நீட்சே எதிரும் புதிரும் கட்டுரை – சா. தேவதாஸ்

நீட்சே எதிரும் புதிரும் கட்டுரை – சா. தேவதாஸ்




என்னைப் பற்றி நன்றாகவே அறிவேன். ஒரு நாள் எனது பெயர், அசுரத்தனமான ஒன்றின் ஞாபகத்துடன் பிணைக்கப்பட்டிருக்கும் பூமியில் இருந்திராத நெருக்கடியுடன், மிக மிக ஆழ்ந்த மனசாட்சியின் மோதலுடன், அதுவதை நம்பியும் கோரியும் புனிதமாக வைக்கப்பட்டிருந்த ஒவ்வொன்றிற்கும் எதிராக எழுப்பப்பட்ட தீர்ப்புடன் பிணைக்கப்பட்டிருக்கும். நான் மனிதனில்லை, வெடி மருந்து.
– நீட்ஸே ECCE HOMO- 1888.

ஒரு புறம் கதே என்னும் மகத்தான ஆளுமை வாக்னர் என்னும் இசைக் கலைஞன், ஹோல்டரின் என்னும் கவிஞன் எழுந்திருப்பதும் மறுபுறம் ஹிட்லர் என்னும் குரூர அதிகார உருவம் பிரம்மாண்டம் கொண்டிருப்பதுமான ஜெர்மானிய மண்ணில், அதிரடியான சலனங்களை மதத்தில் தத்துவத்தில் ஏற்படுத்திய நீட்ஸே (1900- 1844) உருக்கொண்டார். அவ்வளவு ஆச்சரியத்திற்கும் அருவருப்புக்கும் உரியவராயிருந்தார். இம்முரண் நிலைகளெல்லாம் அவ்வாளுமையில் படிந்திருந்ததா? அல்லது தவறாக புரிந்து கொள்ளப்பட்டிருந்ததா? கடவுள் இறந்துவிட்டார் என்னும் பிரகடனத்தால் அவதூறுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டாரா? பரிசீலிக்கலாம்.

நீட்ஸே ஒரு பாதிரியாரின் மகன். மொழியியல் பயின்றவர். 24 வயதிலேயே பேராசிரியவர். அவருக்கு 4 வயதாயிருந்தபோதே அவரது தந்தை மனநிலை பாதிப்புற்று ஓராண்டிலேயே இறந்துபோனார். இதனால் மத நம்பிக்கை கொண்டிருந்த குடும்பப் போக்கிற்கு எதிரான நிலையில், துயரத்தை எதிர்கொண்டு நல்லவனாயிருப்பது எப்படி என்னும் எண்ணம் உலுக்கி எடுக்கிறது. வெறி கொண்டு சிந்தித்து எழுதி, தெய்வீக கட்டளைகளுக்கு, அதிகாரத்திற்கு எதிராக தன்னை நிறுத்திக் கொண்டவர். அவர் மீண்டும் மீண்டும் நேசித்த உளவியல் சிகிச்சையாளர் சலோமி அவரை நிராகரித்து விடுகிறார். 1881இல் ஆசிரியப் பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்று, ஸ்விட்ஜர்லாந்தில் தங்கி ஆல்ப்ஸ் மலைகளில் மணிக் கணக்கில் சதா ஏறி இறங்கி, சிந்தனையின் உச்சத்தில் எழுதிக் கொண்டிருப்பவராக இருந்து, ஒரு கட்டத்தில் அவரும் மனநிலை பிசகியவராக, தனது அபிமானத்துக்குரிய கிரேக்க நாயகன் டயோனிஸஸ் பெயரில் கையொப்பமிடுபவராகி, படுத்த படுக்கையாகி, புலம்பியபடி இறந்து போகிறார்.

நரம்பு மண்டலம், இருதய இயக்கம் இரண்டையும் பாதித்த Cadasil என்னும் மரபணு சிக்கலால் நீட்ஸே இறந்தார் என்கின்றனர் பெல்ஜிய – ஸ்விட்ஜர்லாந்து நரம்பியலாளர்கள். நடுத்தர வயதிலேயே மனச் சிதைவுக்கு உள்ளாகிய அவருக்கு தற்கொலை எண்ணங்களும் இருந்துள்ளன. அவரது இச்சிக்கலுக்கு பரம்பரையாக வந்துள்ள போக்கும் காரணம் எனப்படுகிறது. அவரது தந்தை இறப்பதற்கு ஒரு வருடம் இருந்தபோது பார்வையும் இழந்து முடமாகிவிட்டவர். நீட்ஸே 1889இல் மனநிலை பிசகி 11 ஆண்டுகளாக மலைகளில் ஏறியும் இறங்குவதுமாயிருந்தார். முதலில் தாயின் அரவணைப்பிலும், அடுத்து சகோதரியின் கவனிப்பிலும் உயிர் வாழ்ந்திருந்தார். தன்னை குடும்பத்தை நிலை நிறுத்தல் உலகியல் முன்னேற்றம் பெறுதல் பேரும் புகழும் மிக்க ஆளுமையாக கொண்டாடப்படல் என்னும் எண்ணங்கள் அறவே இல்லாமல், சிந்தனைப் பிழம்பாக ஒளிர்ந்தார்.

அவர் ஒரு கவிஞரும் இசைக்கலைஞரும் கூட.

ரிச்சர்ட் வாக்னர் என்னும் இசைக் கலைஞருடனான அவரது நட்பும் கலந்து உறவாடலும் அவ்வளவு நெருக்கமும் தீவிரமும் கொண்டது. அவ்வளவு பகைமையுடன் பிரியவும் செய்தது. ஆளுமைச் சிக்கலால் நேர்ந்ததா, சிந்தனை முரணால் நேர்ந்ததா என்று கூற முடியாதபடி இருந்தது.

ஷோபன்ஹோவரிடம் அபிமானம் கொண்டு, சிந்தனைப் பயணத்தைத் தொடங்கும் அவர், சீக்கிரமே அந்த அவநம்பிக்கை தத்துவாசிரியரிடமிருந்து விலகி விடுகிறார். ஷோபன்ஹோவரின் சீடனாக தன்னை அறிவித்துக் கொண்டவருக்கு எங்கும் நிரம்பிய துயரத்தை எதிர்கொள்ள, ஷோபன்ஹோவரின் சிந்தனை போதாமையாக இருந்தது தெரியவருகிறது. 19ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பாதியில் ஜெர்மனியில் நிலவிய கழிவரக்கத்திற்கும் அதீத புனைவியல் தன்மைக்கும் அதுவே காரணம் என்று பழிக்கவும் செய்கிறார்.

சிற்பி ரோடினும் இலக்கிய கர்த்தா தாஸ்தோயெவ்ஸ்கியும் அவரை ஈர்த்து, வெட்டி விலக்கி விடுகின்றனர். டான் க்விஜோட் அவரை முழுமையாக ஆக்கிரமிக்கும் பாத்திரமாகிறது. குரூரமும் வன்முறையும் மண்டிய உலகில், குறிக்கோளுடன் வாழ்ந்த, ஆற்றில்மிகு பாத்திரமாகிறது. அது நன்னம்பிக்கை அளித்த பாத்திரமா? இல்லை, வாழ்வின் சவால்களுக்கு சரியான அணுகுமுறையைக் கொண்டிருந்ததால், இன்பியல் நாடகமாகப் பார்த்து சிரித்ததால், மடியும் வரை சிரித்துக் கொண்டிருந்ததால்.
இப்படி ஆழமும் பொறுப்புணர்வும் கொண்டு சிந்தித்து வந்த அவர், இருபதாம் நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த அறிவுஜீவிகளாக விளங்கிய ஃபூக்கோ, தெரிதா, டெலூஸ் போன்றோரிடம் பெரும் செல்வர்க்கு செலுத்தக்கூடியவராநார். அதே வேளையில் ஜனநாயகம், சமத்துவவாதம், தேசியவாதம் என்பன அவருக்கு உவப்பில்லாதவை. அதீத தன்னம்பிக்கை மிக்கவர். துயரிலிருந்து மிகப் பெரும் வெகுமதி கிட்டும் என நம்பினார். பெரும் பயங்கரத்திலிருந்து, தனிமையுணர்விலிருந்து மாபெரும் கலை உருக்கொள்ளும் என்றார்.
அனுபவமின்றி மாபெரும் கலைப் படைப்பை ஒருவரால் உருவாக்க இயலாது. உடனடியாக உலகளாவிய பெருமையைப் பெறவும் முடியாது, முதல் முயற்சியிலேயே பெரும் காதலனாகிட இயலாது, ஆரம்ப கட்டத் தோல்விக்கும் பிந்தைய வெற்றிக்குமிடையே, ஒரு நாள் என்னவாகப் போகிறோம் என்பதற்கும் தற்போது என்னவாக இருக்கிறோம் என்பதற்குமிடைப்பட்ட இடைவேளையில், வேதனையும் பதற்றமும் பொறாமையும் அவமானமும் வந்தே தீரும். நிறைவேற்றலின் உட்கூறுகளை தன்னெழுச்சியாக கையாள முடியாததால் நாம் வருந்துகிறோம்.

ஒரு புறம் அதிரடி வாசகங்கள் அவரிடமிருந்து வந்து கொண்டிருக்கும். பைத்தியக்கார விடுதியில் சாதாரணமாக நடந்து போனால், இறை நம்பிக்கை எதனையும் நிரூபணம் செய்யவில்லை என்று எடுத்துக் காட்டும்.

மதம் சார்ந்த நபரை சந்தித்த பிறகு என் கைகளை கழுவவேண்டும் என எப்போதும் உணர்கிறேன். பெண்களைச் சந்திக்கப் போகும்போது சவுக்குடன் செல்ல வேண்டும்.

தன் சட்டையை உரித்துக் கொள்ள இயலாத பாம்பு மடியும். அப்படியே தம் அபிப்பிராயங்களை மாற்றிக் கொள்ள இயலாதவர்கள் மனிதர்களாக இருக்க இயலாது.

மறுபுறம் ஆச்சரியகரமான கூற்றுகள் புறப்படும். மனிதன் இனியும் கலைஞனாக இல்லை, கலைப்படைப்பாகி இருக்கிறான்.
பனிக்கட்டி மீது தன் எண்ணங்களை வைக்க இயலாதவன், பிரச்சனை (ஆட்சேபனை)யின் வெம்மைக்குள் நுழையக் கூடாது. விழிப்புணர்வு கொண்டுவிட்டால் அப்படியே நித்தியமாக விழிப்புணர்வு பெற்றிருக்க வேண்டும். விளக்கவுரையில் மறைந்துள்ளது பிரதி. உன்னத ஆன்மா தன்னைப் போற்றும்.

சிந்தனையாளராக, தத்துவாசிரியராக அவரது பங்களிப்பு என்ன?

நாடகம், உள்ளுணர்வு, ஒழுங்கீனம், சீர்குலைவு, போதை (எதிர்கருத்துநிலை) ஆகியவற்றின் கடவுள் டயோனிஸஸ் தான் நீட்ஸேக்கு ஆதர்சம். மனநிலை பிறழ்ந்த நிலையிலும் மறக்க இயலாத படிமம் டயோனிஸாகத் தன்னைக் கருதிக் கொண்டு, அப்படியே கையொப்பமிட்டவர். டயோனிஸஸின் இறுதிச் சீடராகவும் திரும்பத் திரும்ப நிகழ்தலின் Eternal recurrence) ஆசிரியராகவும் தன்னை பிரகடனம் செய்து கொண்டவர்.

டயோனிஸஸ் வெறித்தனத்தின் கடவுளும் கூட ஒன்று அது சுய அழிவுக்கு இட்டுச் செல்லும் அல்லது தீர்க்க தரிசன வடிவமாகும் என்று நீட்ஸே தொடர்பாக இதனை விளக்குவார் ராபர்டோ கவாஸ்ஸோ.

டயோனிஸஸ் அசாதாரணமான ஆளுமை. ஜீயஸின் தொடையிலிருந்து பிறந்தவராக, இரு தாய்களைக் கொண்டவராக குறிப்பிடப்படுகிறார். அவரது …..இசையும் பரவசமிகு நடனமும் சுய பிரக்ஞையிலிருந்தும் சமூகத்தளைகளிலிருந்தும் மனிதனை விடுவிப்பவை எனப்படும்.

நீண்ட தாடியுடன், மிருகம்போல வடிக்கப்பட்ட டயோனிஸஸ், நீட்ஸேக்கு சரியான முன்மாதிரிதான், முன்னோடிதான்.

மனிதன் மூன்று கட்டங்களைத் தாண்டி வந்து, அதிமனிதன் (Super man) ஆக முடியும் என இவ்வாறு பேசினார் ஜராதுஸ்டிரா நூலில் கூறுவார். ஒட்டகம், சிங்கம், குழந்தை என்பன அம்மூன்று கட்டங்கள்.

ஒட்டகம், நம்மைவிடப் பெரியது, சற்று தியாகம் செய்யத் தயங்காதது, சுய ஒழுக்கமும் வசதிகளைக் கைவிடும் துணிவும் வேண்டுவது. சிங்கம், எதிர்த்துப் போராடும், கலகம் புரியும், சுதந்திரத்தை நாடும். குழந்தை, புதுப்படைப்பு என்ற வகையில், தன் பெருமதிகளை உருவாக்கிக் கொள்ளும் அதிமானுடனுக்கு வழிவிட்டு நிற்கும். புழுவிலிருந்து மனிதனாகியும் இன்னும் உன்னில் பெரும்பகுதி புழுவாய் உள்ளது. ஒரு காலத்தில் மனிதக் குரங்குகளாய் இருந்தாய், இப்போதும் மனிதன், குரங்கை விடவும் குரங்காய் இருக்கிறான்… அதி மனிதனே பூமியின் அர்த்தம்.

இன்னொரு கன்னத்தைக் காட்டி அடிமையாக நிற்கும் நிலைக்குப் பதிலாக, எஜமானனின் ஒழுக்க நிலையை வற்புறுத்தினார். அது மற்றவர்களை ஒடுக்கி வைக்காமல், வாழ்வின் புதுப்பாதைகளையும் பெறுமதிகளையும் உருவாக்க வேண்டும் என்றார்.

நீட்ஸேயுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டு வருவது இன்மைவாதம். ஆனால், இன்மைவாதத்தை அவர் வற்புறுத்தவில்லை, வாழ்க்கையை ஏற்குமாறே வாதிட்டார் எனப்படுகிறது. இன்மைவாதம் தவிர்க்க முடியாததாக இடம் பெறவே செய்யும். நாம் அதனூடே போராடிச் செல்ல வேண்டும், சமாளிக்க வேண்டும் என்றார் எனப்படுகிறது.

“நான் விவரிப்பது அடுத்த இருநூற்றாண்டுகளின் வரலாறே. வந்து கொண்டிருப்பதை, வேறுவிதமாக வர இயலாததை விவரிக்கின்றேன். அது இன்மைவாதத்தின் வருகை… நமது ஒட்டுமொத்த அய்ரோப்பியப் பண்பாடும் இப்போது சிறிதுகாலமாக நாசத்தை நோக்கி சென்று கொண்டிருக்கிறது… என்பதுதான் நிடிஸேயின் கூற்று.

நீட்ஸேயின் பெரும் சர்ச்சைக்குள்ளாகியுள்ள கருத்தமை அதிகாரத்தின் மீதான பற்றுறுதி (Will to power) தனது சூழலை எதிர்த்த போராட்டமாயும் வாழ்வதற்கான காரணமாயும் மனிதனுக்கு இருப்பது அதிகாரப்பற்றுறுதியே தவிர இனப் பெருக்கமோ சந்தோஷமோ அல்ல. அவரது நித்திய நிகழ்வு மற்றும் …..தத்துவத்தின் ஆதாரமே அதிகாரப் பற்றுறுதி தான். அது தடைகளை எதிர்கொள்கையில், தொடர்ந்து போராடுகையில் உருக் கொள்வதில் இடம் பெறும். அதிகாரத்தை, படைப்பாற்றலை தீவிரப்படுத்துவதை நோக்கியது.

வாக்னருக்கும் இது உடன்பாடுதான். இக்கருத்தமைவுதான் நாஜிகளை ஈர்த்தது, அதிகார வெறி கொள்ள வைத்தது, யூதர்களை அழிக்கமுற்பட்டது. ஆனால் இந்தத் தொனியில் நீட்ஸே பேச வில்லை, will to power நூலை நீட்ஸேயின் மறைவுக்குப் பிறகு பதிப்பித்த அவரது சகோதரியின் இடைச் செலுகல் என இப்போது வாதிடுகிறார் வால்டர் காஃபிமன் நீட்ஸேயின் நம்பகமான மொழி பெயர்ப்பாளராகக் கருதப்படுபவர். அச்சகோதரி நாஜி சார்பு கொண்டிருந்தவர்.

நித்திய நிகழ்வு (eternal recurrence) என்பது இன்னொரு கருத்தமைவு. ஒரே தன்மைத்தான சம்பவங்கள், ஒரே தன்மைத்தான அனுபவங்கள் நிரந்தரமாக நிகழ்ந்து கொண்டே இருப்பது, பெரும் பாரமாகிவிடும். ஆனால் அதுவே அறுதியாக வாழ்வை உறுதிப்படுத்தல், இன்மைவாதத்தின் வெறுமையை நிரப்புவது, அதனைப் புரிந்துகொண்டு தழுவிக் கொள்ள வேண்டும் விதியை நேசிக்க வேண்டும், வாழ்வை ஏற்று திடப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

தெய்விக ஒழுங்கின்றி உள்ள நிலையிலும், இன்மைவாதத்தைத் தவிர்க்கவும் அனைத்துப் பெறுமதிகளையும் மறுமதிப்பீடு செய்ய வேண்டும். பயின்ற சிந்தனையாளர்களில் ஒருவரான ஆரம்ப கட்டத்தில் நீட்ஸே விரும்பி எமர்ஸனின் Oversoul என்னும் கருத்தாக்கத்திலிருந்து, Overman, superman என்பது தோன்றியிருக்க வேண்டும். கிருத்தலிலிருந்து மிகப் பெரும் நன்மையினையும் மிகப் பெரும் ஆனந்தசத்தையும் அறுவடை செய்தலின் ரகசியம், அபாயகரமாக வாழ்தலில் உள்ளது. அபாயகரமாக வாழ்தல், கயிற்றின்மேல் நடப்பது போன்றது. மனிதனிடம் படைப்பாளியும் படைப்பும், மனிதனும் அதிமனிதனும் சேர்ந்தே உள்ளனர் என்பார்.

நாவல் வடிவில் நீட்ஸே புனைந்து புதிய தத்துவம் பேசுகிறார் thys spake Zarathustra நூலில். 10 ஆண்டுகாலம் குகையில் தனித்துவாழும் தீர்க்க தரிசி ஜராதுஸ்ட்ரா, அலுத்துப் போய், மானுட சமுதாயத்திடம் தான் அறிந்திருப்பதை தெரியப்படுத்துகிறார். நன்மை தீமை என்னும் நெறிமுறையை முதலில் நிறுவியவர் ஜராதுஸ்ட்ரர். அதனின்றும் உருக்கொண்டவை யூத கிறித்தவ நெறிகள். இதனை உடைத்து நொறுக்க புதிய ஜராதுஸ்ட்ரரைப் படைத்துக் கொள்கிறார் நீட்ஸே.

33வது வயதில் குமட்டலாலும் தலைவலியாலும் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டிருந்த நீட்ஸே, ஏறக்குறைய ஒரு கண் பார்வையுடன், நாள்தோறும் ஆறிலிருந்து எட்டுமணி நேரம் வரை நடைப் பயிற்சி மேற்கொண்டார். அப்போது உருக்கொண்ட எண்ணங்களை குறித்து வைத்தார். ஓரிடத்தில் எழுதுகிறார். எனது நீண்ட நடைப் பயிற்சிகளின்போது நிறைய அழுதேன், அது உணர்ச்சிவயப்பட்ட கண்ணீரல்ல, மகிழ்ச்சி, பாடுதல், ஆடுதலின் கண்ணீர்- அது இன்றைய மனிதரைப் பார்த்து நான் கொண்ட புதுப் பார்வையால் வந்தது.

இசையால் கிட்டும் பரவசம் நடைப் பயிற்சியிலும் கிட்டும் என்பது அவரது பார்வை. A philosophy of walking என்னும் தலைப்பில் நூலும் எழுதியுள்ளார்.

நீட்ஸேயின் இந்த ஈடுபாட்டை ஃபிரெடரிக் கிராஸ் இப்படி விளக்குகிறார்.

பாதையின் திருப்பத்தை அடைந்திட நீண்ட வழியில் நடந்து வந்திருப்பவருக்கு, எதிர்பார்த்திருந்த பார்வைக் கோணம் வாய்க்கிறது, நிலவியலின் அதிர்வு எப்போதும் நிலவுகிறது. நடப்பவரது உடலில் அது திரும்பத் திரும்ப நிகழ்கிறது. ஒன்று மற்றதின் அதிர்வை ஈர்த்துக் கொள்வதாக உள்ள இரு தந்திகளைப் போல, இரு பிரசன்னங்களின் ஒத்திசைவு, முடிவற்ற மறுதொடக்கமாகிறது. நித்திய நிகழ்வு என்பது, இவ்விரு உறுதிப்பாடுகளின் தொடர்ச்சியான மறுநிகழ்வின் சுழற்சி பிரசன்னங்களின் அதிர்வின் சுழற்சியான உருமாற்றம்.

வால்டர் காஃப்மனைப் பொறுத்தமட்டில், நீட்ஸேவுக்கு சிரிப்பு, உலகை நோக்கிய வாழ்வை நோக்கிய ஓர் அணுகுமுறையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும். பெறுமதிகள், நிகழ்வுகள், நிறுவனங்கள் மற்றும் போற்றப்படக்கூடியவர்கள் குறித்த தெளிவான வினாக்களுக்கு சிரிப்பு அவசியம். தான் நேசிப்பவற்றிடமிருந்து சிறிது தொலைவில் தன்னை நிறுத்திட அது தேவை. உண்மையான மதிப்பை அடைந்திடுவதற்கான பாரபட்சமற்ற மதிப்பீட்டிற்கு அது வழிவகை செய்யும். இன்னும் ஆழமாயும் தீவிரமாயும் சிரிப்பை விளக்கக்கூடியவர் நீட்ஸே.

தத்துவாசிரியர்களை அவர்களது சிரிப்பக்கேற்ப வகைப்படுத்துவேன்- பொன்னான சிரிப்பு வரை சிரிக்கக் கூடியவர்கள் வரை. தத்துவத்தை செயல்படுத்தும் கடவுளரும் அதிமானுட- புனிதமான சடங்குகளின்போதுகூட அவர்களால் சிரிப்பதை நிறுத்த இயலாது என்று தோன்றுகிறது.

நீட்ஸேயிடமிருந்து எழுச்சிமிக்கதும் ஊக்கமளிப்பதுமான பார்வைகள் கிடைக்கும் என்பதற்கு இன்னும் நிறையவே சாட்சியங்கள் உண்டு. ஒன்றைச் சொல்லலாம்.

நமது படைப்பாற்றலின் பற்றுறுதிகளை கடவுளிடமிருந்து மீட்டுவிட்டால், மீண்டும் நம் கதைகளின் நாயகர்களாகிவிடுவோம். கலைப் படைப்புகளைப் போல் நம் வாழ்வை நடத்திட அவர் ஊக்குவிக்கின்றார். ஒருவன் உன்னத நிலையை அடைவது படிப்படியான முயற்சிகளாலேயே சாத்தியம். சமூக நெறிகளை பின்பற்றினாலே அடையலாம். மரபை மதித்தாலே பிரகாசிக்கலாம்- என்பதில் அவருக்கு உடன்பாடில்லை.

அதுவரையிலான போக்கை நிராகரிக்க வேண்டும். தீரத்துடன் எழுச்சி கொள்ள வேண்டும்- மின்சார அதிர்ச்சிகூட அவசியமாகலாம் என்பது தான் நீட்ஸே நிலைப்பாடு. ஆன்மாவுக்கு மின் அதிர்ச்சி அளித்தால், தத்துவம் சிகிச்சையாகும்.

தத்துவத்தின் தொடக்கப் பு்ள்ளியாக தீரமிகு தத்துவவாதியாக சாக்ரடீஸைக் கருதும் நீட்ஸே, தன்னை இரண்டாவது சாக்ரடீஸாக எண்ணிக் கொள்வார். சாக்ரடீஸுடன் மோதி முரண்பட்டு விமர்சிப்பார். பிளேட்டோவை விடவும் சாக்ரடீஸுக்குத் தான் முக்கியத்துவம் தருவார். சாக்ரடீஸின் சொல்லாடல்களைப் பதிவு செய்தவர்தான் பிளேட்டோ என்பதால் ஒவ்வோர் உண்மையினையும் விசாரணைக்கு உட்படுத்திய சாக்ரடீஸின் மாபெரும் பங்களிப்பு.

இப்பின்புலத்தில், அப்பாவைத் தத்துவத்திற்கு எதிர் நிலையில் மானுடர் குறித்த இயற்கையான பார்வை மிக்கவராகிறார் நீட்ஸே. மூல உளவியலாளர் ஆகிறார். பல கருத்துகள் புறவிய உலகைப் பற்றி அல்லாமல், மனிதரைக் குறித்தே பெரிதும் வெளியிடுகின்றன என்பார்.

நமக்கு மிக மதிப்புமிக்கனவாக உள்ளவை பகுத்தறிய முடியாதவை என்பார். ஒவ்வொன்றையும் விசாரணைக்கு உட்படுத்துகையில் நமக்குப் பிரியமானவையும் நெருக்கமானவையும் நரகத்தில் முடியும் என சாக்ரடீஸை விமர்சிக்கவும் செய்கிறார்.

சாக்ரடீஸ் செய்தவை, சொன்னவை மற்றும் சொல்லாதவை என அனைத்திலும் அவரின் தீரத்தை, ஞானத்தை பாராட்டுகிறேன் என்று கொண்டாடவும் செய்கிறார்.

நீட்ஸேயின் தனித்துவம், மானுட உந்துதல்களுக்கு உறவியல் கோட்பாடுகளைக் கண்டறியவதில் உள்ளது. முந்தைய தத்துவவாதிகளிடம் வாழ்க்கை, சிந்தனைக்கும் அறிவுக்கும் சேவை புரிந்திட, சாக்ரடீஸிடம் சிந்தனை வாழ்க்கைக்கு சேவை புரிந்தது அவரின் தனித்துவம். சாக்ரடீஸின் தீவிரம், வேடிக்கை கலந்தது. வேடிக்கை நிறைந்த ஞானம்மானுட ஆன்மாவின் உயரிய நிலையைக் கட்டமைப்பது என்பார் நீட்ஸே. இதை ஒட்டியே, உண்மையின் ஒரு பகுதியை உணரும்போதெ்ல்லாம் ஒருவரின் இருதயத்தில் நர்த்தனம் நிகழ்கிறது என்றார். பாவம் பற்றிய குற்றவுணர்வுகள் மனிதனுக்குப் பெரும், சுமையாக மாறி வாழ்வை கசப்பாக்கி விடுவதால், அவனது ஆன்மாவுக்கு அதிர்ச்சி தருவதுடன், வேடிக்கை- சிரிப்பை ஊட்டி, அசலான வாழ்வின் பக்கம் அவனைத் திருப்புவதைத் தன் பிரதான நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தார் எனலாம்.

நீட்ஸேயின் காதலை நிராகரித்துவிட்டாலும் அவர் மீது மதிப்பு வைத்துச் சரியாகப் புரிந்து கொண்டிருந்த சலோமி குறிப்பிடுகிறார். “நீட்ஸேயிடம் மிகவும் முடியாதபடியும் ஆற்றல் மிகு மனநிலைகளுக்கு இட்டுச் சென்றுவிடும்.

நீட்ஸேயின் புதிரும் இதுதான். அது ஒரு படைப்பாற்றலின் இயக்கம். ஒரு கருத்தமைவு, கொள்கை, தத்துவம், நம்பிக்கை்க் கேற்ப வாழ்க்கையை அணுகுவதை விட்டு, வாழ்க்கையுடன் அவற்றைப் பொருத்தப் பார்ப்பவர் அல்லது வாழ்க்கையிலிருந்து அவற்றைத் தருவிக்க முயல்பவர். அவரது வாழ்வு போன்றே அவரது தத்துவமும் முரண்கள், பிரச்சனைகள் நிறைந்தது. சர்ச்சைகள் அவரது வாழ்வால், கருத்துகளால் எழுந்தன என்பதை விடவும், தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட்டதால் காலத்தின் நிர்ப்பந்தத்தால் சூழல் காரணமாக ஏற்பட்டன என்று சொல்ல முடியும். கிறித்துவத்தை நிராகரித்ததால் பழிசுமத்தப்பட்டார் என்று வாதிட முடியும்.

நிறுவனம் சார்ந்து இயங்காமல், அதிகாரத்திற்கு துணைபோகாமல் குடும்பம் என எந்த நிறுவனத்தையும் நிறுவிக் கொள்ளாமல், நடைப் பயிற்சியைக்கூட சிந்தனைத் தளமாக ஆக்கிக் கொண்டு, தீவிரம் கொண்ட பயணத்தில் பைத்தியமாகி, தனிமையில் ஆழ்ந்துபோன ஓர் ஆன்மாவே நீட்ஸே. விக்டர்ஃபிராங்கல்் போன்ற அறிவுஜீவிகள் அவரை முற்றிலும் நன்னம்பிக்கைவாதியாக எழுச்சியூட்டும் ஆளுமையாக அறிவுத்தணவாக முன்வைப்பதில் நியாயம் இருக்கவே செய்கிறது.

கடுமையும் கிடுகிடுப்புமிக்க முரட்டு ஆளுமையாக அவர் உருவானது ஏன் என்பதை ஸ்டீபன்ஸ்வேய்க் விளக்குகிறார். “நீட்ஸேயின் தனிமை உலகினைப் போல் அவ்வளவு பரந்தது. அவரது ஆயுளின் இறுதி மட்டும் விரிந்து கிடந்தது. 15 ஆண்டு காலத் தனிமை, அவரது இருதயத்தைச் சுற்றியிருந்த மேலோட்டை இறுக்கமாக்கிவிடவே, இணக்கமாயும் கலகலப்பாயும் சமூகத்துடன் உறவாட இயலவில்லை.
தன் உண்மையான உருவம் என்னவென்று நீட்ஸேயே சித்தரித்துக் காட்டுகிறார், அதுவும் ஒரு கவிதையில்

பிழம்பென நிறைவு கொள்ளாது
எப்போது பாய்ந்தெழுவேன் என்றறிவேன்
பிரகாசித்து என்னையே விழுங்கிவிடுகிறேன்,
நான் தொடுவதெல்லாம் கனவாகத் தகிக்கின்றது.
விட்டுச் செல்வதெல்லாம் கருகிய எச்சமே
இயற்கையில் இப்படி நானொரு பிழம்பு

ஆதாரங்கள்:

1. Emperor of vehemency- book Rrview: Fredric Nietzsche, Curtis cate william T. Vollmann- Deccan chronicle ……2005
2. Th c/s spake Zarathustra/Freidrich Nietzsche
3. Nietzsche Versys soerates/KJL Kjeldsen
4. How to live better,According to Nietzsche/Becca Rothfeld/ theatlantic.com
5.Nietzsche on walking and creativity /Maria popova enternalisedofficial.com
6. Nietzsch/Joshua Hehe/Joshuashaunmichaelhehe medium. com
7 Nietzsches Enternal return Alex Ross Annals of Philosophy
8. Schopenhaur us Nietzsch: The Meaning of Suffering/ iai.tu
9. Why a Fulfilling life Requires Embracing Rather than Running from Difficulty/ Maria popova/ brainpickings.org.
10. The struggle with Daemon Holderlin, kleist& Nietzsche/ Stefan zweigh.

The definitive version of the Herman Brock novel Article By S. Devadoss ஹெர்மன் ப்ரோக் நாவலின் அறுதி வடிவம் - சா. தேவதாஸ்

ஹெர்மன் ப்ரோக் நாவலின் அறுதி வடிவம் – சா. தேவதாஸ்

கடவுளர் தெய்விக மானவரல்ல என்பதை
அறிய சிரிப்பெழுந்தது, கடவுளரிடம்
சிரிப்பை வரவழைத்தது மனிதரே
மனிதரிடம் சிரிப்பை மூட்டியது மிருகங்கள் என்பது போல…

சிரிப்பில் விலங்கு, மனிதன், கடவுள் மூவரையும் ஒருங்கிணைத்து விடும் ஹெர்மன் ப்ரோக் ஆஸ்திரிய நாட்டு நாவலாசிரியர், கவிஞர், சிறுகதையாளர், நாடகாசிரியர் (1886-1951). பொறியாளராகப் பயிற்சி பெற்று,  தந்தையின் ஜவுளித் தொழிலை நிர்வகித்து, பின் எழுத்தாளரானவர். யூதராயிருந்து கத்தோலிக்கரானவர். 1938இல் ஆஸ்திரியா, ஜெர்மனி வசமானதும் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டிருந்த ஹெர்மன், ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ் உள்ளிட்ட எழுத்தாளர்கள் தலையீட்டால், விடுபட்டு, இங்கிலாந்து வந்து, பின் அமெரிக்காவில் தங்கி இயங்கியவர். அதுவரை நாவலின்  உச்சம் என்றால் ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸின் யூலீஸஸ்தான். ஹெர்மனின் Sleepwalkers, The Death of Uirgiltக்குப் பின் யுலீஸஸைத்தாண்டி ஓரடி எடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்ததாகக் கருதப்பட்டது.

ஒரு வாக்கியம், ஆறேழு வரிகள் ஒரு பத்தி என நீண்டு செல்ல, முடிவி்ல்லாத எண்ணவோட்டங்களாக போய்க் கொண்டேயிருக்கிறது அவரது எழுத்து. ஒரு தொடரை, வாக்கியத்தை ஆரம்பிக்கும்போதே அவ்வெழுத்தாளருடன் கலைஞனும் தத்துவாசிரியனும் தீர்க்கதரிசியும் இசைவாணனும் இணைந்து கொள்கின்றனர். அரும்பும் அழகிலிருந்து இசைப்பாடலாக புலம்பித் திரியும்….. வரை பரவசக் காட்சிகள், தீவிர சிந்தனைத் தெறிப்புகள், தத்துவ விசாரம், ஆன்மாவின் வேட்கை என விரிந்து செல்கிறது. படைப்பின், பிரபஞ்தத்தின் தொடக்கத்திலிருந்து இன்று வரையிலான வரலாற்றின் கதி, தத்துவப்போக்கு, மனித உச்சம் அதவ பாதாளம் என அனைத்தும் துவக்கமாகின்றது. கவிதையும் உரைநடையும் இணைந்து உறைந்து கிடக்கும் பனிக்கட்டியைக் காட்டும்போது, தெறித்து வீழும் எரிமலைப் பிழம்பையும் தகிக்கச் செய்து விடுகிறார்.

ஈஸிட் என்னும் காப்பியத்தை கவிதையில் வடித்த விர்ஜிலின் இறுதி 18 மணிநேரங்களை தன் நாவலின் காலமாக பின்புலமாக்கி, தன் நிறைவுறாத பிரதியை எரித்து விடும் முனைப்பில் உள்ள விர்ஜிலையும் அப்பிரதியை எப்படியேனும் பாதுகாத்து வெளியிட்டுவிடும் முனைப்பில் உள்ள மன்னன் அகஸ்டஸையும் உரையாட வைக்கின்றார் ஹெர்மன்.

ஒட்டுமொத்த வாழ்வையும் தன் பிரதியில் உள்ளடக்கிட விரும்பும் அதே வேளையில் ஒட்டு மொத்த வாழ்விலிருந்து விடுபட்டுவிடும் வைராக்கியமும் இங்கே சேர்ந்து விடுகின்றது. ‘‘ஒரு சிந்தனை ஒரு கணம் – ஒரு வாக்கியம்’’ என்ற ரீதியில் ஹெர்மன் தியானிக்கிறார் இப்பிரதியில் சற்று கவனம் பிசகினாலும் இப்பிரக்ஞையோட்டம் பிடிபடாது நழுவிப் போகிறது, அதன் திசைவழியை அறிய இயலவில்லை. எதுவும் கருத்துக்களாக இல்லாததால், சுலபத்தில் உள்வாங்கிக் கொள்ள இயலாததாக, தர்க்கத்தில் சிக்காததாக இருந்து விடுகிறது.

மொழியில் சிக்கவோ விவரிப்பில் பிரச்சனைகளோ இல்லாமல் தெளிவாகவே எடுத்துரைக்கிறார் ஹெர்மன். ஆனால் அது அனுபவ விவரிப்பாக இல்லை. கருத்துக்களின் மோதலாக முரணாக இல்லை. சிந்தனையின் வடிவம் மொழியின் வெளிப்பாடு பெறும் முன்னரே, பிரக்ஞையோட்டத்தைக் கைப்பற்றிடும் எத்தனமாகி விடுகிறது. அப்போது உரைநடை கவிதையின்  நெருக்கமும் நெகிழ்ச்சியும் கொண்டு விடுகிறது. இங்கே வெளிப்பாட்டினை விடவும் பதிந்தால் போதும் என்ற நெருக்கடி அவசரம், மரணத்தின் மிதவையில் திரும்பிக் கொண்டிருக்கும் விர்ஜில், எண்ணவோட்டங்களின் அலையடிப்பில் அகமன நினைவோட்டங்களில் ஆழ்ந்தவராக இருக்கிறார். சிலுவைப்பாடுண்ட கிறித்துவின் தனிமையும் அத்தீவிரத்தில் மின்னல் வெட்டில் பிரக்ஞை உச்சத்தில் பொறி பறந்திடும் கீற்றுக்களும் இங்கே நெருக்கம் காண்கின்றன.

ஆயுள் முழுதும் உடல் நலமின்றியும் தன்பால் காமத்தினராயும் விளங்கிய, விவசாயக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த விர்ஜில் (கி.மு.10-19), மன்னன் அகஸ்டஸின் வேண்டுதலால், தனது இறுதி 11 ஆண்டுகளில் ஈனிடை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார். ரோமானியரின் தேசிய இலக்கியமாக விளங்கப்போகும் அது, ட்ராய் நகரம்  வீழ்ந்ததும், வீரன் ஈனியஸ் அகதியாகி, இத்தாலிய இளவரசன் டர்னஸுடன் சண்டையிட்டு, ரோம்நகரம் நிர்மாணம் ஆவதற்கு காரணமாயிருப்பதை விவரிக்கிறது.

கி.மு. 19 இல் தனது கையெழுத்துப் படியை திருத்திச் சரி செய்ய, கிரேக்கம் சென்ற விர்ஜில், ஏதென்ஸில் அகஸ்டஸைச் சந்திக்கிறார். ரோம் திரும்பிவிட முடிவெடுத்த வேளையில், காய்ச்சல்கண்டு பிரண்டிஸியம் துறைமுகத்திலேயே இறந்துபோகின்றார்.

தனது பிரதி முழுமைபெறாது இருப்பதால் அதனை நூலாக வெளியிட வேண்டாம் என மன்னனிடம் வாதிடுகிறார். 11 ஆண்டுகாலம் உழைத்து உருவாக்கிய காவியத்தை வெளியிட விரும்பாததற்கு வேறு ஏதோ காரணம் இருக்க வேண்டும் எனச் சந்தேகம் வருகின்றது மன்னன் அகஸ்டஸுக்கு. அது தனது முடிவில்லை, கடவுளின் முடிவு என்று சொல்லிப் பார்க்கிறார் விர்ஜில். மன்னன் சமாதானமாகவில்லை.

உங்கள் கவிதையில் மிக உயரிய விஷயஞானம் உள்ளது. நூல் முழுவதும் ரோம் பிரகடனம் செய்யப்படுகிறது. கடவுளர், வீரர், குடியானவர்  ஆகியோருடன் ரோமினைப் புரிந்து கொள்கிறீர்கள். அதன் கீர்த்தியையும், பக்தியையும் விவரிக்கிறீர்கள். ரோம் முழுமையினையும் ட்ரோஜன் மூதாதையரிலிருந்து அதன் காலகட்டத்தினையும் உள்ளடக்குகிறீர்கள். இது போதாதா…? என்று குறுக்கீடு செய்கிறான். ஒரேயொரு பார்வையில் தனியொரு படைப்பில் தனியொரு கண்ணோட்டத்தில் வாழ்வனைத்தையும் கொண்டு வந்துவிடுகிறீர்கள். இது போதா? என்கிறான். வாழ்வைப் புரிந்து கொள்வதை நோக்கியது உங்கள் இலக்கில்லை எனில் வேறு எதுவாக இருக்க முடியும் என்கிறான். மரணத்தைப் புரிந்து கொள்வதை நோக்கியது என்கிறார் விர்ஜில்.

எப்படி? வாழ்வின் அளப்பரிய அர்த்தம், மரணத்தால் வெளிப்படும் அர்த்த முழுமையிலிருந்த வர முடியும் எனது செயல்பாடு கவிதையாயிருக்கும் பட்சத்தில் அது தான், இலக்கு ஏனெனில் அது தான் தூய கவிதையின் இலக்கு.

விர்ஜில் இறந்ததும் முழுமையாகாமல் விடப்பட்டிருந்த வரிகள் சரி செய்யப்பட்டும் உரிய திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டும் ஈனிடை வெளியிட ஏற்பாடு செய்தார் என்கிறது வரலாறு.

அகதியாகும் ஈனியஸ் ரோமின் நிர்மாண வீரனாக, ஈனிடின் நாயகனாக இருப்பதில் தன்னை அடையாளங் கண்டு கொள்ளும் ஹெர்மன், தன்னுயிர் பரிதவிக்கையிலும் எழுத்தின் நாணயத்திற்காக உண்மைக்காக நோக்கத்திற்காக இறுதிக் கணம் மட்டும் போராடிப் பார்க்கும் விர்ஜிலிடமும் தன்னைக் கண்டு கொள்ளவே செய்கிறார். அவரது வாழ்வும் அவரது எழுத்தும் அதுவாக அமைந்து போனதால். அவசரத்தில் கொந்தளிப்பில் எழுதும்போதும் நாவலின் முழுமையினைக் கைப்பற்றி விடுவதிலேயே கவனம் குவிப்பு கொண்டிருந்தார்.

மிலன் குண்டேரா வாதிடுவதன் நாவல்கலையின் சாரத்தை நிறைவேற்றுபவராக ஹெர்மன் ப்ரோக்கும் ராபர்ட் மூஸிலும் உள்ளனர். இருவரும் ஆஸ்திரிய நாவலாசிரியர்கள். நாவலிடத்தே அளப்பரும் பொறுப்புகளைத் தந்து, கவிதை, மாயப்புனைவு, தத்துவம், செறிவான வாசகம் கட்டுரை என அனைத்தையும் ஒன்றிணைத்துவிடும் அளப்பரும் ஆற்றல் கொண்டதாக ஆக்கிவிடுவார் ஹெர்மன். “நாவல் மட்டுமே கண்டறியக் கூடியதை” கண்டறிந்திட முற்பட்டவர்.

அத்துடன் தன் பிற்கால வாழ்வில் அய்ரோப்பிய அகதிகளுக்கு உதவிடும் அமைப்பை நிறுவிடும் அக்கறையும் ஆர்வமும் மிகுந்திருந்தவர் ஹெர்மன்.

மரணம் பற்றிய தனது அறிவின் மூலமாக முடிவிலியை உணர்ந்து கொள்பவனே, படைப்பினைத் தக்க வைத்துக் கொள்பவனாக, ஒட்டுமொத்தப் படைப்பில் தனியொரு பகுதியினையும் தனியொரு பகுதியில் ஒட்டு மொத்தப் படைப்பினையும் தக்க வைத்துக் கொள்பவனாக மாறுகிறான். ஏனெனில் பகுதியால் தன்னை தக்க வைத்துக் கொள்ள இயலாது. தனது சட்டப்பூர்வ சூழலினூடேதான் தனது உணர்த்துதல்களில் மட்டுமே அதனை தக்க வைத்துக் கொள்ள இயலும்…” என்பது போன்று ஒவ்வொரு பத்தியினையும் செதுக்கிச் செதுக்கி தன் நாவல் என்னும் பிரும்மாண்ட சிற்பத்தை உருவாக்கி நிறுத்துகிறார் ஹெர்மன்.

Water, Fire, Earth, Air என்னும் நான்கு பதிகளாக ஒரு இசைக் கோவையை அமைத்து, சந்தத்துடன் இணக்கத்துடன் இணைத்து மாபெரும் இசைக் கோவமாக இசைக்கவிடுகிறார் ஹெர்மன்.

ஜெர்மனியிலிருந்து ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்துள்ள ழீன் ஸ்டார் அண்டர் மெயர் ஒரு கவிஞர்  4 ஆண்டு கால ஈடுபாட்டில், உழைப்பில் இதனை முடித்துள்ளதாகக் கூறுகிறார். இந்த நாவலை எழுதுவது சவாலான நடவடிக்கை எனில், மொழி பெயர்ப்பதும் சவாலான நடவடிக்கையே.

இந்நாவலையும் ஒரு கவிதையாகவே பார்க்கிறார் மொழி பெயர்ப்பாளர். கவிதையை மொழி பெயர்ப்பது எவ்வளவு சிரமமிக்கதோ அவ்வளவு சிரமமிக்கதாக இம்மொழி பெயர்ப்பும் இருந்திருப்பதைக் குறிப்பிடுகிறார். இந்நாவல் தனியொரு தன்னுணர்ச்சிப் பாங்கான பீறிடலாகவோ, தனியொரு மையக் கருத்திழையில் அமைந்த கவிதைகளின் தொடர்ச்சியாக இல்லாத போதும், ஒரு கவிதையே 500 பக்கங்களில் தன் தொன்மையான இதிகாசங்களுடன் தொடர்புடையதாக, இரு பண்புகளை உள்ளார்ந்ததாகப் பெற்றிருக்கிறது. வெளிப்பாட்டின் முழுமை வார்த்தைகளில் மட்டுமின்றி அவற்றிற்கிடையிலான வெளியிலும் அமைந்துள்ளது. இரண்டாவது பண்பு அதன் இசைக் கட்டமைப்பு…’

மிருகத்தையும் மனிதனையும், தெய்வத்தையும் சிரிப்பை முன்னிட்டு ஒரு வரிசையில் நிறுத்திவிடும் ப்ரோக், சிரிப்பினை மரணத்தின் சகோதரியாயும் சித்தரித்து விடுகிறார்.

‘‘ஆணோ பெண்ணோ அல்லாத சிரிப்பு, பாழின் வெற்று தடதடப்பே’’ என்னும்போது, ஒரு வட்டத்தை முழுமை செய்து விடுவார்.

ஆதாரங்கள்:

  1. The Death of virgil/ iterman Broch/Tr by Jean Start Untermeyer/ Vintage international 1945(1995)
  2. The Art of Fiction- Interview with milan kundera/ par is Review, 194 Summer.
Thich Nhat Hanh Power to convert acid to orange Article By S Devadoss சா. தேவதாஸின் டிக் நாட் ஹன்: அமிலத்தை ஆரஞ்சாக மாற்றுபவர்

டிக் நாட் ஹன் அமிலத்தை ஆரஞ்சாக மாற்றுபவர் – சா. தேவதாஸ்



டிக் நாட் ஹன்: அமிலத்தை ஆரஞ்சாக மாற்றுபவர்

‘‘உன் புன்னகையிலிருந்து பூவொன்று பூக்கும்
பிறப்பு இறப்பின் ஆயிரமாயிரம் உலகங்களினூடாக
உன்னை நேசிப்பவர்கள்
உன்னைக் காண்பார்கள்’’

Thich Nhat Hanh Power to convert acid to orange Article By S Devadoss சா. தேவதாஸின் டிக் நாட் ஹன்: அமிலத்தை ஆரஞ்சாக மாற்றுபவர்
Thich Nhat Hanh

குயென் ஸுவான் பாவோ (Nguyen Xuan Bao ) என்னும் இயற்பெயருடைய டிக் நாட் ஹன் (1926-1) Thich Nhat Hanh) திக் நாட் ஹன், திக் நியட் ஹன் என்றெல்லாம் உச்சரிக்கப்பட்டாலும் டிக் நாட் ஹன் என்றெல்லாம் உச்சரிக்கப்பட்டாலும் டிக் நட் ஹன் என்பதே சரியான வியட்னாமிய உச்சரிப்பாகக் கருதப்படுகிறது. வியட்னாமிய பெளத்த துறவி, கவிஞர், அமைதிச் செயல்பாட்டாளர். தற்கணப் பிரக்ஞை (Mindfulness) என்பது ஆன்மிகவாதிகளுக்கு மட்டுமின்றி, தற்போதைய உலகியல் மனிதர்களுக்கும் மாபெரும் கொடையாக விளங்கக்கூடியது என சர்வதேச அளவில் முன்னெடுத்து வருபவர். 95வது வயதிலும் சக்கர நாற்காலியில் இயங்கிவாறே, பெளத்தத்தை ஜென்னை நம் வாழ்க்கையை வளப்படுத்தும் சாதனங்களாக, அனைவருக்குமான வழிமுறையாக வற்புறுத்தி வருபவர்.

16 வது வயதில் பெளத்த மடாலயத்தில் நுழைந்து, மகாயன பெளத்தத்திலும் வியட்னாமிய தியென் வழிமுறையிலும் பயிற்சி பெற்று, 9 ஆண்டுகள் கழித்து (1951) இல் பெளத்த துறவியாகிறார். தேரவாதப்பரிச்சயம், ஜென் நாட்டம், கிறித்துவின் மேல் அபிமானம் என்னும் செல்வாக்குகளையும் இணைத்துக் கொண்டு, ஒரு மத சித்தாந்தசியாக மாறாமல், சமூகத்துடன் தொடர்ந்து கலந்துறவாடக் கூடியவராக, இப்பொழுதில் மனிதனின் அக நெருக்கடிகளையும் சமூகப் பிரச்சினைகளையும் எப்படி எதிர்கொண்டு, விழிப்புணர்வுள்ள சமுதாயத்தை உருவாக்கும் அக்கறைமிக்கவராக மலர்ந்துள்ளார். 92வது வயதில் அவர் வியட்னாம் திரும்பியபோது, முரட்டுத் தோலுடைய சாத்துக்குடி பழம் மென்தோலுடன் கனிந்த கமலா ஆரஞ்சாக மாறியிருந்தார். தன் தியான முறையினையும் ‘ஆரஞ்சுத் தியானம்’ என்பவர், ஆரஞ்சினை உண்ணும் சிலர், உண்மையில் அதனை உண்பதில்லை. அவர்கள்தம் துயரத்தை, அச்சத்தை பதற்றத்தை, கடந்த – எதிர்காலங்களையே உண்கின்றனர். உடலும் உள்ளமும் நன்றி, நிகழ்காலத்தில் இருப்பதில்லை.

‘வெயிலும் மழையும் அடிக்க, இப்பசிய காய் வளர்ந்து மஞ்சள் நிறம் பெற்று, ஆரஞ்சாக மாற, அமிலம் சர்க்கரையாகிறது. இத்தலை சிறந்த படைப்பை உருவாக்கிட ஆரஞ்சு மரத்திற்கு அவகாசம் தேவைப்படுகிறது. நீங்கள் நிஜமாகவே இங்கிருந்து, சுவாசித்தவாறும் புன்னகைத்தவாறும் ஆரஞ்சை தியானித்துக் கொண்டிருந்தால், ஆரஞ்சு, அற்புதமாகின்றது. ஏராளமான சந்தோசங்களை வாரிவழங்கும்.

‘ஆரஞ்சு மரத்திற்கு அவகாசம் தேவைப்படுவதுபோல, நமக்கு நிசப்தம் தேவைப்படும். அந்நிசப்தம் உயிரோட்டமும் ஆற்றலும் ஊட்டமும் கொண்டு உருமாற்றமடையச் செய்யும். நாம் இணைந்து இவ்வுன்னத நிசப்தத்தை உருவாக்க முடியும். அது வலுவானதால் இடுத்து முழங்கும் நிசப்தம் எனப்படும் என்பார்.

அறிவுத் தளத்தில் மட்டும் முனைப்பாக இருந்து இயங்கினால் நாம் நிம்மதி பெற இயலாது. கடந்து செல்ல வேண்டுமானால், நம் பார்வைகளையும் அறிவையும் விட்டுவிட வேண்டும் என்பதுதான் எப்போதுமே புரிதலுணர்வுக்கான பவுத்த வழிமுறையாகும்… அறிவு திடத்தன்மை வாய்ந்தது. புரிதலுணர்வுக்குச் செல்லும் வழியை அது அடைத்துக் கொள்கிறது.

Thich Nhat Hanh Power to convert acid to orange Article By S Devadoss சா. தேவதாஸின் டிக் நாட் ஹன்: அமிலத்தை ஆரஞ்சாக மாற்றுபவர்

புத்தரை எப்படிக் காணலாம், எங்கே காணலாம்? தேடி அலைய வேண்டாம். இருந்த இடத்திலேயே இப்போதே காணலாம். அதற்கு குவிமையம் கொள்ள வேண்டும். உடலும், மனமும் ஒன்றிணைந்து இயங்க வேண்டும். அந்தக் கணத்தில் ஆழ்ந்து போவது மட்டும் நமது யத்தனமாயிருக்க வேண்டும். ஒரு மலரைப் பார்த்து, அது சரகாயம், மேகங்கள், பூமி, வெளி, காலம் ஆகியவற்றால் உருக் கொண்டிருப்பதைக் காண்கிறோம். அதனை உணருகையில் புத்தரைப் பார்க்கிறோம். நம்மைப் பார்க்கிறோம், நமது ஆசிரியர், தந்தை, தாய், மூதாதையர், சகோதர- சகோதரியர் காய்கறிகள், தண்ணீரால் நாம் உருவாக்கப்பட்டிருப்பதைப் பார்க்கிறோம். பரஸ்பரம் சார்ந்திருத்தலின் வெளிச்சத்தில் இவற்றை நோக்குகின்றோம். புத்தரை நோக்குகின்றோம். நமக்கென்று தனித்த சுயமில்லை என்று காண்கிறோம்.

நமக்கென்று ஒரு சுயத்தைக் கற்பித்து அதனை வளர்த்துப் பெரிதாக்கிக் கொண்டு போவதுதான் அடிப்படைப் பிரச்சனை. நாளடைவில் கற்பிதம், அழுத்தும் நிஜமாகிவிடுகிறது. யாரையும் நேசிக்க முடியவில்லை. தனது முன்னேற்றமும் வளர்ச்சியுமே பிரதானமாகின்றன. புல் பூண்டிலிருந்து வானத்துத் தாரகை வரை ஒரு பரஸ்பரச் சார்பில், இயக்கத்தில் பிரபஞ்சம் இருக்க, இதனைக் கவனத்தில் கொள்ளாமல், தன்னை மட்டும் அடிப்படை அவகாக்கிக் கொண்டு மனிதன் இயங்கினானால்,  இயற்கையிடமும் அவன் புகலிடம் கோர முடியாதுபோய்விடும்.

இன்னொருவருக்காக இன்னொன்றிற்காக வாழ்வது இழப்பில்லை, மாறாக இன்னொருவரை இன்னொன்றை மலர்ச்சி கொள்ள வைக்கையில் தானடையும் மலர்ச்சியும் அபரிமிதமானதே. அம்மலர்ச்சியே ஆரோக்கியமானது. அறையிலுள்ள விளக்குபோல சுற்றிலுமுள்ள இருளை அகற்றி, வெளிச்சம் தரும், தானும் பிரகாசிக்கும்.

துறவியான டிக் நாட் ஹன், பாசம் பந்தம் போன்ற உணர்வோட்டங்களுக்கு உள்ளாகவில்லையா? அந்த நிகழ்வுப் போக்குகளை அவர் குறிப்பிடத் தயங்குவதில்லை.

‘‘எனது அம்மா இறந்து ஏழு வருடங்களுக்குப் பிறகு, நான் திடீரென்று நள்ளிரவில் விழித்துக் கொண்டேன். வெளியே சென்று பார்த்தபோது, நிலவு வானில் சுடர்ந்து பளபளத்தது. அதிகாலை இரண்டு, மூன்று மணிக்குக் கூட, நிலவு அத்தனை ஆழமாக, அமைதியாக, மிருதுவாக ஒரு தாய், தன் குழந்தையிடம் கொண்டிருக்கும் நேசத்தைப் போல் ஒளியைப் பரப்பிக் கொண்டிருந்தது. நான் அவளது அன்பில் நினைத்தேன். என் அம்மா இன்னும் உயிருடன் இருக்கிறார். அவர் எப்போதும் இருப்பார் என்று உணர்ந்தேன்.’’

தாய்ப்பாசம் இப்படி மலர்ச்சி கொள்ள, அவர் கொண்டிருந்த காதல் எப்படிப் பரிமாணமடைந்து விடுகிறது பரிணாமமும் கொள்கிறது என்பதை ஓரிடத்தில் குறிப்பிடுகிறார். அது ஒரு பிக்குணி மீது கொண்ட பிரியம்.

அந்தப் பிக்குணியுடன் வெகுநேரம் பேசிவிட்டு வந்த பின்னர், தூங்காமல் இருந்த இரவை அவர் நினைவு கூர்கிறார். எனக்குத் தூக்கமே வரவில்லை. அவருடன் அமர்ந்திருக்க வேண்டும்; அவரைப் பார்த்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். அந்த இரவின் பல தருணங்களில் எழுந்து சென்று அவரது அறைக் கதவைத் தட்டி என்னுடன் பேசுவதற்கு அழைக்க வேண்டுமென்று ஆர்வமும் ஏற்பட்டது.

ஆனால் அவர் அந்த அறைக் கதவை தட்டவே இல்லை. அந்தக் காதல் இருவரையும் எப்படிப் பாதிக்கும் என்பது சுருக்கென்று தைத்திருக்கின்றது. தம்மை அறியும் பயணத்தில் அவர்கள் மேற்கொண்ட உறுதிமொழிகள் ஞாபகத்துக்கு வந்தன. புத்தரின் மொழி வாயிலாக அந்தப் பிக்குணியின் மேல்கொண்ட நேசத்தை அனைத்துயிர்கள் மீதும் மாற்றிக் கொண்டார்.

நான் அவளை எல்லா இடத்திலும் காணத் தொடங்கினேன். காலத்தில், அவர்மீது கொண்ட எனது நேசம் மறையவில்லை. ஆனால் அது ஒரு நபர் மீதானதாக இல்லாமல் போனது.’’

II

Thich Nhat Hanh Power to convert acid to orange Article By S Devadoss சா. தேவதாஸின் டிக் நாட் ஹன்: அமிலத்தை ஆரஞ்சாக மாற்றுபவர்

துறவியான ஹன், Vitnamese Buddhism இதழின் ஆசிரியராகிறார். ஓர் அச்சகம், ஒரு பல்கலை கழகம், சமூக சேவை அமைப்பு எனத் தொடங்குகிறார். பள்ளிகள், சுகாதாரமையங்கள் என விரிவுப்படுத்துகிறார். கிராம மறு நிர்மாணத்தில் ஈடுபட வைக்கிறார்.

1961இல் அமெரிக்கா சென்று ஒப்பியல் மதம் கற்பிக்கின்றார். கொலம்பியா பல்கலைகழகத்தில் பெளத்த மத விரிவுரையாளராகிறார். பிரெஞ்சு, சீனம், சமஸ்கிருதம், பாலி, ஜப்பானிய ஆங்கில மொழிகளில் தேர்ச்சியுடையவராகிறார்.  1963இல் வியட்னாம் திரும்பி, வான் ஹன் பெளத்த பல்கலைகழகத்தில் பெளத்த உளவியலையும் ஆன்மிக இலக்கியத்தையும் போதிக்கின்றார். வடக்கு- தெற்கு வியட்னாம்களுக்கிடையிலான முரண்கள் – மோதல்களிலான  சூழலில் (1966இல்) ஹன் திரும்பவும் அமெரிக்கா செல்கிறார். கார்னீல் பல்கலைக் கழகத்தில் ஒரு கருத்தரங்கம் நடத்துகிறார். மார்டீன் லூதர்  கிங்கைச் சந்திக்கிறார், தாமஸ் மெர்டன் என்னும் கிறித்தவ ஆன்மிக ஈடுபாட்டாளருடன் உரையாடுகிறார். டிக் நாட் ஹன்னுக்கு நோபல்பரிசு வழங்குமாறு பரிந்துரை செய்யுமளவுக்கு மார்டின் லூதர் கிங் சென்று விடுகிறார்.

அடுத்து அவர் வியட்னாமிய பெளத்த அமைதி தூதுக் குழுவின் தலைவராக பிரான்ஸ் செல்கிறார். அப்போது (1975) வடக்கு வியட்னாமிய ராணுவம் தெற்கு வியட்னாமை தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வருகிறது. வியட்னாம் திரும்ப அவருக்கு அனுமதி மறுக்கப்படுகிறது. வியட்னாம் யுத்த காலத்து CIA ஆவணம் ஒன்று, அவரை வியட்னாமின் அதிருப்தியாளர் குழுத் தலைவரின் நம்பகமானவர் என்கிறது. போர் சூழ்ந்துவிட்ட நிலையில், டிக் நாட் ஹன்னின் சேவைக் குழுவினர் வியட்னாம் சார்ந்து இயங்காமல், நடுநிலை காத்தனர், அனைவருக்கும் ஒரு சேர உதவினர் என்பது வியட்னாமிய அரசின் குற்றச்சாட்டு.

2005இல் தான் அவர் வியட்னாம் திரும்ப அனுமதிக்கப்பட்டார். 2014இல் மூளையின் ரத்த நாள வெடிப்பால் பாதிப்புற்று இரண்டாண்டுகள் தீவிர மருத்துவ சிகிச்சைக்கு உள்ளானார். என்றாலும் அதன் பிறகு சக்கர நாற்காலியிலேயே அவர் இயங்க வேண்டியதாயிற்று. எனினும் அவர் தனது உரைகளையும் செயல்பாடுகளையும் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கிறார் பேச முடியாத நடக்கமுடியாத நிலையிலும், 2018லிருந்து தன் இறுதி நாட்களை வியட்னாமில் கழிக்க வேண்டும் என்று விரும்பி, தனது மடாலயத்தில் தங்கி வருகிறார்.

III

நேசம் செலுத்த அன்பு காட்ட இன்னொருவர் இன்னொன்று தேவையில்லை என்பார் டிக் நாட் ஹன். ‘உங்களது துயரத்தைப் புரிந்து கொள்வது, மேலாக உணர்ந்து கொள்ளவும் நேசிக்கவும் உதவும், ஏனெனில் முழுமையினையும் நிறைவையும் உங்களிடத்தே உணருகிறீர்கள். ஆதலில் நேசத்தைத் தொடங்கிட இன்னொருவர் தேவையில்லை. உங்களிடமே தொடங்கிடலாம். மேலும், உண்மையான நேசம் ஒரு நபரைத் தெரிவு செய்வதில்லை. உங்களிடத்தே உண்மையான நேசமிருப்பின், உங்களைச் சுற்றியுள்ள ஒவ்வொருவரும் நன்மையடைகின்றனர் – மனிதர் மட்டுமின்றி, தாவரங்கள், தாது உப்புக்கள், மிருங்களும். அது நிஜமான நேசம். நிஜமான நேசம் சமநிலை. ஆக, இப்போது நாம்  உணரும் நேசத்தை விரிவுபடுத்துவது என்பதை விடவும், நம் நேசத்தின் அடிப்படையே, தேவையிலிருந்து சுய முழுமைக்கு, நகர்த்துவதுதான் இது.

ஒரு சமயம், சிறுமியொருத்தி ஹன்னிடம் தனது நாய் இறந்துபோன சோகத்தை எப்படி, சமாளிப்பது என்று கேட்டபோது, அவரது பதில், வானில் ஒரு மேகம் மறைந்து கொண்டிருப்பதைப் பார். அம்மேகம் மடியவில்லை மாறாக மழையாக குவளையிலுள்ள தேனீராக மாறியிருக்கிறது மேகம் புது உருவில் உயிர்த்திருப்பது போலவே, நாயும்.

தியானம் என்பது துறவிகளுக்கான பயிற்சி என்னும் அபிப்பிராயத்தை மாற்றி சாதாரணமான மனிதனிலிருந்து உயர்மட்ட அலுவலர் வரை கைக் கொள்ள வேண்டிய வாழ்க்கை சாதனமாக முன்வைப்பார். அது உங்களின் சொந்த இல்லமான உங்களிடத்தே திரும்ப வைப்பது. அப்போது அகப்பார்வை கிட்டும். உங்களது சந்தோசமும் வருத்தமும் மற்றவரின் சந்தோஷத்தையும் வருத்தத்தையும் சார்ந்தது.

நீங்கள் நேசிக்கையில், உங்கள் நேசம் உண்மையாயிருக்கையில், மற்றவர் உங்களின் அங்கமாக இருக்கிறார், நீங்கள் அவரின் பகுதியாக இருக்கிறீர்கள்.

சூழலியல் என்னும் அற்புதமான கதவைத் திறந்து பார்க்க வேண்டும் என்பார். அத்துடன் அமைதியின் கதவையும் திறக்கவேண்டும் என்பார். பெண்ணியம், பாலினபாகுபாடு என அனைத்துத் தளங்களையும் பரிசீலிக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்துவார். சங்கத்தில் பெண்களை அனுமதித்தது புத்தரின் புரட்சிகர நடவடிக்கை என்பார்.

பலரால் வற்புறுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதற்காக எதையும் நம்ப வேண்டாம். புகழ் பெற்ற குருவால் உச்சரிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதற்காக எதையும் நம்ப வேண்டாம். புனித நூல்களில் உள்ளது என்பதற்காக எதையும் நம்ப வேண்டாம் என்னும் புத்தரின் எச்சரிக்கை சரியான விழிப்புணர்வு பெற துணை நிற்கும் என்பார்.

பெளத்தம் வற்புறுத்தும் சூன்யம், நிர்வாண நிலை என்பவை பற்றியெல்லாம் படைப்புணர்வுடன் விளக்குவார். அவர் ஒரு கவிஞர் என்பதால் தீக் குச்சியால் உண்டான கனல் தீக்குச்சியையும் விழுங்கிவிடும். ஆழமாக நோக்குவதை நடைமுறைக்கு கொண்டு வருகையில் நித்தியமின்மையின் அகப் பார்வை கொண்டு, நிலையற்ற தன்மை என்ற எண்ணத்தையும் அவித்து விடலாம்…. ஒரு நோக்கு நிலையில் சிக்கிக் கொண்டால்,
நீங்கள் உண்மையிலேயே சுதந்திரமானவரில்லை. அறுதியானது எந்நோக்கையும் கொண்டிருப்பதில்லை. எனவேதான்  நிர்வாண நிலை என்பது அனைத்து நோக்குகளின் இன்மையாகும், ஏனெனில் நோக்கு நிலைகள் சந்தோசமின்மைக் கொண்டுவரும்..’’

விலங்குகளிடமிருந்து கற்றுக் கொள்ள விஷயங்கள் இருக்கின்றன என்று கூறி ஓர் எடுத்துக்காட்டை முன் வைப்பார். காயம்பட்டால், களைத்துப் போனால், சுகவீனமானால் காட்டு விலங்குகளுக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியும் – நிசப்தமான இடத்திற்குப் போய் படுத்து ஓய்வெடுக்கும். அப்போது இரை தேடி அலையாது, பிற விலங்குகளை வேட்டையாடாது, வெறுமனே ஓய்வெடுக்கும் சில தினங்களில் குணமாகி, வழக்கமான தம் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடும்.

IV

அமெரிக்காவில் ஒரு கூட்டத்தில் வியட்னாம் போர் பற்றிய விவாதத்தின்போது, அமெரிக்கா போரினைக் கைவிட வேண்டும் என ஹன் வற்புறுத்தியதும், அப்படியானால் இங்கிருந்து கொண்டு ஏன் பேசுகிறீர்கள், உங்கள் நாட்டுக்குப் போய் போராடுங்கள் என்கிறார் ஒருவர் ஆவேசமாக. ஒரு கணம் அதிர்ந்துவிட்ட ஹன் இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பி, நிதானமாகப் பதிலளித்தார். மரம் வளர வேண்டுமானால், இவைகளுக்கு நீர் தெளிப்பதில் பயனில்லை. வேருக்கு நீர் பாய்ச்ச வேண்டும். யுத்தத்தின் பல வேர்கள் இங்கே, உங்களது நாட்டில் உள்ளன. குண்டு வீசப்பட விருக்கும் மக்களுக்கு உதவிட, இத்துயரிலிருந்து பாதுகாத்திட நான் இங்கே வரவேண்டியிருக்கிறது.

Thich Nhat Hanh Power to convert acid to orange Article By S Devadoss சா. தேவதாஸின் டிக் நாட் ஹன்: அமிலத்தை ஆரஞ்சாக மாற்றுபவர்

ஒபாமா அதிபராகப் பொறுப்பேற்றதும், கருப்பர் உள்ளிட்ட சிறுபான்மையினருக்கு உலக அளவிலான அமைதிக்கும்  நம்பிக்கை யூட்டுபவராகக் கருதப்பட்டு, பின் ஏமாற்றமளிக்கும் சாதாரண தலைவராகிப் போனதை, ஹன் நுணுக்கமாகச் சுட்டிக் காட்டுவார்.

‘‘ஆனால் ஒபாமா பலவீனமானவரும் கூட வலுவான சமுதாயத்தால், இக்கொள்கைகளில் நம்பிக்கையுடைய அனைவராலும் ஆதரிக்கப்படாவிட்டால், எதிர்காலத்தில் அவரது ராணுவ பொருளியல் ஆலோசகர்கள் அவரை இன்னொரு திசையில் திருப்பிவிடலாம். எனவே தான் சமுதாயம் அவருக்குத் துணை நிற்க வேண்டும் என வற்புறுத்துகிறோம், அப்போதுதான் அவர் அவராக நீடித்து, அவரால் இயலக் கூடியவற்றை நிறைவேற்ற முடியும் அமெரிக்காவிலும் அரபு உலகிலும் காழ்ப்புணர்வுகளை அகற்றி, இனிய பேச்சுகளைப் பயன்படுத்தி செயல்பட முடியும்.

ஒவ்வொருவரும் பாதுகாப்பாக இருந்திட, நாம் வைக்கும் காலடியிலும் அமைதியைத் தொட வேண்டும், சந்தோசத்தைத் தருவதாக இருக்க வேண்டும் என்று பூமியை முத்தமிடுங்கள் என்றும் கவிதையாக்குவார்.

‘‘ஒவ்வொரு கணத்திலும் அடியெடுத்து அமைதியைத் தொடுங்கள்.
ஒவ்வொரு கணத்திலும் அடியெடுத்து சந்தோசத்தைத் தொடுங்கள்.
ஒவ்வொரு அடியும் புதிய தென்றலைத் தருவிக்கும்.
ஒவ்வொரு அடியும் ஒரு பூவை பூக்கவைக்கும்.
உமது பாதங்களால் முத்தமிடுங்கள் பூமியை.
உமது நேசத்தையும் சந்தோசத்தையும் பூமிக்குக் கொண்டுவாருங்கள்.
பூமி பத்திரமாயிருக்கும் நம்மிடத்தே நாம் பாதுகாப்பாக உணருகையில்’’

புன்னகையாக இருங்கள், அதிசய இருப்பின் ஓரங்கமா என்னும் அவரது கவிதை வரியும் நிறைய விசயங்களைச் சாரமாக்கிச் சொல்வதுபோலிருக்கும்.

‘‘ஆழமாக நோக்குங்கள், ஒவ்வொரு விநாடியிலும் வசந்தத்தின் கிளையிலுள்ள மொட்டாக இருந்திட, நுண்மையான சிறகுகளுடன் எனது புதிய கூட்டில் பாடிட கற்கின்ற சிறியதொரு பறவையாக, மலண் மையத்திலே ஒரு கூட்டுப் புழுவாக, கல்லில் மறைந்துள்ள மாணிக்கமாக வந்து சேர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன்.

கடற்கொள்ளையனால் வல்லுறவுக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட பின் இச்சிறு படகில் அகதியாக கடலில் பாய்ந்திடும் 12 வயது சிறுமி நான். மற்றும் நானே கண்டு கொள்ளவும் நேசிக்கவும் திறனற்ற இருதயமுள்ள கடற்கொள்ளையன்’’

என்றொரு கவிதையில் அவரால் எழுத முடியுமாயின் அவரொரு உயரிய கவிஞர்தான். எனவேதான் அவர் சித்தாந்தம் பேசும் மதவாதியாக இல்லை. படைப்புணர்வுடன் உடனிகழ்கால மனிதனை, சமூகத்தை, சூழலை அணுகுகிறார். அவர் முகம் மலரென விரிகின்றது புன்னகையுடன்…

ஆதாரங்கள்:
1. The collected poems of thick Nhat Hanh/ Parallax press.
2. A Monk in Exile of Dreams of Return to vietnamGustav Niebyhr/nytimes.com-1999.10.16
3. This is Suddha Cove/Melvin Myleod / Plumvillage.org
4. Exclusive Interview with Zen haster Thick Nhat Hanh / Marianne schnall / huffpost. com
5. The conversation. com Thick Nhat Hanh, who introduced mindfulness to the west, prepares to die.
6. The Miracle of Mindfulness/Thick Nhat Hanh/ Beacon press, 1975,/76
7. Home coming for the mindfulness guru/ The Hindu Nov 21, 2018.
8. துறவியின் நேசம்/ சங்கர் இந்து தமிழ்திசை – டிச13, 2018.
9. உங்கள் வீட்டுக் கதவை உண்மை தட்டும்போது/ தமிழில்: ஆசை தி இந்து

   – நவம்பர் 23, 2017.