை சாதாரணமாக மொழிபெயர்ப்பு என்று நாம் சொல்வதில்லை. உரைநூல் என்றே நாம் அதனைக் குறிப்பிடுகிறோம். பழந்தமிழ் இலக்கியமான திருக்குறளுக்கு காலந்தோறும் பல உரைநூல்கள் தொடர்ந்து வந்த வண்ணமே உள்ளன. ஆனால் ரோமன் ஜேகப்சன் என்ற மொழியியல் அறிஞர் இதை ஒரு குறிப்பிட்ட மொழிக்குள்ளேயே செய்யப்படும் மொழிபெயர்ப்பு (Intra Lingual Translation) என்றே அதனை அழைக்கிறார்

செய்யுள் மொழியாக்கம்: இலக்கிய மொழியாக்கத்தில் செய்யுள் மொழியாக்கமே மிகுந்த விவாதங்களுக்கு உள்ளாகியுள்ளது. உரைநடை, நாவல், நாடகம், சிறுகதை போன்ற இலக்கிய வகைமைகள் குறித்து  இத்தகு விவாதங்கள் எழுவதில்லை. மேற்கத்திய செய்யுள் மொழிபெயர்ப்பில் ஆங்கிலக் கவிஞர் ஜான் ட்ரைடன் மிகவும் முக்கியமானவர். ட்ரைடன் மொழிபெயர்ப்பானது சொல்லுக்குச் சொல், பொருளுக்குப் பொருள், கட்டற்ற மொழிபெயர்ப்பு (metaphrase, paraphrase, imitation) என்று மூன்று வகைப்படும் என்கிறார். ”மொழிபெயர்ப்பில் எது தொலைக்கப்படுகிறதோ அதுதான் செய்யுள் (கவித்துவம்)” (Poetry is what gets lost in translation) என்று அமெரிக்கக் கவிஞர் ராபர்ட் ஃப்ராஸ்ட் கூறுவதிலிருந்து செய்யுள் மொழியாக்கம் எவ்வளவு கடினமானது என்பது புலப்படுகிறது. கவிஞர்களுக்கு மட்டுமே கைகூடுகின்ற செய்யுள் நடையில் சொற்கள் தனித்துவ முத்திரைப் பொருள்களை உணர்த்துகின்றன. இன்னும் பல காரணங்களால் செய்யுளின் நடை அலாதியாக, தனித்துவம் கொண்டிருக்கிறது. அது  எளிதில் மொழிபெயர்க்க முடியாததாக உள்ளது.  

உரைநடை மொழியாக்கம்: நாவல், சிறுகதை, வாழ்க்கை வரலாறு, கடிதங்கள், நாட்குறிப்புகள் ஆகியன உரைநடை இலக்கியங்கள் ஆகும். இருபதாம் நூற்றாண்டில் பதிப்புத் துறை கோலோச்சத் துவங்கிய பிறகு  பெரும்பாலான வாசகர்களால் விரும்பிப் படிக்கப்பட்ட நாவலும், சிறுகதையும் பதிப்புத் துறையில் பிரபலமாகின. புனைவிலக்கியங்கள் அதிகம் மொழிபெயர்க்கப்பட்டன. காப்புரிமைகள் மதிக்கப்பட்டன. காப்புரிமையில் மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் பெயரைக் குறிப்பிடும் வழக்கம் வந்தது. மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் தங்கள் மொழியாக்கங்களின் உரிமையாளர் ஆனார்கள். மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் ராயல்டி பெற்றனர். மொழியாக்கம்தொழில்முறையானது. மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் சமூக மரியாதை கூடியது. செய்யுள் இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பில் இருக்கும் அளவிற்கு உரைநடை மொழிபெயர்ப்பிலும் சிரமங்கள் இருக்கவே செய்கின்றன. புதுமைப்பித்தனின்சாபவிமோசனம்சிறுகதையை கா..சு. ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். அந்த மொழிபெயர்ப்பைத் தன்னுடைய ஆய்வுக்கான  அடித்தளமாக்கி உரைநடை இலக்கிய மொழிபெயர்ப்பின் சிரமங்களை நூலாசிரியர் விளக்குகிறார்.  

நாடகம்: நாடக இலக்கியம்ஏட்டு நாடகம்’ ’மேடை நாடகம்(page play, stage play) என்று இரண்டு வகைப்படுகிறது. உரைநடை இலக்கியங்கள் போலவே ஏட்டு நாடகங்களும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு வருகின்றன. மேடை நாடகங்கள் மொழியாக்கம் செய்யப்படும்போது பல்வேறு சிரமங்களைச் சந்திக்க வேண்டியுள்ளது. நாடக மொழிபெயர்ப்பாளருக்கு மொழித்திறன் மட்டுமே போதுமானதாக இருப்பதில்லை. அவருக்கு மேடை அமைப்பு, பின்புலச் சூழல் அமைப்பு, உச்சரிப்பு, உடல் மொழி போன்ற கூறுகளிலும் ஓரளவு புலமை தேவைப்படுகிறது. நூலாசிரியர் நாடக மொழியாக்கத்தில் நினைவில் கொள்ள வேண்டிய தலையாய சில அம்சங்களை பட்டியலிடுகிறார்

  1. மேடையில் பேசுவதற்கென்றே எழுதப்படுகிற நாடக உரையாடல் அன்றாட வாழ்க்கையில் மக்கள் இயற்கையாகப் பேசுவதைப் போல் இருப்பதில்லை. அடிப்படையில் நாடக உரையாடல் மிகவும் செயற்கையானது என்பதை மொழிபெயர்ப்பாளர் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.  
  2. முரண்பாடு, நகைச்சுவை, மறைமுகக் குறிப்பு, சொல்லாடல், கால முரண்பாடு, உச்சத்திருப்பம், அற்பநிலைத் திருப்பம் போன்ற பல நாடக உத்திகளை மொழிபெயர்ப்பாளர் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.
  3. நாடக அரங்கில் குழுமியுள்ள பார்வையாளர்கள் மேடை நிகழ்வுகளைத் தங்கள் ரத்த நாளங்களில் உணர்கிறார்கள். கதாபாத்திரம் அழும்போது அழுகிறார்கள். சிரிக்கும்போது சிரிக்கிறார்கள். எனவே நாடக மொழியாக்கம் அவையோர் ஏற்கும் வண்ணம் இருக்க வேண்டும்.
  4. மொழியாக்கம் மூல நாடகத்திற்கு நெருங்கி இருக்கலாம்; ஆனால் அதைத் தாண்டி மொழியாக்கம்தழுவல்நிலையை அடைந்து விடக் கூடாது. தயாரிப்புக் குழுவில் மொழிபெயர்ப்பாளரும் இடம் பெற்றால் நாடகம் இன்னும் சிறப்புறும்

உரைபெயர்ப்பியல்: மொழிபெயர்ப்பு பற்றிய சிந்தனைகளின் வரலாறு தொன்றுதொட்டே இருந்து வருகிறது. ஆனால் உரைபெயர்ப்பு பற்றிய சிந்தனைகளின் வரலாறு 1950களில்தான் துவங்குகிறது. உரைபெயர்ப்புக்கு என்றே தனித்துவ அம்சங்களும், பிரச்சனைகளும் உள்ளன. கல்விப் புலங்களில் இது உரைபெயர்ப்பியல் (Interpreting Studies) என்றழைக்கப்படுகிறது. உரைபெயர்ப்புக்கு மட்டுமே உள்ள பிரச்சனைகளை இப்பகுதியில் நூலாசிரியர் வரிசைப்படுத்தியுள்ளார்.

கால அவகாசம்: உரைபெயர்ப்பு செய்வதற்குக் கிடைக்கும் கால அவகாசம் ஒரு சில விநாடிகளே ஆகும். தருமொழியில் தரப்படும் உரையை உடனுக்குடன் பெறுமொழியில் நேரடியாகத் தாமதமின்றித் தர வேண்டும். பிழைகள், சிதைவுகள், திரிபுகள் இல்லாமல் உரையாகவே தர வேண்டும்.

ஒலி வடிவிலான தருமொழி உரை: தருமொழி உரையானது உரைபெயர்ப்பாளருக்கு பகுதி பகுதியாகத்தான் கிடைக்கும். உடனே அது மறைந்தும் போகும். ஒவ்வொரு பகுதியும் ஒரு முறைதான் கிடைக்கும். பேசுபவர் பேச எடுத்துக் கொள்ளும் நேரம் மட்டுமே கிடைக்கும். உடனே மறைந்தும் போகும். அதற்குள் அந்த உரையை உள்வாங்கி உரைபெயர்ப்பாளர் நினைவில் நிறுத்த வேண்டும். நினைவில் நின்றதை மட்டுமே அவரால் உரைபெயர்க்க முடியும். பேச்சாளர் தொடர்ந்து பேசுவதற்கு ஏதுவாக உரைபெயர்ப்பை விரைந்து முடிக்க வேண்டும்.

திருத்தங்களுக்கு வாய்ப்பில்லாதது: உரைபெயர்ப்பாளர் பெறுமொழி உரையை முதல் முயற்சியிலேயே நிறைவுள்ளதாகத் தர வேண்டும். திருத்தங்களுக்கு வாய்ப்பில்லை என்பதால் குளறுபடிகள் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும். பேச்சாளரின் பேச்சை உரைபெயர்ப்பாளர் மாற்றிச் சொல்லக்கூடாது.

ஆலோசனைகளுக்கும் வாய்ப்பில்லாதது: பெறுமொழி எழுத்தில் பனுவலாக்கம் முடிந்தபின் எழும் சந்தேகங்களுக்கு பிறரிடம் ஆலோசனை பெற்றிட வாய்ப்பிருக்கும். எனவே அவர் மேலும் திருத்தி அதனைச் செழுமை ஆக்கிடலாம். இத்தகைய வாய்ப்பு உரைபெயர்ப்பாளருக்குக் கிடைக்காது. உரைபெயர்ப்பு உடனுக்குடன் செய்ய வேண்டிய பணி என்பதால் மொழிபெயர்ப்பாளரைவிட உரைபெயர்ப்பாளருக்கு ஒருமுகப்பட்ட ஆழமான கவனம் தேவை. மின்னல் வேகத் துல்லிய நினைவாற்றல் அவசியம். விரைந்து குறிப்பெடுக்கும் திறமை வேண்டும்.

உரைபெயர்ப்பாளர்கள் கையாளும் உத்திகள்:            

  1. முன்கூட்டிய ஆயத்த உத்தி: உரைபெயர்ப்பாளர்கள் முன்கூட்டியே தங்களை ஆயத்தப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். பேச்சாளர் பேசப்போகும்பொருள்குறித்த தகவல்களை முன்கூட்டியே திரட்டி வைத்துக் கொள்கிறார்கள். பேச்சாளரின் பேச்சு நடை, அடிக்கடி பயன்படுத்தும் மேடை உத்திகள் போன்ற தகவல்களையும் சேகரித்து வைத்துக் கொள்கிறார்கள். இதனால் உரைபெயர்ப்பு வெற்றிகரமாகிறது.       
  2. சுருக்கும் உத்தி: பேச்சாளர் தன்னுடைய உரையில் தேவைக்கும் மேலான சொற்களை, வாக்கியங்களைப் பயன்படுத்தும் போது உரைபெயர்ப்பாளர் கருத்தின் சாரத்தை உள்வாங்கிக்கொண்டு மிகையான சொற்களையும், வாக்கியங்களையும் நீக்கி சுருக்கும் உத்தியைக் கையாளலாம்
  3. விட்டுவிடும் உத்தி: தருமொழிப் பேச்சில் உள்ள சில தகவல்களை உரைபெயர்ப்பில் சேர்க்காமல் விட்டுவிடும் உத்தியும் கையாளப்படுவது உண்டுபேச்சாளரின் பேச்சிலிருந்து எதை விட்டுவிடுவது என்பதில் உரைபெயர்ப்பாளர் கவனமாக இருக்க வேண்டும். தேவையற்றதை மட்டுமே விட்டுவிட வேண்டும்.  

முடிவுரை; மொழிபெயர்ப்பியல் குறித்து ஆழமாகவும் அகலமாகவும் 590 பக்கங்கள் விரிவாக எழுதப்பட்டுள்ள இந்நூல் நல்லதொரு முடிவுரையுடன் முற்றுப் பெறுகிறது. மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கு முன்பாக பல பாதைகள் இருக்கின்றன. அவரவர் விருப்பப்படி தெரிவு செய்து தங்கள் மொழியாக்கப் பயணத்தை மேற்கொள்ளலாம். ஒருவர் ஒரே சமயத்தில் எல்லாத் திசைகளிலும் பயணிக்க முடியாது. அவ்வாறு முயல்வது எந்த இலக்கையும் அடைய உதவாது. ”எனவே தெளிவான ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட வரையறைக்குள் நின்று, ஒரு திசையில் பயணிக்கும் ஒருவர் அதனுடைய உன்னதங்களை எண்ணிப் பெருமிதம் கொள்ளலாம். அதன் உயர்வுகளைப் பேசி உள்ளம் மகிழலாம். ஆனால் வேறொரு திசையில் விரும்பிப் பயணிக்கும் ஒருவரை ஏளனத்துடன் பார்த்து எள்ளி நகையாடக் கூடாதுஎன்ற வேண்டுகோளுடன் நூலாசிரியர் கே.தியாகராஜன் நூலினை முடிக்கிறார்.  

மொழிபெயர்ப்பியலின் முழு பரிமாணங்களையும் விளக்கிடும் இந்நூல் தமிழ்கூறும் நல்லுலகிற்கு கிடைத்த அரியதொரு பொக்கிஷம் என்பதில் ஐயமில்லை. மொழிபெயர்ப்புப் பயணத்தில் இருப்பவர்களும். கல்லூரிகளிலும், பல்கலைக்கழகங்களிலும் மொழிபெயர்ப்பியலைப் பயிற்றுவிப்பவர்களும், பயில்பவர்களும் இந்நூலினைப் படித்துப் பயன்பெற வேண்டும். உயர்கல்வி நிறுவனங்களின் நூலகங்கள் அனைத்திலும் இந்நூல் தவறாது இடம்பெற வேண்டும்.  

பிழைகள் ஏதுமின்றி நூலினைப் பாங்குடன் கொண்டு வந்துள்ள காலச்சுவடு பதிப்பகம் பாராட்டத்தக்கது. மொழிபெயர்ப்பியல் கோட்பாடுகள் குறித்து தமிழில் வெளிவந்துள்ள இந்நூல் தருகின்ற  உத்வேகத்தில் இதுபோன்ற நல்ல நூல்கள் தொடர்ந்து வெளிவரும் என்று நம்பலாம்.

– பெ.விஜயகுமார். [email protected] 

மொழிபெயர்ப்பியல் பயணங்கள் பரிமாணங்கள்
கே.தியாகராஜன். email: [email protected]
வெளியீடு: காலச்சுவடு பதிப்பகம்
விலை:ரூ.675/-
தொடர்புக்கு : 044 – 24332424 /24330024/
விற்பனை : 24332924
[email protected]