kavithai : chandhirayan kadhal - pudhiyamadhavi கவிதை: சந்திராயன் காதல் -புதியமாதவி

கவிதை: சந்திராயன் காதல் -புதியமாதவி

பூமியின் ஈர்ப்பு விசை நான் நிலவின் ஈர்ப்பு விசை நீ.   நீ கடல் நான் கடற்கரை. யாரை யார் ஈர்ப்பது? யாரை யார் அணைப்பது? யாருக்குள் யார் கரைவது? நிலவிலிருந்து 62,630 கி.மீ தொலைவில் இருக்கிறதாம் அந்தப் புள்ளி. ஈர்ப்புவிசை…
kavithai: mounaththil nila - kavignar s.sakthi கவிதை: மெளனத்தில் நிலா - கவிஞர் ச.சக்தி

கவிதை: மெளனத்தில் நிலா – கவிஞர் ச.சக்தி

இன்னும் எத்தனை நாட்களுக்கு தான் நீ மேலிருந்தவாறே பேசிக்கொண்டிருப்பாய் நான் கீழிருந்து புரிந்தும் புரியாத மாதிரியாய் ரசித்துக் கொண்டிருப்பேன் விடியும் வரை நீளும் இருவருக்குமான மெளனத்தின் சொல்லாடல்களோடு என் வீட்டின் வாசலெங்கும் இறைந்து கிடக்கிறது மேலிருந்து நீ வீசியெறிந்த மெளனத்தின் சிறு…
 தங்கேஸ் கவிதை thangesh kavithai

தங்கேஸ் கவிதை

இதயங்கள்... இருளின் முலைக்காம்பை சப்பியபடி விழித்துக் கொண்டிருக்கும்  ஒற்றை நிலவை  பார்க்கச் சகிக்கவில்லை எட்டினால் அப்படியே கையோடு அழைத்துக் கொண்டு வந்துவிடலாம் மடியில் அமர்த்திக்கொள்ள  இங்கே இப்படி  இருளில்  கைவிடப்பட்ட  எத்தனை எத்தனை இதயங்கள் பரிதவித்துக் கொண்டு  இருக்கின்றனவோ யார் கண்டது?…
இரா.மதிராஜ் கவிதைகள்

இரா.மதிராஜ் கவிதைகள்




குளிர்ச்சி
—————
உச்சி வெயிலில் சிறிது நேரம் கண்களுக்குக் குளிர்ச்சி
கூட்டமாய்ப் பறக்கும்
வெள்ளைக் கொக்குகள் !

வாழ்க்கை
—————–
365 நாட்களைச் சுமக்கும் தினசரி காலண்டர்

அசையாமல் இருக்கிறது
12 மாதங்களை மட்டுமே சுமக்கும் மாதக் காலண்டரோ
அங்கும், இங்கும் ஆடுகிறது.

சூழியல்
—————
வெற்றிலை, பாக்கின் மீது தவறில்லை
சுண்ணாம்பு காதல் மீதே தவறு,
அதனாலேயே ரத்தக் கறையாகிறது.

பட்ஜெட்
————–
விரல்கள் ஒவ்வொன்றாய் வெட்டி,
விஞ்ஞானக் கப்பல்
செய்யும் வேலைதான்
வாழ்க்கைக்கான பட்ஜெட்.

மோகினியாட்டம்
——————————
இருளைத் தின்று
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
நள்ளிரவில் உச்சம் வரும்
அந்த நிலா.

இரா. மதிராஜ்,
9788475722

புனிதனின் கவிதைகள்

புனிதனின் கவிதைகள்




தனிமை வெளி
******************
குளிர் பனிக் காலம்
அணைந்த சிம்னி அடுப்பை
சிலந்தி பூச்சி கடந்து செல்கையில்
அரசியல் வகுப்பைக் கற்றவன்
கிராமத்துக்குத் திரும்பிச் செல்கையில்
கிளை முறிந்த மரத்தில்
பூ பூத்த இடத்தில்
வண்ணத்துப் பூச்சி அமர்ந்து இருப்பதைப்
பார்க்கையில்
மனம் ஏனோ பதறுகிறது!

அரசியல் பேசுகிறேன் நான்
*********************************
எனக்கு மூன்று மாடுகளும்
ஐந்து ஆடுகளும் உள்ளன
இனக் குழு அரசியல் செய்கிறேன்
நான்
ஆழ்துளைக் கிணறு
உள்ளது எனக்கு
நான் தண்ணீர் அரசியல் செய்கிறேன்
மொண்டு ஊத்த
மொண்டு குழி தண்ணீர் தான்
உள்ளது என்னிடம்
இரண்டு வேப்ப மரங்களும்
பத்துத் தென்னை மரங்களும்
உள்ளன
நான்
உலக வெப்பமயமாதல்
அரசியல் பேசுகிறேன்
ஜென்னும் சூஃபியும் பிடிக்கும் எனக்கு
மத அரசியல் செய்கிறேன்
நான்
சமையல் கட்டில் தேநீர் போடுகிறேன்
என் வட்டலை சாப்பிட்ட பின்
நானே கழுவுகிறேன்
பெண் அரசியல் பேசுகிறேன் நான்
உடல் வன்மம் இல்லாத
வெள்ளந்தி மனிதர்கள்
என்னிடம் உள்ளனர்
கவிதை அரசியல் பேசுகிறேன் நான்

விளையாட்டு
***************
புல்லாங்குழல் வாசித்தபடி
ஆநிரை மேய்த்த
மாயோனை போலவும்
இளைத்த குட்டியை
தோள் மீது போட்டு கொண்ட
தேவனின் அன்பை போலவும்
கொழுந்து புல் தரும் போது
ஆட்டுக்குட்டி மேல் தட்டானையும்
ஆநிரைக்கு
நீர் காட்டும் போது
தாழியில் வானத்தையும் ரசிக்கும்
மகனின் விளையாட்டையே
தாயும் விரும்புகிறாள்

பனி தேசம்
*************
ஒரு ஊரில் பொற் கொல்லர்கள் அதிகமாக இருப்பது போல்
கவிஞர்கள் நிறைய இருந்தார்கள்
ஒரு காலத்தில்
அரச வம்சமாய் இருந்த
அவர்கள் இன்று அடிமைகளாக இருந்தார்கள்
காடு தீப்பிடிக்கும் போது
பூக்களைக் கொள்ளையடித்துப்
போவது போல
அவர்கள் கனவைக் கொள்ளையடித்துப்
போனார்கள்
வேனல் புற்களால் ஒரு பறவை
கூட்டை வேய்வது போல
அவர்கள் தன் சொற்களால்
தன் தேசத்தை வேய்ந்தார்கள்
அவர்கள் அச் சொல்லை
தன் வாழ்வில் இருந்து எடுத்தார்கள்
கணங்கு புல்லின் பனி எச்சிலில் வாழும்
பனிப் பூச்சியைப் பார்த்து
அவர்கள் தங்கள் தேநீர்ப் பறவையின்
தேசத்துச் சொல்லைக் கண்டெடுத்தார்கள்

சுய யாகம்
***************

நீ வைத்தால்
காஃபி சூடு ஆகாதா
நீ வைத்தால்
உலை கொதிக்காதா
நீ பெருக்கினால்
வீடு சுத்தம் ஆகாதா
நீ துவைத்தால்
துணி வெளுக்காதா
நீ சுத்தம் செய்தால்
கழிவறை சுத்தம் ஆகாதா

அம்மா கேள்வி கேட்டபடியே
இருக்கிறாள்
பெரியார் எனக்குள்
சிரித்தபடியே இருக்கிறார்

மாற்று
*********
தாழ்வு மனப்பான்மை
என்னுள்
வரும் போதெல்லாம்
பழங்கள் சாப்பிடுவேன்
பழம் சாப்பிட்டதும்
பறவைகள் போல்
உயர்ந்து பறக்கும் உணர்ச்சி
தோன்றும்
பூச்செடிகளுக்கு
நீர் ஊற்றுவேன்
வண்ணப் பூக்கள்
பூத்து குலுங்குவதைப்
பார்த்து மகிழ்வேன்

ஒரு தாய்
*************
ஒரு தாய்
தன் மகனை
கழுதை போல் கனைக்கவும்
பல குரலில் பாடும்
மிமிக்ரி பறவை போலவும்
கழுதை
வண்ணத்துப் பூச்சி போல்
ஆடவும்
பொச பொசக்கும்
சருகுத் தீயைப் போலவும்
அதிரும் பறையைப் போலவும்
மணம் தரும்
சின்ன பூவைப் போலவும்
நினைத்து நெகிழ்கிறாள்

மறதி காகம்
*****************
ஒரு காகம் தன்
கூட்டிற்குக்
காய்ந்த சருகு
கொண்டு வந்தது
பூக்கள் கொண்டு வந்தது
இரை
கொண்டு வந்தது
மின்மினி வெளிச்சம்
கொண்டு வந்தது
கனவைக்
கொண்டு வந்தது

மறதியில்
தன் கூட்டையே
வேறு ஒரு பறவையின்
கூடு என ரொம்ப நாளாய்
நினைத்து இருந்தது

அதன் கூட்டில்
வெளிச்சம் பூக்கள்
பூத்திருந்தது

கூட்டின் ஜன்னல் வழியே
வானம் நன்கு தெரிந்தது

ஒரு காலை பொழுதில்
அதுவே தன் வீடு என
அறிந்து மகிழ்ந்தது.

போனால் போகட்டும்
*****************************
போனால் போகட்டும் என்று
சாலையில் தேங்கிய
மழை நீரை அள்ளி
தொட்டிப் பூச்செடிக்கு
ஊற்றி விட்டு போகிறான்
விவசாயி

போனால் போகட்டும் என
பேருந்தில் எழுந்து
முதியவருக்கு
இடம் தருகிறான் விவசாயி

போனால் போகட்டும் என
குறைந்த விலைக்கு
தன் தானியத்தை
விற்று விட்டு வீடு
திரும்புகிறான் விவசாயி

அம்மாவின் குரல்
************************
வெளி
மழை
வாசனை
துளிர்
இருள்
சோலை
நதியோசை
பூப்பூக்கும் மெல்லிய
இசை
ஒளிந்து கொள்ளும்
தவளை சப்தம்
குறளி பிசாசு மறு அவதாரம்
கசாப்பு ஆட்டின் ஈன குரல்

அம்மாவின் குரலில்
அத்தனையும்
ஒளிந்து உள்ளது

ஒரு நிலா
பல நினைவுகள்
**********************
நிலவைப் பார்த்ததும்
அறைக்குள் வைத்து
பூட்டிக்கொண்டேன்
அறை முழுவதும்
நறுமணம் பரவியது

குளிர்ந்த நிலவை
விளக்காய் ஏற்றி கொண்டேன்

தரையில் டைல்ஸாய்ப்
போட்டு கொண்டேன்

கை விசிறியாய்
வைத்து கொண்டேன்

வெள்ளை பன்னீர் புஷ்பம்
பூக்கள் மீது
தெளித்து வைத்தேன்

புட்கள் குரலோசைக்கு
இரவல் தந்தேன்

பிக்பாக்கெட் திருடன் போல்
சட்டை பைக்குள்
மறைத்து வைத்தேன்

ஆசை இல்லை
********************
புத்தர் அரண்மனையில்
பசுங்கன்று கத்தவில்லை
பசு இல்லை
தொழுவத்தை வழிக்கவும்
பால் கறக்கவும்
பெண் இல்லை
மிச்சப் பாலை குடிக்கும்
பூனை இல்லை

புத்தர் பற்றற்று இருந்தார்

புத்தர் அரண்மனையில்
பசுங்கன்று கத்தவில்லை

திருவிழாக் காலம்
************************
இலந்தைப் பழம்
பழுக்கும் காலம்
திருவிழா வரப் போகிறது
சின்னச் சின்னக் கோபங்களை
விட வேண்டும்
சின்னச் சின்னப் பொய்களை
விட வேண்டும்
சின்னதாய்
ஒரு புத்தர் சிலை
வாங்க வேண்டும்
சின்னச் சின்னப் பூச்செடிகளை
நடவேண்டும்
சின்னச் சின்னக் கவிதைகளை
எழுத வேண்டும்
சின்னச் சின்ன இனிப்புகளைச்
செய்ய வேண்டும்
சின்ன சின்ன அகங்காரங்களை
விட வேண்டும்

– க. புனிதன்

தங்கேஸ் கவிதை

தங்கேஸ் கவிதை




தெறிப்புகள்

நினைவுகளின் கடைசி ஏணிப்படியில்
நான் ஏறி நின்ற போது
இரவு விடிந்திருந்தது

ஒரு முள்ளைப்போல
தனிமை கீறும் இடங்களில் துளிர்ப்பது
குருதியின் சிறு துளி அல்ல
வலியின் பெருங்கடல்

ஒரு மணிக்கு 3600 விநாடிகள் என்பதை
நீ அருகில் இல்லாத
இந்த இரவில் தான்
கண்டு கொள்கிறேன்

இந்த நிலவு தானே
அங்கேயும் இப்போது
அது உன் கழுத்துக்கு இடதுபுறமா
வலது புறமா என்று
கொஞ்சம் பார்த்துச் சொல்

இந்த தனிமையின் சுரத்தை
தாண்டுவதற்குள்
எத்தனை கடும் கோடைகளையும்
எத்தனைக் கொடும் காடுகளையும்

தாண்டி வர வேண்டியதிருக்கிறது

தங்கேஸ்
தமுஎகச
சின்னமனூர்

கவிஞனா நீ ? கவிதை – பாங்கைத் தமிழன்

கவிஞனா நீ ? கவிதை – பாங்கைத் தமிழன்




நிலவே,
சிறிது நாட்கள்
வெளியில் வராதே!

காற்றே
சிறிது காலம்
தென்றலை அனுப்பாதே!

பனியே,
சிறிது காலம்
தண்மையாய் இராதே!

மலர்களே,
சிறிது காலம்
மலர்வதை மறந்து விடுங்கள்!

குளிரோடையே,
சிறிது காலம்
சூடாக ஓடு!

பெண்களே,
சிறிது காலம்
சிரிக்காமல் இருங்கள்!

இப்படியாக
இருப்பீர்களானால்,

அழுகைக் குரலும்
அவல வாழ்வும்
எவர் செவிகளில் விழுமோ
அவரே கவிஞர்.
அவர்தான் கவிஞர்!

– பாங்கைத் தமிழன்

கலாபுவன் கவிதைகள்

கலாபுவன் கவிதைகள்




நேசப் பெருவெளியில்

பெளர்ணமி நிலவொளியில் படகில் பயணிக்கையில்
துள்ளிடும் வெள்ளி மீன்கள் ஒளிர்ந்து கொண்டே
நீரில் தொடர்ந்து வந்தன
வியப்பாக முழுநிலவும் ஆற்று நீரில் பிம்பமாக
தொடந்து வந்தது
வானின் நட்சத்திரங்களின் பிம்பங்கள்
மீன்களுடன் போட்டி போட்டன
படகோட்டி துடுப்பிட்டுக் கொண்டே
மெல்லிய பாடலொன்று பாடினான்
நீண்ட பெருநிலத்தின் நிதம் தோன்றி நிதம் மறையும்
நிரை நிரையாய் செடிப்பூக்கள்
காலதேவன் கடமையது
காரிருளும் கதிரவன் ஒளியும் மாறி மாறி
பூமிப்பந்தை முறையிட்டு நிறப்பூச்சுப் பூச
ஏகாந்தமும் இரைச்சல்களும்
வாழ்வின் மொழிகளாகின்றன
வலியும் வழியும் ஜன்மாவின் இருகூறுகளாய்
மானுடரை ஆட்டுவிக்கின்றன
பிரபஞ்ச பெரு நடை இதுவே

ஆமென்

****************************
அதீதங்களால்
ஆட்கொண்டவனே..

நாட்குறிப்புகளைப் புரட்டிப் பார்க்கிறேன்..
என் ஞாபகங்கள் மீண்டும் துளிர்விட்டு
புரியாத புதிராய்
அடர் தாகங்களின் நீர்த் திவலைகளாய்
இதயத்தைக் கொல்கிறதே…

தொலைந்து போன கனவுச் சிதறலாய்
சிறகடித்த அந்த நீங்கா நினைவுகள்…

என் தொலைந்து போன கனவுகள்…

– கலா புவன்
லண்டன்

பழனித்தாத்தா சொன்ன கதைகள் : ”நிலாச்சோறு” கட்டுரை – முனைவர் ம. அபிராமி

பழனித்தாத்தா சொன்ன கதைகள் : ”நிலாச்சோறு” கட்டுரை – முனைவர் ம. அபிராமி




வானம் அன்று பிரகாசமாகக் காட்சியளித்தது நேரம் ஆக ஆகப் பௌர்ணமி நிலா முழு வெள்ளித் தட்டு போல வெளிப்பட்டு புது மணப்பெண் போல் மேகத்தில் சிறிது மறைந்தும் வெளிப்படும் விளையாட்டு காட்டியது.

வீட்டின் வெளியில் குதிரை வண்டி வந்து நின்றது. சாரு கிளம்பிட்டியா அம்மாவின் குரல் சாரு புத்தாடை அணிந்து கொண்ட மகிழ்ச்சியோடு ஓடிவந்தாள் குதிரை வண்டியில் அப்பொழுது சமைத்த சாம்பார் சாதம் எலுமிச்சை சாதம் பொரித்த வத்தல் அடங்கிய பாத்திரங்கள் ஏற்றப்பட்டன.

அப்பா, அம்மா, சாரு, பழனித்தாத்தா, எதிர்வீட்டு அத்தை, பாட்டி, மாலா, பக்கத்துவீட்டுக் கௌரி, சித்தி பரிமளா, அத்தை என அனைவரும் வண்டியில் ஏறினர்.

குதிரை இவ்வளவு சுமைகளையும் தாங்கிக்கொண்டு நடக்கமுடியாமல் நகர்ந்த

வந்தாயிற்று தேவநாத பெருமாள் கோவிலில் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்தது, கூட்டத்தில் நின்று சாமி தரிசனம் முடித்தாயிற்றும் கோயில் பின்புறம் உள்ள கெடிலம் ஆற்றுக்கு அனைவரும் சென்றனர், ஆற்றின் கரையோரம் முழுவதும் கும்பல் கும்பலாக மக்கள் அமர்ந்து நிலாச்சோறு சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர்,

சாரு குடும்பம் ஒரு இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து. அமர்ந்தனர். கொண்டுவந்த சாப்பாட்டை நடுவில் வைத்துச் சாமி கும்பிட்டன.ர் சாருவுக்கு மனதில் பல சந்தேகங்கள். வெட்டவெளியில் வாளியில் கொண்டுவந்த சாப்பாட்டை மூடியைத் திறந்து வைக்கின்றனர். சிறுசிறு பூச்சிகள் விழாதா?

லூசு லூசுபடியாக யோசித்துக் கொண்டிருந்த அவளின் கவனத்தைச்

”சாரு உருண்டையைக் கையில் வாங்கு” என்ற அம்மாவின் குரல் கலைத்தது.

சாப்பாட்டைக் கையில் வாங்கிய சாரு சாப்பிடாமல் கையில் உள்ள சாப்பாட்டு உருண்டையைப் பார்ப்பதும் மற்றவர்களைப் பார்ப்பதுமாக இருந்தாள். இதனைப் புரிந்துகொண்ட பழனித்தாத்தா

”சாரு இது நிலாச்சோறு. நிலவு ஒளியில் அமர்ந்து சாப்பிட்டால் அறிவு வளரும். அழகு கூடும். சாப்பிடு” என்றார்.

இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட சாரு மகிழ்ச்சியாகச் சாப்பிட ஆரம்பித்தாள்.

பௌர்ணமி அறிவியல் பயன்கள் குறித்துத் தாத்தா பேச ஆரமித்தார். ”சிறுவயதில் பெரியவர்கள் கூறும் காரணங்கள் புரிவதில்லை. நாம் வளர்ந்த பிறகு அதற்குரிய காரணங்களை அறியும்போது வியப்பாக உள்ளது.

பௌர்ணமி என்பது பூமி சூரியனைச் சுற்றி வருவது போல, நிலவும் பூமியைச் சுற்றி வருகிறது. நிலவு பூமியை ஒரு முறை சுற்றி வலம் வருவதற்கு ஒன்பதரை நாட்கள் ஆகின்றன. பொதுவாகச் சூரியனிடமிருந்து தான் நிலவுக்கு ஒளி கிடைக்கிறது. பின் நிலவானது சூரியனிடமிருந்து வாங்கிய ஒலியைப் பூமியில் பிரதிபலிக்கிறது.

இந்தப் பவுர்ணமி நிலவொளியில் பல சத்துக்கள் அடங்கியுள்ளன இதனால்தான் அக்காலத்தில் பெரியவர்கள் பௌர்ணமியில் நிலாச்சோறு சாப்பிடும் வழக்கத்தைக் கொண்டுவந்தனர்.

நிலவொளியில் சாமி கும்பிட்டுச் சிறிது நேரம் உணவில் நிலவொளி படும்படி இருக்க வேண்டும். அப்பொழுது நிலவின் கிரணங்கள் அதில் படிந்து சத்து மிகுந்ததாக மாறும். அவ்வுணவை நாம் உண்ணும் பொழுது அந்தச் சத்துக்கள் நமக்கு முழுமையாகக் கிடைக்கும்.

தேனீக்கள் கூட நாள் முழுவதும் கொண்டுவரும் தேனியைச் சேமித்துப் பௌர்ணமி அன்று அவற்றை உண்ணும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதை இங்கு யோசித்துப் பார்க்க வேண்டும்.”

முனைவர் ம. அபிராமி,
வேல்டெக் ரங்கா சங்கு கலைக்கல்லூரி, ஆவடி