சேலை கடந்து வந்த பாதை – எஸ். சிந்து

The path through which the saree passed article by Sindhuja Sundaraj. Book Day is website of Bharathi Puthakalayam



புடவை என்றவுடன் நம் எல்லோருக்கும் நினைவுக்கு வருவது காஞ்சிபுரம், திருவிழா , திருமணம், கோவில் இவை எல்லாம் தானே புடவையைப் பற்றி நாம் அதிகம் பேசும் இடம். ஆனால்  ஆண்களுக்குப் புடவை என்றுடன் நினைவுக்கு வருவது பெண்களின் வெட்கமும், புடவை மடிப்பும் , அதன் அழகும். இப்படி ஆடை ஒருவருக்கும் ஒரு விதமான பார்வையைத் தருகிறது. இந்த புடவை வரலாற்றைப் புரட்டும் முன் ஆடைப்பற்றி  புகழ்பெற்ற ஒரு  நகைச்சுவை உண்டு.

14_ndperiscopebula_1176888e.jpg

பிரான்சில் ஒரு பள்ளியில்  குழந்தைகளை ஓவியக்கண்காட்சிக்கு அழைத்துச் சென்றார்களாம். அங்கே ஆணும் பெண்ணும் ஆடையின்றி நிர்வாணமாக இருப்பது போன்று ஒரு ஓவியம் இருந்ததாம். அதைப்பார்த்த ஆசிரியர் குழந்தைகளிடம் இதில் ஆண் யார் பெண் யார் என்று கேட்டபோது ,ஆடை அணியாமல் இருக்கிறார்களே எப்படி ஆணா பெண்ணா என்று கண்டுபிடிக்க முடியும் என்று குழந்தைகள்  ஆசிரியரிடம் கேட்டார்களாம். நம்மைச் சுற்றி உள்ள சமூகம் தான் நமது ஆடையை கட்டமைக்கின்றது. அது ஆணுக்கு ஒருவிதமாகவும் பெண்ணுக்கு ஒரு விதமாகவும் ஆடை அணிவிக்கிறது. இதைப் பார்த்தே பழகிய கண்கள் ஆண் என்றால் ஒருவிதமாகவும் பெண் என்றால் வேறுவிதமாகப் பார்க்கிறது. இதில் ஏதேனும் மாற்றத்தை  நிகழ்த்தினால்  உடனே அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவம் எளிதில்  வந்துவிடுவதுயில்லை. இப்படி எல்லா நாடுகளிலும் ஆடை ஏதோ ஒரு இடம் பிடிக்கிறது. இதில் இந்தியா என்றவுடன் நினைவுக்கு வருவது புடவை.

unnamed1.jpg

சுமார் 5000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, சேலை உலகின் மிகப் பழமையான ஆடை வடிவங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. வடமேற்கு இந்தியாவில் சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தில் (3300–1300 B.C.E.) முதன் முதலில்  சேலை பயன்படுத்தினார்கள்  என்று ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றார்கள். அதைத் தொடர்ந்து இந்தியா முழுவதும் எல்லா இடங்களிலும் சேலை புழக்கத்தில் வந்தது . இந்தியாவின் கடைக்கோடி கிராமம் தொடங்கி பாலியுட் சினிமா வரை சேலை பெரும் பங்கு வகிக்கிறது.   இந்தியாவில் சேலை ஒவ்வொரு பகுதியிலும் வெவ்வேறு பெயர்களைக் கொண்டு உள்ளது .இந்த saree என்ற வார்த்தை “satika” சமஸ்கிருத மற்றும் பாலி மொழியில் இடம்பெற்று உள்ளது . “satika” என்பது பெண்கள் அணியும் ஆடை என்று புத்த இலக்கியத்தில் ஜகர்தா கதைகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பின் இந்த பெயர் புழக்கத்திலிருந்து எளிமையாக “saree” என்று மாறியது.

இன்றும்  புத்த துறவிகள் உடுத்தும்  தைக்கப்படாத ஆடையே தூய்மையின் அடையாளமாகக் கருதுகின்றனர் . இதைப் போன்றே   இந்துமத  நம்பிக்கையில் தைக்கப்படாத ஆடையை  அணியும் பெண்களே தூய்மையானவர்களாகப் பார்க்கப்படுகின்றனர். இதனால் தான் பெண்கள் கோவில், திருவிழா ,திருமணம் போன்ற  நாட்களில் புடவை அணிய வேண்டும் என்ற பிம்பத்தை ஏற்படுத்தக் காரணம். முகலாயர்களின் வருகைக்குப் பின் சேலையில் கற்கள், ஜிமிக்கிகள்  கொண்ட வேலைப்பாடுகளும் , முந்தியில் அன்னம்,மயில்,யானை போன்ற உருவங்கள் பொறிக்கப்பட்டும், புடவையின் ஓரங்களில் வேலைப்பாடுகளையும் கொண்டுவந்தனர். பிரிட்டிஷ் வருகைக்குப் பின் நீண்ட தைக்கப்படாத ஆடையுடன் தைக்கப்பட்ட ரவிக்கை மற்றும் பாவாடை இணைக்கப்பட்டது.  பின்னாளில் புடவையுடன் இந்த இரண்டும் இணைந்து கொண்டது.ஆனால் புடவையின்  பின்னாலும் பெண்கள் போராட்டத்தையே கடந்து வந்து உள்ளனர்.

Throwing-cowdung-at-Savitribai-Phule.jpg

இந்த நாலரை முழம் முதல் எட்டு முழம் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் பொதுவாகவே இருந்தது வந்தது. பின் ட்ரெஸ்சரின் வருகைக்குப் பின் ஆண்களிடமிருந்து வேஷ்டி மறைந்தது. ஆனால் பெண்களை நம்பிக்கை என்ற போர்வையில் கடினமான உடை என்றாலும் அதன் மீது ஒரு அதீத ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தி உள்ளனர்.

மகாராஷ்ட மாநிலத்தில் பிறந்த சாவித்திரி பூலே முதன் முதலில் பெண் ஆசிரியர் என்றாலும் அவர் பள்ளிக்குச் செல்லும் வழியில் மக்கள் அவரை பள்ளிக்கு போகக்கூடாது என்பதற்காகக் கற்கள் மற்றும் சாணியைக் கொண்டு எறிந்தனர். பின் அவர் பள்ளிக்குச் சென்றது பையில் மாற்றுப் புடவையை உடுத்தி கொள்வாராம். வாராணசியில் ஜான்ஸி போரிலும் கூட புடவை அணிந்து சென்று போரிட்டார்.தெலுகனாவில் ருத்ரமாதேவி பெண் என்றாலும் கூட ஆணின் ஆடையை உடுத்தியே போர்க்களத்தை எதிர்கொண்டு பின்னாளில் புடவையுடன் வெற்றிகொண்டார். கேரளாவில் முளச்சிபரம்பில் முலை வரி சட்டத்தை எதிர்த்து நங்கேளி நடத்திய  போராட்டமாகட்டும் , கிழைத்தஞ்சையில்  முழங்கால் சேலையைக் கணுக்காலுக்கு இறக்கிக் கொடுத்த மணலி கந்தசாமி போன்றோர்களின் போராட்டம் விவசாயக்கூலிகளாகவும்  ,பண்ணை அடிமைகளாகவும் 40களில் வரையிலும் வாழச் சபிக்கப்பட்ட பெண்கள் வரப்பில் நிற்கும் ஆண்டைகளின் வக்கிரப்பார்வைக்குத் தீனியாகவும் வேலையில் சுணக்கம் இருக்கக் கூடாது என்பதற்காகவும் தங்கள் சேலைகளை முழங்காலுக்கு மேலே தூக்கிக் கட்டிக்கொள்ள நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டு இருக்கிறார்கள். செங்கொடி இயக்கத்தின் தலைமையில்  போராடித் தான்  அந்த சேலை கணுக்கால் வரை இறங்கியது. இப்படி போராட்டங்களுடனே பெண்கள் புடவையுடன் பயணித்து வந்து இருக்கின்றனர்.

_92899361_gettyimages-456005002.jpg

புடவையை சுமார் 80 வகையான புடவை ரகங்களைக் கொண்டு உள்ளது .  மாநிலத்துக்கு மாநிலம் புடவையின் தரம், ரகம் மாறுபடும் தமிழ்நாட்டின் காஞ்சிபுரம், குஜராத்தில் பாந்தினி, மகாராச்டா பைத்தானி, வாரணாசியில் பனராஸ், மைசூரில் மைசூர் பட்டு, கேரளாவில் செட் முண்டு, பெங்காலில் பல்சுரி பட்டு என நகரத்திற்கு ஏற்றவாரு புடவைகள்  இருக்கக்கூடும். சேலை மூன்று பகுதிகளைக் கொண்டது பாவாடை, ரவிக்கை அல்லது மாராப்பு,சீலை இதை வடமேற்கில் லேஹெங்கா,காக்ரா மற்றும் சோலி என சொல்கின்றனர். சோலி அல்லது சீலையை வடமேற்கில்  தலைக்கும் தெற்கில் தோளில் பல்லுவாகவும்  பயன்படுத்தி வருகின்றனர்.இப்படி தான் 6ம் நூற்றாண்டில்  புடவையை வகைப்படுத்தி இருந்தனர்.

சாரே.jpg

உலகம் முழுவதும் சுமார் 108 வகையாகப் புடவையை உடுத்துகின்றனர். புடவை சற்று உடுத்த கடினமான உடை என்றாலும் அதன் மீது மக்களுக்கு அதீத ஈர்ப்பும் இருக்கத்தான் செய்கிறது. ஏன் என்றால் பெண்கள் புடவையைப் பலவிதமாக இன்றைக்கு வடிவமைக்கின்றனர். புடவை உலக அரங்கில் சுமார் 38000 ஆயிரம் கோடி வர்த்தக மதிப்பைக் கொண்டுள்ளது . இது இன்னும் 6 ஆண்டுகளில் 60000 ஆயிரம் கோடி என்று கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.

சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போதும் சரி தற்போது இருக்கும் பெண் அரசியல் ஆளுமைகள் தொடங்கி மருத்துவர்,விஞ்ஞானி என எல்லா உயர்பதவிகளில் வகிக்போரும் புடவையைப் பயன்படுத்துவதையே இந்த ஆடையின் மீதான பார்வையை மேம்படுத்தி இருக்கலாம். சாவித்திரி பாய் பூலே,  ஜெயலலிதா, பிருந்தா காரத் , அருந்ததி ராய், சுதா மூர்த்தி, நந்திதா தாஸ், இந்திரா நூயி, நந்தினி ஹரிநாத், அருந்ததி பாட்டச்சர்யா போன்ற மிகப்பெரிய ஆளுமைகளும் சேலையை தங்களின் உடையாகத் தேர்ந்தெடுத்து இருக்கின்றனர்.

ஆக புடவை கடந்து வந்த பாதை துயரங்கள் நிறைந்து இருந்தாலும் உலகம் முழுதும் விரும்பும்  ஆடையாக  இருந்து வருகிறது.  ஆனால் ஆடை என்பது அவரவர் விருப்பத்திற்கு உட்பட்டது. அதை தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை அவர்களுக்கானது மட்டுமே. தொடர்ந்து மாற்றத்தை நோக்கிப் பயணிப்போம்.



இப்பதிவு குறித்த தங்கள் கருத்துக்களை அவசியம் கீழே உள்ள Comment Boxல் பதிவிட வேண்டுகிறோம்.

புக் டே இணையதளத்திற்கு தங்களது புத்தக விமர்சனம், கட்டுரைகள் (அறிவியல், பொருளாதாரம், இலக்கியம்), கவிதைகள், சிறுகதை என அனைத்து  படைப்புகளையும், எங்களது [email protected] மெயில் அனுப்பிட வேண்டுகிறோம்.