சிறுகதைச் சுருக்கம் 66: எஸ். ராமகிருஷ்ணனின் *வெளியில் ஒருவன்*

Writer S. Ramakrishnan (எஸ். ராமகிருஷ்ணன்) Short Story Veliyil Oruvan (வெளியில் ஒருவன் சிறுகதை) Synopsis Written by Ramachandra Vaidyanath.



கதைச்சுருக்கம்: ராமச்சந்திர வைத்தியநாத்

கதை சொல்லலில் பல புதிய சாத்தியங்களை உருவாக்கும் இவரது மிகு புனைவும் கவித்துவ மொழியும் தமிழ்க் கதையாடலில் மிகத் தனித்துவமானது.

வெளியில் ஒருவன்

எஸ். ராமகிருஷ்ணன்

அவன் சாப்பிட உட்கார்ந்ததும் அவள் போய் பவுடர் டின்னுக்கு அடியில் இருந்த கடிதத்தை எடுத்துக் கொண்டு வந்தாள். இடது கையால் கடிதத்தைப் பிரித்தான். எறும்பு ஊர்வதைப் போன்று சந்திரா அக்காதான் எழுதியிருந்தாள். பாதி வரை படித்து விட்டு அவளிடம் கேட்டான் “என்னவாம்?”

“உங்க அம்மா ஆஸ்பத்திரியில்தான் இருக்காங்களாம். உங்க பெரியண்ணன் வந்து பார்த்திட்டுப் போனாங்களாம்.”

மோர் எடுத்து வந்தாள்.  “போகணுமா பாக்க?” 

 அவன் பதில்  சொல்லவில்லை.  

பாயில் சேலை நாலாக மடித்து விரிப்பாகக் கிடந்தது.  ரமணி சேலைக்குள் காலைவிட்டுத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

“போகலாம்னு நெனக்கேன்”. 

வீடு பூராவும் இல்லாமையின் இறுக்கம்.

“ஒரே புழுக்கமா இருக்குல்ல?”

அவன் எதுவும் அதன் பின் பேசவில்லை.  ஏற்கனவே அம்மாவை  கவர்ன்மெண்ட் ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்தபோதே அவன் போயிருந்தான். அம்மாவிடம் கொடுப்பதற்கு இவனிடம் பெரிதாக ஒன்றுமில்லை. ஒரு சின்ன மஞ்சள் பைதான்.  மனசு கூசியது.  மனசுக்குள் இருக்கிற பாசம் யாருக்குத் தெரியும்?  அவன் போனபோது அம்மா தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். சந்திரா அக்காவும் அவள் குழந்தைகளும் இருந்தார்கள். அம்மா சுருண்டு படுத்திருந்தாள்.  நெஞ்சு எலும்பெல்லாம் தெரிந்தது.  மூச்சுவிட சிரமப்பட்டு எக்கிப் பிடித்துக் கொள்ளும்போது அவள் கண்களில் ஈரம் வழிந்து போயிருக்கும். மகள் லலிதாவிடம் பேசிக் கொண்டிருந்த சந்திரா அவனிடம் வந்தாள்.

 “ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டா அவர்தான் இங்க கொண்டு வந்து சேர்த்தார்”.

தனது இயலாமையைக் குத்திக் காட்டுகிறாளோ? மவுனமாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தான். அம்மாவின் இருமல் சப்தம் கேட்டதும் இருவரும் உள்ளே சென்றனர்

“எப்படியிருக்கு இப்ப?” இவன் கேட்டான்.

தலையாட்டினாள். பிஸ்கட் பாக்கெட், நாலைந்து வாழைப்பழம் அடங்கிய பைக்கட்டை எடுத்துக் கொடுத்தான். வெந்நீக்கு ஒரு நல்ல பிளாஸ்க் இல்லாத நிலையை புரிந்து கொண்டான். லலிதா பழைய பிளாஸ்க்கை எடுத்துக் கொண்டு காப்பி வாங்கக் கிளம்பினாள்.  

“ரெண்டு ரூபா குடு.  சில்லறை  இல்லை” சந்திரா இவனிடம் சொன்னாள்.

லலிதா சென்றவுடன் இவனிடம் கேட்டாள், “புது பிளாஸ்க் ஒண்ணு வாங்கித் தந்தா என்னடா? அம்மா பாவம் கஷ்டப்படறா”.

அவன் மவுனமாக தலையாட்டினான்.  பஜார் வழியாக பஸ் ஸ்டாண்ட் வந்தான். கடைகளில் ஷோ கேசில் பிளாஸ்க் வைத்திருந்தார்கள்.  பையில் பணமில்லாமல் வெறுமனே விலை விசாரித்து என்ன செய்ய?   வீட்டுக்கு திரும்பும்போது இருட்டியிருந்தது.

Writer S. Ramakrishnan (எஸ். ராமகிருஷ்ணன்) Short Story Veliyil Oruvan (வெளியில் ஒருவன் சிறுகதை) Synopsis Written by Ramachandra Vaidyanath.
Writer S. Ramakrishnan (எஸ். ராமகிருஷ்ணன்)

பிளாஸ்க் விலை எவ்வளவு இருக்கும் என்று மனைவியிடம் விசாரித்தான்.   மெக்கானிக் ஷாப்பில் சொல்லி விட்டு திரும்பும்போது மணி பத்தாகியிருந்தது.  “இப்பவே போகவா?” அவள் கேட்டாள்.  அவன் தலையாட்டினான்.

ரயில் வர நேரமிருந்தது.  கடிதத்தைப் பையிலிருந்து எடுத்து இன்னொரு முறை படித்துப் பார்த்தான்.  பெரியண்ணன் போஸ்டாபீஸில் கிளார்க்காக இருக்கான்.  பக்கம் என்பதால் அடிக்கடி அவனால் வர முடிந்தது.  கையில் பணப் புழக்கம் இருப்பதால் அம்மாவுக்கு பிரியமாக அவனால் நடந்து கொள்ள முடிகிறது.  

இறங்கி ஆஸ்பத்திரிக்கு நடந்தே போனான்.  அம்மா ஜன்னலில் எதையோ தேடிக் கொண்டிருந்தாள்.  சந்திராவைக் காணோம்.  அவன் சப்தம் கேட்டதும் திரும்பிப் பார்ததாள்.  பையிலிருந்து சின்ன விக்ஸ் டப்பாவை எடுத்துக் கொண்டு கட்டிலில் உட்கார்ந்து கொண்டாள்.

“பெரியண்ணன் வந்திருந்தாரா? இப்ப உடம்புக்கு எப்படியிருக்கு?” வெறுமனே தலையாட்டினாள்.

கேண்டீனுக்குப் போய் காப்பி  குடித்துக் கொண்டிருக்கையில், கையில் பையோடு சந்திரா வந்தாள்.  “எப்ப  வந்தே? அம்மாவைப் பார்த்தியா?”

சொன்னான்.

“அவளுக்கு உம்மேலே வருத்தம்தான்.  அவன்  வந்தப்போ மூணு சேலை எடுத்துக் குடுத்துட்டு நூறு ரூவாவேற தனியா தந்திட்டுப் போனான்.  நீ ஏதோ கடனுக்கு வார என்று அவனுக்கு வருத்தம்தான்.”

தலையை ஆட்டினான்.

“நீ பிளாஸ்க் வாங்கிக் தாரேன்னு சொல்லிட்டு ஏமாத்திட்டே”.

சந்திரா பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.  அவர்கள் மேலே போகும்போது டாக்டர்கள் போயிருந்தார்கள்.  பக்கத்து படுக்கையிலிருந்தவரின் உறவுக்காரப் பெண் அம்மாவிடம் கேட்டாள் “இரண்டாவது மகனா? என்ன செய்றாரு”.

“இருக்காரு” என்றாள் அம்மா.

பேசாமல் கேட்டுக் கொண்டு இருந்தான்.  பழைய பிளாஸ்க் மூடாமல் காலடியில் திறந்தபடியே கிடந்தது.  சாயங்காலம் கிளம்பி வரும்வரை அம்மா எதுவும் பேசவில்லை.

ரயிலில்தான் திரும்பினான்.  சாப்பிட்டு விட்டு ரமணிக்கு இடையில் இருந்த இடத்தில் அவள் காலை நகர்த்திவிட்டுப் படுத்துக் கொண்டான். அவள் கை அவன் வரை வந்தது.  விரல்களை எடுத்துக் கொண்டான்.  மெத்தென்று இருந்தன. அவள் தூங்கும் முன்பு கேட்டாள்.  “அம்மா எதுவும் கேட்டாங்களா?”  அவன் பதில் சொல்லவில்லை.  வானத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.  மழை வருவதற்கான புழுக்கமிருந்தது வெளியெங்கும்.

@பின் குறிப்பு:

தமிழ்ச் சிறுகதையின் வேறுபட்ட  போக்குகளை வெளிப்படுத்தும்வகையில் பல்வேறு எழுத்தாளர்களின் சிறுகதைகள் சுருக்கப்பட்டு தரப்படுகிறது,  அந்தந்த எழுத்தாளர்களின் படைப்புலகில் பிரவேசிக்க இது வாசகர்களுக்கு  ஒரு நுழைவாயிலாக  அமையும் என்ற கருத்தின் பேரில் இச்சுருக்கம் வெளியிடப்படுகிறது.  

இப்பதிவு குறித்த தங்கள் கருத்துக்களை அவசியம் கீழே உள்ள Comment Boxல் பதிவிட வேண்டுகிறோம்.

புக் டே இணையதளத்திற்கு தங்களது புத்தக விமர்சனம், கட்டுரைகள் (அறிவியல், பொருளாதாரம், இலக்கியம்), கவிதைகள், சிறுகதை என அனைத்து  படைப்புகளையும், எங்களது [email protected] மெயில் அனுப்பிட வேண்டுகிறோம்.