Mazhai Poem By Suryanila சூர்யநிலாவின் மழை கவிதை

மழை கவிதை – சூர்யநிலா




இந்த நதிகளுத்தான் எத்தனை கோபம்
பெய்த மழையெல்லாம் தன் மீதே
பொழிவதாக.
அது
ஆவேசத்தில் உருண்டு, மிரண்டு
பெரும் பாறைகளில் மோதிக் கொண்டு
உடைந்துப் போகிறது.
மழை,
நதிகளுக்காக பெய்வதில்லை.
சாக்கடைகளில் விழவும்
அவதானிப்பதில்லை.
அது எல்லோருக்குமாக பெய்கிறது.
நிலங்களை தழுவிப் பயிராகிறது.
மரங்களை புணர்ந்து கனியாகிறது
மானிடத்தில் நுழைந்து உயிர் நீராகிறது.
மழை,
தூய்மையானது
மண்ணில் விழுந்துதான்
அது அழுக்காகிப் போகிறது
மழை,
எல்லோருக்குமானது
அதை அவரவர் சுயத்தில்
மாற்றிக் கொண்டு
வைகிறார்கள்..
நொய்கிறார்கள்..
கொண்டாடுகிறார்கள்..
மழை,
எதையும் காதில் போட்டுக் கொள்ளாமல் பொழியத் தொடங்குகிறது.
மழைக்கு,
எல்லாம் ஒன்றுதான்