மா. காளிதாஸ் கவிதைகள்…!

எப்படி எங்கே எப்போது உடைபட்டு

இப்படித் தெருவுக்கு வந்தேனெனத் தெரியவில்லை.

மழை வழிந்த ஈரத்தோடும்

பறவையின் உலர்ந்த எச்சத்தோடும்

காலக் கடுப்போடும் கிடந்த என் மேல்

அவ்வளவு அவசரமாக

அல்லது கவனியாமல்

உன்னை யார் மோதச் சொன்னது?

உன்னைப் பெயர்த்ததை அடையாளப்படுத்தும் சாக்கில்

உன் ரத்தக் கறையை வழித்தெடுத்தாய். கழிவைத் துடைத்தாய்.

பொழுது போகாச் சமயத்தில்

உன் மேதமைத்தனம் வெளிப்பட

உளி கொண்டு செதுக்குவானேன்?  மூளியாக இப்படி மூலையில் ஒடுங்குவதெல்லாம் என்ன வடிவம்?

நானாக உடைபட்டு நொறுங்கி கூழாங்கல்லாகச் சிதைந்து

நவீன சிறுபிஞ்சின் கையில் சொக்கட்டானாகக் குதித்துக் களித்திருப்பேன்.

உப்புத் தண்ணீரில்

குழைத்துப் பூசும் சாந்திலிருந்து பொடிப்பொடியாக உதிர்தலில் எல்லாவற்றையும் குறைத்து மதிப்பிடும் இம்மண்.

– மா. காளிதாஸ்