காட்சிப்பிழை  கவிதை – சிவபஞ்சவன்

காட்சிப்பிழை கவிதை – சிவபஞ்சவன்




இலகுவாய் இருப்பதும்
மிக உறுதியானதும்
வாழ்கிறது நிலைத்து
இடைப்பட்டது
பிழைத்துக் கிடக்கிறது

வாழ்வென்பதும்
பிழைப்பென்பதும்
ஒன்றாய்த் தோன்றும்
காட்சிப்பிழைக் கோடுகள்

பட்டது தளிர்ப்பதும்
பச்சை தோய்ந்து
வீழ்வதும் பிழைப்பன்று
அது வனாந்திரம்
கொண்டாடித் தீர்த்த பெருவாழ்வு

ஓடி உழன்று தின்று செரித்த
கடிகாரத்தின் நொடிமுள்ளை
வாடிச் சோர்ந்து நோய்நொடியில்
அழுந்தி மாய்வதை பிழைப்பென்றறியாதோர்
புகட்டுவார் வாழும் பாடம்.

ஏழ்மையே யாயினும்
வறுமையே சூழ்கினும்
உலகையே
அன்புசெய்யும் மாந்தர்
தம் நினைவிலும் வாழ்வர்
ஏனையோர்….
ஏதோ…..
பிழைத்துக் கிடக்கிறார்.

– சிவபஞ்சவன்

Pen Kuyilin Perumpadu Article By V. Sankar. பெண் குயிலின் பெரும்பாடு - வே. சங்கர்

பெண் குயிலின் பெரும்பாடு – வே. சங்கர்



சூழலியல் கட்டுரை

இப்பூமிப்பந்தின் பூர்வகுடிகளான பறவையினத்திற்கென்று  ஒரு வசீகரமுண்டு. அதன் உடலமைப்பு, சிறகின் வண்ணம், குரலின் மென்மை, கூடமைக்கும் முறை, இணையைக் கவரும் உக்தி, பறக்கும் தன்மை என்று சொல்லிக்கொண்டே செல்லலாம். 

பறவைகளே பரவசப்பட்டுப்போகும் அளவுக்கு தமிழில் கவிதைகள் ஏராளம். மெல்லிசையின் ஆதிநாதம்கூட பறவைகளின் கீச்சுக்குரலில் இருந்தே தோன்றியிருக்கவேண்டும் என்பது என் கணிப்பு. 

சங்ககாலம் தொட்டே பறவைகளைப் பற்றி ஏராளமான குறிப்புகள் இருப்பதில் வியப்பொன்றுமில்லை.  அகண்ட வானின் வாசலை வண்ணமயமாக்குவது வசந்தகாலப் பறவைகளைத் தவிர வேறென்னவாக இருக்கமுடியும்?. 

அதிலும், கூவும் குயிலைப் பற்றிச் சொல்லவே வேண்டாம். அடர்கருப்பு அழகுக்கும், தேன்தடவிய குரலுக்கும் குயில்தானே ஒப்பீடு!. இசைபாடும் பறவைகள் நாட்டுக்கு நாடு  ஏராளமாக வரிசைகட்டி நின்றபோதும், அவ்வரிசையில் முதலிடம் பிடிப்பது குயிலாகத்தான் இருக்கமுடியும். 

குயில் என்றவுடனே குழந்தைக்கும் நினைவில் நிற்பது, மனதை இதமாய் வருடும் மந்திரக்குரல்தான். காவியம் படைக்க கிளர்ந்தெளும் கவிஞர்களுக்குக்கூட அதன் நிறமும், காற்றின் வழியே வழிந்தோடும் அதன் குரலும், மனதை மையல்கொள்ளும் ராகமும். இதயம் தொட்டு மென்இதழ் பதிக்கும் இசையும் அவர்களது எழுதுகோலுக்கு ஊற்றப்படும் உற்சாக ’மை’..

Pen Kuyilin Perumpadu Article By V. Sankar. பெண் குயிலின் பெரும்பாடு - வே. சங்கர்

எத்தனைதான் இருந்தாலும், ஒன்றைப்பற்றி முழுமையாக அறிந்துகொள்ளாதவரை, அதன்மீது காழ்புணர்வும் எதிர்மறை சிந்தனையும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக எழுவது இயல்புதானே!. 

குயிலுக்குக் கூடுகட்டத்தெரியாது, காக்கையை முட்டாளாக்கி அதன் கூட்டில் முட்டையிட்டுவிட்டு பொறுப்பில்லாமல் பறக்கும் சுயநலமிக்க பறவை என்றெண்ணம்தான் சிலரது  பொதுப்புத்தியை விட்டு விலகாமல் இருக்கிறது.

அதைவிட, குயிலின் குரலைக் கேட்டவரைவிட அதை நேரில் பார்த்தவர்கள் மிகக்குறைவே. காற்றில் கசிந்து ஒவ்வொருவரின் காதை நிரப்பும்  குரலுக்குச் சொந்தம் ஆணா? அல்லது பெண்ணா? என்ற சந்தேகம் என்போன்றோர்க்கு எப்போதுமே உண்டு. 

இத்தனை இனிமையான குரல் நிச்சயமாக பெண்குரலாகத்தான் இருக்கும் என்றுதான் நான்கூட பலநாட்களாய் நம்பிக்கொண்டிருந்தேன். ஆனால், உண்மையில் அடர்மரங்களில் அமர்ந்துகொண்டு பெண் குயிலின் கவனத்தைக் கவரத்தான் இத்தனை இனிமையாகப் பாடிக்கொண்டிருக்கிறது ஆண்குயில் என்பது மிகத் தாமதமாகத்தான் தெரியவந்தது..

Pen Kuyilin Perumpadu Article By V. Sankar. பெண் குயிலின் பெரும்பாடு - வே. சங்கர்

ஆண்குயில் பெரும் குரலெடுத்துக் கூவிக்கொண்டே இருக்கும். பெண்ணில் சம்மதத்திற்கு ஏங்கிக்கொண்டே இருக்கும். அதை ரசித்தாலும் உடனே ஒத்துக்கொள்ளாமல் நீண்ட நேரம் ஏங்கவிட்டு வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டே இருக்குமாம் பெண்குயில்.

ஒருகட்டத்தில் ஆணின் குரலில் மையல்கொண்ட பெண்குயில். அதன் சூட்சும அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்ளும்  விதமாக பெண்குயிலும் தன் பங்குக்கு சோகம் இழையோடும் மெல்லிய எதிர்குரலில் சம்மதத்தைத் தெரிவிக்கும். 

பிறகென்ன?, இருவரின் கண்ணசைவில் காதல் கரைபுரண்டோடும். அடர்ந்த மரக்கிளைகளில் அமர்ந்தபடியே கானக்குரலில் கலந்துகட்டிக் கவிதை படிக்கும். இணைபிரியா இருதலைக்காதல் கூடி, பூக்கள் பூத்துக்குலுங்கும் ஐந்துமாத காலமும் இனப்பெருக்கத்திற்கு அச்சாரமிட்டுக்கொள்ளும்.

மேடிட்ட அடிவயிற்றில் உயிர்தோன்றியதும்,  இனிமையாக கழியவேண்டிய தாய்மைப் பருவம் பதற்றம் கொண்டதாகவே மாறிப்போகும். சுவாரசியமான காதல்கதையில் வில்லன் குறுக்கிடுவதுபோல் இயற்கை, பெண்குயிலுக்கு மட்டும் இடைவிடாமல் ஓரவஞ்சனை செய்யும். 

ஆம், பெண்குயிலின் வாழ்வியலும் வசந்தகாலமும் வாடிவதங்கி சொல்லொண்ணாத் துயரத்தில் துண்டாடப்படும். தன் இனத்தை விருத்தி செய்யவும் பாதுகாக்கவும் எல்லா உயிரினங்களுக்கும் கூடொன்று வேண்டுமல்லவா! 

ஆனால், துயரத்திலும் துயரம் கூடுகட்டவும்தான் இட்ட முட்டையை அடைகாக்கவும் தெரியாத பறவையினமாகக் பெண்குயில் பிறந்ததுதான். மாற்றான் கூட்டில் தன் சந்ததியை யாரையோ நம்பி வளர்க்கவேண்டிய உளவியல் சிக்கலும், பெண்ணினத்தின் பெரும்பாடும் இணைந்தே சந்திக்கிறது பெண்குயில்.

Pen Kuyilin Perumpadu Article By V. Sankar. பெண் குயிலின் பெரும்பாடு - வே. சங்கர்

தாய்மைஅடைந்த சந்தோசத்தை முழுமையாக அனுபவித்துத் தீர்ப்பதற்குள் ஏதேனும் ஒரு காக்கையின் கூட்டை உடனடியாகத் தேடவேண்டும். கூடுகிடைத்துவிட்டால் போதாது.  ஆண்குயில் கூட்டிலிருக்கும் காக்கையின் கவனத்தைத் திசைதிருப்பி நெடுந்தொலைவுக்கு அழைத்துச் செல்லவேண்டும்.  

அதற்கு ஒரே வழி காக்கையைக் கோபமூட்டுவதுதான். கோபம் கொண்ட பெண் காகம் ஆண்குயிலைத் துரத்திச் சென்று திரும்புவதற்குள் பெண் குயில் அக்கூட்டில் பரபரக்கும் இதயத்துடிப்போடு முக்கி முனகியேனும் முட்டையிட்டுவிட வேண்டிய நிர்பந்தம். அது சுகப்பிரசவமா அல்லது குறைப்பிரசவமா என்று பார்த்து ஆறுதல் தேடவெல்லாம் அவகாசமிருக்காது. 

இட்ட முட்டைகளை ஏக்கத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே அலங்கோலமான காக்கைக் கூட்டின் முட்டைநெரிசலில்  சில முட்டைகள் தவறிக்கூட கீழே விழுந்துவிடலாம். 

யார்கண்டது அது குயிலின் முட்டையா அல்லது காக்கையின் முட்டையா என்று? கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தில் முட்டையிட்டதே பெரும்பாடு. அதுமட்டுமா?, ஆண்குயிலைத் துரத்திச் சென்ற காக்கை திரும்பிவருவதற்குள் அதன் கண்களில் அகப்படாமல் தப்பிக்கவேண்டும்.

கோபத்தோடு தொலைவில் திரும்பி வரும் காக்கையின் கண்களில் பட்டுவிட்டால் அவ்வளவுதான். வாழ்க்கையில் எப்போதாவது சோதனை என்றால் எதிர்கொள்ளலாம்.  எப்போதுமே சோதனையென்றால் என்னதான் செய்ய? 

ஒருவேளை காக்கைக் கூடு கிடைக்கவில்லை என்றால் வேறு ஏதாவது ஒரு பறவையின் கூட்டில் முட்டையிடவேண்டிய பரிதாபநிலை பெண்குயிலுக்குத்தான் உண்டு. இதுபோலவே, குயிலைவிட உருவத்தில் சிறிய சின்னான் பறவையின் கூட்டில் முட்டையிட முடியாமல் திரும்பிய துரதிஷ்டமான தருணங்கள் ஏராளம்.

காக்கையின் கூடு கரடுமுரடாய் முள், குச்சி, கம்பி என்று கிடைத்ததையெல்லாம் கொண்டு கட்டியிருந்தாலும், ஏதோ ஒருவகையில் பெண்குயிலுக்கு முட்டையிட காக்கையின் கூடுதான் தோதாக இருக்கிறது. ஒருவேளை காக்கை தன்குஞ்சுகளையும் சேர்த்துப் பத்திரமாக அடைகாத்துப் பறக்கவிட்டுவிடும் என்ற நம்பிக்கையால்கூட இருக்கலாம்.

Pen Kuyilin Perumpadu Article By V. Sankar. பெண் குயிலின் பெரும்பாடு - வே. சங்கர்

காக்கையின் முட்டையைப்போலவே நிறத்தில் ஒன்றாக இருப்பினும் அளவில் குயிலின் முட்டை சிறிதுதான்.  ஆனால், அளவும் சரி, எண்ணிக்கையையும் சரி காக்கைக்கு பாகுபடுத்தத் தெரியாதது ஒருவிதத்தில் நல்லதுதான்.  இல்லாவிட்டால் குயிலின் இனம் எப்போதோ காணாமல் போயிருக்கும்.

நிறைந்து வழியும் காக்கையின் கூட்டிலிருந்து குயிலின் முட்டைகள் இரண்டு வாரத்திற்கு முன்னதாகவே பொறித்துவிடும். காக்கையின் குஞ்சுவைப்போலவே நிறத்தில் இருப்பது ஒன்றும் பெரியவிசயமில்லை, குஞ்சாக இருக்கும்போது கரகரத்த காக்கையின் குரலை ஒத்த குரலில்தான் குயிலின் குஞ்சுகளும் ஒலிஎழுப்புகின்றன.

ஆனால், குயில் குஞ்சுகள் வளர வளரத்தான் பிரச்சனை தொடங்கும். ஆண்குயிலின் நிறம் மிளிரும்கருப்பாக இருப்பதால் காக்கை, தன்குஞ்சு பொன்குஞ்சு என்ற ரீதியில் அன்புசெலுத்தும்.

Pen Kuyilin Perumpadu Article By V. Sankar. பெண் குயிலின் பெரும்பாடு - வே. சங்கர்

 ஆனால், பெண்குயில் வளர வளர பழுப்பு நிறச் சிறகும், மெல்லிய வெள்ளைக் கோடுகளும், பொறிப்பொறியான புள்ளிகளும் தோன்றத்தோன்ற காக்கையின் சந்தேகத்தை வலுப்படுத்திவிடும். என்னதான் தன் கூட்டில் தன் இனக்குஞ்சுகளோடு பிறந்திருந்தாலும் பெண்குயிலின் மேல் எக்கச்சக்க வெறுப்பேற்பட்டு கொத்தத் தொடங்கும்.  

முட்டையிலிருந்து வெளிவந்தது தொடங்கி, வயிறார பசிக்கு உணவூட்டிவந்த காக்கையைத் தன் தாய் என்று நம்பிக்கொண்டிருந்த பெண்குயில் ஏன் தன்னைத் தொடர்ந்து கொத்துகிறது என்பதைக்கூட புரிந்துகொள்ளமுடியாமல் தவிக்கும். வலியும் வேதனையும் பொறுக்கமுடியாமல், பெண்குஞ்சு ஒரு கட்டத்தில் ஏக்கத்தோடு அந்த கூட்டிலிருந்து பிரிந்து செல்ல நேரிடும்.

சினிமாவில் வருவதுபோல குடும்பப் பாட்டு என்ற ஒன்று இருந்தபோதும் சொந்தத் தாய் தகப்பன் யார் என்ற அடையாளம்  தெரியாமல் தனித்துவாழத் தொடங்குகின்றன பெண் குயில்கள்.  

Pen Kuyilin Perumpadu Article By V. Sankar. பெண் குயிலின் பெரும்பாடு - வே. சங்கர்

இயற்கையின் குதுகளிப்பில், பருவம் அடைந்ததும் ஆண்குயிலின் இடைவிடாத குரலுக்கு சோகம் இழையோடும் மெல்லிய எதிர்குரலில் சம்மதம் தெரிவிப்பதும் இனிமையான இனப்பெருக்க காலம் முடியுமுன்னே ஏதேனும் ஒரு காக்கையின் கூட்டையோ அல்லது தோதான மற்றொரு பறவையின் கூட்டையோ தேடுவதுமாகவே கழிகிறது பெண்குயிலின் காலம். 

உண்மையில், பறவையினத்தில் பெண்குயிலின் பாடு பெரும்பாடுதான் தோழர்களே. 

Varugirargal Book By Karan Karki Bookreview By Vetriyarasan நூல் அறிமுகம்: கரன் கார்க்கியின் வருகிறார்கள் - வெற்றியரசன் 

நூல் அறிமுகம்: கரன் கார்க்கியின் வருகிறார்கள் – வெற்றியரசன் 

வணக்கம் ஒரு நாவலுக்கு கருத்துரை பின்னூட்டம் வழங்குவது இது இரண்டாவது முறை. மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் சற்று தயக்கமும் இருக்கிறது. கடந்த ஒன்றரை வருடங்களுக்கு முன் புத்தக வாசிப்பை தொடங்கியபின் சென்னையின் வரலாற்றை யாராவது எழுதி இருக்கிறார்களா குறிப்பாக வடசென்னை பற்றி எழுதி இருக்கிறார்களா என்று தேடும் பொழுது சில மாதங்களுக்குப் பிறகு ஒரு எழுத்தாளரை கண்டடைந்தேன். அவர் வலையொளி ஊடகங்களில் கொடுத்த செவ்விகளை அதிகமாக கேட்க தொடங்கினேன். அப்போதுதான் தெரிந்தது இவர் தான் நான் தேடிய எழுத்தாளர் அதுவும் நம்ம வியாசர்பாடி கன்னிகாபுரம் என்று கேள்விப்பட்டதும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தேன் அவர் எழுதிய புத்தகங்களை தேடினேன். தற்பொழுது இரு நாவல்களை வாங்கிவிட்டேன். அவர்தான் கருப்பர் நகரம் மற்றும் வருகிறார்கள் என்ற புதினங்களை எழுதிய எழுத்தாளர் கரன் கார்க்கி.
வருகிறார்கள் என்னைப்போல் சென்னையில் வாழும் எளிய மக்களுக்கு இருக்கும் சிக்கல்களை அடுக்கடுக்காய் பட்டியலிட்டு சொல்லியிருக்கிறார் சிறப்பாக கதைமாந்தர்கள் மூலமாக. 95க்கும் மேற்பட்ட கதைமாந்தர்கள் வருகிறார்கள் அதில் மகிழன், முகுந்தன், பழனி, இளவேனில், சிவா , சித்தார்த், மல்லிகா போன்றவர்கள் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்.
சென்னையில் குடி தண்ணீரை விலை கொடுத்து வாங்கும் அவல நிலை ஒவ்வொருவர் வீட்டிலும் எப்படி வந்தது என்று இன்றுவரை எவருக்கும் ஏன் என்று தெரியாது. Can தண்ணீர் வாங்குவதையே கௌரவமாக நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்த அவலத்தை துடைத்தெறிய என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை சிறப்பாக கதையின் ஊடாகவே சொல்லியிருக்கிறார் எழுத்தாளர்.
தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் நுகர்வுக் கலாச்சாரத்தை விரும்புவதில்லை என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டாக மகிழன் சித்தார்த் இளவேனிலையும், நுகர்வு கலாச்சாரத்தால் வாழ்க்கையையே தடம் மாறி இழக்கும் வித்யா க்களும் இருக்கிறார்கள் என்பதை காட்டியிருக்கிறார். புத்தக வாசிப்பால் எப்படி ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையை மாற்ற முடியும் என்பதை தக்காளி விற்கும் பழனி மூலமாகவும் அதே பழனியிடம் தக்காளியை வைத்து எப்படி ஆதிக்க சக்திகள் நம்மை சுரண்டுகிறார்கள் என்பதை சொல்லும் நிகழ்வு அருமை.
இளைஞர்கள் புத்தகங்கள் வாசிக்கிறார்கள் அரசியல் பேசுகிறார்கள் என்பதை பல பக்கங்களில் ஆணித்தரமாக சொல்லியிருக்கிறார். நாவலை வாசிக்கும்பொழுது அந்தப் பக்கங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தூண்டுகோலாக அமையும் என்பதில் எந்த ஐயமும் இல்லை. இளைய தலைமுறையினர் புத்தகங்கள் வாசிப்பார்கள் அரசியல் பேசுவார்கள்.
மேலும் எந்தெந்த புத்தகங்களை வாசிக்கிறார்கள் என்பதை சொல்லி இருப்பது என்னைப்போல் உள்ள வாசகர்களுக்கு வழிகாட்டியாக அமைகிறது. மதுப்பழக்கத்தால் இறந்த கணவரின் இறப்பிற்குப்பின் இளம் வயது மல்லிகாவுக்கு ஏற்படும் சிக்கல்கள். இயல்பாகவே இயற்கையாகவே மகிழனுக்கும் மல்லிகாவுக்கும் தோன்றிய ஒரு புரிதல் பிணைப்பு எந்த ஒரு இடத்திலும் எல்லைமீறிய சொற்கள் இல்லாமல் அழகாக சொல்லியிருக்கிறார்.
இளம் வயதில் பூவையும் பொட்டையும் இழந்தவர்கள் எத்தனை கோயிலுக்குச் சென்றாலும் பூவும் பொட்டும் கிடைப்பதில்லை. பூவையும் பொட்டையும் கொடுத்து மல்லிகாவிற்கு மறுவாழ்வு கொடுத்த மகிழன் உண்மையில் கடவுள் தான்.அம்மா வைத்த விஷாலினி என்ற பெயரை மாற்றி இளவேனில் என்று மாற்றிய இளம் பெண்ணின் மூலமாக இளைஞர்கள் முற்றும் முழுதுமாக சமஸ்கிருதத்தை விட்டொழித்து தூய தமிழில் பெயர் வைக்க விரும்புகிறார்கள் என்பதை சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.
சுரண்டல் காரர்களால் ஆதிக்க சக்தியினால் ஏற்படும் பல சிக்கல்களை அதிலும் கல்விமுறை பொருளாதாரம் சாதியவன்கொடுமை என ஒவ்வொன்றைப் பற்றியும் விவரித்து…. சாதிய வன்கொடுமையால் மார்க்கம் மாறினாலும் அதிலும் நீங்கள் புதிதாய் மாறியவர்கள் நீங்கள் பரம்பரையாய் மார்க்கத்தவர்கள் அல்ல என்று சாய்ரா பானுவுக்கு 35 வயதைத் தாண்டியும் திருமணம் தள்ளிப் போவதையும், கலப்புத் திருமணம் செய்ய முன்வந்த சித்தார்த்தின் அண்ணனையும் சாதி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் துப்பாக்கி சூட்டில் பலி கொடுப்பதும், அதற்குப் பின்வரும் முகுந்தன் சாய்ராபானு விற்காக நான் மதம் மாறவும் தயார் என வரும் பக்கங்கள் துயரம் தோய்ந்து இருந்தாலும். இந்த காலத்து இளைய தலைமுறை எல்லாவிதமான சாதிமத அடக்குமுறைகளையும் வெட்டி வீச தயாராக இருக்கிறார்கள் என்பதை எல்லோருக்கும் உணர்த்துகிறது – உணர்த்தும்.
இளவேனில் உடைய அம்மா ஸ்வர்ணாம்மாள் வாழ்க்கை வரலாறு முன்னோர்கள் வாழ்ந்த முறை அதில் ஒன்று விலை மதிக்க முடியாத பல்லாக்கு. பல்லாக்கு -க்கு பின்னிருக்கும் அரசியலை மிக நுண்ணியமாக சொல்லி விட்டு நகர்கிறார் எழுத்தாளர். இரண்டு கிளிகளின் மூலமாக காதலையும், மற்ற காதல் இணையர்களிடம் இருக்கும் உரையாடல்கள் ஏற்படும் தழுவல்கள் முணுமுணுப்புகள் எந்தவிதமான காமச் சொற்கள் அத்துமீறல் இன்றி கவிதை நயத்துடன் தூய தமிழில் சொல்லியிருப்பது அருமை.
எடுத்துக்காட்டாக அறை குளிர்ச்சியையும் மீறி உடல்கள் சூடேறி அசைந்தன. அவர்களது முணங்கல்களை காகிதம் ஒட்டப்பட்ட சுவர் பிடித்து வைத்துக் கொண்டன. ஒவ்வொரு நரம்பும் விம்மி புடைக்க இன்பத்தால் விளைந்த கண்ணீரும் காதலுமாய் நடந்தேறியது இயற்கையான ஒன்று. இந்த நிகழ்வை மற்ற எழுத்தாளர்கள் எப்படி எழுதி இருப்பார்கள் என்பது தெரியவில்லை. புதினம் முழுவதும் தூய தமிழ்ச் சொற்கள், வழக்கிலுள்ள சொற்களே மிக எளிமையாக பரவி விரிகிறது . பிறமொழிச் சொற்களை மிக எளிதாக பொறுக்கி எடுத்து விடலாம்.
மகிழுந்து
சுமையுந்து
கைப்பேசி
மருத்துவ தாதி …. அடடா சிறப்பு சிறப்பு… முற்போக்குத் தன்மை கொண்ட காதல் பிற்போக்குத்தனம் கொண்ட சில மனிதர்கள் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த நினைக்கும் இளைஞர்கள் புத்தக வாசிப்பால் அரசியல் வாழ்வியலை கற்றுக் கொள்ளும் எளிய மக்கள் …என தன் எழுத்துக்களால் புரட்சி செய்து கொண்டிருக்கும் எழுத்தாளர் திரு.கரன் கார்க்கி அவர்களை வணங்குகிறேன். வாழ்த்துக்கள்

நூல்: வருகிறார்கள்
ஆசிரியர்: கரன் கார்க்கி
வெளியீடு: பாரதி புத்தகாலயம்
விலை: 370
புத்தகத்தை வாங்க கமெண்டில் உள்ள லிங்க்கை க்ளிக் செய்யவும்: thamizhbooks.com

Maragatha Pura ShortStory By Thanges மரகதப்புறா சிறுகதை - தங்கேஸ்

மரகதப்புறா சிறுகதை – தங்கேஸ்




தோடுடைய செவியன்கள் போல காலையிலேயே பள்ளிச்சுற்றுச் சுவரின்  மீது கூட்டமாக வந்து அமர்ந்திருந்தன  கொண்டை வளர்த்தான் குருவிகள். தூரத்திலிருந்து பார்க்கும் போது  தயிர்ப் பானையின் உள் பக்கத்தை வெளியே இழுத்து  கவிழ்த்தி வைத்தது போல வெள்ளை வெளேர் என்று தொப்பையும் தொந்தியுமாக   அமர்ந்திருந்தன.  தலையுச்சியில்  முளைத்திருந்த அழகு கருங்கொண்டையை  அவைகள்   இடமும் வலமும் ஆட்டியபடியே அபிநயிக்கும் போது   கண்களுக்கு   மிகச் செல்லங்களாக  மாறி  காட்சி தந்தன. உச்சிக்  கருங் கொண்டையைப் பார்த்தால் பிளவுபட்ட  அலகு போல்  விரிந்திருக்கும்..

சாதாரணமாகப் பார்த்தால் குருவி வாயைத் திறந்தபடி வானத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது போலத்தான் தெரியும். சற்று கூர்ந்து கவனித்தால் தான் அது அலகு அல்ல அதன் ஸ்பெசல் கொண்டை என்று கண்டுபிடிக்க முடியும். கழுத்துக்கும் கீழே பக்கவாட்டில் புசுபுசுவென்று வளர்ந்திருக்கும் தாடைமுடிகளுக்கருகில்  காதோரம் ஒரு முழு ரூபாய் நாணயத்தை மதுரை மீனாட்சி குங்குமத்தில் குழைத்து பொட்டிட்டது போல அப்பியிருக்கும் அடர் குங்குமச் சிவப்பு.  அதற்கு  பவளத் தோடு மாட்டி விட்டது போல அப்படி  பாந்தமாக பொருந்திப்போனது. நாளெல்லாம் குழந்தையை வேடிக்கை பார்ப்பதைப்போல இந்தக் குருவிகளை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டே இருக்கலாமே என்று தோன்றிய போது  பள்ளியின்   முதல் மணி ஒலித்தது.

யோவான் எப்பொழுதும் காலை மணியடிக்கும் நேரத்தைத் தவற விடமாட்டார் என்பது  எல்லோருக்குமே நன்றாகத் தெரியும் . முதலில் மாணவிகள்  ஒவ்வொருவராக உள்ளே வர ஆரம்பித்தனர்.  சீருடை அணிந்து அதற்கும் மேலே வெம்மையுடை தரித்து தலைக்கு  ஸ்கார்ப் கட்டிக்கொண்டு மெல்லிய குரலில் காட்டுக் கிளிகளைப் போலபேசியபடியே உள்ளே வந்து கொண்டிருந்தது இந்த மேகமலையின்  காலை நேரத்தை. மேலும் இனிமையாக்கியது.

மாணவர்கள் வழக்கம்  போல  செந்தில் கடையின் வாசலிருந்து முதலில் தலையை வெளியே  எட்டிப்பார்த்து வாசலில் ஆசிரியர்கள் யாரும் இல்லையென்று உறுதி செய்த பின்னர் ஒவ்வொருவராக நத்தை ஊர்வது போல உள்ளே ஊர்ந்து வரத் தொடங்கினர்கள்.

சசிக்கு  முன்பும் பின்பும் இரண்டு மாணவர்கள் தோளோடு  உரசிய வண்ணம் வந்து கொண்டிருந்தனர்..  அவனின் சொற்ப புத்தகங்களும் நோட்டுக்களும் நிறைந்த அழுக்கடைந்த புத்தகப் பையை   வரும் போதே அவன் கவுதம் தோளில் மாட்டிவிட்டு  ஹாயாக கைகளை வீசியபடி நடந்து வந்து  கொண்டிருந்தான்.

சட்டென்று  நான் அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதைத் தன்  உள்ளுணர்வில்  கவனித்தவன்  பதட்டப்படாமல்  வண்ண வண்ணக் கயிறுகள் கட்டியிருந்த தனது வலது முழங்கையை பேண்ட் பாக்கெட்டுக்குள் திணித்துக்கொண்டான். காதில் மாட்டியிருந்த தோடு மட்டும் தனியாக ஆடிக்கொண்டிருந்தது.

‘ டேய் ஹெச் எம் நிக்கிறாருடா ‘

 ‘’குட் மார்னிங் சார் ‘’

‘’ குட் மார்னிங் ‘’  என்றபடி தலையசைத்தேன்

வேகமாக நடந்து சென்றவன் வகுப்பறைக்குள் நுழையும் போதே தன் சேட்டையை ஆரம்பித்து விட்டான். வாசலில் நின்று கொண்டிருந்த ஆறாம் வகுப்பு மாணவி ரேஷ்மாவின் தலையில் ஒரு கொட்டு கொட்டிவிட்டு அவசரமாக உள்ளே  சென்றான்

அச் சிறு பெண் ‘’ அம்மா ‘ என்று அலறினாள்

பி.டி சார் திரும்பி, ‘’ என்னம்மா ? ‘ என்று கேட்டார் .

அவள் சுற்றும் முற்றும் திரும்பி திரும்பி பார்த்தாள். ம்ஹ்ம் …  அவன் ஆள் அங்கே இருந்தால் தானே ?

‘’ இது அந்தப்பயலோட வேலையாத்தான் இருக்கும் ‘’ என்றபடியே  பிசிக்ஸ் சார் என் அருகில் வந்து நின்றார். அவர் தான் பள்ளியின் உதவி தலைமையாசிரியர்.

‘’ சார் இது பரவாயில்லை நேத்து லஞ்ச் இண்டர்வெல்ல வகுப்புக்குள்ள என்ன பண்ணான் தெரியுமா ?

‘’ சொல்லுங்க சார் ‘’என்றேன்

லெவன்த் சி  மஹிதாவை அப்படியே காதைப் பிடிச்சு முயல்குட்டியை  இழுத்துட்டுப்போற மாதிரி உள்ளே இழுத்துட்டுப் போறான் ‘’

‘’ ஏன் அப்பவே முதுகுல ரெண்டு போடு போடவேண்டியதுதான  ‘’ என்றபடி பி.டி சார் எங்கள் அருகில் வந்து நின்றார்.

‘’ பி டி  சார்! விடிஞ்சு ரொம்ப நேரம் ஆச்சு. இன்னும் தூக்க கலக்கத்துல பேசுறமாதிரியே பேசிக்கிட்டிருக்க கூடாது. போன மாசம் இந்த விவகாரத்துல என்ன நடந்தது தெரியும்ல உங்களுக்கு ?  என்றபடியே எங்களோடு வந்து சேர்ந்து கொண்டார்  அழகு  சார். கணித ஆசிரியர்.

‘’ சரி கதையைச் சொல்லுங்க ‘’

“கரப்பான் பூச்சி கணக்கா தலைமுடிய வெட்டிக்கிட்டு  கை  கால் எல்லாம் கலர் கலர் கயிறா  கட்டிக்கிட்டு  இவன் ஒரு நாள் காலையில வந்து நிக்கிறான்” 

“ சரி “

“ஆனா அன்னிக்கு திடீர்னு பிசிக்ஸ் சார்க்கு என்னாச்சுன்னு தெரியலை.  கடமையுணர்ச்சியில அவனக் கூப்பிட்டு முதுகுல   ரெண்டு தட்டு தட்டிட்டாரு.  பெறகு தான் மேட்டரே” என்றார் .

 “பெறகு  ?”

‘’  மறு நாள்    காலையில நாங்க பள்ளிக்கூடத்துக்கு வாறோம். எங்களை மிரட்டுறதுக்கு ரவுடியை கூப்பிட்டுகிட்டு வந்துட்டு வாசல்ல நிக்கிறான் சார்.

” ம்ம் ‘’

‘ அதுவும் யாரைன்னு நெனக்கிறீங்க  ? மேல மெட்டுலயிருந்து மேற்படி சாராய வியாபாரியை ‘’

‘’ அய்யய்யோ, இது எனக்குத் தெரியாதே ‘’ என்றார் பி.டி சார் பதறிப்போய்.

‘’ அன்னிக்கு பெரிய  கூத்து போங்க!  நாம அவனைப் பள்ளிக் கூடத்துக்குள்ள நுழையாதடான்னா சொன்னா அவன் நம்மள உள்ள நுழைய  விடாம நின்னுகிட்டுருக்கான்‘’

 “அய்யய்யோ”

‘’ என்னடா இது குரங்கெல்லாம் நம்ம பள்ளிக்கூடத்துப் பக்கம்  கெடையாதே, எல்லாம்  கர்ட்டனா எஸ்டேட்டுக்கு கீழ தான இருக்குன்னு நான் நெனெச்சேன்”

‘’அதுக்குப் பெறகு  ‘’

‘’ பெறகென்னஅந்த ரவுடி  நம்ம சாருக்கு அட்வைஸ் மழையாப் பொழியுறான்‘’

“எப்பிடி ?”

“ பய போலிசுக்குப் போகணும்னு சொன்னான் சார்  நாந்தேன், வாடா சார்க எல்லாம் நம்ம சார்க தான் சொன்னா கேட்டுக்கிருவாங்கன்னு சொல்லி கில்லி இங்க கூப்பிட்டு வந்திருக்கேன், பார்த்து நடந்துக்கோங்கன்னு சொல்லிட்டுப் போறான்‘’

‘’ லச்சையை கெடுத்துட்டான் போல இருக்கே ’’

‘’ சார் இப்பிடித்தான் போனவாரம் எங்க பார்த்தாலும் பீடி வாடை அடிக்குதேன்னு  திடீர்ன்னு பசங்களோட ஸ்கூல் பேக்கை செக் பண்ணோம்  அப்ப இவன் பேக்குக்குள்ள என்ன இருந்ததுன்னு பிசிக்ஸ் சாரை கேளுங்க ‘’

பிசிக்ஸ் சார் தொடர்ந்தார்: ‘’ ம் என்ன இருக்கும் ?  பீடி சிகரெட்டு தீப்பெட்டி  … என்னடா இதுன்னு கேட்டோம் . சார்  காலையில எங்கப்பா வாங்கிட்டு வரச் சொன்னாரு, மறந்து போயி அப்படியே பைக்குள்ள வச்சுட்டு வந்துட்டேன்னு சொல்றான். ‘’

‘’கர்மம்  நல்ல அப்பன், நல்ல மகன் சார் ‘’

‘’ சார்  இவனப் பொறுத்தவரைக்கும் அவுங்க அப்பா பீடி சிகரெட்டு வாங்கிட்டு வரச் சொல்லலைன்னாக் கூட இவன் வாங்கிட்டுத்தான் வருவான். இண்டர்வெல்ல லஞ்ச் டைம்லயெல்லாம் அத அப்படியே எடுத்துக்கிட்டு நைஸா தேயிலை காட்டுக்குள்ள ஒதுங்கிடுவான் ‘’

‘’ அது கூட பரவாயில்லை.  வேற என்னென்ன பேக்குக்குளள்ள இருந்துச்சுன்னு கேளுங்க  ‘’

‘’சொல்லுங்க சார் சொன்னாத்தான எங்களுக்குத் தெரியும். நீங்களா சிரிச்சா எப்பிடி? ‘’

‘’ ரெண்டு மெக்டோவல் பாட்டிலுக …ம்ம்  பதறாதீங்க   எம்ப்டி பாட்டிலுங்க தான். என்னடான்னு கேட்டோம் சார். வாட்டர் கேன் வாங்க காசில்லை.  கஷ்டம் அதனால தான் இதுலயே தண்ணீர்  கொண்டு வாரேன்னு,  முகத்தை அப்பாவி மாதிரி வச்சிக்கிட்டு சொல்றான் ‘’

“அவ்வளவு தானா.. இல்ல வேற எதுவும் உள்ள இருந்ததா?”

“இல்லாம என்ன,  சில  குடும்ப கட்டுப்பாட்டு சாதனங்களை பைக்குள்ளயே தனியா ஒரு கேட்ரிஜ்ல போட்டு வெச்சிருந்தான். அது தான் ஹைலைட். சார் பயந்து போய் நடுங்கிட்டாரு.”

“ஏன் சார் பார்த்துட்டு நீங்க ஒண்ணுமே கேட்கலையா?”

“எனக்கெதுக்கு அது ?”

“சார் ! அவன் அத ஏன் பள்ளிக்கூடத்துக்கு கொண்டு வந்தான்னு நீங்க எதுவுமே கேட்கலையா?”

“கேட்டேன் சார், அதுக்கு என்ன பதில் சொன்னான் தெரியுமா ?”

“சொல்லுங்க…”

“ஸ்கூலுக்கு வர்ற வழியில மரத்தடியில அது ஓரு பாக்கெட் மாதிரி கிடந்தது சார்… அது என்னன்னு தெரியாமலேயே எடுத்திட்டு  வந்திட்டேன்னு அப்பாவி மாதிரி சொல்றான்..”

முதல் பாட வேளைக்கான மணி ஒலித்தது. அனைவரும் கலைந்து போக ஆரம்பித்தனர்

மாணவர்கள் அனைவரும் வகுப்பறைக்குள் ஓடினார்கள்.

யோவான் மாணவர்களின் வருகைப்பதிவேட்டை எடுத்துக்கொண்டு ஒவ்வொரு அறையாக சென்று கொண்டிருந்தார்.

காலை வெய்யில்  தூவானம் ஏரியில் பச்சைப் பட்டுத்துகிலை உதறி விரித்தது  போல படர்ந்து பரந்து கொண்டிருந்தது. தூரத்தில் காலை  சூரிய வெளிச்சத்தில்  இரைச்சல் பாறைக்கருகில் வெள்ளி அலைகள் கெண்டை   மீன்களைப் போலத் துள்ளி விளையாடி கொண்டிருந்தன. கம்பன் சொன்ன “அலகிலா விளையாட்டு ”இது தான் போலும்.

சுற்றுலாப் பயணிகள் ஒவ்வொருவராக சாலைக்கு வர  ஆரம்பித்திருந்தனர். தடுப்புக்கம்பிகளின் மீது சாய்ந்து கொண்டு  விதம் விதமாக சாயல்களில்  புகைப்படங்களை  மொபைல் போனில் அள்ளிக் கொண்டிருந்தனர்.

தூவானம்  போகிற புதர் மேட்டில் ஓரு யானை குடும்பம், தம்பதி சம்மேதரராய் இரண்டு குட்டிகளுடன் ஈத்தை குருத்தை ஒடித்து ஒடித்து தின்று கொண்டிருப்பதை இங்கிருந்தே மாணவர்கள் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களை விரட்டுகிற பாவனையில் ஆசிரியர்களும் ஆசிரியைகளும் அவர்களின் அருகில் சென்று தாங்களும் வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

சிரிப்பும் பேச்சும் கேலியும் கிண்டலும் வேடிக்கை பார்ப்பதுமாக காலை பாடவேளைகள்  கரைந்து போயின  சுற்றுலாப்  பயணிகள் கேமரா செல்போன் சகிதமாக அங்கே குவிந்து விட்டார்கள். மதிய உணவு இடைவேளையில்  அநேகமாக எல்லா ஆசிரியர்களும் மாணவர்களும் சென்று யானையோடு செல்பி எடுத்துவிட்டு வந்துவிட்டார்கள்.

மதியம் இரண்டாவது பாடவேளை முடிந்ததும்  லெவன்த் சி க்கு  உடற்கல்வி பாடவேளை .மாணவர்கள் அனைவரும் வகுப்பறையை விட்டு வெளியே வந்து விளையாட்டு மைதானத்திற்குள் நுழைந்து விட்டார்கள்.

கையில் கிடைத்த பொருட்களை வைத்துக்கொண்டு ஆளாளுக்கு ஒவ்வொரு விளையாட்டாக விளையாட ஆரம்பித்து விட்டனர்.  கைப்பந்து ஒரு குழுவும் எறிபந்து மற்றொருகுழுவும் உற்சாகமாக விளையாண்டு கொண்டிருக்க  இன்னொரு குழுவோ காய்ந்த தேங்காய் மட்டையில் ரப்பர் பந்தை வைத்து கிரிக்கெட் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். சசிதான் அதற்கு கேப்டன் போல வழி  நடத்திக் கொண்டிருந்தான். நேரெதிரே கொடிக்கம்பத்திற்கு அருகே உள்ள மேடையில் மாணவிகள்  கேரம்போர்டை வைத்து மென்மையாக பேசியபடி விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர்.

அடுத்ததாக பந்து மாணவிகள் பக்கத்தில் தான் வந்து விழும் என்று  நான்  நினைத்து முடிப்பதற்குள் பந்து வந்து கேரம்போர்டின் நடுமையத்தில்  திடுமென்று குதித்தது. கேரம் போர்டில் இருந்த காயின்ஸ் எல்லாம் சிட்டுக்குருவிகளாகக் காற்றில் பறக்க , சற்று முன் கொட்டி வைத்திருந்த கேரம் பவுடர் மாணவிகள்  முகத்தில்  வந்து மொத்தமாக அப்பிக் கொண்டது. 

அவர்கள் தங்கள் முகத்தை துடைத்துக் கொண்டே  “” இங்க பாருங்க   சார்””  என்று என்னைப் பார்க்க , நான் சசியை அழைத்துக் கேட்க வேண்டும் என்று நினைப்பதற்கும்  முன்பே, லெவன்த் சி மருது பாண்டி நைசாக  என் அருகில் வந்து என் முழங்கையை சுரண்டிக் கொண்டு நின்றான்.

“என்னடா?” என்றேன்

“சார் சசி ஸ்கூல் பேக்ல இருந்து  குருவி சத்தம் கேட்குது  என்றான் ”

“என்னடா சொல்ற ?”

“ஆமா சார் காலையில இருந்தே கேட்டுக்கிட்டே தான் இருக்கு என்னன்னு கேட்டா சொல்ல மாட்டேங்குறான் சார்” .

மருது சொன்னால் சரியாகத்தான் இருக்கும் ஏனென்றால்  அவன் ஆசிரியர்களுக்கு நம்பகமான ஆள். மாணவர்களைப் பற்றி ஏதாவது தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமென்றால் இவனைப் போன்ற  ஆட்களைத் தான் நாங்கள்   கைக்குள்  வைத்துக் கொள்வோம்.

அதற்குள்  பி.டி சார் அருகில் வந்து “அவன்  பேக்கை எடுத்துட்டு  வாடா! உள்ள என்ன இருக்குன்னு பார்க்கலாம்” என்றார்.

சத்தமில்லாமல்  அவன் பேக்கை எடுத்துக் கொண்டு வந்து தந்தான் மருது.

அதற்குள் பெண் ஆசிரியைகள் இரண்டு மூன்று பேர்கள் அங்கே வந்து  சேர்ந்து கொண்டார்கள் .

“ எடுறா அதை வெளியே ” என்றார்

மருது பைக்குள் கையை விட்டு இழுக்க அந்த பச்சை உயிரி அவன் கையோடு வந்தது.

மரகத வண்ணச் சிறகுகள். செஞ்சாந்து கழுத்து. அதில் கோதுமை மாவை துவி விட்டது போல ஒரு ஆங்காங்கே ஒரு  மினு மினுப்பு. அடியில் சிவந்து நுனியில்  வெளுத்து சற்று மஞ்சள் பூசிய மிளகாய்ப்பழ அலகு.குறு குறுவென்று பார்க்கும் நீலமணிக்கண்கள்,

“ அழகு”  என்றார்கள் யாரோ

மரகதச் சிறகுகளுக்கும் கீழே சிப்பிக் காளான் நிறத்தில் அடுக்கடுக்கான கீழடுக்கு  சிறகுகள். அதே வண்ணத்தில் நீட்டிக்கொண்டிருக்கும் நீண்ட வால். கழுத்துக்கும் கீழே  ஊதாப்பூவின் மீது  இலேசாக செந்துருக்கம் பூசியது போல மினு மினுக்கும் தாடை . செல்லமாகக் குலுங்கும்  தொப்பை வயிறு .

“வாடா குட்டி” என்று பார்த்தவுடன் முகத்தோடு எடுத்து ஒத்திக் கொண்டார்கள் பயாலஜி டீச்சர் . 

“ குட்டி… குட்டிச் செல்லம் பயந்துட்டியாடா”என்று இறகை தடவிக் கொடுத்தார்கள்.    குளிரில் நடுங்கும் அப்பாவி சிசுவைப்   போல அது அவர்களின் மார்போடு கதகதப்பாக ஒட்டிக் கொண்டது.

“இங்க குடுங்க டீச்சர் ” என்று பி.டி சார் அதை வாங்கி உள்ளங்கைகளில் ஏந்திக் கொண்டார்.

“நல்ல வெயிட் இருக்குது” என்றார்

“ ரொம்ப குட்டியா இருக்கே ”

“இது  தான் மரகதப் புறாவா ?”

“ சார் இதப் பஞ்சவர்ணக்கிளின்னும்  இங்க சொல்லுவாங்க”

“அப்படியா ?”

எகனாமிக்ஸ் டீச்சர் அதன் சிறகுகளை தடவி விட்டுக் கொண்டே, “இதுதான் எமரால்டு  டோவ்,  இது இணையைப் பிரிஞ்சா உயிர் வாழாதுன்னு சொல்வாங்க” என்றார்.

பயாலஜி டீச்சர் “ ஆமாப்பா இதோட பயலாஜிக்கல் பேர்கூட கால்கோபாப்ஸ் இண்டிகான்னு சொல்லுவாங்க ” என்றார்

அது சாரின்  உள்ளங்கைகளில் பயந்து போய்  நடுங்கிக் கொண்டேயிருந்தது பார்ப்பதற்கு அழுவது போல இருந்தது

“ அழுகுது சார் ”

“ காட்டுக்குள்ள திரியுறத  இப்படி பைக்குள்ள போட்டு பூட்டி வச்சா, அழுகாம என்னடா செய்யும். ஃபாரஸ்ட்காரங்க பார்த்தாங்கன்னா பதினஞ்சு வருசம் உள்ள புடிச்சுப் போட்ருவாங்க ”

“சார் இத வித்தா நல்லா காசு கிடைக்கும்”

“இப்ப என்ன கிடைக்குதுன்னு பார்ப்போம். கூப்பிடுறா இதை புடிச்சிட்டு வந்தவனை”  என்றார் பி.டி சார்.

துரத்தில்  வரும் போதே சசிக்கு விசயம் தெரிந்து விட்டது.

முகத்தை ஒரு மாதிரி அப்பாவியாக வைத்துக் கொண்டு  தயங்கி தயங்கி  பக்கத்தில் வந்து நின்றான்.

“எங்கடா புடிச்ச இத ?”

“சார் வரும் போது தேயிலைக்காட்டுக்குள்ள நொண்டிகிட்டு கிடந்தது  அதுதான் மருந்து போடலாம்னு எடுத்துட்டு வந்தேன்” என்றான்

அப்புறம் ஏண்டா எங்ககிட்ட சொல்லலை ?

“சார் பர்ஸ்ட் பீரியட் ஆரம்பிச்சது. அப்படியே படிக்கிற ஆர்வத்துல  எல்லாம் மறந்துட்டேன் ”

“ ஓஹோ அப்பிடியா சார் நான் சொல்லலை பய நல்ல படிப்பாளின்னு”

“சரி ,இதை என்ன செய்யப்போற ?”

“சார், வளர்ப்பேன் சார்”

“சரி, எவ்வளவுக்கு விப்ப ?” என்றார் மிகவும் எதேச்சையாக கேட்பது போல.

“மரகதப்புறாவுக்கு நல்ல விலை கிடைக்கும் சார் ”  வாய் தவறி சொல்லி விட்டு நாக்கை கடித்துக்கொண்டான்

“பாவம் இல்லையாடா  ?”  மூக்குக் கண்ணாடியை எடுத்து துடைத்தபடியே கேட்டார்கள் எகனாமிக்ஸ்  டீச்சர்

என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியாமல் அவன் விழித்துக் கொண்டிருந்த போதே நான் மரகதப்புறாவை கையில் வாங்கிக் கொண்டேன். கொக்கிக் ல்கள் அழுத்தமாக என் உள்ளங்கைகளில் பதிந்து குறு குறுப்பை உண்டு பண்ணின. எதிர்பார்த்ததை விட நல்ல  எடையோடு இருந்தது பறவை . ஒரு முறை என் உள்ளங்கைகளைத் தன் அலகுகளால் நிமிண்டிப்பார்த்துவிட்டு கழுத்தை சுழற்றி சுழற்றி  பிறாக்கு பார்த்துக் கொண்டு நின்றது.

ஆறாம் வகுப்பு  ரேஷ்மா அங்கே அனிச்சையாக வந்து “ அய்யோ பாவம்,  குட்டி,  விட்றலாம் ” என்று சிறகைத் தடவியபடி சொன்னாள்.

“  இதோட மூக்கில சின்ன காயம்  இருக்குது சார் ”என்றான் ஜாபர்

உற்றுப் பார்த்தபோது அதன் மூக்கில் ஒரு சிறிய சிவப்புத் தீற்றல் தெரிந்தது.

திருவிழாவில் தொலைந்து போன பச்சைக்குழந்தை மாதிரி கண்ணீரும் கம்பலையுமாக  மலங்க மலங்க விழித்துக் கொண்டு நின்றது எல்லோர் மனதையும் கரைத்தது. எல்லோரும் வைத்த கண்  வாங்காமல் அதையே பார்த்துக்  கொண்டு நின்றார்கள்.

“ இந்தாடா” என்றபடி அந்தக் கிளிப்பச்சையை  நான் அவன் கையில் கொடுத்தேன்.

அதை எதிர்பார்க்கவேயில்லை அவன் . வாங்கும் போது அவன் கைகள் இலேசாக நடுங்கினதை உணர்ந்தேன்.  அவன் கைகளுக்குள்  சென்றதும் அது இலகுவாகத் தன்னை  அங்கே அமர்த்திக் கொண்டது. சிறிது நேர அமைதி தாங்கொண்ணாததாக இருந்தது.

“வாங்க  எல்லோரும் போகலாம் அவன் அதை என்ன செய்யனுமோ செஞ்சிகிறட்டும்” என்றேன் நான்.

நாங்கள் எல்லோரும்  கிளம்ப ஆயத்தமானபோதும் அவன் எதுவுமே பேசாமல் அந்தப் பறவையை கைகளில் வைத்து பார்த்தபடியே இருந்தான். நாங்கள் ஒரு எட்டு கூட வைத்திருக்கவில்லை. அதற்குள்  என்ன  நினைத்தானோ    மெல்லப் படிக்கட்டுகளின் வழியாக இறங்கி விளையாட்டு மைதானத்திற்குள் சென்றான்.

 பச்சை பசும் புற்கள் செழித்து வளர்ந்திருந்த அந்த மைதானமெங்கும் பச்சை மௌனம் பரவிக்கிடந்தது. எதிர்பாராத ஒரு கணத்தில் வலது கையை மேலே உயர்த்தி கீழே இறக்கி அதை வேகமாக தலைக்கு மேலாக உயர்த்தினான். அந்தப்பறவைக்கு   முதலில்  இந்த திடீர் சீர்குலைவைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை . பதட்டத்தில் தன் பிடிமானத்திற்காக அவனது உள்ளங்கைகளை தன் கொக்கிக் கால்களால் நன்றாக அழுத்தியபடியே  விழுந்து விடாமல் இருக்க படபடவென்று அவன் உள்ளங்கைக்குள்ளேயே சிறகடித்தபடியே இருந்தது.

இப்போது மாணவர்கள் அவர்களை அறியாமலேயே  ஹோவென்று பெருங்குரலெடுத்து கூச்சலிட்டபடி  கைதட்டி உற்சாகப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். அவன் இரண்டாவது முறையும் அது போலவே செய்த போது காற்றில் தத்தித் தத்தி சிறகடிக்க ஆரம்பித்தது. சிறிது தூரம் கூட  பறந்திருக்காது .அதற்குள்  காம்பவுண்ட் சுவருக்கருகில் நின்ற  சிறிய கொய்யா  மரத்தடியின் மடியில் பொத்தென்று விழுந்தது.   மாணவர்கள் மறுபடியும் ஹோவென்று பெருங்குரல் எழுப்பினார்கள். அதற்குள் அது   எழுந்து   மெல்லச் சிறகடித்து சற்று தொய்வாகப் பறந்து பின்னர் சட்டென்று  விரைவாகி  சவுக்கு மரங்களின் ஊடாகப் பறந்து பறந்து ஒரு பச்சைப்புள்ளியாக தூவானத்தை நோக்கிப் போய்க் கொண்டிருந்தது.

சசி எதுவுமே பேசாமல்   வெறும் உள்ளங்கையை  ஏந்திய நிலையிலேயே அப்படியே  அசைவற்று  நின்று கொண்டிருந்தான்.  மாலை நேரப் பொன் மஞ்சள் புற்களின் மீது பட்டு எதிரொலித்துக்கொண்டிருந்தது..  ஒரு கணம் அவன் நெற்றியிலும் அந்த இளம் பச்சை வெய்யில் படர்ந்து போனது.

Thu. Pa. Parameshwari Poems 6. து. பா. பரமேஸ்வரியின் கவிதைகள் 6

து. பா. பரமேஸ்வரியின் கவிதைகள்




1
நானாகிய நீ…..
எங்கும் நீ…
எதிலும் நீ…
எப்போதும் நீ….
எப்பவும் நீ…
எப்படியும் நீ…
நீ..
நீ…
நீ..
யார் நீ???..
என்னில் நீ…
என் எண்ணில் நீ..
என்னை நீங்கா நீ..
யாவையுமாய் நீ….
யாவுமாய் நீ….
அன்பே.
நானே நீ…

2
எழில்மிகு இயற்கை
கார்மேகம்
தூறல்
சாரல்
மழை
வெள்ளம்
காற்று
புயல்
இடி
மின்னல்
இதில் எதுவாக நீ…
இவையெல்லாமுமாக நீ..
உன் அனைத்து பரிணாமங்களையும் கண்டுண்ணும் களப்பிறை நான்..
எப்போதும் விண்மீனாய்
சுற்றி சுற்றி வரும்
உன்‌ ரசிகன் நான்..
என் கண்மணியே..

3
பறத்தலின் நிமித்தம் சிறகானேன்
அடர்ந்த இருட்டறை
ஆழ்நித்திரை நிமித்தம்
கண்மூடிக் கிடக்கிறேன்..
யுகங்கள்‌ பல கடந்தன..
ஏதும் தெரியாது…
எதுவும் அறியாது..
நினைவற்று
ஒரு தவநிலைப் போல
நெடுங்காலப் பயணம்
அவ்வப்போது ஒலித்தன
ஒருசில சலசலப்புகள்..
அனைத்திற்கும் செவிமடுக்காதொரு புறக்கணிப்பு
நானே அறியாது
தானே தெரியாது
நீள் நித்திரையின்
திடீர் விசனத்தில்
லிங்கத்தின் அரூபம்
வந்து மறைந்தது….
சட்டென அதிர்வொன்றெழ..
அதிர்வின் அணைப்பில்
மெல்ல மெல்ல நகர்ந்தேன்..
பனிப்பாறையின் வழுவழுப்பில்
உடல் தானே துளிர்த்தது
பூ பூவாய் மலர்ந்து நகர்ந்தது..
எங்கும் சுகந்தம் வீசக் கண்டேன்
எட்டி உதைக்கவும் முட்டி மோதவும்
உடல் இசைந்தது.
நகரந்தேன்
நுகர்ந்தேன்
இசைந்தேன்
அசைந்தேன்
இறுதியில்
வந்தேன்
விழுந்தேன்
உயிர்த்தேன்..
வெளிச்சத்தின் வெளியில்
ஆனந்தம் பெருக்கு..
கண்ணீர் கதறலாய்
ஓங்கியெழுந்தது..
மெய் லேசானது பரவசத்தில்
சிறகடித்துப் பறந்தது மனம்
மீண்டும் பிறப்பெடுத்தேன்..
உனக்காக…..
பறத்தலின்‌ நிமித்தம் சிறகானேன்..

4
என்னடா வாழ்க்கை இது..
இருள் கவ்விய அடர்‌வெளியில்
அங்கேயொரு…
மெல்லிய பஞ்சின் ஒரே சீராய் சிறுபுள்ளி போல்
‌சுடர் விட்ட தீப ஒளிக்குள்
மஞ்சள் மையமிட..
செக்கச் சிவந்த கூர்மை இதழை
சன்னமாய்‌த் தூண்டி விட..
அடர் ஒளியெங்கும் பரவ..
தீப ஜோதியின் தீபாராதனை..
தெறிக்கும் சுடர் ஜோதியில்
வெண்நிற‌ ஆடையுடுத்தி
மின்னினாள் தேவதையொருத்தி
மதியொலி‌ ஓசை கண்களைப் பறிக்க..
கருநிற கூந்தல் கார்மேகமாய்
தோளில் தவழ..
ஒளி‌பொருந்திய‌ மத்தியில்
சிவப்பு வண்ண வட்டம்
தீபத்தை மிஞ்ச..
கரிய கோட்டின் மேல் நாவல்பழமிரண்டு
விண்மீனாய் மின்ன..
செர்ரி பழங்கள் இருபுறமும்
இனிப்பைக் கூட்ட…
தாமரை இதழிரண்டு
தேனூறி நிற்க..
சலங்கை கட்டிய வாழைத்தண்டுகள்
மெல்லிசை ஒலிக்க..
அன்னநடையிட்டு
ஒய்யார இடையில்..
வானவில்லாய்
எனை‌நோக்கி வந்தாள்..
சட்டென‌ கண் விழித்தேன்..
சுற்று முற்றும் பார்த்தேன்…
வர்ணம் பூசிய வாழ்க்கை..
கண்முன்‌ விரிந்தது…
சற்றே பித்துக்குளியானேன்.
ஏக்கப் பெருமூச்சிட…
மீண்டும் புகுந்தேன்..
அதே…
கறுப்பு வெள்ளைச் சட்டகம்
என்னடா வாழ்க்கை ‌இது…

Fear is death Article By Surulivel. இல. சுருளிவேலின் அச்சமே மரணம் கட்டுரை

அச்சமே மரணம் – இல. சுருளிவேல்




இன்றைய உலகமயமாதல் சூழ்நிலையில் விஞ்ஞான வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப மக்களிடையே அச்சமும் பெருகி வருவதை மறுக்க இயலாது. எங்கோ ஒரு நாட்டில் நிகழும் பிரச்சனைகளால் நாமும் பாதிக்கப்படுவோமோ என்றெண்ணி அச்சம் கொள்கிறோம். இயற்கைச் சீற்றத்தினால் ஏற்படும் மாற்றங்கள் இனி எதிர்காலத்தில் என்ன நடக்குமோ என்ற அச்சத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

துணிவே துணை என்பதற்கு உதாரணமாக பல்வேறு அறிஞர்கள், தலைவர்கள் தங்களின் வாழ்வின் மூலம் நிறுபித்துள்ளனர். முக்கியமாக சுவாமி விவேகானந்தர், மகாகவி பாரதியார், கவிஞர் கண்ணதாசன், அச்சமே மரணம் நூல் ஆசிரியர் வாஸ்வானி போன்ற பலர் தங்களின் படைப்புக்கள் மூலம் தெளிவுப்படுத்தி உள்ளனர். மாணவர்கள் தங்களின் பள்ளி மற்றும் கல்லூரித் தேர்வுகளைப் பற்றிப் பயப்படுகின்றனர். படிப்பு முடிந்த பின்பும் நேர்முகத் தேர்வின்போதும் நெஞ்சம் நடுங்கி நிலைகுலைகின்றனர். அதே போன்று வேலையில் சேருவதற்கும், சேர்ந்த பின்பு, ஓய்வு பெரும் வரையிலும், தொடந்து பயமும் வருகிறது. காதலர்களுக்கு திருமணம் நடக்குமோ நடக்காதோ என்ற பயம்.

ஆதே போன்று திருமணம், ஆன பின்பும், முதுமை வரையிலும்; தொழில் துவங்கும் வரை, தொழில் துவங்கிய பின்பும் என பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் ஏதாவது நடந்து விடுமோ என்ற பயமும் கூடவே வந்து கொண்டிருக்கிறது. பெருகி வரும் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்பப் புதிய கொள்ளை நோய்களும், பல்வேறு போராட்டங்களும், அண்டை நாடுகளிடைய அச்சுறுத்தல்களும், விலைவாசி உயர்வும் கூட அச்சத்தின் பிடியில் அரசை ஆட்டம் காணச்செய்து கொண்டிருக்கிறது. நிகழ்கால வாழ்க்கையில் அனுபவிக்க வேண்டிய பல விசயங்கள் இருக்கும் போது எதிர்கால வாழ்க்கையை எண்ணிப் பாமரர் முதல் படித்தவர் வரை, ஏழைகள் முதல் பணக்காரர் வரை ஒவ்வொருவரும் அச்சத்தின் பிடியில் சிக்கித் தவிக்கின்றனர். பயந்தவனுக்கு இருண்டதெல்லாம் பேய் என்பார்கள். பயம் மனிதனின் முன்னேற்றத்திற்கு பெரிய முட்டுக்கட்டையாக உள்ளது.

பயத்தால் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டவர்கள்களில் நானும் ஒருவன். இந்த பயம்தான் எனது முன்னேற்றத்திற்கு பெருந்தடையாக இருக்கிறது என்பதை தெரிந்து கொள்ள நீண்ட காலம் ஆனது. பல நேர்காணலில் தோல்வியுற்றதற்கு முதல் காரணம் எனது பயமே. பயத்தினால் மறதி, கவலை, மனச்சோர்வு, தாழ்வு மனப்பான்மை, பசியின்மை வருவதை உணர்ந்தேன். உணவு உடல் ஆரோக்கியத்தைத் தரலாம். ஆனால் மனதில் பயத்தை வளரவிட்டால், அது மனிதனை விரைவில் அழிந்து விடும். பயம் இருப்பவர்கள் விரும்பிய கல்வியை பெற முடியாது, விரும்பிய செல்வத்தை சேர்க்க முடியாது, விரும்பியதை அனுபவிக்க முடியாது. அறிவும், துணிச்சலும், முயற்சியும், பயிற்சியும் இருக்கும் ஒருவருக்கே தொடர்ந்து வெற்றி கிடைக்கிறது. சமூகத்தில் பின்தங்கிய நிலை தொடருவதற்கு முக்கியமான காரணமே பயம்தான்.

நமது கலாச்சாரம் குழந்தை பருவம் முதலே தைரியத்தை விட பயத்தையும் அதிகம் ஊட்டி வளர்க்கிறது. இவ்வளவு விஞ்ஞான வளர்ச்சியிலும் நம்மிடையே பல மூட பழக்கவழக்கங்களும் புரையோடிக் கிடக்கின்றன என்பதை பல்வேறு உயிர்பலி சம்பவங்கள் வெளிக்காட்டுகின்றன. மனிதன் அறிவியலை விட ஜாதகங்கள், சம்பிரதாயங்களை அதிகம் நம்புகின்றான். பயம் கொள்கிறான், துன்பத்திற்கு ஆளாகிவிடுகிறான். மனிதனுடைய பரிணாம வளர்ச்சியில் ஒவ்வொரு கால கட்டத்திலும் ஒவ்வொரு விதமான பிரச்சனைகளையும் கடந்தே வருகிறான். இயற்கை சீற்றங்கள், கொள்ளை நோய்கள், போர், பஞ்சம், பொருளாதாரப் பிரச்சனை போன்ற பல சூழ்நிலைகளை எதிர் கொண்டு மீண்டவர்களும் உண்டு அவற்றை எதிர்கொள்ளமுடியாமல் மாண்டவர்களும் உண்டு.

படித்ததில் பிடித்த அரேபியக் கதை ஒன்று: அறிவு நிரம்பிய ஒரு முதியவர் பாலைவனத்தில் வழியே பாக்தாத் நகரத்திற்குச் சென்று கொண்டிருக்கையில், அவரையும் முந்திக்கொண்டு செல்லும் கொள்ளை நோயைச் சந்தித்தார்.

ஏன் இவ்வளவு வேகமாகச் செல்கிறாய்? என்று அதைப்பார்த்து அப்பெரியவர் கேட்டார்.

“பாக்தாத் நகரில் ஐம்பது உயிர்களைப் பலிவாங்கப்போகிறேன்” என்று கொள்ளை நோய் கூறியது. பின்பொரு நாள் திரும்பி வரும் போது மீண்டும் இருவரும் சந்திக்க நேர்ந்தது.

“என்னிடம் நீ பொய் சொல்லிவிட்டாய்” என்று பெரியவர் கொள்ளை நோயைக் கடிந்துரைத்தார்.

ஐம்பது உயிர்களைப் பலி வாங்கப்போகிறேன் என்று சொன்னாயே? இப்போது ஆயிரம் உயிர்களைப் பலி வாங்கிவிட்டாயே? என்று கேட்டார் பெரியவர்.

“அதை நான் செய்யவில்லை. நான் ஐம்பது உயிர்களை மட்டுமே எடுத்தேன். அதற்கு மேல் ஒருவர்கூட என்னால் சாகவில்லை. எஞ்சியவர்களையெல்லாம் கொன்றது அவர்களின் அச்சம்தான்!” என்றது கொள்ளைநோய்.

ஆம்! உண்மையில் அச்சம்தான் நமது ஊக்கத்தையே உறிஞ்சி எடுத்துவிட்டு மனதில் மரணபயத்தை வேரூன்றச் செய்கிறது. வாழவும் பயப்படுகிறோம், சாகவும் பயப்படுகிறோம். ஏனென்றால் வாழ்க்கை அவ்வளவு குழப்பமானதாகவும் அஞ்சத் தக்கதாகவும்,  பாதுகாப்பற்றதாகவும் ஆகிவிட்டது இல்லையென்றால் நாளுக்கு நாள் தற்கொலை செய்துகொள்வோரின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்குமா?

எதற்கு பயப்பட வேண்டும் எதற்கு பயப்படக்கூடாது என்ற அறிவியல் சிந்தனை மக்களிடையே வளர வேண்டியுள்ளது. வள்ளுவர் சொன்னது போல

“அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை அஞ்சுவது
அஞ்சல் அறிவார் தொழில்”

அதாவது அறிவில்லாதவர்கள் அஞ்சக்கூடியதற்கு அஞ்சமாட்டர்கள். அறிவுடையவர்கள் அஞ்சவேண்டியதற்கு அஞ்சி நடப்பார்கள். சிலர் நல்ல செயல்களை செய்வதற்கும் அச்சம் கொள்கின்றனர். இதனால் நமக்கு ஏதாவது பிரச்சனை வந்து விடுமோ என்ற பயம். நாளை ஏதாவது நடந்துவிடுமோ என்ற தேவையில்லாத கற்பனை. இது ஒருவகையான அறியாமையே விழிப்புணர்வு இன்மையே. வரலாற்றை புரட்டிப் பார்த்தால் தெரியும். சில ஞானிகள், எழுத்தாளர்கள் தங்களின் கருத்துகளுக்காக சிறை சென்றுள்ளனர். சிலருக்கு மரணதண்டனையும் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்களுடைய அறிவு பூர்வமான கருத்துக்களை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. காரணம் அன்றைய சமூக, பொருளாதார கட்டமைப்பு. ஆவற்றையும் கடந்த பல அறிவியல் சிந்தனை பதிவுகள் இன்றைய வரலாற்று சுவடுகள்.

சிலர் திரைப்படங்கள் எடுக்கவும், அதனை வெளியிடவும் அச்சம் கொள்கின்றனர். காரணம், அத்திரைப்படம் சமூகத்தில் ஏதாவது பிரச்சனையை உண்டு பண்ணுமோ, இதனால் நஷ்டம் ஏற்படுமோ என்ற பயம். ஆனால் அதையும் தாண்டி எடுக்கப்பட்டு, பல விமர்சனங்களுக்கு ஆளாகி, இன்றும் வரலாற்று பதிவுகளாக இருக்க கூடிய சில நல்ல திரைப்படங்களும், அதில் நடித்த நடிகர்களும் அச்சத்தை வென்றவர்கள். இன்று சமூக ஊடகங்கள் சமூக மாற்றத்திற்கு பெரும் பங்கு ஆற்றியிருக்கிறது என்றால் அதற்கு முதல் காரணம் அச்சம் இன்மையே.

தேச விடுதலை, அனைவருக்கும் சமூக நீதி, பெண் விடுதலை, தொழிளாலர் உரிமை போன்ற பல விசயங்களுக்காக பாடுபட்ட தலைவர்கள் பாதிப்பு ஏற்படுமோ என்ற அச்சம் கொண்டிருந்தால் இன்று இவ்வளவு மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருக்குமா? மாபெரும் வீரர், மானம் காத்தோர், மனித நலனுக்காக தன்னையே தியாகம் செய்தவர்கள் காலத்தை வென்றவர்கள். இந்த உலகம் நல்லவர்களால் மட்டும் இயங்கவில்லை நல்லவை நடப்பதற்காக துணிந்து முடிவெடுத்து செயலாற்றியவர்களால் மட்டுமே இயங்குகிறது என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

காதல் பிரச்சனை, கடன் பிரச்சனை, குடும்பப்பிரச்சனை, தொழில் பிரச்சனை போன்ற பல காரணங்களாலும் பயம் கொள்கின்றனர். பிரச்சனைகள் வரும் போது அதைக்கண்டு ஓடிவிடுவதாலும், உறுகி விடுவதாலும், சண்டையிடுவதாலும் அதற்கான நிரந்தர தீர்வு ஏற்பட்டு விடாது. சிலர் தற்கொலைதான் தீர்வு என எண்ணி தவறான முடிவுக்கும் வருகின்றனர். சிலர் தேர்வு பயத்தால் தன்னையே மாய்த்து கொள்கின்றனர். இதனைப் போன்ற செயல்கள் மனித இனத்திற்கே அவமானமே தவிர வேறொன்றும் இல்லை. சாகத்துணிபவர்கள் ஏன் வாழத்துணிவதில்லை! பிரச்சனை வரும் போது பயந்து முடங்கி கிடந்தால் மட்டும் தீர்வு கிடைத்து விடாது.

கவிஞர் கவிதாசன் சொன்னது போல “முடங்கி கிடந்தால் சிலந்தியும் உன்னை சிறைப் பிடிக்கும். எழுந்து நடந்தால் எரிமலையும் உனக்கு வழி கொடுக்கும்”. எப்பேற்பட்ட பிரச்சனையாக இருந்தாலும் பிரச்சனைகள் வரும் போது அதைக் கண்டு அஞ்சாமல், பதற்றம் கொள்ளாமல் அதனை வெல்வதற்கு வழிகளை, தேவையான முயற்சிகளை மேற்கொள்வதே சிறந்த முடிவாகும்.  சுவாமி விவேகானந்தர் சொன்னது போல “உன்னை நீயே பலவீனன் என்று நினைப்பது மிகப்பெரிய பாவம்” ஆகும். எந்தப் பிரச்சனைக்கும் தீர்வு நம்மிடையேதான் இருக்கிறது. சில பிரச்சனைகளுக்கு அமைதி தான் தீர்வு. சில பிரச்சனைகளுக்கு நம்மால் தான் தீர்வுகான முடியும், சில பிரச்சனைக்கு நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களால் தீர்வுகான முடியும், சில பிரச்சனைக்கு நீதி மன்றம் தான் முடிவாக இருக்கும். எனவே பிரச்சனையின் தன்மையை பொருத்து நிதானமாகவும், அறிவுப்பூர்வராகவும், துணிவுடனும் தீர்வு காணப்பட வேண்டும். உணர்ச்சிவசத்தால் ஒரு போதும் முடிவு எடுக்கக் கூடாது.

அச்சத்திற்கு அறிவியல் காரணங்களும் உண்டு. அச்சம் ஒரு வகையான அறியாமையே, சுய விழிப்புணர்வு இன்மையே, மன அமைதியின்மையே, மனித உடலில் ஏற்படும் ஒரு வகையான வேதியியல் மாற்றங்களே. இதனைச்சரியாக புரிந்துகொண்டால் அச்சம், கோபம், கவலை போன்ற பல எதிர்மறையான எண்ணங்கள் இல்லாமல் போய்விடும். மகான்களை மக்கள் அதிகம் தேடிச்செல்வதற்கு முக்கியமான காரணம் அவர்கள் பயம் இல்லாமல் மன அமைதியுடன் இருப்பதால்தான். அங்கு பிரச்சனைக்களுக்கு தீர்வு கிடைக்கும்மென நம்புகின்றனர்.

“தோல்வியின் அடையாளம் தயக்கம், வெற்றியின் அடையாளம் துணிச்சல்” என்பார்கள். ஆம் நாம் வாழ்வில் வெற்றி பெற வேண்டுமானல் அச்சத்தை முதலில் வெல்ல வேண்டும். நாம் உறுதியுடன் இருந்தால் பாம்பின் விசம் கூட தன்மையற்றதாக விடும். கொரானா, ஓமைக்கிரான் போன்ற பல நோய்களை வெல்வதற்கு முதலில் விழிப்புணர்வு மட்டுமே தேவை. அதாவது பயத்தை தவிர்த்து தடுப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதே சிறந்தது. நோய் வந்தால் அதற்கான காரணங்களையும், குணப்படுத்த தேவையான முயற்ச்சிகளையும் துணிச்சலுடன் மேற்கொள்ள வேண்டும். நோயினால் இறப்போரை விட பயத்தினால் இறப்போரே அதிகம் என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நோய் வந்தால் குடும்பத்திலும், சமூகத்தில் ஒதுக்கப்படுவோமோ என்ற பயத்தை தவிர்க்க வேண்டும். பயம் அதிகரிக்கம் போது நோயின் தீவிரம் அதிகரிக்குமே தவிர குறைய வாய்ப்பில்லை.

சில சமூகங்கள், சில நாடுகள் ஆளுமையுடன் இருப்பதற்கு பொருளாதாரம் மட்டும் காரணம் அல்ல, அவர்கள் அறிவுடனும், சரியான திட்டமிடுதலுடன், துணிவுடன் உற்பத்தி நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதால் தான் தொடர்ந்து முன்னேற்றம் அடைகின்றனர். அதனால் மற்றவர்களுக்கு முன்மாதிரியாக விளங்குகின்றனர் என்பதை புரிந்து கொள்ள முடியும். பயந்தால் எந்த ஒரு விசயத்தையும் நன்றாகக் செய்ய முடியாது. உதாரணமாக பயந்தால் வாகனங்கள் ஓட்ட முடியாது, மருத்துவம் பார்க்க முடியாது, நாட்டைப் பாதுக்காக்க முடியாது, தேர்தலில் வேட்பாளராக நிற்கமுடியாது, நாட்டை நிர்வகிக்க முடியாது. எனவே பயம் தேவையற்ற ஒன்று என்பதை புரிந்து கொள்ள முடியும்.

“கோழைகள் பலமுறை சாகின்றனர். வீரனோ ஒருமுறைதான் சாகிறான்.” நமக்குக் கிடைத்திருப்பது ஒரே வாய்ப்பு இந்த வாழ்க்கை. பிறப்பு மற்றும் இறப்பு ஒரு முறையே மனிதனுக்கு. ஆனால் அச்சத்தாலும் நடுக்கத்தாலும் ஆயிரம் முறைகளுக்கும் மேலல்லவா சாகிறோம். நூறு ஆண்டுகளுக்கு மேல் அச்சத்தோடும், மன அமைதியில்லாமலும் வாழ்ந்து மறைவதை விட, குறைவான ஆண்டுகள் வாழ்ந்தாலும் துணிச்சலுடன் ஆக்கபூர்வமான வாழ்க்கை வாழ்ந்து மடிய வேண்டும். இதுவரை நாம்அச்சத்திற்கு அடிமையாக இருந்திருந்தாலும், இனிவரக்கூடிய காலங்களில் அறிவுடனும் துணிச்சலுடனும் ஆக்கப்பூர்வமான வாழ்க்கை வாழ பழகிக் கொள்ள வேண்டும். எனவே அச்சம் நம்மைக் கொல்லும் முன் நாம் அச்சத்தைக் கொன்று அச்சத்திற்கே அச்சத்தை கொடுத்து வாழ்ந்து காட்டவேண்டும்.

முனைவர் இல. சுருளிவேல்
உதவிப் பேராசிரியர்
மீன்வள விரிவாக்கம், பொருளியல் மற்றும் புள்ளியியல் துறை
டாக்டர் எம்.ஜி.ஆர். மீன்வளக் கல்லூரி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிலையம்
தமிழ்நாடு டாக்டர். ஜெ. ஜெயலலிதா மீன்வளப் பல்கலைக் கழகம்
பொன்னேரி – 601 204

The Jungle Book Written by Upton Sinclair in tamil Translated by Sa Subbarao Bookreview by Suresh Isakkipandi. நூல் விமர்சனம்: அப்டன் சிங்க்ளரின் காங்கிரீட் காடு (The Jungle) | தமிழில்: ச.சுப்பாராவ் - சுரேஷ் இசக்கிபாண்டி

நூல் விமர்சனம்: அப்டன் சிங்க்ளரின் காங்கிரீட் காடு (The Jungle) | தமிழில்: ச.சுப்பாராவ் – சுரேஷ் இசக்கிபாண்டி




நூல்: காங்கிரீட் காடு
ஆசிரியர்: அப்டன் சிங்க்ளர்
தமிழில்: ச.சுப்பாராவ்
வெளியீடு: பாரதி புத்தகாலயம்
பக்கம்: 352
விலை: 252
புத்தகம் வாங்க இங்கே க்ளிக் செய்யவும்.. thamizhbooks.com

எப்போதும் கண்ணுக்கு குளிர்ச்சியாகவும், மனதுக்கு நிறைவாகவும், பசுமையாகவும் தெரியும் காடுகள்தான், எளிமையான, ஏதுமற்ற அப்பாவி விலங்கினங்களுக்கு எதிரியாக இருக்கிறது. அப்படிப்பட்ட ஒரு காடாகத்தான் இந்த காங்கிரீட் காடு நூல் உங்கள் முன் காட்சியளிக்கும் என நம்புகிறேன். அப்படிப்பட்ட பசுமையும், அழகும் முகப்பு தோற்றத்தில் மட்டுமே இருக்கும் பல்வேறு காங்கிரீட் காடான தொழிற்சாலைகளில் சிக்குண்டு, முதலாளித்துவத்தின் லாபவெறிக்காக தன்னையே அறியாமல் அர்ப்பணிக்கிற எளிய மக்களின் வாழ்வை பேசும், பேசுவதோடு மட்டுமில்லாது அரசியல், சித்தாந்த மாற்ற எண்ணத்தை விதைக்கும் நாவல் இது.

காங்கிரீட் காடு (The Jungle) என்பது 1906 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்க பத்திரிகையாளரும், நாவலாசிரியருமான அப்டன் சிங்க்ளர் (Upton Sinclair) எழுதிய நாவல் ஆகும். சிகாகோ, நியூயார்க், பாஸ்டன் மற்றும் இதே போன்ற தொழில்மயமான நகரங்களில் அமெரிக்காவில் உள்ள பல்வேறு பகுதிகளில் ஏற்பட்ட வறட்சியால் சிதைவுக்குள்ளான குடும்பங்களில் இருந்து வந்து குடியேறியவர்களின் கடுமையான குடும்ப சூழ்நிலைகள் மற்றும் சுரண்டப்பட்ட வாழ்க்கையை இந்த நாவல் சித்தரிக்கிறது. இறைச்சித் தொழில் மற்றும் அதன் வேலை நிலைமைகளை விவரிப்பதில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தி விடாத ஆசிரியர் சிங்க்ளரின் முதன்மை நோக்கம் அமெரிக்காவில் சோசலிசத்தை முன்னெடுப்பதாக இருந்தது.

இருப்பினும், பெரும்பாலான வாசகர்கள் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் அமெரிக்க இறைச்சி தொழிற்சாலைகளில் இருக்கிற சுகாதார மீறல்கள் மற்றும் சுகாதாரமற்ற நடைமுறைகளை அம்பலப்படுத்தும் பல பத்திகளில் அதிக அக்கறை கொண்டிருந்தனர். இதன் காரணமாக அமெரிக்காவில் உணவு பாதுகாப்புச் சட்டம் மற்றும் இறைச்சி ஆய்வு சட்டம் உட்பட சீர்திருத்தங்களுக்கு வழிவகுத்த ஒரு பொது மக்களின் கூக்குரலுக்கு பெரிதும் பங்களித்தது. இதுபற்றி இந்நாவலின் ஆசிரியர் சிங்க்ளர் சிலர் பேசுகையில், ‘நான் பொதுமக்களின் இதயத்தை இலக்காகக் வைத்து இந்நாவலை எழுதி கொண்டிருந்தேன், ஆனால் தற்செயலாக நான் அதை வயிற்றில் அடித்தேன்’ என்கிறார்.

இந்த புத்தகம் தொழிலாள வர்க்க வறுமை, சமூக ஆதரவுகள் இல்லாமை, கடுமையான மற்றும் விரும்பத்தகாத வாழ்க்கை, வேலை நிலைமைகள் மற்றும் பல தொழிலாளர்களிடையே நம்பிக்கையின்மை ஆகியவற்றை சித்தரிக்கிறது. இந்த கூறுபாடுகள் அதிகாரத்தில் உள்ள மக்களின் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ள ஊழலுடன் முரண்படுகின்றன.

எழுத்தாளர், பத்திரிகையாளர் மற்றும் சோசலிச அரசியல் செயற்பாட்டாளராக செயல்பட்ட சிங்க்ளர், முக்ரேக்கர் எனப்படுகிற முதல் உலப்போருக்குப் முந்தைய காலகட்டங்களில் பல்வேறு சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் அரசு மற்றும் வணிக நிறுவனங்களின் ஊழல்களை அம்பலப்படுத்தி வரும் எழுத்தாளர் குழுவில் ஒருவராக கருதப்பட்டார். 1904 இல், சிங்க்ளர் ஏழு வாரங்கள் சிகாகோ ஸ்டாக்யார்டுகளின் இறைச்சி ஆலைகளில் மறைந்திருந்து ஒரு தொழிலாளியை போல் பணியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டே, சோசலிச செய்தித்தாளான அப்பீல் டு ரீசனுக்காக தகவல்களைச் சேகரித்தார். அவர் முதன்முதலில் இந்த நாவலை 1905 இல் தொடர் வடிவத்தில் அப்பீல் டு ரீசன் செய்தித்தாளில் வெளியிட்டார், மேலும் இது 1906 இல் டபுள்டே என்னும் பதிப்பகத்தால் புத்தகமாக வெளியிடப்பட்டது.

நாஜி கட்சி மற்றும் ஹிட்லரால் உலகத்திற்கு வரப்போகும் அபாயங்களை முன்னுணர்ந்து, ஹிட்லர் ஆட்சிக்கு வந்தது பற்றி அவர் எழுதிய ‘டிராகன்ஸ் டீத்’ என்ற நாவலுக்கு 1943ல் புலிட்சர் பரிசு கிடைத்தது. இப்போது இந்நூலின் மொழிபெயர்ப்பு குறித்து பேசியே ஆகவேண்டும், நான் இதுவரையில் வாசித்த மொழியாக்க புத்தகங்களில் சிறந்த மொழிபெயர்ப்பு புத்தகம் இதுவே. தமிழ்மொழியின் எளிய நடையில் மொழிபெயர்த்து தமிழ் சமூகத்துக்கு வழங்கிய தோழர். ச. சுப்பாராவ்-க்கு எனது நன்றி கலந்த வாழ்த்துக்கள்.

நாவலின் நாயகன் லித்துவேனியா நாட்டை சேர்ந்த யூர்கிஸ் ருட்குஸ், தனது பதினைந்து வயது காதலி ஓனா லுகோஸ்ஜைடை அவர்களது பாரம்பரிய லித்துவேனிய பாரம்பரிய முறையில் திருமணம் செய்து கொள்கிறார். பின்னர் அவர்களும் அவர்களின் 12 பேர் கொண்ட குடும்பமும் லித்துவேனியாவில் இருந்து (பின்னர் ரஷ்ய பேரரசின் ஒரு பகுதி இருந்தது) பணவீக்கத்தால் ஏற்பட்ட வாழ்வாதார கஷ்டம் காரணமாக அமெரிக்காவின் சிகாகோவுக்கு அகதிகளாக குடிபெயர்ந்துள்ளனர். அமெரிக்காவில் உள்ள தொழிற்சாலைகள் சுதந்திரம் மற்றும் அதிக ஊதியங்களை வழங்குகிறது என்கிற அமெரிக்கா ஒரு சொர்க்கபுரி என்று அவர்களின் நண்பர்கள் மூலமாக கேள்விப்பட்டு கனவுலகத்தில் வாழும் நாளை எதிர்நோக்கியுள்ளனர். இப்படியான கனவு மேதைமை எண்ணம் இன்றும் நமது தமிழ் சமூகத்தில் புரையோடிப்போய் இருக்கிறது.

சிகாகோ நகருக்கான அவர்களது பயணத்தில் தங்கள் சேமிப்பின் பெரும் பகுதி பணத்தை இழந்திருந்தாலும், பின்னர் திருமணத்திற்கு பணம் சேர்க்க  வேண்டிய சூழ்நிலையிலிருந்தாலும் – ஒரு நெரிசலான தங்கும் இல்லத்திற்கு வந்த ஏமாற்றம் இருந்தபோதிலும் – யூர்கிஸ் ஆரம்பத்தில் சிகாகோவில் தனது வாய்ப்புகளைப் பற்றி நம்பிக்கையுடன் மனைவி ஓனாவிடம், ”குட்டிம்மா, கவலைப்படாதா, இது எல்லாம் ஒரு பெரிய விசயமல்ல, நான் முன்னைவிட இன்னும் கடினமா வேல பாக்குறேன்” என்று தனது புஜபலத்தின் மீது நம்பிக்கை கொண்டு குடும்பத்தினர் அனைவர்க்கும் உத்வேகம் அளிக்கிறான். அவனது  இளமையான மற்றும் வலுவான உடலால்,  அங்கு வேலைக்காக காத்திருந்த நலிந்து, ஒடுங்கிப்போன மக்களிடையே அவனுக்கு மட்டும் வேலை உடனே கிடைக்கிறது. அது  மற்றவர்களுக்கு துரதிர்ஷ்டம் என அவனே நினைத்து கொள்கிறான். அவர் விரைவாக ஒரு இறைச்சி தொழிற்சாலை பணியமர்த்தப்படுகிறார்; மிருகங்களின் கொடூரமான நடத்தையைக் காணும்போது கூட, அதன் திறமையைக் கண்டு அவர் ஆச்சரியப்படுகிறார்.

அங்கு கன்வெயரில் வரும் பன்றி மற்றும் மாடுகளின் உடலை வெட்டி இறைச்சியை எடுப்பதற்காக பல கைகள் அங்கு காத்திருக்கும். அந்த கைகளுக்கு அந்த விலங்கினங்கள் காசநோய் உள்ளிட்டு எந்த நோய் தொற்றும் உள்ளாய் இருக்கிறதா என்பதெல்லாம் தெரியாது அவர்களது வேளையிலே கண்ணும் கருத்துமாக இருந்தார்கள். கிட்டத்தட்ட பனிரெண்டு மணிநேரத்திற்கு மேலாக அவர்கள் அந்த தொழிற்சாலை கட்டிடங்களுக்குள் இருந்து சூரிய வெளிச்சத்தையே பார்த்திராத ஒரு அரியவகை மனிதர்களாக அவர்கள் இருந்தார்கள். அவர்களுக்கு ஏதேனும் நோய்த்தொற்று ஏற்பட்ட அளவு உடலில் பலவீனத்தை இருந்தாலோ உடனடியாக மேற்பார்வையாளர் அவர்களை வேலையிலிருந்து நீக்குவார். இந்த நிலையில் அவனுக்கு இறைச்சிப் போக இதர கழிவுகளை குழியில் தள்ளி விடுவதற்கான வேலை கிடைக்கிறது. அவனுக்கும் தினமும் இரண்டு டாலர் அளவிற்கு ஊதியம் கிடைக்கிறது.

தனது குடும்பத்துடன் சந்தோஷத்தில் பகிர்ந்து கொள்கிறான். பின்னர் அடுத்தடுத்த நாளில் அவர்களது குடும்பத்தில் மூவருக்கு வேலை கிடைக்கிறது ஆகையால் அவர்கள் அவர்களது நண்பனின் வாடகை மேன்ஷனில் இருந்து, தாங்கள் பார்த்த விளம்பரத்தின் மூலம் சொந்தமாக ஒரு வீடு பார்ப்பதற்கு தயாராகிறார்கள். அப்போது அவர்களுக்கு தெரியாது இந்த நகர வாழ்க்கையை நமக்கு சம்பளத்தை கொட்டிக் கொடுக்கிறது என்றால் அதை இன்னொரு வகையில் பிடிங்கிக் கொள்ளும் என்று…

அதனால் அவர்களுக்கு அதிக அளவில் கூலி கொடுக்கப்பட்டாலும், அதே அளவிற்கு செலவுகள் அங்கு காத்திருக்கும். ஆகையால் அவர்கள் மற்ற நாடுகளில் உள்ள ஏழைகளுக்கு போல அவர்கள் என்றென்றும்  ஏழையாக இருப்பர் என்பதை அறியாத வண்ணமே அவர்களது அன்றாட பயணம் இருந்தது.

நான்கு அறைகள் கொண்ட வீட்டில் விளம்பரத்தைக் கண்டு ஆசை கொண்ட குடும்பத்தினர் லிதுவனிய நண்பனின் வழிகாட்டுதல் மூலமாக ஒரு ரியல் எஸ்டேட் முகவரின் சாதுரியமான மற்றும் அமைதியான பேச்சை கேட்டு வீட்டிற்கான ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டுள்ளனர். பின்னர் அந்த வீட்டிற்கு அவர்கள் கட்டும் தொகையோடு சேர்த்து வட்டியும் கட்ட வேண்டிம், வட்டியை கட்ட முடியாவிட்டால் வீட்டை விட்டு வெளியேறும் நிலை இருப்பதாக அண்டைவீட்டாரின் மூலம் அறிந்து கொண்டு செலவுகளைச் சமாளிக்க, ஓனா மற்றும் 13வயது ஸ்டானிஸ்லோவாஸ் (குடும்பம் பள்ளிக்கு அனுப்ப விரும்பியவர்கள்) வேலைசெய்ய வேண்டும் என்கிற எடுக்கப்படுகிறது. நோய் அடிக்கடி அவர்களுக்கு வரும் போது, ​​அவர்கள் வேலை செய்யாமல் இருக்க முடியாது. அந்த குளிர்காலத்தில், யூர்கிஸின் தந்தை, ரசாயனங்கள் அதிகமாக இருக்கும் இறைச்சி சேமிக்கும் அறையில் வேதியியல் பொருட்களால் பாதிக்கப்பட்டு பலவீனம் அடைந்து இறுதியில் நோயால் இறக்கிறார்.

எனினும் அவர்களது குடும்பத்தில் இசைக்கலைஞன் வருகை, யூர்கிஸ் மற்றும் ஓனாவின் முதல் குழந்தை பிறப்பு ஆகியவற்றால் குடும்பத்தில் உற்சாகம் ஏற்படுகிறது. ஆனாலும் குழந்தை பிறந்த அடுத்த வாரத்திலேயே ஓனா வேலைக்கு செல்ல வேண்டும் என்ற துன்பகர நிலையுடனே அனுதினமும் பயணிக்கிறார்கள். இந்நிலையில் பலவீனமடைந்த சக தொழிலாளிகள் ஏதோ காரணத்தைக் கூறி வேலையை விட்டு நிறுத்துகிறது. இதனைக் கண்டு மனமுடைந்த நாயகன் பின்னர் அவனும் தொழிற்சங்கத்தின் மீது நம்பிக்கை கொண்டு கூட்டங்களில் பங்கேற்க ஆரம்பிக்கின்றான். அவனது குடும்பத்தினரையும் சங்கத்தில் இணைகிறான். அதற்கிடையில் அவனுக்கு ஏற்படும் விபத்து, அதனால் அவனது மனதளவில் ஏற்பட்ட வலி கோவமாக மாறன் அதுவரையில் அன்பாக அனைவரும் பேசிக் கொண்டிருந்த அவன் மிக கொடியவனாக அனைவருக்கும் காட்சி அளிக்கக் கூடிய வகையில் இருக்கிறான். அதன் பின்னர் குடும்பத்தினை தாங்கிச் செல்ல வேண்டிய பொறுப்பு மரிஜா, எலிசபெத், மற்றும் ஓனா தலையில் விழுகிறது.

காயத்திலிருந்து மீண்ட பிறகு, யூர்கிஸ் ஒரு உர ஆலையில் விரும்பத்தக்க வேலையைப் பெறுகிறார். துன்பத்தில், அவர் மது குடிக்கத் தொடங்குகிறார். பல இரவுகளில் தனது கர்ப்பிணி மனைவி வீடு திரும்பாததால் அவர் சந்தேகம் அடைந்தார். அவளது குடும்பத்தில் உள்ள அனைவரையும் பணிநீக்கம் செய்து கறுப்புப் பட்டியலில் சேர்ப்பதாக அச்சுறுத்தியதன் மூலம், அவர் அவளை தொடர்ந்து பாலியல் உறவிற்கு வலுக்கட்டாயப்படுத்துகிறார். ஓனா இறுதியில் தனது மேற்பார்வையாளன், பில் கானர் தன்னை பாலியல் பலாத்காரம் செய்ததாக கணவனிடம் ஒப்புக்கொள்கிறார். குடும்பத்தினரைக் காப்பாற்ற மனைவி எடுக்கும் முடிவு. மனைவியின் காதலைப் புரிந்து கொள்ளாத கணவன், அவளை வெறுத்து அந்த நிலைக்கு ஆளாக்கிய தொழிற்சாலையின் மேலாளரை கடுமையாக தாக்குகிறான்.

காவல்துறையால் கைது செய்யப்பட்ட நீதிமன்றம் அவனுக்கு சிறை தண்டனை விதிக்கிறது. பின்னர் சிறையிலிருந்து விடுதலையாகி, வந்த போது வீடு இன்னொரு குடும்பத்திற்கு விற்கப்பட்டு இருந்தது. அவரது குடும்பமும் கடுமையான வறுமையில் தத்தளித்துக்கொண்டிருந்தது, இரண்டாவது குழந்தை பிறக்கும் தருவாயில் வறுமை, மனைவி ஓனாவையும் குழந்தையையும் கொல்கிறது. பரதேசியாக அலையும் அவர் பின்னர் பிச்சை எடுக்கும் நிலைக்கு சென்று ஒரு போலந்து நாட்டைச் சேர்ந்த சோசலிஸ்ட் நண்பர், அவரை வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று, அவருடன் அவரது வாழ்க்கை மற்றும் சோசலிசம் பற்றி உரையாகிறார்.

யூர்கிஸ் ஓனாவின் சிற்றன்னை வீட்டிற்குத் திரும்பி சென்று, அவளையும் சோசலிச பாதைக்கு அழைத்து வருகிறார்; வேலை தேடுவதற்கு அவனது செயல் குடும்பத்தில் மீதம் இருப்பவர்களை காப்பாற்றுவதற்கான வழியாக இருப்பதால், போதை அடிமையிலிருந்து வெளிவர அவள் சமாதானமாகச் செல்கிறாள். சோசலிஸ்ட் கட்சியின் மாநில அமைப்பாளரால் நடத்தப்படும் ஒரு சிறிய ஹோட்டலில் அவர் வேலை பார்க்கிறார். ஜுர்கிஸ் தனது வாழ்க்கையை எப்படி சோசலிசத்திற்காக அர்ப்பணித்தார் என்பதுவே மீதி கதை.

வாசிப்போருக்கு, நகர்ப்புற ஆடம்பர வாழ்க்கைக்காக காணும் கனவு, காதல், பசி, வறுமை, அரசிற்குள் புதைந்து இருக்கும் ஊழல், இரக்கமற்ற முதலாளித்துவம், சுயநல விரும்பிகள் நடுவே முளைக்கும் மனிதாபிமானம், புதுமையான வாழ்க்கை நோக்கி அழைக்கும் சோசலிச பாதை குறித்தான புரிதலை ஏற்படுத்தும் என நம்புகிறேன்.

நன்றி….

Saguvarathan Poems 2 சகுவரதன் கவிதைகள்

சகுவரதன் கவிதைகள்




1
இதய கமலம்
============
மாதம்
மும்மாரி பெய்தபோதும்
வெயில்
சூட்டில் காய்ந்தபோதும்
தன்னிறத்தை
மாற்றிக்கொண்டேதேயில்லை
சந்திரனை
ராகு விழுங்குவதுபோல்
மெல்ல கிராமத்தை விழுங்கியது
நகரம்.
வானளவு நின்று
எல்லோர் கண்களையும்
உறுத்துகிறது.
யோசித்து யோசித்து
பெயர் சூட்டினாராம்
தாத்தா
இதயகமலமென்று.
அப்பாவின் பெருமிதம்
எனக்கு புன்னகையைத் தரும்.
புன்னகையை விற்றால்
புண்ணாக்கும் கிடைக்காதென
பெயரை மாற்றி
பலகையைத்
தொங்கவிட்ட மகன்
பிழை திருத்தம் பார்த்தான்.
“வீடு விற்பனைக்கு ”

2
பிழைப்பு
=========
கிடுகிடுவென ஏறி
கிடுகிடுவென கீழிறங்குவார்
அப்பா.
அவர் வந்தால் போதும்
அத்தனை மரங்களும்
தலைவிரித்தாடும்.
வலியில்லாமல் வெட்டி
உடையாமல் கீழிறக்கும் வித்தை
அவருக்கு மட்டுமே உரியது.
லாரி லாரியா ஏற்றிவிட்டு
வாங்கிய கூலியோடு
உறிஞ்சிக்குடிப்பார்
கடைசி இளநீரை.
வயசானாலும்
உடலென்னவோ திடகாத்திரம்தான்.
இப்போதும்
விறுவிறுவென மேலேறி
விறுவிறுவென கீழிறிங்குகிறார்
தோப்பழித்து
கட்டும் கல்லூரியில்
சித்தாள் வேலை கிடைத்த
மகிழ்ச்சியில்.