இரமணியின் “அசரீரி” கவிதைத் தொகுப்பு – நூல் அறிமுகம்

பார்வைக்குத் தெரியாமல், ஆனால் செவிகளிலும் மனதிலும் அதிர்வை ஏற்படுத்தும் வானொலியே ‘அசரீரி’. எழுத்தாளரும், ஓவியருமான கவிஞர் இரமணி அவர்களின் “அசரீரி” கவிதைத் தொகுப்பு, பெயருக்கேற்றாற்போல் பிரபஞ்சத்தின் கண்ணுக்குத் தெரியாத நுட்பமான ஒலிகளையும், மனித மனதின் மௌனங்களையும் கவிதை வரிகளாக நமக்குக்குள் கடத்துகிறது. ‘காண்பன யாவுமாய்’ என்ற தனது முந்தைய சிறுகதைத் தொகுப்பின் வழியே காட்சிப் படுத்தியவர், இத்தொகுப்பில் வாழ்வின் விழுமியங்களை அசரீரியாக ஒலிக்கச் செய்துள்ளார்.

​​’அசரீரி’ என்பது உருவமற்ற ஒரு குரல். கவிஞரின் வரிகள் ஒவ்வொன்றும் ஏதோ ஒரு ரூபத்தில் வாசகனின் உள்மனதில் ஓர் அசரீரியாக மாறி வினாக்களை எழுப்புகின்றன. எட்டயபுரத்து பாரதி இல்லத்தின் மௌனத்திற்குள் கவிஞர் கேட்கும் அந்தக் குரல் இத்தொகுப்பின் ஆன்மாவாகும்.

​“…அந்த அறைக்குள் நீங்களும்
தொலைந்து போனீர்களா?…
இருளுக்குள் உலவும் சொற்கள்
எதுவும் உங்கள் காதில் விழுந்ததா?
​இருளும் ஒளியும் பற்றிய கவனமின்றி எப்போதும் போல்
அந்த அறையை கடந்து செல்பவரா நீங்கள்
எனில் உங்களுக்கு சொல்ல என்னிடம் எதுவும் இல்லை
நீங்கள் போகலாம்”
​
பாரதியின் நினைவு இல்லத்திற்குள் இன்றும் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும் அந்த மகாக்கவியின் சிந்தனைகள் சாதாரண மனிதர்களுக்குக் கேட்பதில்லை. அது தகுதியுள்ள ஆன்மாக்களுக்கு மட்டுமே கேட்கும் ‘அசரீரி’. அந்த அறையின் இருளுக்குள் உலவும் தீர்க்கதரிசனச் சொற்களைக் கேட்கும் பக்குவம் இல்லாதவர்களை நோக்கி, கவிஞனுக்கே உரிய ஞானச் செருக்கோடு “நீங்கள் போகலாம்” என்று கவிஞர் கூறுவது, ‘அசரீரி’ என்ற தலைப்பிற்கு மிக உன்னதமான சான்றாகும்.

​ இயற்கையின் மௌன மொழி: அகிம்சையின் குரல்
​அசரீரி என்பது மனிதர்களின் சத்தம் மட்டுமல்ல, இயற்கையின் மெல்லிய விம்மலும் கூட என்பதை இரமணி உணர்த்துகிறார்.

​“நான் பூக்களை ரசிக்திருக்க
கற்றுக் கொள்கிறேன்
நீ வண்ணத்துப் பூச்சியின்
சிறகுகளை பிய்க்காதிரு”
​
மனிதனின் சுயநல ரசனைக்காக இயற்கையின் சுதந்திரம் பறிக்கப்படக் கூடாது என்ற உன்னத விழுமியத்தை இக்கவிதை பேசுகிறது. பூக்களை ரசிப்பதைக் கூடத் துறக்கத் துணியும் கவி மனம், வண்ணத்துப்பூச்சியின் வலியைத் தன் சொந்த வலியாக உணர்கிறது.

​ஜப்பானிய ‘ஹைக்கூ’ கவிதைகளில் இயற்கையின் மௌனமான குரலை அசரீரியாகக் கேட்பதே உன்னதக் கலையாகக் கருதப்படும். அதேபோல, இரமணியின் வரிகளும் இயற்கையின் மீதான பேரன்பை வாசகனின் மனதில் அசரீரியாய் ஒலிக்கச் செய்கின்றன.

​விளிம்புநிலை வாழ்வின் எளிய ஒலிகள்
​சமூகத்தின் சத்தங்களுக்கு நடுவே எவராலும் கேட்கப்படாத எளிய உயிர்களின் குரலை இத்தொகுப்பு பதிவு செய்கிறது.

​“பராமரிக்க எவர் ஒருவரும்
இல்லாத நாய்க்குட்டிகளோடு
விளையாடுவதற்கென்றே ஒவ்வொரு
தெருவிலும் இருக்கிறார்கள் குழந்தைகள்”

​அநாதரவான நாய்க்குட்டிகளும், தெருவோரக் குழந்தைகளும் இணையும் புள்ளியில் மனிதாபிமானத்தின் பேரொலி கேட்கிறது. வர்க்கப் பேதமற்ற, தூய்மையான அன்பின் இந்த அசரீரி, ஆடம்பர அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளின் சுவர்களுக்குள் என்றும் கேட்பதில்லை என்ற எதார்த்தத்தை கவிஞர் படம் பிடிக்கிறார்.

​
கலைஞனின் தூரிகையும் சிற்பத்தின் வடிவமும்
​ஒரு ஓவியராக இரமணிக்கு இருக்கும் பன்முகப் பார்வை இக்கவிதையில் ஒளிர்கிறது.

​“எல்லோருக்கும் தென்படும் கல் தான்
எவரோ ஒருவரின் சிந்தையில் சிற்பமாய்”
​
பார்க்கும் அத்தனை பேருக்கும்
சாதாரணக் கல்லாகத் தெரியும் ஒன்று
கலைஞனின் சிந்தனைக்குள் நுழையும் போது
அசரீரியாக ஒரு வடிவத்தைப் பெற்று விடுகிறது.

​புகழ்பெற்ற சிற்பி மைக்கலாஞ்சலோவிடம் “எப்படி உங்களால் இவ்வளவு அழகான சிலைகளைச் செய்ய முடிகிறது?” என்று கேட்டபோது, “சிலை ஏற்கனவே கல்லுக்குள் இருக்கிறது, நான் தேவையற்ற பகுதிகளை மட்டுமே நீக்குகிறேன்” என்றார். அதேபோல, உலகியல் என்னும் கல்லுக்குள் இருக்கும் வாழ்வியல் உண்மைகளைத் தன் கவிதைகள் மூலம் சிற்பமாக வடிக்கிறார் இரமணி.

​இழப்பின் வலியும் காலத்தின் நாகமும்
​வாழ்வின் நிலையாமை, இழப்பு, மற்றும் அதனால் ஏற்படும் துயரங்களை இத்தொகுப்பின் கவிதைகள் குறியீடுகள் மூலம் பேசுகின்றன.

​“பூத்திருக்கின்ற பூக்களை
பறிக்க நேர்கிற போதெல்லாம்
உதிர்ந்து விடுகிறது
ஏதாவது ஒரு மொட்டு
பூக்கவும் வாய்ப்பின்றி
கோர்க்கவும் வாய்ப்பு இன்றி”

​“குஞ்சுகளற்ற கூடு
பரிதவிக்கும் பறவை
பிடுங்கி நகரும் நாகம்”
​
நாம் செய்யும் ஒரு சிறு தவறு அல்லது பேராசை, இன்னுமொரு உயிரின் எதிர்காலத்தையே (பூக்கவும் வாய்ப்பின்றி) அழித்துவிடுகிறது என்ற எச்சரிக்கை மணி இக்கவிதையில் ஒலிக்கிறது.
​அதேபோல், “குஞ்சுகளற்ற கூடு…” என்ற வரிகள் மிகக் கடுமையான வாழ்வியல் சோகத்தைக் கடத்துகின்றன. ‘நாகம்’ என்பது இங்கே காலம், விதி, அல்லது கொடூரமான சமூகச் சூழலின் குறியீடு. அது ஈவிரக்கமின்றிப் பறவையின் குஞ்சுகளைப் பிடுங்கிச் செல்ல, எஞ்சியிருக்கும் பறவையின் பரிதவிப்பு, வாசகனின் மனதில் ஒரு சோகமான அசரீரியாக நீண்ட நேரம் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.
​
​வாழை பதிப்பகத்தின் வெளியீடான இரமணியின் “அசரீரி” கவிதைத் தொகுப்பு, வாசகனுக்கு வெறும் வாசிப்பு இன்பத்தை மட்டும் தருவதோடு நின்றுவிடவில்லை. ஒவ்வொரு கவிதையும் வாசித்து முடித்த பின்பும், மனதின் ஆழத்தில் ஏதோ ஒரு வினாவை, ஒரு தேடலை, ஒரு தத்துவத்தை அசரீரியாக எழுப்பிக் கொண்டே இருக்கிறது. ஓவியரின் கண்பார்வையும், கவிஞனின் ஆன்மாவும் இணைந்த இந்த அசரீரி, தமிழ் கவிதை உலகில் என்றும் நிலைத்து ஒலிக்கும் ஒரு தீர்க்கமான குரல்.

📚 நூலின் விவரங்கள்: