கவிஞர் வ.ரா. தமிழ்நேசன் எழுதிய “கூடு” கவிதைகள் தொகுப்பு – நூல் அறிமுகம்

“கூடு” கவிதைகள் தொகுப்பு – நூல் அறிமுகம்

இருளை எழுதும் கூடுகளின் வெளிச்சம்

– புதியமாதவி

கவிஞர் தமிழ்நேசனின் ‘கூடு’  கவிதைகள் தொகுப்பை  முழுமையாக வாசிக்கும்போது, ஒரே நேரத்தில் இரண்டு அனுபவங்கள் நிகழ்கின்றன —
ஒரு பக்கம் ஆழமான ஆழ்கடலின் அமைதி. மற்றொரு பக்கம் காலத்தின் காயங்களை தாங்கிய மனித உள்ளத்தின் உணர்வலைகள்.
இந்தத் தொகுப்பின் மிகப் பெரிய பலம் — “படிமம்” மற்றும் “மெளனம்”. பல கவிதைகள் வாசித்து  முடிந்தப் பின்பும் அதன் மெளனம் மனதில் நீண்ட நேரம்  நம்மோடு உரையாடிக்கொண்டிருக்கிறது.

கூடு தொகுப்பின்  கவிதைகள் நவீன தமிழ்க் கவிதையின் மூன்று முக்கியமான திசைகளை இணைக்கின்றன:
1) இயற்கை மற்றும் பிரபஞ்சப் படிமங்கள்
2) உள்ளார்ந்த தனிமை /
3) இருப்பியல் சிந்தனை.

ஒரு கவிதையில் நீர் குமிழி, அடுத்த கவிதையில் எமோஜி உலகம், பின்னர் யுத்தம், கொரோனா தனிமைப்படுத்தல், கனவுகளின் வணிகம் — இவை அனைத்தும் ஒரே கவிதை தொகுப்பில் இணைவது  இத்தொகுப்பின் தனித்துவம்.

1. படிமங்களின் வலிமை
“நீர் தீபம்”, “இறகின் வட்டம்”, “ஒரு புள்ளியில் ஒரு பிரபஞ்சம்”, “சிறிய துளியில் அடங்கும் வானம்” போன்ற கவிதைகள் காட்சிச் சிந்தனையின் உயர்ந்த வடிவம்.

உதாரணமாக:
“புல்லின் மீதொளிரும் பனித்துளி
மலைகளை முழுமையாக விழுங்கத் துடிக்கிறது”
இந்த வரி மிகச் சிறிய உயிரிலும் பிரபஞ்ச பேராசை இருப்பதை சொல்கிறது. இது ஒரு சாதாரண உவமை அல்ல; தத்துவ அனுபவம்.

2. மெளனத்தின் மொழி
கவிதைகளில் அதிகமாக கையாளப்படும்  சொற்கள்:
மெளனம்
வெளிச்சம்
வனம்
பறவை
கனவு
தனிமை
வானம்
இவை வெறும் சொற்களாக சுருங்கிவிடாமல்  கவிதையை  பிரபஞ்சத்தின் அடையாளச் சின்னங்களாக்கி நகர்கின்றன..
கூடு  கவிதைகள் “சத்தமாக” பேசுவதில்லை; வாசகரை மெதுவாக உட்புறம் இழுத்துச் செல்கின்றன.
“மெளனம்”, “மெளனக் குரல்”,  போன்ற கவிதைகள் இதற்கு உதாரணம்.

3. சமகால உணர்வு
“சொற்களற்ற உலகம்” கவிதை மிகவும் முக்கியமான நவீனக் கவிதை.
எமோஜி கலாச்சாரம் மனித மொழியை எப்படி அழிக்கிறது என்பதை மிக எளிமையாகவும் கூர்மையாகவும் சொல்கிறது:
“ஒவ்வொரு எமோஜியிலும்
ஒரு சொல் தற்கொலை செய்து கொள்கிறது.”
இது சமகால டிஜிட்டல் மனிதனின் துயர வரலாறு.

4. சமூக அரசியல் குரல்
“கனவுகளின் பிணவறை”, “பொம்மலாட்டம்”, “கொதிநிலை சாம்பல்”, “உளியின் ஓசை” போன்ற கவிதைகள் கவிஞரின் அரசியல் விழிப்புணர்வை காட்டுகின்றன.

குறிப்பாக:
மாணவர் மரணங்கள்
தமிழின அரசியல்
காவேரி
யுத்தம்
கொரோனா
நவீன நுகர்வு கலாச்சாரம்
இவை எல்லாம் கோஷமாக இல்லாமல் கவிதையாக மாறியிருக்கிறது.

உளியின் ஓசை :
நம்மைச் சுற்றி
வாள்களை சுழற்றுகின்றனர்
யுத்தம் தொடங்கிவிட்டதென்பதே
அப்போது தான் நமக்குப் புரிகிறது.
ஒருவரை ஒருவர்
உக்கிரமாக தாக்கிக் கொள்கின்றனர்.
அனைவரிடமும்
வாள் இருப்பது போலவே
கேடயமும் இருக்கிறது.

நம்மிடம் வாளுமில்லை;
கேடயமும் இல்லை.
யுத்த களத்தில்
இரத்த கவிச்சு வீசுகிறது;
தலைகள் உருண்டு வந்து
நம் காலடியில் விழுகின்றன.

யார் யுத்தத்தை தொடங்கியது
யார் யுத்தத்தை முடித்தது
யார், யார் தலைகள் உருண்டது
நமக்கு கடைசிவரை
புரியவேயில்லை.
நாம் ஆயுதங்கள் அற்றவர்களாய்
உடலில் காயங்களோடும்,
இரத்தக் கறைகளோடும்
யுத்த களத்தை விட்டு
வெளியேறுகிறோம்.

யுத்த களத்தில்
வாள்களும், கேடயங்களும்
முளைக்கத் தொடங்கின.

யுத்த களத்தின் மறுமுனையில்
சிற்பி ஒருவன்
புத்தர் சிலையை
செதுக்கத் தொடங்கினான்;
யுத்தகளமெங்கும்
உளியின் ஓசை!
(பக் 45)

5. காதல் மற்றும் பிரிவு
கூடு காதல் கவிதைகள் உடல் சார்ந்த காமத்தை விட “உள்ளார்ந்த அணுக்கத்தை” பேசுகின்றன.
“பச்சையத்தில் நீ இருக்கிறாய்”, “பேரன்பின் சொல்”, “பிரிவு”, “பனி போர்த்திய இரவு” ஆகியவை மிகவும் மென்மையான உணர்வை வெளிப்படுத்தும் காதல் கவிதைகள்.
அவற்றில் வயதான காதலின் நினைவு, இழப்பு, குற்றவுணர்வு, காத்திருப்பு போன்றவை மிக இயல்பாக இடம்பெற்றுள்ளன.

6) வாசிப்பின் தாக்கங்கள்:
கூடு  கவிதைகளில் பல அடுக்குகள் தெரிகின்றன:
சங்க இலக்கிய அகப்பாடல்களின் மெளனத் தன்மை பல கவிதைகளில் வெளிப்படுகிறது. நவீன கவிதைகளில் ஞானக்கூத்தன்
/ பிரமிள் வகை உள்ளார்ந்த சிந்தனைவெளியின் ஊடாக சில கவிதைகள் பயணிக்கின்றன.
நவீன இருப்பியல், தலித் மற்றும் எதிர்ப்பு இலக்கியத்தின் வலிமிகு நினைவுகள், இயற்கை-பிரபஞ்ச இணைவு  என்ற நவீன இலக்கியத்தின் கூறுகளையும் கூடு கவிதைகளில் காணலாம்.

ஆனால்,  இவை யாருடைய நிழலாகவும் மாறாமல், கவிஞரின்  சொந்தக்  குரலாக  உருவெடுத்திருக்கிறது என்பதில் மகிழ்ச்சி.  வாழ்த்துகள்.

7) இத்தொகுப்பில் சில விமர்சனங்களும் உண்டு.
ஒரே படிமங்கள் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றன (வனம், வானம், வெளிச்சம், சிறகு)
சில நீளமான கவிதைகள் (“கனவுகள் விற்பனைக்கல்ல”) சிறிது இறுக்கமாகத் தொகுக்கப்பட்டால் வீரியமிக்கதாக பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கும்.
சில இடங்களில் கருத்து நிலை கவிதையின்   படிமத்தை விட முன்னே ஓடுகிறது , ஆனால் இது பெரிய குறை அல்ல;  சமூக அரசியலைப் பேசும் கவிஞர்களிடம் இதைக் காணலாம்.

8)  நினைவில் நிற்கும் கவிதைகள் :

என் வாசிப்பில் பெரிதும் தாக்கம் ஏற்படுத்தியவையும் நினைவில் நிற்கும் கவிதைகளாகவும் இக்கவிதைகளைக் குறிப்பிடவேண்டும்.

“சொற்களற்ற உலகம்”
“அது எனது படுக்கையறை தான்”
“கனவுகள் விற்பனைக்கல்ல”
“உளியின் ஓசை”
“முதல் அலை”
“நீர் தீபம்”
“இறகின் வட்டம்”
“ஒரு புள்ளியில் ஒரு பிரபஞ்சம்”
“அசையும் சிறகுகள்”
இவை தொகுப்பின் மையக் கவிதைகளாக நிற்கக்கூடியவை.

கூடு கவிதை தொகுப்பு “வாசிக்கப்படும்” கவிதைகள் மட்டும் அல்ல —
“உள்ளே வாழத் தொடங்கும்” கவிதைகள்.
இது வெறும் தனிப்பட்ட உணர்வுகளின் பதிவல்ல;
ஒரு காலத்தின் மனஅழுத்தம், தனிமை, எதிர்ப்பு, அன்பு, மெளனம், மனிதப் பயணம் என்பவற்றால் கட்டப்பட்ட  கூடு.

தமிழ்நேசன் கவிதைகளில் மிகவும் முக்கியமானது:
“நம்பிக்கையை இழக்காமல் இருளை எழுதும் திறன்.”
அது எல்லா கவிஞர்களுக்கும் கிடைப்பதில்லை.
அது தொடரட்டும்.

நட்சத்திர கவிதையாக :
அசையும் சிறகுகள்
‘’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’’

அறைக்குள்
சிறைப்பட்ட பறவை
தன் இருப்பை உணர்த்த
சிறகசைக்கிறது மூளைக்குள்.

அந்தப் பறவைக்கு
உணவு கொடுத்தேன்,
நீர்கொடுத்தேன்
அவ்வப்போது
தின்ன பழங்களும் கொடுத்தேன்;
அதுவே போதுமானதென
எனக்கு நானே சொல்லிக் கொண்டேன்
அந்தப் பறவைக்கு
சிறகுகள் இருக்கிறது
என்பதையே மறந்துவிட்டேன் !

கூண்டை  திறந்துவிட்டாலும்
தாவித் தாவியே நடக்கின்றன
தனக்கு சிறகுகள் இருப்பதையே
மறந்துவிட்டு!

இப்போதெல்லாம்
மூளைக்குள் அசையும்
சிறகின் வலிமையை
அந்தப் பறவைக்கு
உணர்த்த எத்தனிக்கிறேன்;
தன் சிறகின் வலிமையை
உணர்ந்து கொள்ளும் என்ற
நம்பிக்கையில்
வானம் காத்திருக்கிறது.
—————————-

📚 நூலின் விவரங்கள்: